Kinderen
alle pijlers
domme actie?
zondag 29 juli 2012 om 10:22
Nee, dit is niet heel dom geweest. Het feit dat mensen komen en gaan in een leven is een fact of life. Ik vind het juist heel attent van je exvriend dat hij nog aan je dochter denkt, er worden zoveel kinderen gedumpt, ook door echte vaders, dat ik dit juist een mooie actie vind. Het kan zijn dat ze nu een tijdje niets meer van hem hoort, maar het kan ook zijn dat hij het contact niet helemaal laat verwateren. Mooi toch. Misschien is je exvriend wel echt zo'n aardig mens als je dacht toen je hem pas kende.
zondag 29 juli 2012 om 10:31
Ik vind het ook niet dom. Hij is niet haar vader en ze zal hem ook niet zo zien. Er zijn vast ook andere mensen in haar leven die ze alleen met verjaardagen ziet of gewoon een (paar) keer per jaar. Je zus moet er niet meer van maken dan het is, voor haar zal hij gewoon een kennis blijven. Van de periode dat hij een relatie met je had, zal ze zich later niets meer kunnen herinneren (nu misschien al niet eens meer). Als hij nou haar vader was, zou ik het een ander verhaal vinden, maar het gaat om iemand waar ze verder helemaal niets meer mee heeft en dat hoeft ook niet.
zondag 29 juli 2012 om 10:33
Of het wel of niet kon daar om je maar op een manier achter: kijk naar je kind. Hoe heeft zij het ervaren en hoe ervaart ze het als ze hem vervolgens niet meer ziet? Als het voor haar lastig is zou ik zeggen: niet meer doen.
Sommige dingen met kinderen zijn trail and error. Je weet niet altijd of het wel of niet goed is. en soms gebeurt er dan iets wat je kind minder goed oppakt. Dat voorkom je niet altijd en de vraag is of dat wel je streven moet zijn. Kinderen leren alleen met emoties omgaan als ze ze ook tegenkomen.....
Sommige dingen met kinderen zijn trail and error. Je weet niet altijd of het wel of niet goed is. en soms gebeurt er dan iets wat je kind minder goed oppakt. Dat voorkom je niet altijd en de vraag is of dat wel je streven moet zijn. Kinderen leren alleen met emoties omgaan als ze ze ook tegenkomen.....
zondag 29 juli 2012 om 10:37
zondag 29 juli 2012 om 10:57
quote: sunanda, 17 minuten geleden
Om eerlijk te zijn denkt mijn dochter echt dat
het haar papa is. Ik heb het haar meerdere
keren uitgelegd maar omdat zij verder geen
vaderpersoon heeft houd zij zich daar aan vast,Als jij je dochter papa hebt laten zeggen tegen je ex, dan is dat ook niet zo heel gek natuurlijk. Heette hij gewoon Kees dan zal ze hem als Kees zien. Wat heb je haar laten denken, toen hij nog bij je was? Dat is wat ze gelooft...
Om eerlijk te zijn denkt mijn dochter echt dat
het haar papa is. Ik heb het haar meerdere
keren uitgelegd maar omdat zij verder geen
vaderpersoon heeft houd zij zich daar aan vast,Als jij je dochter papa hebt laten zeggen tegen je ex, dan is dat ook niet zo heel gek natuurlijk. Heette hij gewoon Kees dan zal ze hem als Kees zien. Wat heb je haar laten denken, toen hij nog bij je was? Dat is wat ze gelooft...
zondag 29 juli 2012 om 14:09
quote:sunanda schreef op 29 juli 2012 @ 10:17:
Mijn dochter heeft geen contact met haar echte vader. Toen zij 2 jaar oud was kreeg ik een relatie. Deze heeft een jaar stand gehouden, het ging niet meer. Mijn ex vriend wilde contact houden met mijn dochter maar dat is verwaterd en daar heeft mijn dochter het een aantal maanden moeilijk mee gehad maar nu had zij het er al een poosje niet meer over. Mijn ex en ik hadden wat woorden gehad waardoor het contact ook stagneerde. Vorige week belde hij omdat mijn dochter bijna jarig was dat hij dr heel graag een kadootje wilde brengen. In alle hektiek heb ik ja gezegd en schrok eigelijk ook toen hij daadwerkelijk voor de deur stond. Mijn dochter vond het leuk maar was druk aan het spelen met de andere kids. Aan het eind van de dag hebben ze nog even samen gespeeld en is hij wegggegaan vervolgens heeft mijn dochter er niet meer naar gevraagd of iets over gezegd. Nu sprak ik vandaag mijn zus en die is erg boos. Ze snapt niet dat ik hem weer in haar leven laat voor een keertje, en vind het veelte verwarrend voor haar. Ik weet het ff niet meer. Is dit heel dom geweest..Contact met haar echte vader zou voorop moeten staan, omdat dat bepalend is voor de vragen die ze je later zal gaan stellen. Die ex-vriend van jou is misschien een goede kennis dus dat kan verder geen kwaad maar dat is natuurlijk niet haar vader.
Mijn dochter heeft geen contact met haar echte vader. Toen zij 2 jaar oud was kreeg ik een relatie. Deze heeft een jaar stand gehouden, het ging niet meer. Mijn ex vriend wilde contact houden met mijn dochter maar dat is verwaterd en daar heeft mijn dochter het een aantal maanden moeilijk mee gehad maar nu had zij het er al een poosje niet meer over. Mijn ex en ik hadden wat woorden gehad waardoor het contact ook stagneerde. Vorige week belde hij omdat mijn dochter bijna jarig was dat hij dr heel graag een kadootje wilde brengen. In alle hektiek heb ik ja gezegd en schrok eigelijk ook toen hij daadwerkelijk voor de deur stond. Mijn dochter vond het leuk maar was druk aan het spelen met de andere kids. Aan het eind van de dag hebben ze nog even samen gespeeld en is hij wegggegaan vervolgens heeft mijn dochter er niet meer naar gevraagd of iets over gezegd. Nu sprak ik vandaag mijn zus en die is erg boos. Ze snapt niet dat ik hem weer in haar leven laat voor een keertje, en vind het veelte verwarrend voor haar. Ik weet het ff niet meer. Is dit heel dom geweest..Contact met haar echte vader zou voorop moeten staan, omdat dat bepalend is voor de vragen die ze je later zal gaan stellen. Die ex-vriend van jou is misschien een goede kennis dus dat kan verder geen kwaad maar dat is natuurlijk niet haar vader.
zondag 29 juli 2012 om 14:29
zondag 29 juli 2012 om 15:15
Dit gaat over de onwikkeling van de eigen identiteit van het kind, dat later net als ieder ander mens op een gegeven moment zichzelf de vraag stelt: "Wie ben ik". Het is aan jouw om je kind te helpen daarbij een passend antwoord te vinden. Surrogaat vaders hebben een andere DNA en kunnen zichzelf dus niet in een stiefvader herkennen. Hoe vervelend je dat ook vind, de mogelijkheid voor een kind om zich aan beide biologische ouders te 'spiegelen' draagt bij aan een gebalanceerd zelfbeeld en een meer stabiel gevoelsleven, daar ben ik van overtuigd.
zondag 29 juli 2012 om 19:00
Mijn dochter is: 4 geworden. De biologische vader vermijdt ieder contact al vanaf geboorte. Hij wil niets met haar te maken hebben. De relatie daarna is goed begonnen maar helaas bleek de liefde niet sterk genoeg en groeide we uit elkaar. Dat is al heel hard omdat mijn nieuwe vriend voor mijn dochter voelt als vader omdat zij er geen een in beeld heeft en ziet hoe andere gezinnen zijn. Zij heeft dit zelf zo bedacht en gaat niet meer uit haar koppie.
Ik loop op dit moment echt ff compleet vast en weet niet waar ik goed aan doe. Type dochter: gevoelig meisje..
Ik loop op dit moment echt ff compleet vast en weet niet waar ik goed aan doe. Type dochter: gevoelig meisje..
Een relatie zonder vertrouwen is als een telefoon zonder signaal, je speelt alleen maar spelletjes..