Kinderen
alle pijlers
De achternaam
vrijdag 19 februari 2010 om 09:34
Mijn vriend en ik zitten lichtelijk in een impasse. Ik ben zwanger van ons eerste kind en we hebben allebei de wens om onze achternaam door te geven. Aangezien de wet het geven van een dubbele achternaam in ons geval niet toestaat, denken we er nu maar aan om deze naam officieus te gebruiken. In het dagelijkse leven zal ons kind dan de dubbele achternaam dragen en voor de wet zullen we alsnog moeten kiezen voor één van onze achternamen.
Zijn er nog meer stellen die in dezelfde situatie hebben gezeten en hoe hebben jullie het opgelost?
Zijn er nog meer stellen die in dezelfde situatie hebben gezeten en hoe hebben jullie het opgelost?
Er zitten elf a's in tralalalalalalaaaaa!
vrijdag 19 februari 2010 om 09:55
Ik begrijp dat jullie niet getrouwd zijn, als jullie er dan niet uitkomen, krijgt het kind automatisch de naam van de moeder (jullie moet als hij het kind voor de geboorte gaat erkennen, aangeven welke naam het kind gaat krijgen (en dat geldt ook voor alle volgende kinderen die uit deze relatie geboren worden)). Bij ongehuwde stellen krijgt het kind dus moeders achternaam als er van te voren niets is vastgesteld, bij gehuwde stellen is dit de naam van de vader (maar dan kun je dus ook voor de geboorte vast laten leggen dat dit moeders naam wordt als jullie dat liever willen).
Mijn kinderen hebben mijn achternaam. Waarom? Omdat ik niet inzie waarom het de naam van de vader zou moeten zijn, ik weet dat dat traditie is, maar vind de vader niet belangrijker ofzo. Wat Elninjoo schreef, speelt in het achterhoofd ook mee, wat als we gaan scheiden dan heeft kind naam van vader en kinderen blijven meestal bij de moeder na een scheiding (niet dat dat altijd terecht is, maar wel de praktijk).
Nu waren mijn vriend en ik niet getrouwd toen de eerste geboren werd en gelukkig is mijn (nu) man een van de weinige mannen die ook vind dat het logischer is dat een kind naam van moeder krijgt (jij weet tenminste zeker dat het jouw kind is!!!! goed, ik weet ook zeker dat het zijn kind is, maar 10% van de mannen is niet de biologische vader terwijl hij dat wel denkt).
Inmiddels zijn wij getrouwd (uiteraard heb ik mijn eigen naam gehouden, hij wilde die van mij ook niet, dus waarom ik wel die van hem?) en ons tweede kind heeft ook mijn naam.
Ik begrijp niet waarom vrouwen dit soms 'feministisch' geneuzel noemen, maar waarom dan?
Ken weinig vrouwen die hun naam aan de kinderen hebben gegeven, maar wel veel die het wel wilden, maar vriend wilde het niet (je bent niet getrouwd, zei ik dan, dus hij heeft weinig te willen.....).
Ken wel Zweedse vrienden waar man naam van vrouw aangenomen heeft bij huwelijk, iedereen dezelfde achternaam, lekker makkelijk, maar dus wel haar naam!
Mijn kinderen hebben mijn achternaam. Waarom? Omdat ik niet inzie waarom het de naam van de vader zou moeten zijn, ik weet dat dat traditie is, maar vind de vader niet belangrijker ofzo. Wat Elninjoo schreef, speelt in het achterhoofd ook mee, wat als we gaan scheiden dan heeft kind naam van vader en kinderen blijven meestal bij de moeder na een scheiding (niet dat dat altijd terecht is, maar wel de praktijk).
Nu waren mijn vriend en ik niet getrouwd toen de eerste geboren werd en gelukkig is mijn (nu) man een van de weinige mannen die ook vind dat het logischer is dat een kind naam van moeder krijgt (jij weet tenminste zeker dat het jouw kind is!!!! goed, ik weet ook zeker dat het zijn kind is, maar 10% van de mannen is niet de biologische vader terwijl hij dat wel denkt).
Inmiddels zijn wij getrouwd (uiteraard heb ik mijn eigen naam gehouden, hij wilde die van mij ook niet, dus waarom ik wel die van hem?) en ons tweede kind heeft ook mijn naam.
Ik begrijp niet waarom vrouwen dit soms 'feministisch' geneuzel noemen, maar waarom dan?
Ken weinig vrouwen die hun naam aan de kinderen hebben gegeven, maar wel veel die het wel wilden, maar vriend wilde het niet (je bent niet getrouwd, zei ik dan, dus hij heeft weinig te willen.....).
Ken wel Zweedse vrienden waar man naam van vrouw aangenomen heeft bij huwelijk, iedereen dezelfde achternaam, lekker makkelijk, maar dus wel haar naam!
vrijdag 19 februari 2010 om 09:57
quote:himalaya schreef op 19 februari 2010 @ 09:39:
Officieus een dubbele achternaam gebruiken maar officieel maar 1 toegestaan, dat gaat problemen opleveren. Want de opgegeven naam (of dat nu op school is, of een sportvereniging, of de bieb) komt niet overeen met de naam op het identiteitsbewijs, wat je steeds vaker moet overleggen.
En dan moet jij/je kind weer uitleggen hoe het zit, dat paps en mams niet konden beslissen en dan maar voor deze niet-handige optie hebben gekozen.
(En als jullie nu al niet kunnen kiezen, hoe gaan jullie dat dan doen met de officiele naam van een van jullie? Lootjes trekken? glaasje draaien? 2 briefjes in een stukje brood voor de eendjes gooien en kijken welke als eerste opgevroten wordt?)
Officieus een dubbele achternaam gebruiken maar officieel maar 1 toegestaan, dat gaat problemen opleveren. Want de opgegeven naam (of dat nu op school is, of een sportvereniging, of de bieb) komt niet overeen met de naam op het identiteitsbewijs, wat je steeds vaker moet overleggen.
En dan moet jij/je kind weer uitleggen hoe het zit, dat paps en mams niet konden beslissen en dan maar voor deze niet-handige optie hebben gekozen.
(En als jullie nu al niet kunnen kiezen, hoe gaan jullie dat dan doen met de officiele naam van een van jullie? Lootjes trekken? glaasje draaien? 2 briefjes in een stukje brood voor de eendjes gooien en kijken welke als eerste opgevroten wordt?)
vrijdag 19 februari 2010 om 09:57
quote:arwen173 schreef op 19 februari 2010 @ 09:55:
ik bedoel meer, kind zit in mijn en komt uit mij, geen twijfel mogelijk. Over de vader ook niet hoor, effe voor de duidelijkheid, maar toch net wat anders.Mijn kind lijkt zo vreselijk veel op zijn vader, én heeft zijn achternaam, af en toe kan ik me niet aan het idee onttrekken dat mensen twijfelen of hij wel van mij is!
ik bedoel meer, kind zit in mijn en komt uit mij, geen twijfel mogelijk. Over de vader ook niet hoor, effe voor de duidelijkheid, maar toch net wat anders.Mijn kind lijkt zo vreselijk veel op zijn vader, én heeft zijn achternaam, af en toe kan ik me niet aan het idee onttrekken dat mensen twijfelen of hij wel van mij is!
vrijdag 19 februari 2010 om 09:58
vrijdag 19 februari 2010 om 09:59
Toen ik ging trouwen met mijn (inmiddels ex) man wilde ik gewoon mijn eigen naam houden.
Toen ik zwanger werd wilde ik graag dat spruit mijn naam zou krijgen. Ik had tenslotte ook niet de naam van ex, en kind kwam uit mij, dus ik vond (en vind) dat spruit mijn naam mocht krijgen. Dat is ook gebeurd.
Toen ik zwanger werd wilde ik graag dat spruit mijn naam zou krijgen. Ik had tenslotte ook niet de naam van ex, en kind kwam uit mij, dus ik vond (en vind) dat spruit mijn naam mocht krijgen. Dat is ook gebeurd.
vrijdag 19 februari 2010 om 10:00
quote:arwen173 schreef op 19 februari 2010 @ 09:55:
ik bedoel meer, kind zit in mijn en komt uit mij, geen twijfel mogelijk. Over de vader ook niet hoor, effe voor de duidelijkheid, maar toch net wat anders.Dat zou voor mij juist extra reden zijn om 't mijn naam te willen geven. Je moet het 9 maanden dragen en je moet 'n pijnlijke bevalling doorstaan en wie weet wat voor lichamelijke problemen je er allemaal aan overhoudt.
ik bedoel meer, kind zit in mijn en komt uit mij, geen twijfel mogelijk. Over de vader ook niet hoor, effe voor de duidelijkheid, maar toch net wat anders.Dat zou voor mij juist extra reden zijn om 't mijn naam te willen geven. Je moet het 9 maanden dragen en je moet 'n pijnlijke bevalling doorstaan en wie weet wat voor lichamelijke problemen je er allemaal aan overhoudt.
vrijdag 19 februari 2010 om 10:02
vrijdag 19 februari 2010 om 10:03
quote:arwen173 schreef op 19 februari 2010 @ 09:55:
ik bedoel meer, kind zit in mijn en komt uit mij, geen twijfel mogelijk. Over de vader ook niet hoor, effe voor de duidelijkheid, maar toch net wat anders.
Dat was voor mij net een van de redenen om juist te willen dat het kind mijn naam zou hebben: de moeder is zwanger en mag bevallen, en zodra het kind er is, doet ze niet meer mee. Voor al dat werk mag een kind toch wel minimaal haar naam hebben.
Man vond hetzelfde als jij.
Bij achternamen ben je er volgens mij zo uit, of het lukt helemaal niet. Dan kun je maar beter voor een pragmatische oplossing kiezen: als het een jongen is, haar naam, bij een meisje de zijne (of andersom), of een muntje opgooien ofzo. Op een gegeven moment zijn alle argumenten wel gegeven, en dan kun je beter maar niet meer verwachten dat de een de ander nog wel overtuigt.
ik bedoel meer, kind zit in mijn en komt uit mij, geen twijfel mogelijk. Over de vader ook niet hoor, effe voor de duidelijkheid, maar toch net wat anders.
Dat was voor mij net een van de redenen om juist te willen dat het kind mijn naam zou hebben: de moeder is zwanger en mag bevallen, en zodra het kind er is, doet ze niet meer mee. Voor al dat werk mag een kind toch wel minimaal haar naam hebben.
Man vond hetzelfde als jij.
Bij achternamen ben je er volgens mij zo uit, of het lukt helemaal niet. Dan kun je maar beter voor een pragmatische oplossing kiezen: als het een jongen is, haar naam, bij een meisje de zijne (of andersom), of een muntje opgooien ofzo. Op een gegeven moment zijn alle argumenten wel gegeven, en dan kun je beter maar niet meer verwachten dat de een de ander nog wel overtuigt.
vrijdag 19 februari 2010 om 10:03
Voor wat betreft eventuele kinderen heb ik geen probleem, die zouden de achternaam van mijn vriend krijgen. Daar maak ik me ook totaal niet druk om.
Ik zou nooit zijn achternaam willen aannemen. Tegen de tijd dat er überhaupt iets van een partnerschapsregistratie of huwelijk gaat plaatsvinden ben ik zeker al 33. Dus dan heet ik ook al 33 jaar "mijn achternaam".
En als het een criterium zou zijn (vriend geeft aan dat ik óf zijn achternaam moet aannemen óf er wordt niet getrouwd), dan neem ik zijn naam voor het officiële aan en gebruik ik in het dagelijkse leven gewoon die van mezelf... (zo ver had ik er al over nagedacht )
Ik zou nooit zijn achternaam willen aannemen. Tegen de tijd dat er überhaupt iets van een partnerschapsregistratie of huwelijk gaat plaatsvinden ben ik zeker al 33. Dus dan heet ik ook al 33 jaar "mijn achternaam".
En als het een criterium zou zijn (vriend geeft aan dat ik óf zijn achternaam moet aannemen óf er wordt niet getrouwd), dan neem ik zijn naam voor het officiële aan en gebruik ik in het dagelijkse leven gewoon die van mezelf... (zo ver had ik er al over nagedacht )
vrijdag 19 februari 2010 om 10:03
heb ook een keer een mooi compromis gezien, kind kreeg achternaam van moeder maar vader heette Michiel met de voornaam en kind kreeg als tweede naam Michielszoon (of Michielszn, weet niet meer precies hoe je het schreef...).
Helemaal eens met Kalliope, de moeder mag al het werk doen (doen we met liefde maar het is wel werk! vond het geen pretje), dus daar mag dan ook wel wat tegenover staan.
Mijn man was de eerste jaren veel meer thuis met de kinderen dan ik (hij werkte part-time, ik full-time), dus de smoes dat ik toch al een goede band met hen op zou bouwen en hij niet klopt niet....
Helemaal eens met Kalliope, de moeder mag al het werk doen (doen we met liefde maar het is wel werk! vond het geen pretje), dus daar mag dan ook wel wat tegenover staan.
Mijn man was de eerste jaren veel meer thuis met de kinderen dan ik (hij werkte part-time, ik full-time), dus de smoes dat ik toch al een goede band met hen op zou bouwen en hij niet klopt niet....
vrijdag 19 februari 2010 om 10:04
Wat ik me eigenlijk afvraag is waarom het in Nederland niet mag om je kind een dubbele achternaam te geven? Mijn vriend komt uit Engeland en hij heeft officieel eerst de achternaam van de moeder en dan van de vader. Dit omdat anders de lijn van zijn moedersnaam zou uitsterven. Als wij kindjes krijgen willen wij het alleen de achternaam van zijn moeder geven (hij heeft een slechte band met zijn vader), is dat dan wel mogelijk?
vrijdag 19 februari 2010 om 10:05
quote:Kapara schreef op 19 februari 2010 @ 10:04:
Wat ik me eigenlijk afvraag is waarom het in Nederland niet mag om je kind een dubbele achternaam te geven? Mijn vriend komt uit Engeland en hij heeft officieel eerst de achternaam van de moeder en dan van de vader. Dit omdat anders de lijn van zijn moedersnaam zou uitsterven. In dat geval mag het in Nederland ook.
Wat ik me eigenlijk afvraag is waarom het in Nederland niet mag om je kind een dubbele achternaam te geven? Mijn vriend komt uit Engeland en hij heeft officieel eerst de achternaam van de moeder en dan van de vader. Dit omdat anders de lijn van zijn moedersnaam zou uitsterven. In dat geval mag het in Nederland ook.
vrijdag 19 februari 2010 om 10:05
miffy; doet ze niet meer mee? ik vind het zo grappig hoe dezelfde basis, zo'n andere uitkomst heeft, ik vond juist omdat ik al zo veel met een baby heb, zo'n zichtbare band en zo'n overduidelijke connectie, dat ik juist de ene gedeelte wel van de vader wilde laten komen. Overigens vond mijn vriend het best hoor, als kind mijn naam zou krijgen, misschien zelfs logischer, maar ik wilde graag zijn achternaam. Terwijl ik het dan weer totaal niet snap dat vrouwen die trouwen hun naam veranderen.
vrijdag 19 februari 2010 om 10:06
Mijn dochter heeft de naam van haar vader. Gewoonweg omdat ik mijn achternaam niet heel mooi vindt en de zijne wel. En het bekte heel erg goed met de gekozen voornaam.
Mijn man had trouwens wel mijn naam aan willen nemen bij ons trouwen. Maar dat vond ik zonde van zijn mooie naam.
Ik heb wel mijn eigen achternaam gehouden. Ik werk in de luchtvaart. Het ene seizoen heet de stewardess Pietje Puk, dan Pietje Bakker (want onlangs gescheiden) en het jaar erna weer Pietje Bel. Dat vond ik zo vreselijk dat ik besloten had mijn eigen naam te houden op werkgebied. En ondertussen gebruik ik allebei. Want als ik naar school bel is het meteen duidelijk als ik me meld met de achternaam van dochterlief. En dat is ook wel zo makkelijk.
Ik vind het advies een naam te gebruiken of om te bouwen als voornaam wel een hele mooie. We hebben onze dochter mijn 2e naam gegeven. Zo heeft ze van ons allebei wat. Prachtig idee toch.
Ik vond het ook geen straf zwanger te zijn en te bevallen. Ik vond het zelfs zielig voor mijn man dat hij niet kon voelen wat ik voelde van ons kindje. Maar ja, ik had ook een hele fijne zwangerschap en een snelle bevalling.
Veel succes met je besluit!
Mijn man had trouwens wel mijn naam aan willen nemen bij ons trouwen. Maar dat vond ik zonde van zijn mooie naam.
Ik heb wel mijn eigen achternaam gehouden. Ik werk in de luchtvaart. Het ene seizoen heet de stewardess Pietje Puk, dan Pietje Bakker (want onlangs gescheiden) en het jaar erna weer Pietje Bel. Dat vond ik zo vreselijk dat ik besloten had mijn eigen naam te houden op werkgebied. En ondertussen gebruik ik allebei. Want als ik naar school bel is het meteen duidelijk als ik me meld met de achternaam van dochterlief. En dat is ook wel zo makkelijk.
Ik vind het advies een naam te gebruiken of om te bouwen als voornaam wel een hele mooie. We hebben onze dochter mijn 2e naam gegeven. Zo heeft ze van ons allebei wat. Prachtig idee toch.
Ik vond het ook geen straf zwanger te zijn en te bevallen. Ik vond het zelfs zielig voor mijn man dat hij niet kon voelen wat ik voelde van ons kindje. Maar ja, ik had ook een hele fijne zwangerschap en een snelle bevalling.
Veel succes met je besluit!
Volg je hart. Dat klopt.
vrijdag 19 februari 2010 om 10:06
quote:Loes76 schreef op 19 februari 2010 @ 09:55:
Ken wel Zweedse vrienden waar man naam van vrouw aangenomen heeft bij huwelijk, iedereen dezelfde achternaam, lekker makkelijk, maar dus wel haar naam!Hmm.. Ik denk dat ik de achternaam van mijn vriend aanneem, en dan laat ik hem mijn achternaam aannemen, dat zou pas leuk zijn En dan onze kinderen een dubbele achternaam, ze hebben dan toch een andere nationaliteit, maar de ene èèrst de achternaam van mijn vriend en dan de mijne, en de ander andersom.. Lijkt me een goede grap
Ken wel Zweedse vrienden waar man naam van vrouw aangenomen heeft bij huwelijk, iedereen dezelfde achternaam, lekker makkelijk, maar dus wel haar naam!Hmm.. Ik denk dat ik de achternaam van mijn vriend aanneem, en dan laat ik hem mijn achternaam aannemen, dat zou pas leuk zijn En dan onze kinderen een dubbele achternaam, ze hebben dan toch een andere nationaliteit, maar de ene èèrst de achternaam van mijn vriend en dan de mijne, en de ander andersom.. Lijkt me een goede grap
vrijdag 19 februari 2010 om 10:07
quote:Kapara schreef op 19 februari 2010 @ 10:04:
Wat ik me eigenlijk afvraag is waarom het in Nederland niet mag om je kind een dubbele achternaam te geven? Lijkt me problemen geven als het kind met de dubbele achternaam trouwt met 'n ander met 'n dubbele achternaam en hun kinderen 4-dubbele achternamen krijgen. Laat staan als ze nog 'n generatie verder zijn.
Wat ik me eigenlijk afvraag is waarom het in Nederland niet mag om je kind een dubbele achternaam te geven? Lijkt me problemen geven als het kind met de dubbele achternaam trouwt met 'n ander met 'n dubbele achternaam en hun kinderen 4-dubbele achternamen krijgen. Laat staan als ze nog 'n generatie verder zijn.
vrijdag 19 februari 2010 om 10:08
Eens met Loes. Onze zoon heeft mijn achternaam gewoon omdat ik het leuk vind om die naam door te geven en de naam van de moeder eigenlijk ook logischer vind en vriend niet zo veel met zijn naam heeft.
Verder bij ons geen drama, maar wat een commentaar hebben we gehad. Dat ze het zelfs zielig vonden voor hem. Of dat ie onder de plak zat. Heb ik verder geen last van hoor, maar het verbaasde me dat ook de meeste vrouwen er zo tegen aan kijken.
Ik zou trouwens wel kiezen voor 1 naam, geen idee hoe je er uit moet komen.
Verder bij ons geen drama, maar wat een commentaar hebben we gehad. Dat ze het zelfs zielig vonden voor hem. Of dat ie onder de plak zat. Heb ik verder geen last van hoor, maar het verbaasde me dat ook de meeste vrouwen er zo tegen aan kijken.
Ik zou trouwens wel kiezen voor 1 naam, geen idee hoe je er uit moet komen.
vrijdag 19 februari 2010 om 10:09
Oh, en de reden waarom mijn kinderen (met mijn vriend) wel zijn achternaam zouden krijgen is heel rationeel: Zijn letter (K) zit halverwege in het alfabet en die van mij achteraan (V).
Ik vond dat vroeger hoogst irritant dat ik bijna altijd als laatste werd opgenoemd... dus toen heb ik al besloten dat, áls ik een man zou treffen wiens naam eerder in het alfabet voor zou komen, dat mijn kinderen dan zijn achternaam zouden krijgen!
Ik vond dat vroeger hoogst irritant dat ik bijna altijd als laatste werd opgenoemd... dus toen heb ik al besloten dat, áls ik een man zou treffen wiens naam eerder in het alfabet voor zou komen, dat mijn kinderen dan zijn achternaam zouden krijgen!
vrijdag 19 februari 2010 om 10:09
In Spanje hebben ze ook dubbele achternamen, volgens mij eerst die van de vader dan die van de moeder. Als mensen trouwen (of niet) en kinderen krijgen, geven beide ouders volgens mij alleen het eerste deel van hun achternaam door (dus van beide opa's...).
Ziet er dus heel geemancipeerd uit, maar in praktijk gaat dus alleen vaders naam echt door....
Ziet er dus heel geemancipeerd uit, maar in praktijk gaat dus alleen vaders naam echt door....
