Kinderen
alle pijlers
Het succes van mijn opvoeding
woensdag 28 maart 2012 om 09:04
Wij proberen de kinderen op te voeden tot zelfstandige, sociale en meelevende mensen. En met succes mag ik wel concluderen. Helaas ben ik helemaal niet blij met het succes en de kinderen inmiddels ook niet.
Oudste (meisje 14) is met haar vriendinnen op school gedwongen een meisje op te nemen in hun groepje dat helemaal geen aansluiting vond. Ze kunnen het geen van allen goed vinden met dit meisje en hebben nu steeds één voor één ruzie met haar en inmiddels ook met elkaar. School vindt het vooral naar voor het meisje dat ze nergens bij hoort en het groepje mag de ‘vriendschap’ dan ook niet opzeggen.
Toen dochter 12 was en in groep acht zat, zat zij bij elk uitstapje/projectje wel in een groepje met een van de moeilijke kinderen van de klas. Voor kamp mochten ze opgeven met welke vier kinderen ze graag in een groepje wilden en bij welk kind absoluut niet. Eén meisje wordt door iedereen als niet genoemd. Het meisje moet toch in een groepje dus dan maar bij onze dochter. Die zou er niet zo gauw ruzie mee maken was de gedachte van de leerkracht, nee ze ging liever helemaal niet meer op kamp.
Middelste zit nu ook in groep acht en hier gebeuren vergelijkbare dingen in de klas. Is nu met een project bezig waaraan ook thuis gewerkt moet worden maar de anderen laten het ernstig afweten. Toch zorgt zoon voor een voldoende en de rest lift lekker mee, leerkracht doet weinig met mijn/zijn klacht hierover.
Jongste is erg zelfstandig, soms iets té maar met oudere broer en zus gaat dat eigenlijk vanzelf. Nu wilde school een combi klas maken en koos daarvoor alle zelfstandigste kinderen uit zijn jaargroep en die uit een jaar lager, resultaat: een klasje voor einzelgänger, geen groepsgevoel niet erg gezellig.
Ik probeer de kinderen hierover in gesprek te laten gaan met de leerkrachten en doe dit zelf soms ook. Het verhaal is dan altijd dat de moeilijke kinderen óók recht hebben op een plekje in een leuk groepje. Ik zie dit trouwens niet alleen bij mijn kinderen gebeuren maar ook vaak bij andere goed sociaal ontwikkelde kinderen. Ja leuk, maar hebben mijn kinderen en al die andere sociale kinderen dan geen recht om af en toe ook eens in een probleemloos groepje te zitten?
Oudste (meisje 14) is met haar vriendinnen op school gedwongen een meisje op te nemen in hun groepje dat helemaal geen aansluiting vond. Ze kunnen het geen van allen goed vinden met dit meisje en hebben nu steeds één voor één ruzie met haar en inmiddels ook met elkaar. School vindt het vooral naar voor het meisje dat ze nergens bij hoort en het groepje mag de ‘vriendschap’ dan ook niet opzeggen.
Toen dochter 12 was en in groep acht zat, zat zij bij elk uitstapje/projectje wel in een groepje met een van de moeilijke kinderen van de klas. Voor kamp mochten ze opgeven met welke vier kinderen ze graag in een groepje wilden en bij welk kind absoluut niet. Eén meisje wordt door iedereen als niet genoemd. Het meisje moet toch in een groepje dus dan maar bij onze dochter. Die zou er niet zo gauw ruzie mee maken was de gedachte van de leerkracht, nee ze ging liever helemaal niet meer op kamp.
Middelste zit nu ook in groep acht en hier gebeuren vergelijkbare dingen in de klas. Is nu met een project bezig waaraan ook thuis gewerkt moet worden maar de anderen laten het ernstig afweten. Toch zorgt zoon voor een voldoende en de rest lift lekker mee, leerkracht doet weinig met mijn/zijn klacht hierover.
Jongste is erg zelfstandig, soms iets té maar met oudere broer en zus gaat dat eigenlijk vanzelf. Nu wilde school een combi klas maken en koos daarvoor alle zelfstandigste kinderen uit zijn jaargroep en die uit een jaar lager, resultaat: een klasje voor einzelgänger, geen groepsgevoel niet erg gezellig.
Ik probeer de kinderen hierover in gesprek te laten gaan met de leerkrachten en doe dit zelf soms ook. Het verhaal is dan altijd dat de moeilijke kinderen óók recht hebben op een plekje in een leuk groepje. Ik zie dit trouwens niet alleen bij mijn kinderen gebeuren maar ook vaak bij andere goed sociaal ontwikkelde kinderen. Ja leuk, maar hebben mijn kinderen en al die andere sociale kinderen dan geen recht om af en toe ook eens in een probleemloos groepje te zitten?
woensdag 28 maart 2012 om 11:56
quote:sandt schreef op 28 maart 2012 @ 11:49:
Jongens komen zo uit school, ik ga afsluiten. Bedankt voor jullie bijdragen. Van mij mag er een slotje op want ik ga vandaag niet meer reageren. Hoe doe ik dat?Ah, ik wilde net zeggen dat ik hier afhaak omdat ik het gevoel heb zelf weer in groep 8 te zitten. Succes verder!
Jongens komen zo uit school, ik ga afsluiten. Bedankt voor jullie bijdragen. Van mij mag er een slotje op want ik ga vandaag niet meer reageren. Hoe doe ik dat?Ah, ik wilde net zeggen dat ik hier afhaak omdat ik het gevoel heb zelf weer in groep 8 te zitten. Succes verder!
woensdag 28 maart 2012 om 12:00
Ik vind dat er wel een verschil zit tussen omgaan met een (sociale) handicap of met andermans vervelende gedrag. Mijn dochter leert absoluut dat zij andermans beperkingen moet leren respecteren en daar mee om moet kunnen gaan. Echter, ik leer haar ook dat er een grens zit aan wat zij te accepteren heeft. Nu zal die grens lager liggen bij een "normaal" vervelend kind dan bij een "beperkt" kind dat vervelend is, maar ook bij die laatste is er een grens. Zij hoeft niet te boeten voor andermans beperkingen/problemen. Naast een beperking heeft een kind/volwassene overigens ook gewoon een karakter, en dat hoeft niet per se een leuk karakter te zijn.
woensdag 28 maart 2012 om 12:02
Geheimtaal:quote:Zie het als compliment. Dat de leraar het groepje van de dochter sociaal genoeg acht om een buitenstaander in op te nemen.
Volgens mij was dat nou net waarom Sandt het topic opende: dat lijkt leuk, zo'n compliment, maar ondertussen zijn het ook nog gewoon kinderen, die ook gewoon grenzen hebben aan wat er allemaal kan zonder dat het minder leuk wordt.
Ik weet niet hoe groot dat vriendengroepje is, maar waarschijnlijk is het niet zo groot dat 1 persoon meer of minder niet een behoorlijk verschil maakt.
Volgens mij was dat nou net waarom Sandt het topic opende: dat lijkt leuk, zo'n compliment, maar ondertussen zijn het ook nog gewoon kinderen, die ook gewoon grenzen hebben aan wat er allemaal kan zonder dat het minder leuk wordt.
Ik weet niet hoe groot dat vriendengroepje is, maar waarschijnlijk is het niet zo groot dat 1 persoon meer of minder niet een behoorlijk verschil maakt.
woensdag 28 maart 2012 om 12:03
quote:hiltje schreef op 28 maart 2012 @ 09:20:
God, wat ben ik blij dat mijn ouders zich vroeger niet met dit soort zaken bemoeiden en me dat lekker zelf lieten uitzoeken. Ben ik sociaal en zelfstandig van geworden.
Ik vind je bovendien heel erg onaardig overkomen. Alsof jouw kinderen te goed zijn om met die andere kinderen om te gaan.Eens....
God, wat ben ik blij dat mijn ouders zich vroeger niet met dit soort zaken bemoeiden en me dat lekker zelf lieten uitzoeken. Ben ik sociaal en zelfstandig van geworden.
Ik vind je bovendien heel erg onaardig overkomen. Alsof jouw kinderen te goed zijn om met die andere kinderen om te gaan.Eens....
De beste stuurlui, zitten op het Viva forum.
woensdag 28 maart 2012 om 12:05
quote:sandt schreef op 28 maart 2012 @ 11:23:
[...]
Nee, want ik heb er nog me niemand over gesproken. Ben alleen op zoek naar wat ik zou kunnen doen om haar te helpen. Ik vind dat mijn kinderen zelf hun vrienden zouden moeten kiezen en ook met wie ze geen vrienden willen zijn. Maar dit laatste mag in haar geval dus niet.Dat helpen is al niet nodig, ze moet dit echt zelf kunnen aanpakken op deze leeftijd. Tuurlijk mag ze omgaan met wie ze wil. Waarschijnlijk spreekt de docent haar aan op de manier waarop ze dat meisje laat merken niet met haar om te gaan. Ze mocht haar niet negeren zei de docent. Dat is idd onacceptabel gedrag.
[...]
Nee, want ik heb er nog me niemand over gesproken. Ben alleen op zoek naar wat ik zou kunnen doen om haar te helpen. Ik vind dat mijn kinderen zelf hun vrienden zouden moeten kiezen en ook met wie ze geen vrienden willen zijn. Maar dit laatste mag in haar geval dus niet.Dat helpen is al niet nodig, ze moet dit echt zelf kunnen aanpakken op deze leeftijd. Tuurlijk mag ze omgaan met wie ze wil. Waarschijnlijk spreekt de docent haar aan op de manier waarop ze dat meisje laat merken niet met haar om te gaan. Ze mocht haar niet negeren zei de docent. Dat is idd onacceptabel gedrag.
woensdag 28 maart 2012 om 12:09
Officieel gediagnosticeerde stoornissen zijn niets meer dan een label op een vanaf-punt van een glijdende schaal. Ik leer mijn kind die schaal kennen, in plaats van het punt. In het dagelijks verkeer is het in mijn optiek namelijk niet relevant of iemand 'normaal' vervelend is of een gelabelde handicap heeft. Mensen zijn zoals ze zijn, en ieder mens verdient het om erkend te worden en om fatsoenlijk behandeld te worden, op welk punt van de schaal hij zich ook bevindt.
woensdag 28 maart 2012 om 12:10
quote:sandt schreef op 28 maart 2012 @ 11:32:
[...]
Dat vind ik dus ook. Probeer dochter tools mee te geven hoe het wl lukt, zeg dat ze niet moet klagen. Dit probleem begint nu andere contacten in de weg te staan. Gesprekken hierover zijn er genoeg, na schooltijd met alle meiden van het groepje en docenten.Je hoeft dochter niet te helpen, ze is 14! Zeg dat tegen haar, anders denkt ze altijd dat een ander met een oplossing komt.
[...]
Dat vind ik dus ook. Probeer dochter tools mee te geven hoe het wl lukt, zeg dat ze niet moet klagen. Dit probleem begint nu andere contacten in de weg te staan. Gesprekken hierover zijn er genoeg, na schooltijd met alle meiden van het groepje en docenten.Je hoeft dochter niet te helpen, ze is 14! Zeg dat tegen haar, anders denkt ze altijd dat een ander met een oplossing komt.
woensdag 28 maart 2012 om 12:14
quote:sandt schreef op 28 maart 2012 @ 11:39:
[...]
Goh, dit verwoord nu helemaal wat ik voel. Zeker het vetgedrukte. Inderdaad doet het meisje dingen die niet leuk gevonden worden, door niemand, maar dochter en haar groepje moeten dit wel accepteren terwijl de rest van de klas door kan gaan met het negeren, uitkotsen en pesten van dit meisje.Zou het kunnen dat dit meisje eigenlijk jouw dochter pest en dat je dochter dat niet tegen jou durft te zeggen? Dat hoor je vaker dat kinderen dat niet willen toegeven. Dat ze daarom het meisje niet in het groepje wil? Ik zou niet alleen van het verhaal van je dochter uitgaan.
[...]
Goh, dit verwoord nu helemaal wat ik voel. Zeker het vetgedrukte. Inderdaad doet het meisje dingen die niet leuk gevonden worden, door niemand, maar dochter en haar groepje moeten dit wel accepteren terwijl de rest van de klas door kan gaan met het negeren, uitkotsen en pesten van dit meisje.Zou het kunnen dat dit meisje eigenlijk jouw dochter pest en dat je dochter dat niet tegen jou durft te zeggen? Dat hoor je vaker dat kinderen dat niet willen toegeven. Dat ze daarom het meisje niet in het groepje wil? Ik zou niet alleen van het verhaal van je dochter uitgaan.
woensdag 28 maart 2012 om 12:16
quote:Ik hoop mijn dochter op te voeden met het idee dat het fijn is om elkaar te helpen met de zaken waar de ander minder goed in is. Ik hoop mijn dochter op te voeden met het idee dat iedereen zich gewenst en gewaardeerd mag voelen, ongeacht de dingen die hij of zij minder goed kan. En ik hoop mijn dochter op te voeden met de gedachte dat als zij het leven van een ander wat makkelijker kan maken door zich aan te passen aan diens handicap, ze dat met liefde doet. Dat vind ìk namelijk een goede opvoeding.Eens, maar hoe ver ga je daarin? Ik zal mijn kinderen dan weer niet stimuleren vriendschappen aan te gaan met mensen die ze niet echt liggen. Er is een verschil tussen gewoon fatsoenlijk met elkaar omgaan, en het leven voor iedereen leuker maken door elkaar te helpen (bij collega's, buren, etc) en echt goede vrienden worden met mensen met wie je net dat beetje extra hebt. Bij pubers bestaat dat verschil echt al wel.
woensdag 28 maart 2012 om 12:18
quote:Miffy schreef op 28 maart 2012 @ 12:02:
Geheimtaal:
[...]
Volgens mij was dat nou net waarom Sandt het topic opende: dat lijkt leuk, zo'n compliment, maar ondertussen zijn het ook nog gewoon kinderen, die ook gewoon grenzen hebben aan wat er allemaal kan zonder dat het minder leuk wordt.
Ik weet niet hoe groot dat vriendengroepje is, maar waarschijnlijk is het niet zo groot dat 1 persoon meer of minder niet een behoorlijk verschil maakt.
Ja en daarom snap ik TO's 'probleem' ook niet.
De ouders van dat andere meisje hebben pas een probleem!
Geheimtaal:
[...]
Volgens mij was dat nou net waarom Sandt het topic opende: dat lijkt leuk, zo'n compliment, maar ondertussen zijn het ook nog gewoon kinderen, die ook gewoon grenzen hebben aan wat er allemaal kan zonder dat het minder leuk wordt.
Ik weet niet hoe groot dat vriendengroepje is, maar waarschijnlijk is het niet zo groot dat 1 persoon meer of minder niet een behoorlijk verschil maakt.
Ja en daarom snap ik TO's 'probleem' ook niet.
De ouders van dat andere meisje hebben pas een probleem!
woensdag 28 maart 2012 om 12:30
quote:Miffy schreef op 28 maart 2012 @ 12:16:
[...]
Eens, maar hoe ver ga je daarin? Ik zal mijn kinderen dan weer niet stimuleren vriendschappen aan te gaan met mensen die ze niet echt liggen. Er is een verschil tussen gewoon fatsoenlijk met elkaar omgaan, en het leven voor iedereen leuker maken door elkaar te helpen (bij collega's, buren, etc) en echt goede vrienden worden met mensen met wie je net dat beetje extra hebt. Bij pubers bestaat dat verschil echt al wel.
Fatsoenlijk met iemand omgaan en vriendschappen sluiten zijn twee totaal verschillende dingen. Fatsoenlijk met iemand omgaan maakt het leven van iemand die het sociaal gezien moeilijk heeft al een heel stuk leuker. Ja, het is verdrietig als iemand geen vriendschappen heeft; maar het is nog vele malen verdrietiger als iemand door een hele klas actief genegeerd en 'uitgekotst' wordt.
Ik zal mijn kind nooit stimuleren om vriendschappen van welke soort dan ook aan te gaan. Ik zal mijn kind wèl stimuleren om vriendelijk te zijn tegen anderen en om hun bestaan en hun opmerkingen te erkennen. Negeren is een afschuwelijke manier van treiteren. Als mijn kind verplicht zou worden om een klasgenoot niet meer te negeren, zou er ergens in mijn opvoeding iets heel erg fout gegaan zijn.
[...]
Eens, maar hoe ver ga je daarin? Ik zal mijn kinderen dan weer niet stimuleren vriendschappen aan te gaan met mensen die ze niet echt liggen. Er is een verschil tussen gewoon fatsoenlijk met elkaar omgaan, en het leven voor iedereen leuker maken door elkaar te helpen (bij collega's, buren, etc) en echt goede vrienden worden met mensen met wie je net dat beetje extra hebt. Bij pubers bestaat dat verschil echt al wel.
Fatsoenlijk met iemand omgaan en vriendschappen sluiten zijn twee totaal verschillende dingen. Fatsoenlijk met iemand omgaan maakt het leven van iemand die het sociaal gezien moeilijk heeft al een heel stuk leuker. Ja, het is verdrietig als iemand geen vriendschappen heeft; maar het is nog vele malen verdrietiger als iemand door een hele klas actief genegeerd en 'uitgekotst' wordt.
Ik zal mijn kind nooit stimuleren om vriendschappen van welke soort dan ook aan te gaan. Ik zal mijn kind wèl stimuleren om vriendelijk te zijn tegen anderen en om hun bestaan en hun opmerkingen te erkennen. Negeren is een afschuwelijke manier van treiteren. Als mijn kind verplicht zou worden om een klasgenoot niet meer te negeren, zou er ergens in mijn opvoeding iets heel erg fout gegaan zijn.
woensdag 28 maart 2012 om 12:32
quote:Miffy schreef op 28 maart 2012 @ 12:27:
Geheimtaal, kan het zijn dat je een "niet" over het hoofd ziet in mijn post die je gequote hebt?
Als zo'n vriendengroepje uit drie of vier personen bestaat, maakt 1 meer of minder behoorlijk wat uit, en kan er best een situatie ontstaan met alleen verliezers.Dat woord 'niet' heb ik gelezen. Maar toch denk ik dat alleen zijn en buitengesloten worden op school veel erger is dan waar de dochter van TO en haar groepje nu tegenaan loopt.
Geheimtaal, kan het zijn dat je een "niet" over het hoofd ziet in mijn post die je gequote hebt?
Als zo'n vriendengroepje uit drie of vier personen bestaat, maakt 1 meer of minder behoorlijk wat uit, en kan er best een situatie ontstaan met alleen verliezers.Dat woord 'niet' heb ik gelezen. Maar toch denk ik dat alleen zijn en buitengesloten worden op school veel erger is dan waar de dochter van TO en haar groepje nu tegenaan loopt.
woensdag 28 maart 2012 om 12:45
Maar dat is zo'n dooddoener, Geheimtaal. Als alleen mensen die het Echt Heel Zwaar hadden op dit forum mochten posten, kon het worden opgedoekt.
Als het nou nog zo was dat er iemand beter van werd, dan zou ik zeggen dat het een kwestie is van geven en nemen in het leven, maar hier wordt helemaal niemand beter van.
Als het nou nog zo was dat er iemand beter van werd, dan zou ik zeggen dat het een kwestie is van geven en nemen in het leven, maar hier wordt helemaal niemand beter van.
woensdag 28 maart 2012 om 15:30
ik denk dat er in de overdracht van wat de leraar aan dochter zegt, naar wat de dochter aan TO zegt en voorts hoe TO dit opvat veel verdraaid is.
En als dat niet zo is, en school dus dit specifieke meisje de expliciete opdracht geeft om met een ander kind vrienden te worden, is het enige dat TO kan doen haar dochter adviseren dit advies in de wind te slaan.
Maar dat dit in een 10 minuten gesprek al aan de orde komt, dat mensen hier TO adviseren contact op te nemen met school en TO denkt in termen van 'wat ik aan opvoeding erin stop komt eruit' maakt dat ze volgens mij iets te maakbaar denkt over het geluk van haar dochter. Let it go, let it flow.
En als dat niet zo is, en school dus dit specifieke meisje de expliciete opdracht geeft om met een ander kind vrienden te worden, is het enige dat TO kan doen haar dochter adviseren dit advies in de wind te slaan.
Maar dat dit in een 10 minuten gesprek al aan de orde komt, dat mensen hier TO adviseren contact op te nemen met school en TO denkt in termen van 'wat ik aan opvoeding erin stop komt eruit' maakt dat ze volgens mij iets te maakbaar denkt over het geluk van haar dochter. Let it go, let it flow.
woensdag 28 maart 2012 om 16:18
quote:yasuko schreef op 28 maart 2012 @ 10:02:
[...]
Je schrijft hier dat dat je eigen beslissing was. Dan is het ook goed, maar in het geval dat to beschrijft is het een verplichting en dan werkt het niet.Het was niet altijd mijn eigen beslissing. Ook ik vond dat een bepaald kindje stomme kleren aan had. Dan kreeg ik van mijn moeder een "preek" waarin ze me uitlegde dat "Ik toch ook niet zelf mijn kleertjes uit koos?" En vervolgens stimuleerde ze me om die kinderen bij het spel te betrekken. Beetje van beide dus.
[...]
Je schrijft hier dat dat je eigen beslissing was. Dan is het ook goed, maar in het geval dat to beschrijft is het een verplichting en dan werkt het niet.Het was niet altijd mijn eigen beslissing. Ook ik vond dat een bepaald kindje stomme kleren aan had. Dan kreeg ik van mijn moeder een "preek" waarin ze me uitlegde dat "Ik toch ook niet zelf mijn kleertjes uit koos?" En vervolgens stimuleerde ze me om die kinderen bij het spel te betrekken. Beetje van beide dus.
