Kinderen
alle pijlers
de 'vader' van mijn kind
zondag 8 april 2012 om 12:24
Pfft, ik weet niet eens meer waar ik deze moet plaatsen. Ik heb een jong kind. Zijn 'vader' had al 2 andere kinderen en daar co-ouderschap over. De vader en ik hebben geen relatie meer en wonen niet bij elkaar in dezelfde woonplaats.
Inmiddels heeft zijn vader een nieuwe relatie en gaat trouwen en samenwonen, dat is 200 km verderop van mijn woonplaats.
De omgang was het afgelopen jaar al ontzettend veel gedoe, 'vader' zat er niet zo op te wachten. Door zijn verhuizing zal het contact helemaal verwateren. Ik heb er geen vertrouwen meer in dat het nog goedkomt (overigens geldt dat nu ook voor zijn andere kinderen, daar gaat hij een weekendomgang mee krijgen).
En toch blijf ik het na een jaar gedoe pijnlijk vinden voor mijn kind. Die kent zijn vader al niet en dat zal nu helemaal niet meer of amper nog gebeuren. En dat raakt me. Mijn kind heeft om dit alles niet gevraagd. Veel gedoe gehad, interventie door maatschappelijk werk, die niks heeft opgeleverd. Nu door rechtbank doorverwezen naar een mediator. Maar ook daar verwacht ik geen heil meer van gezien deze nieuwe omstandigheden.
En ik vind het zo sneu voor mijn kind. Weer een kind zonder vader. Een kind dat nergens om gevraagd heeft. En dat doet pijn.
Ikzelf heb inmiddels een hekel aan hem, door alle nare streken die hij mij geleverd heeft. Maar daar kan mijn kind niets aan doen. 'Vader' kiest voor zijn nieuwe relatie ten koste van zijn kinderen. Ik heb nog redelijk contact met zijn familie, die dit allemaal niet weten. Tegen hen vertelt hij compleet andere verhalen. Wat moet je hier in godsnaam nog mee? (overigens is hij als vader oke, alleen maakt hij een zootje van zijn leven).
Inmiddels heeft zijn vader een nieuwe relatie en gaat trouwen en samenwonen, dat is 200 km verderop van mijn woonplaats.
De omgang was het afgelopen jaar al ontzettend veel gedoe, 'vader' zat er niet zo op te wachten. Door zijn verhuizing zal het contact helemaal verwateren. Ik heb er geen vertrouwen meer in dat het nog goedkomt (overigens geldt dat nu ook voor zijn andere kinderen, daar gaat hij een weekendomgang mee krijgen).
En toch blijf ik het na een jaar gedoe pijnlijk vinden voor mijn kind. Die kent zijn vader al niet en dat zal nu helemaal niet meer of amper nog gebeuren. En dat raakt me. Mijn kind heeft om dit alles niet gevraagd. Veel gedoe gehad, interventie door maatschappelijk werk, die niks heeft opgeleverd. Nu door rechtbank doorverwezen naar een mediator. Maar ook daar verwacht ik geen heil meer van gezien deze nieuwe omstandigheden.
En ik vind het zo sneu voor mijn kind. Weer een kind zonder vader. Een kind dat nergens om gevraagd heeft. En dat doet pijn.
Ikzelf heb inmiddels een hekel aan hem, door alle nare streken die hij mij geleverd heeft. Maar daar kan mijn kind niets aan doen. 'Vader' kiest voor zijn nieuwe relatie ten koste van zijn kinderen. Ik heb nog redelijk contact met zijn familie, die dit allemaal niet weten. Tegen hen vertelt hij compleet andere verhalen. Wat moet je hier in godsnaam nog mee? (overigens is hij als vader oke, alleen maakt hij een zootje van zijn leven).
zondag 8 april 2012 om 12:28
Wat naar allemaal!
En als vadr is hij dus niet ok, want hij stelt zijn eigen leven boven dat van zijn zoontje zo te lezen.
Tja, wat moet je ermee? Aan een dood paard kan je niet trekken. Probeer in ieder geval contact te houden zodat, als zoon ouder is, wel contact met zijn vader kan zoeken.
Moeilijk hoor, en naar voor je kind. Onbegrijpelijk ook. Verwacht je ook echt dat hij helemaal uit beeld al verdwijnen?
Sterkte
En als vadr is hij dus niet ok, want hij stelt zijn eigen leven boven dat van zijn zoontje zo te lezen.
Tja, wat moet je ermee? Aan een dood paard kan je niet trekken. Probeer in ieder geval contact te houden zodat, als zoon ouder is, wel contact met zijn vader kan zoeken.
Moeilijk hoor, en naar voor je kind. Onbegrijpelijk ook. Verwacht je ook echt dat hij helemaal uit beeld al verdwijnen?
Sterkte
zondag 8 april 2012 om 12:29
zondag 8 april 2012 om 12:32
Ik kan me voorstellen dat je een vader voor je kind wilt, maar het is geen ramp als je kind opgroeit met alleen een moeder. Je kunt de situatie nu eenmaal niet afdwingen en het is zaak om een zo mooi mogelijke tijd met je kind door te brengen, dan mist je kind helemaal niets.
Wie weet kom je wel iemand tegen waar je verder mee kunt en die ook een vaderfiguur voor je kind kan zijn, maar voor nu is het niet anders. Ik hoop van harte dat jullie alleen maar gelukkig zullen zijn samen.
Wie weet kom je wel iemand tegen waar je verder mee kunt en die ook een vaderfiguur voor je kind kan zijn, maar voor nu is het niet anders. Ik hoop van harte dat jullie alleen maar gelukkig zullen zijn samen.
zondag 8 april 2012 om 12:35
Ik ken iemand die maar aan dat dooie paard is blijven trekken. Zonder al te veel resultaat. hij kwam 1 keer per jaar aanzetten (op kind zijn verjaardag) met altijd een belachelijk groot cadeau.
De moeder kreeg een nieuwe relatie, trouwden zelfs en raakte zwanger. Ze vormde net een nieuw gezinnetje. Ging ook goed met het kind. Hij vaarde er wel bij. En toen...toen kkwam vader weer om de hoek zeilen. Zei; dat hij nooit zoveel met kleine kinderne had, maar nu zoon ouder werd vodn hij het wel weer leuk. En nu gaat zoon daar 2 keer per maand een weekend heen. Wordt daar schoftelijk verwend. krijgt elke keer de grootste cadeaus. Zoon vind het fantastisch. De vader doet nieuwe man van meoder af als een doetje en dat werkt door.
Zoon vind zijn vader fantastisch en zijn stiefvader nu ineens niks meer.
De moeder heeft mij weleens verteld; had ik maar nooit zo mijn best gedaan voor de omgang.... Dan waren we nu een redelijk gelukkig gezin geweest....
Dat is natuurlijk dubbel (stiefvader kan nooit echte vader vervangen), maar ik snap het wel. Misschien pakt het uiteindelijk juist allemaal wel goed voor jullie uit. Ik help het jullie hopen.
De moeder kreeg een nieuwe relatie, trouwden zelfs en raakte zwanger. Ze vormde net een nieuw gezinnetje. Ging ook goed met het kind. Hij vaarde er wel bij. En toen...toen kkwam vader weer om de hoek zeilen. Zei; dat hij nooit zoveel met kleine kinderne had, maar nu zoon ouder werd vodn hij het wel weer leuk. En nu gaat zoon daar 2 keer per maand een weekend heen. Wordt daar schoftelijk verwend. krijgt elke keer de grootste cadeaus. Zoon vind het fantastisch. De vader doet nieuwe man van meoder af als een doetje en dat werkt door.
Zoon vind zijn vader fantastisch en zijn stiefvader nu ineens niks meer.
De moeder heeft mij weleens verteld; had ik maar nooit zo mijn best gedaan voor de omgang.... Dan waren we nu een redelijk gelukkig gezin geweest....
Dat is natuurlijk dubbel (stiefvader kan nooit echte vader vervangen), maar ik snap het wel. Misschien pakt het uiteindelijk juist allemaal wel goed voor jullie uit. Ik help het jullie hopen.
zondag 8 april 2012 om 12:47
Thanks voor de reacties. Bij elk bericht dat ik van zijn kant krijg, raak ik toch weer even ontdaan en verdrietig. Voor mijn kind.
Maar inderdaad, aan een dood paard valt niet te trekken. Volgende week afspraak bij mediator.
Noerie: dat hoop ik ook,. dat het uiteindelijk goed uitpakt voor mij en mijn kind. Het is zo'n leuk jochie...ik gun hem het beste.
Maar inderdaad, aan een dood paard valt niet te trekken. Volgende week afspraak bij mediator.
Noerie: dat hoop ik ook,. dat het uiteindelijk goed uitpakt voor mij en mijn kind. Het is zo'n leuk jochie...ik gun hem het beste.
zondag 8 april 2012 om 12:56
Ook een niet zo goede vader is een vader voor een kind. Je doet er goed aan om, in het belang van je kind, vader zoveel mogelijk de ruimte te geven zijn vaderschap zo in te vullen als hem dat past. Niet trekken als hij minder wil dan jij voor ogen had. Je zegt dat hij op zich een goede vader is, dus contact met jullie zoon is in dat opzicht geen bezwaar.
Hou het soepel, zover als dat voor jou leefbaar is. Je zoon zal zelf de relatie met zijn vader vorm moeten gaan geven en op waarde leren schatten. Op de lange duur zal het jou en je zoon het beste bekomen als je daar de ruimte voor hebt gegeven, hoe moeilijk dat ook voor jou is. Vergeet niet dat het belang van je zoon niet gelijk staat aan jouw belang.
Hou het soepel, zover als dat voor jou leefbaar is. Je zoon zal zelf de relatie met zijn vader vorm moeten gaan geven en op waarde leren schatten. Op de lange duur zal het jou en je zoon het beste bekomen als je daar de ruimte voor hebt gegeven, hoe moeilijk dat ook voor jou is. Vergeet niet dat het belang van je zoon niet gelijk staat aan jouw belang.
zondag 8 april 2012 om 13:04
Kind was bewuste keuze. Ook gedeeld ouderlijk gezag.
Met moeder van zijn andere kinderen heeft hij een slechte relatie, kunnen ook niet met elkaar door 1 deur.
En ja, in de dagelijkse zorg is hij een prima vader. Daar zal niemand mij ooit iets over horen zeggen.
Ik zal er echt wel een rol in gespeeld hebben, maar snel na de geboorte bleek al dat hij niet zat te wachten op een kind vanwege de 'dynamiek' in zijn leven (lees: had toen een relatie, niet met degene met wie hij nu gaat trouwen). Een neutrale derde, de maatschappelijk werker, adviseerde mij in ouderschapsplan op te nemen dat er geen omgang zou zijn...
Maar het gaat wel om mijn kind.
Met moeder van zijn andere kinderen heeft hij een slechte relatie, kunnen ook niet met elkaar door 1 deur.
En ja, in de dagelijkse zorg is hij een prima vader. Daar zal niemand mij ooit iets over horen zeggen.
Ik zal er echt wel een rol in gespeeld hebben, maar snel na de geboorte bleek al dat hij niet zat te wachten op een kind vanwege de 'dynamiek' in zijn leven (lees: had toen een relatie, niet met degene met wie hij nu gaat trouwen). Een neutrale derde, de maatschappelijk werker, adviseerde mij in ouderschapsplan op te nemen dat er geen omgang zou zijn...
Maar het gaat wel om mijn kind.
zondag 8 april 2012 om 13:09
Je spart met de moeder van zijn andere kinderen, terwijl hij met zijn nieuwe relatie 200 km. verderop gaat wonen. Waarom die negativiteit in stand houden? Waarom hem op deze manier in jullie leven houden, terwijl hij zijn kinderen negeert? Waarom niet gewoon loslaten dat jullie door hem in de steek zijn gelaten? Wees blij dat je van hem af bent.
zondag 8 april 2012 om 13:22
quote:paloma schreef op 08 april 2012 @ 13:09:
Je spart met de moeder van zijn andere kinderen, terwijl hij met zijn nieuwe relatie 200 km. verderop gaat wonen. Waarom die negativiteit in stand houden? Waarom hem op deze manier in jullie leven houden, terwijl hij zijn kinderen negeert? Waarom niet gewoon loslaten dat jullie door hem in de steek zijn gelaten? Wees blij dat je van hem af bent.
Wij geven elkaar info door, omdat wij daar beiden belang bij hebben. Hij is namelijk nogal creatief met de waarheid. Ik kan wel blij zijn dat ik van hem af ben, maar dat geldt niet voor mijn kind.
En dat raakt me gewoon. Zijn nieuwe vriendin is overigens goed voor mijn kind, dus daar ligt het ook niet aan.
Je spart met de moeder van zijn andere kinderen, terwijl hij met zijn nieuwe relatie 200 km. verderop gaat wonen. Waarom die negativiteit in stand houden? Waarom hem op deze manier in jullie leven houden, terwijl hij zijn kinderen negeert? Waarom niet gewoon loslaten dat jullie door hem in de steek zijn gelaten? Wees blij dat je van hem af bent.
Wij geven elkaar info door, omdat wij daar beiden belang bij hebben. Hij is namelijk nogal creatief met de waarheid. Ik kan wel blij zijn dat ik van hem af ben, maar dat geldt niet voor mijn kind.
En dat raakt me gewoon. Zijn nieuwe vriendin is overigens goed voor mijn kind, dus daar ligt het ook niet aan.
zondag 8 april 2012 om 13:22
zondag 8 april 2012 om 13:27
Je geeft de indruk dat je het geforceerd "goed" wil doen. Zo van: aan mij zal het niet liggen. Maar niemand verlangt iets van jou of is er mee bezig. Ik zou pas reageren als het aan de orde komt; dan is er nog tijd zat. En dat is als het kind er echt zelf om vraagt.
it's a big club and you ain't in it
zondag 8 april 2012 om 13:42
Ik zou accepteren dat vader niet de vaderrol wil hebben.
Je bent dus met je kind het gezin, en dat gezin is 'af'. Als je dat kunt accepteren, dan wordt dat je stabiele basis voor jou en je kind.
Ondertussen kun je wel zo het uitkomt je kind contact laten hebben met vader. Niet aan vader blijven trekken, maar als vader aangeeft dat hij dat wil, is dat ok. Als je kind met vragen komt over zijn vader, dan is het goed dat hij in ieder geval weet wie het is.
Maar zie dit contact niet in het licht van wat je graag voor je kind zou willen aan vadercontact. Dan zit je nog in de gedachte dat er iets mist, wat vader zou moeten invullen. Dat gemis ondermijnt je stabiele gezin.
Wat later komt, is dan van later zorg.
Je bent dus met je kind het gezin, en dat gezin is 'af'. Als je dat kunt accepteren, dan wordt dat je stabiele basis voor jou en je kind.
Ondertussen kun je wel zo het uitkomt je kind contact laten hebben met vader. Niet aan vader blijven trekken, maar als vader aangeeft dat hij dat wil, is dat ok. Als je kind met vragen komt over zijn vader, dan is het goed dat hij in ieder geval weet wie het is.
Maar zie dit contact niet in het licht van wat je graag voor je kind zou willen aan vadercontact. Dan zit je nog in de gedachte dat er iets mist, wat vader zou moeten invullen. Dat gemis ondermijnt je stabiele gezin.
Wat later komt, is dan van later zorg.
zondag 8 april 2012 om 14:10
Even uit eigen ervaring. Ik ken mijn vader ook niet.
Wat je niet kent kan je ook niet missen.
Natuurlijk krijg jouw zoontje later vragen.
Maar alles beter dan een onregelmatige omgang.
Als ik zie hoeveel last mijn zoonje ervan heeft, was ik stukken beter af.
Het is niet ideaal natuurlijk.
Maar jouw kind heeft een hele lieve bezorgde moeder dus dat komt heus wel goed met hem.
Wat je niet kent kan je ook niet missen.
Natuurlijk krijg jouw zoontje later vragen.
Maar alles beter dan een onregelmatige omgang.
Als ik zie hoeveel last mijn zoonje ervan heeft, was ik stukken beter af.
Het is niet ideaal natuurlijk.
Maar jouw kind heeft een hele lieve bezorgde moeder dus dat komt heus wel goed met hem.
zondag 8 april 2012 om 16:02
Thanks, mijn zoon is n paar maanden 1. Heb n beetje het idee met zijn vader in n guerilla-oorlog beland te zijn. Om de paar maanden komen er behoorlijk ingrijpende berichten. Die dus invloed op het leven van mijn kind en mij hebben.
Die opmerking dat wij met zijn 2-en de basis zijn, klopt. Daar ben ik net aan t ingroeien. Nu is er sterk wisselende omgang, weet nooit waar ik aan toe ben en dat sloopt. Nachten wakker gelegen. Ik ga.zo goed en kwaad als t kan proberen los te laten.
Zijn door rechter doorverwezen naar mediator, dus ben er nog even mee bezig. Ook gedeeld ouderlijzag. Zucht.
Die opmerking dat wij met zijn 2-en de basis zijn, klopt. Daar ben ik net aan t ingroeien. Nu is er sterk wisselende omgang, weet nooit waar ik aan toe ben en dat sloopt. Nachten wakker gelegen. Ik ga.zo goed en kwaad als t kan proberen los te laten.
Zijn door rechter doorverwezen naar mediator, dus ben er nog even mee bezig. Ook gedeeld ouderlijzag. Zucht.
zondag 8 april 2012 om 18:53
Alsjeblieft, alsjeblieft, zet het woord vader niet tussen aanhalingstekens als je het over de vader van je kind hebt. Dat is zo denigrerend tegenover je zoon. Hij heeft voor de helft zijn genen, dus als je zijn vader afwijst, wijs je hem ook af. Zo zal hij dat in ieder geval ervaren als hij wat groter is.
Je hebt zelf voorgesteld om geen omgang in het ouderschapsplan op te nemen en nu verwijt je het je ex dag hij niet vaak genoeg en niet regelmatig komt? Waarom heb je niet gewoon een goede omgangsregeling voorgesteld? Nogal een klap in het gezicht van je ex misschien. Actie en reactie, zo werkt het zeker bij een scheiding.
Richt je energie nu op de mediation, stel jezelf een duidelijk doel waarin het belang van je zoon voorop staat. Het is heel begrijpelijk dat je kwaad bent op je ex, maar laat je blik daardoor niet vertroebelen.
Je hebt zelf voorgesteld om geen omgang in het ouderschapsplan op te nemen en nu verwijt je het je ex dag hij niet vaak genoeg en niet regelmatig komt? Waarom heb je niet gewoon een goede omgangsregeling voorgesteld? Nogal een klap in het gezicht van je ex misschien. Actie en reactie, zo werkt het zeker bij een scheiding.
Richt je energie nu op de mediation, stel jezelf een duidelijk doel waarin het belang van je zoon voorop staat. Het is heel begrijpelijk dat je kwaad bent op je ex, maar laat je blik daardoor niet vertroebelen.
Ga in therapie!
zondag 8 april 2012 om 19:21
Dubio: dat voorstel was nav zijn acties. Dat hij afspraken niet nakwam, waar ik lichtelijk gek van werd. Als dat 1 jaar duurt, dan houdt het gewoonweg op, vrat energie. Ik verweet hem dat dus naar aanleiding waarvan ik dat voorstel op wil nemen. Omdat ik daar niet de verantwoordelijkheid voor wil dragen. Begrijp je de volgorde?
Overigens was dat het voorstel van de maatschappelijk werkster waar we in het kader van ouderschapsreorganisatie waren. Om het zo officieel te maken, maar wel naar de toekomst toe de deur open te houden. Omgangsregeling e.d. zijn allemaal allang aan bod gekomen. Twee keer een omgang opgebouwd ivm de leeftijd van mijn kind. Twee keer niet tijdens de opbouw weer rucksichtlos afgebroken door hem. En ja, daarbij was sprake van actie reactie, maar op een bepaald moment houdt het gewoon echt op. Kost zoveel energie gewoon.
Ikzelf weet inmiddels niet meer wat ik met mediation aanmoet. Zijn door rechter doorverwezen. Omgang e.d. is allang aan bod gekomen bij maatschappelijk werk, ik heb nul komma nul vertrouwen meer in hem. Doel stellen voor mediation is gezien alle vorige stappen dan ook lastig. Maar goed, laat het maar over me heenkomen.
En mbt de vader van mijn kind, ik zie de positieve kanten van hem ook in mijn kind terug. Dat zeg ik ook tegen anderen. Dat afwijzen valt dus wel mee.
Overigens was dat het voorstel van de maatschappelijk werkster waar we in het kader van ouderschapsreorganisatie waren. Om het zo officieel te maken, maar wel naar de toekomst toe de deur open te houden. Omgangsregeling e.d. zijn allemaal allang aan bod gekomen. Twee keer een omgang opgebouwd ivm de leeftijd van mijn kind. Twee keer niet tijdens de opbouw weer rucksichtlos afgebroken door hem. En ja, daarbij was sprake van actie reactie, maar op een bepaald moment houdt het gewoon echt op. Kost zoveel energie gewoon.
Ikzelf weet inmiddels niet meer wat ik met mediation aanmoet. Zijn door rechter doorverwezen. Omgang e.d. is allang aan bod gekomen bij maatschappelijk werk, ik heb nul komma nul vertrouwen meer in hem. Doel stellen voor mediation is gezien alle vorige stappen dan ook lastig. Maar goed, laat het maar over me heenkomen.
En mbt de vader van mijn kind, ik zie de positieve kanten van hem ook in mijn kind terug. Dat zeg ik ook tegen anderen. Dat afwijzen valt dus wel mee.
zondag 8 april 2012 om 21:12
Ik heb jarenlang met dat bijltje gehakt, dus ik weet hoeveel energie het kost. Toch ben ik die energie er altijd in blijven steken omdat ik het voor de kinderen essentieel vind dat ze contact hebben met hun vader. Uiteraard kan ik niets dwingen van de kant van mijn ex, maar ik kan wel blijven aandringen op normaal, volwassen en verantwoordelijk gedrag ten opzichte van mij en vooral de kinderen.
Wat is precies je energieprobleem? Heb je die energie niet meer of wil je die er niet meer in steken?
Ik begrijp de verantwoordelijkheidskwestie. Het is belangrijk de verantwoordelijkheden goed af te bakenen. Verwijten zijn echter niet productief en vreten ook energie. Als je je op jouw verantwoordelijkheid richt, zijn de zaken ook simpeler. Jij faciliteert omgang, that's it.
Welke lijn volg je in de omgang met je ex wat de kindere betreft? Is die voor jou duidelijk en kun je die voor jouw gevoel consequent volgen?
Wat is precies je energieprobleem? Heb je die energie niet meer of wil je die er niet meer in steken?
Ik begrijp de verantwoordelijkheidskwestie. Het is belangrijk de verantwoordelijkheden goed af te bakenen. Verwijten zijn echter niet productief en vreten ook energie. Als je je op jouw verantwoordelijkheid richt, zijn de zaken ook simpeler. Jij faciliteert omgang, that's it.
Welke lijn volg je in de omgang met je ex wat de kindere betreft? Is die voor jou duidelijk en kun je die voor jouw gevoel consequent volgen?
Ga in therapie!
