Kinderen
alle pijlers
Het succes van mijn opvoeding
woensdag 28 maart 2012 om 09:04
Wij proberen de kinderen op te voeden tot zelfstandige, sociale en meelevende mensen. En met succes mag ik wel concluderen. Helaas ben ik helemaal niet blij met het succes en de kinderen inmiddels ook niet.
Oudste (meisje 14) is met haar vriendinnen op school gedwongen een meisje op te nemen in hun groepje dat helemaal geen aansluiting vond. Ze kunnen het geen van allen goed vinden met dit meisje en hebben nu steeds één voor één ruzie met haar en inmiddels ook met elkaar. School vindt het vooral naar voor het meisje dat ze nergens bij hoort en het groepje mag de ‘vriendschap’ dan ook niet opzeggen.
Toen dochter 12 was en in groep acht zat, zat zij bij elk uitstapje/projectje wel in een groepje met een van de moeilijke kinderen van de klas. Voor kamp mochten ze opgeven met welke vier kinderen ze graag in een groepje wilden en bij welk kind absoluut niet. Eén meisje wordt door iedereen als niet genoemd. Het meisje moet toch in een groepje dus dan maar bij onze dochter. Die zou er niet zo gauw ruzie mee maken was de gedachte van de leerkracht, nee ze ging liever helemaal niet meer op kamp.
Middelste zit nu ook in groep acht en hier gebeuren vergelijkbare dingen in de klas. Is nu met een project bezig waaraan ook thuis gewerkt moet worden maar de anderen laten het ernstig afweten. Toch zorgt zoon voor een voldoende en de rest lift lekker mee, leerkracht doet weinig met mijn/zijn klacht hierover.
Jongste is erg zelfstandig, soms iets té maar met oudere broer en zus gaat dat eigenlijk vanzelf. Nu wilde school een combi klas maken en koos daarvoor alle zelfstandigste kinderen uit zijn jaargroep en die uit een jaar lager, resultaat: een klasje voor einzelgänger, geen groepsgevoel niet erg gezellig.
Ik probeer de kinderen hierover in gesprek te laten gaan met de leerkrachten en doe dit zelf soms ook. Het verhaal is dan altijd dat de moeilijke kinderen óók recht hebben op een plekje in een leuk groepje. Ik zie dit trouwens niet alleen bij mijn kinderen gebeuren maar ook vaak bij andere goed sociaal ontwikkelde kinderen. Ja leuk, maar hebben mijn kinderen en al die andere sociale kinderen dan geen recht om af en toe ook eens in een probleemloos groepje te zitten?
Oudste (meisje 14) is met haar vriendinnen op school gedwongen een meisje op te nemen in hun groepje dat helemaal geen aansluiting vond. Ze kunnen het geen van allen goed vinden met dit meisje en hebben nu steeds één voor één ruzie met haar en inmiddels ook met elkaar. School vindt het vooral naar voor het meisje dat ze nergens bij hoort en het groepje mag de ‘vriendschap’ dan ook niet opzeggen.
Toen dochter 12 was en in groep acht zat, zat zij bij elk uitstapje/projectje wel in een groepje met een van de moeilijke kinderen van de klas. Voor kamp mochten ze opgeven met welke vier kinderen ze graag in een groepje wilden en bij welk kind absoluut niet. Eén meisje wordt door iedereen als niet genoemd. Het meisje moet toch in een groepje dus dan maar bij onze dochter. Die zou er niet zo gauw ruzie mee maken was de gedachte van de leerkracht, nee ze ging liever helemaal niet meer op kamp.
Middelste zit nu ook in groep acht en hier gebeuren vergelijkbare dingen in de klas. Is nu met een project bezig waaraan ook thuis gewerkt moet worden maar de anderen laten het ernstig afweten. Toch zorgt zoon voor een voldoende en de rest lift lekker mee, leerkracht doet weinig met mijn/zijn klacht hierover.
Jongste is erg zelfstandig, soms iets té maar met oudere broer en zus gaat dat eigenlijk vanzelf. Nu wilde school een combi klas maken en koos daarvoor alle zelfstandigste kinderen uit zijn jaargroep en die uit een jaar lager, resultaat: een klasje voor einzelgänger, geen groepsgevoel niet erg gezellig.
Ik probeer de kinderen hierover in gesprek te laten gaan met de leerkrachten en doe dit zelf soms ook. Het verhaal is dan altijd dat de moeilijke kinderen óók recht hebben op een plekje in een leuk groepje. Ik zie dit trouwens niet alleen bij mijn kinderen gebeuren maar ook vaak bij andere goed sociaal ontwikkelde kinderen. Ja leuk, maar hebben mijn kinderen en al die andere sociale kinderen dan geen recht om af en toe ook eens in een probleemloos groepje te zitten?
woensdag 28 maart 2012 om 11:19
quote:missverrektekoekwaus schreef op 28 maart 2012 @ 11:15:
Wat ik eigenlijk niet snap is hoe een middelbar school, want de dochter van TO is 14, invloed kan uitoefenen op groepjes vriendinnen in de pauze. Op eem middelbare school gebeurt dat toch niet meer?
Dat snap ik ook niet, wij zaten dan niet meer op het schoolplein hoor, maar in de kroeg.
Waarom gaat de docent niet een keer met het meisje en het groepje in gesprek?
Wat ik eigenlijk niet snap is hoe een middelbar school, want de dochter van TO is 14, invloed kan uitoefenen op groepjes vriendinnen in de pauze. Op eem middelbare school gebeurt dat toch niet meer?
Dat snap ik ook niet, wij zaten dan niet meer op het schoolplein hoor, maar in de kroeg.
Waarom gaat de docent niet een keer met het meisje en het groepje in gesprek?
woensdag 28 maart 2012 om 11:19
quote:missverrektekoekwaus schreef op 28 maart 2012 @ 11:15:
Wat ik eigenlijk niet snap is hoe een middelbar school, want de dochter van TO is 14, invloed kan uitoefenen op groepjes vriendinnen in de pauze. Op eem middelbare school gebeurt dat toch niet meer?Als zij in de pauze niet met dit meisje omgaan, gaat meisje klagen en wordt groepje ter verantwoording geroepen.
Wat ik eigenlijk niet snap is hoe een middelbar school, want de dochter van TO is 14, invloed kan uitoefenen op groepjes vriendinnen in de pauze. Op eem middelbare school gebeurt dat toch niet meer?Als zij in de pauze niet met dit meisje omgaan, gaat meisje klagen en wordt groepje ter verantwoording geroepen.
woensdag 28 maart 2012 om 11:21
Geheimtaal: wat de school wel zou moeten doen, zou ik zo echt niet kunnen zeggen, want ik weet niet wat er precies speelt. Maar veertienjarigen onder druk zetten iemand in een vriendengroep op te nemen (als dat inderdaad is wat er gebeurt - dat neem ik dus maar even aan. Een afspraak als "je loopt niet hard weg als er iemand naar je toe komt" kan ook met een net wat andere intentie opgelegd worden, natuurlijk) lijkt me hoe dan ook níet de oplossing.
woensdag 28 maart 2012 om 11:22
Sandt, heb je het echt over een handelwijze van een middelbare school? Ik Kan me dat heel moeilijk voorstellen namelijk. Een ms heeft vaak niet echt zicht meer op vriendschappen en wat er buiten school om (msn ed) speelt. Laat staan dat men kinderen dwingt in groepen te werken of te socializen.
Wat wel gebeurt is dat men in mentorlessen de sfeer ed bespreekt.
Wat wel gebeurt is dat men in mentorlessen de sfeer ed bespreekt.
woensdag 28 maart 2012 om 11:22
Mijn zoon is 10 jaar en eh... "pestgevoelig" als in nerd-achtig, slungelig, betweter over bepaalde onderwerpen, heel erg gefocust op 1 onderwerp waar hij akelig veel van af weet.
Zelf ben ik op de lagere school ontzettend gepest. Heb ik heel veel geleerd daarvan, vooral hoe het niet moet. En als mijn zoon thuiskomt met het verhaal dat hij voor de zoveelste keer bij X in het groepje zit omdat zoon zo lekker sociaal is (want dat is hij wel gelukkig) en dat niet leuk vindt omdat X steeds pest/vecht/rottigheid uit haalt, dan probeer ik zoon de tools mee te geven om daar mee om te gaan. Probeer ik hem te laten zien hoe het toch nog leuk kan zijn met X er bij. Verzinnen we samen dingen waar hij met X over kan praten / met X kan doen die zoon ook leuk vindt. En bespreken we 'n escape-strategie voor als X echt niet te houden is (naar de leerkracht stappen over het algemeen).
Maar no way dat ik op school ga vragen of ze willen stoppen met X in zoon z'n groepje te doen. Hooguit informeer ik om er achter te komen of ze weten hoe zoon het ervaart, maar daar houdt het mee op.
Zoon moet er mee leren omgaan. Op het werk later, op de vervolgopleiding, op de sportvereniging, overal krijg je te maken met deze dynamiek en in de meeste gevallen kun je er niet aan ontsnappen, is er geen mama paraat die het voor je kan gaan fixen.
Shit happens, deal with it.
Zelf ben ik op de lagere school ontzettend gepest. Heb ik heel veel geleerd daarvan, vooral hoe het niet moet. En als mijn zoon thuiskomt met het verhaal dat hij voor de zoveelste keer bij X in het groepje zit omdat zoon zo lekker sociaal is (want dat is hij wel gelukkig) en dat niet leuk vindt omdat X steeds pest/vecht/rottigheid uit haalt, dan probeer ik zoon de tools mee te geven om daar mee om te gaan. Probeer ik hem te laten zien hoe het toch nog leuk kan zijn met X er bij. Verzinnen we samen dingen waar hij met X over kan praten / met X kan doen die zoon ook leuk vindt. En bespreken we 'n escape-strategie voor als X echt niet te houden is (naar de leerkracht stappen over het algemeen).
Maar no way dat ik op school ga vragen of ze willen stoppen met X in zoon z'n groepje te doen. Hooguit informeer ik om er achter te komen of ze weten hoe zoon het ervaart, maar daar houdt het mee op.
Zoon moet er mee leren omgaan. Op het werk later, op de vervolgopleiding, op de sportvereniging, overal krijg je te maken met deze dynamiek en in de meeste gevallen kun je er niet aan ontsnappen, is er geen mama paraat die het voor je kan gaan fixen.
Shit happens, deal with it.
woensdag 28 maart 2012 om 11:23
quote:scheelschaapje schreef op 28 maart 2012 @ 11:15:
[...]
Dit dus. Op mij komt het ook over alsof je via je dochter je meedoet aan het hele gedoe.Nee, want ik heb er nog me niemand over gesproken. Ben alleen op zoek naar wat ik zou kunnen doen om haar te helpen. Ik vind dat mijn kinderen zelf hun vrienden zouden moeten kiezen en ook met wie ze geen vrienden willen zijn. Maar dit laatste mag in haar geval dus niet.
[...]
Dit dus. Op mij komt het ook over alsof je via je dochter je meedoet aan het hele gedoe.Nee, want ik heb er nog me niemand over gesproken. Ben alleen op zoek naar wat ik zou kunnen doen om haar te helpen. Ik vind dat mijn kinderen zelf hun vrienden zouden moeten kiezen en ook met wie ze geen vrienden willen zijn. Maar dit laatste mag in haar geval dus niet.
woensdag 28 maart 2012 om 11:24
woensdag 28 maart 2012 om 11:24
quote:sandt schreef op 28 maart 2012 @ 11:16:
[...]
Nou, dat lijkt mij ook vreselijk maar deze oplossing zou de mijne in dat geval ook niet zijn. Ik heb ook steeds gezegd dat ze haar best moest doen voor dit meisje, maar inmiddels is er zo veel gebeurd. Dat ik het ook niet meer weet. Mijn dochter leidt er echt onder.
Jij weet dus ook niet wat je moet doen. Ik snap de oplossong van de leraar wel.
Want de leraar kan nog zo vaak praten met de klas, zeggen dat pesten niet is toegestaan, niemand buitengesloten mag worden blablabla, het antwoord is 'Ja meester, goed meester, oke meester'.
En vervolgens zit de gepeste in de pauze en tijdens schoolreisjes alsnog alleen.
Ik vind het een prima oplossing om een buitenbeentje bij een groepje te laten aansluiten.
Ik zou groepjesvorming zo veel mogelijk proberen tegen te gaan.
[...]
Nou, dat lijkt mij ook vreselijk maar deze oplossing zou de mijne in dat geval ook niet zijn. Ik heb ook steeds gezegd dat ze haar best moest doen voor dit meisje, maar inmiddels is er zo veel gebeurd. Dat ik het ook niet meer weet. Mijn dochter leidt er echt onder.
Jij weet dus ook niet wat je moet doen. Ik snap de oplossong van de leraar wel.
Want de leraar kan nog zo vaak praten met de klas, zeggen dat pesten niet is toegestaan, niemand buitengesloten mag worden blablabla, het antwoord is 'Ja meester, goed meester, oke meester'.
En vervolgens zit de gepeste in de pauze en tijdens schoolreisjes alsnog alleen.
Ik vind het een prima oplossing om een buitenbeentje bij een groepje te laten aansluiten.
Ik zou groepjesvorming zo veel mogelijk proberen tegen te gaan.
woensdag 28 maart 2012 om 11:26
quote:sandt schreef op 28 maart 2012 @ 11:16:
[...]
Nou, dat lijkt mij ook vreselijk maar deze oplossing zou de mijne in dat geval ook niet zijn. Ik heb ook steeds gezegd dat ze haar best moest doen voor dit meisje, maar inmiddels is er zo veel gebeurd. Dat ik het ook niet meer weet. Mijn dochter leidt er echt onder.
Nu even constructief, als dit niet jouw oplossing is, wat dan wel?
En jouw dochter lijdt er echt onder? Doeidoei, meidenverdriet en meidenvenijn.
Leef je in in het afgewezen meisje. Dat zou je sieren.
[...]
Nou, dat lijkt mij ook vreselijk maar deze oplossing zou de mijne in dat geval ook niet zijn. Ik heb ook steeds gezegd dat ze haar best moest doen voor dit meisje, maar inmiddels is er zo veel gebeurd. Dat ik het ook niet meer weet. Mijn dochter leidt er echt onder.
Nu even constructief, als dit niet jouw oplossing is, wat dan wel?
En jouw dochter lijdt er echt onder? Doeidoei, meidenverdriet en meidenvenijn.
Leef je in in het afgewezen meisje. Dat zou je sieren.
woensdag 28 maart 2012 om 11:26
quote:sandt schreef op 28 maart 2012 @ 11:23:
[...]
Nee, want ik heb er nog me niemand over gesproken. Ben alleen op zoek naar wat ik zou kunnen doen om haar te helpen. Ik vind dat mijn kinderen zelf hun vrienden zouden moeten kiezen en ook met wie ze geen vrienden willen zijn. Maar dit laatste mag in haar geval dus niet.Vriendschap laat zich echt niet dwingen. Dit zal ook niet de intentie van de school zijn. En iemand accepteren in de pauze of er mee in een werkgroepje zittten hoeft niet te leiden tot vriendschap. Je meot wel leren met elkaar op sociale wijze om te gaan. Maar dat geldt klassikaal lijkt mij.
[...]
Nee, want ik heb er nog me niemand over gesproken. Ben alleen op zoek naar wat ik zou kunnen doen om haar te helpen. Ik vind dat mijn kinderen zelf hun vrienden zouden moeten kiezen en ook met wie ze geen vrienden willen zijn. Maar dit laatste mag in haar geval dus niet.Vriendschap laat zich echt niet dwingen. Dit zal ook niet de intentie van de school zijn. En iemand accepteren in de pauze of er mee in een werkgroepje zittten hoeft niet te leiden tot vriendschap. Je meot wel leren met elkaar op sociale wijze om te gaan. Maar dat geldt klassikaal lijkt mij.
woensdag 28 maart 2012 om 11:29
quote:Miffy schreef op 28 maart 2012 @ 11:21:
Geheimtaal: wat de school wel zou moeten doen, zou ik zo echt niet kunnen zeggen, want ik weet niet wat er precies speelt. Maar veertienjarigen onder druk zetten iemand in een vriendengroep op te nemen (als dat inderdaad is wat er gebeurt - dat neem ik dus maar even aan. Een afspraak als "je loopt niet hard weg als er iemand naar je toe komt" kan ook met een net wat andere intentie opgelegd worden, natuurlijk) lijkt me hoe dan ook níet de oplossing.
Ik denk dat er niet veel anders opzit, wil je een kind niet alleen laten zitten tijdens de pauze , gym en andere activiteiten waar je in groepjes werkt.
Het lijkt mij de ultieme vernedering om alleen te moeten eten tijdens de pauze op school. Om altijd als laatste te worden gekozen, om alleen te zitten in de bus tijdens schoolreisjes en ga zo maar door.
Geheimtaal: wat de school wel zou moeten doen, zou ik zo echt niet kunnen zeggen, want ik weet niet wat er precies speelt. Maar veertienjarigen onder druk zetten iemand in een vriendengroep op te nemen (als dat inderdaad is wat er gebeurt - dat neem ik dus maar even aan. Een afspraak als "je loopt niet hard weg als er iemand naar je toe komt" kan ook met een net wat andere intentie opgelegd worden, natuurlijk) lijkt me hoe dan ook níet de oplossing.
Ik denk dat er niet veel anders opzit, wil je een kind niet alleen laten zitten tijdens de pauze , gym en andere activiteiten waar je in groepjes werkt.
Het lijkt mij de ultieme vernedering om alleen te moeten eten tijdens de pauze op school. Om altijd als laatste te worden gekozen, om alleen te zitten in de bus tijdens schoolreisjes en ga zo maar door.
woensdag 28 maart 2012 om 11:30
quote:chartreuse schreef op 28 maart 2012 @ 11:22:
En als mijn zoon thuiskomt met het verhaal dat hij voor de zoveelste keer bij X in het groepje zit omdat zoon zo lekker sociaal is (want dat is hij wel gelukkig) en dat niet leuk vindt omdat X steeds pest/vecht/rottigheid uit haalt, dan probeer ik zoon de tools mee te geven om daar mee om te gaan. Probeer ik hem te laten zien hoe het toch nog leuk kan zijn met X er bij. Verzinnen we samen dingen waar hij met X over kan praten / met X kan doen die zoon ook leuk vindt. En bespreken we 'n escape-strategie voor als X echt niet te houden is (naar de leerkracht stappen over het algemeen).
Maar no way dat ik op school ga vragen of ze willen stoppen met X in zoon z'n groepje te doen. Hooguit informeer ik om er achter te komen of ze weten hoe zoon het ervaart, maar daar houdt het mee op.
Zoon moet er mee leren omgaan. Op het werk later, op de vervolgopleiding, op de sportvereniging, overal krijg je te maken met deze dynamiek en in de meeste gevallen kun je er niet aan ontsnappen, is er geen mama paraat die het voor je kan gaan fixen.
Shit happens, deal with it.Dit is dus een goede reactie van een volwassen ouder die terecht mag zeggen 'Het succes van mijn opvoeding', kan TO nog wat van leren!
En als mijn zoon thuiskomt met het verhaal dat hij voor de zoveelste keer bij X in het groepje zit omdat zoon zo lekker sociaal is (want dat is hij wel gelukkig) en dat niet leuk vindt omdat X steeds pest/vecht/rottigheid uit haalt, dan probeer ik zoon de tools mee te geven om daar mee om te gaan. Probeer ik hem te laten zien hoe het toch nog leuk kan zijn met X er bij. Verzinnen we samen dingen waar hij met X over kan praten / met X kan doen die zoon ook leuk vindt. En bespreken we 'n escape-strategie voor als X echt niet te houden is (naar de leerkracht stappen over het algemeen).
Maar no way dat ik op school ga vragen of ze willen stoppen met X in zoon z'n groepje te doen. Hooguit informeer ik om er achter te komen of ze weten hoe zoon het ervaart, maar daar houdt het mee op.
Zoon moet er mee leren omgaan. Op het werk later, op de vervolgopleiding, op de sportvereniging, overal krijg je te maken met deze dynamiek en in de meeste gevallen kun je er niet aan ontsnappen, is er geen mama paraat die het voor je kan gaan fixen.
Shit happens, deal with it.Dit is dus een goede reactie van een volwassen ouder die terecht mag zeggen 'Het succes van mijn opvoeding', kan TO nog wat van leren!
woensdag 28 maart 2012 om 11:30
quote:Katherina schreef op 28 maart 2012 @ 11:11:
[...]
Sands dochter heeft al een leuke schooltijd, ze heeft immers vriendinnen en is populair. Dat kun je van het meisje dat buiten de boot valt niet zeggen.Nee, maar daar zou best eens een reden voor kunnen zijn. Blijkbaar doet het meisje iets dat niet zo leuk is, wat dat dan ook is. Moet ze dan opgroeien met het idee dat anderen zich in allerlei bochten moeten wringen om met haar, blijkbaar, onaangepaste gedrag om te gaan? Nee, daar heeft ze later wat aan. Doet men namelijk ook in de volwassen wereld als er niemand met blijkbaar teveel macht boven staat om het af te dwingen.
Overigens weet ik uit ervaring hoe een opgedrongen vriendschap je schooltijd kan vergallen. Mijn moeder dwong me altijd om met het "zielige" jongetje om te gaan. Resultaat? Ik hield zelf nauwelijks vriendinnetjes over, want die trokken hem totaal niet. En terecht, wat een naar jongetje was dat.
[...]
Sands dochter heeft al een leuke schooltijd, ze heeft immers vriendinnen en is populair. Dat kun je van het meisje dat buiten de boot valt niet zeggen.Nee, maar daar zou best eens een reden voor kunnen zijn. Blijkbaar doet het meisje iets dat niet zo leuk is, wat dat dan ook is. Moet ze dan opgroeien met het idee dat anderen zich in allerlei bochten moeten wringen om met haar, blijkbaar, onaangepaste gedrag om te gaan? Nee, daar heeft ze later wat aan. Doet men namelijk ook in de volwassen wereld als er niemand met blijkbaar teveel macht boven staat om het af te dwingen.
Overigens weet ik uit ervaring hoe een opgedrongen vriendschap je schooltijd kan vergallen. Mijn moeder dwong me altijd om met het "zielige" jongetje om te gaan. Resultaat? Ik hield zelf nauwelijks vriendinnetjes over, want die trokken hem totaal niet. En terecht, wat een naar jongetje was dat.
woensdag 28 maart 2012 om 11:31
quote:sandt schreef op 28 maart 2012 @ 11:23:
[...]
Nee, want ik heb er nog me niemand over gesproken. Ben alleen op zoek naar wat ik zou kunnen doen om haar te helpen. Ik vind dat mijn kinderen zelf hun vrienden zouden moeten kiezen en ook met wie ze geen vrienden willen zijn. Maar dit laatste mag in haar geval dus niet.
En straks als ze aan het werk zijn, dan zullen ze ook moeten samenwerken met mensen die ze niet zien zitten. En dan zal hun leidinggevende ook zeggen dat ze het zelf maar op moeten lossen. Of ze zitten in het bestuur van een sportvereniging ik noem maar wat, dan zullen ze ook hun best moeten doen om iedereen binnenboord te houden.
Dan hebben ze er toch heel veel aan als ze nu al leren hoe ze daar mee kunnen gaan?
[...]
Nee, want ik heb er nog me niemand over gesproken. Ben alleen op zoek naar wat ik zou kunnen doen om haar te helpen. Ik vind dat mijn kinderen zelf hun vrienden zouden moeten kiezen en ook met wie ze geen vrienden willen zijn. Maar dit laatste mag in haar geval dus niet.
En straks als ze aan het werk zijn, dan zullen ze ook moeten samenwerken met mensen die ze niet zien zitten. En dan zal hun leidinggevende ook zeggen dat ze het zelf maar op moeten lossen. Of ze zitten in het bestuur van een sportvereniging ik noem maar wat, dan zullen ze ook hun best moeten doen om iedereen binnenboord te houden.
Dan hebben ze er toch heel veel aan als ze nu al leren hoe ze daar mee kunnen gaan?
woensdag 28 maart 2012 om 11:31
quote:chartreuse schreef op 28 maart 2012 @ 11:22:
Zoon moet er mee leren omgaan. Op het werk later, op de vervolgopleiding, op de sportvereniging, overal krijg je te maken met deze dynamiek en in de meeste gevallen kun je er niet aan ontsnappen, is er geen mama paraat die het voor je kan gaan fixen.
Shit happens, deal with it.En ondertussen leert X dat men zich maar aan te passen heeft aan zijn vervelende gedrag. Succesvol...
Zoon moet er mee leren omgaan. Op het werk later, op de vervolgopleiding, op de sportvereniging, overal krijg je te maken met deze dynamiek en in de meeste gevallen kun je er niet aan ontsnappen, is er geen mama paraat die het voor je kan gaan fixen.
Shit happens, deal with it.En ondertussen leert X dat men zich maar aan te passen heeft aan zijn vervelende gedrag. Succesvol...
woensdag 28 maart 2012 om 11:32
quote:scheelschaapje schreef op 28 maart 2012 @ 11:24:
[...]
Laat de kinderen het met elkaar uitzoeken, evt in een gesprek met docent erbij. Op een middelbare school is dit echt raar.Dat vind ik dus ook. Probeer dochter tools mee te geven hoe het wl lukt, zeg dat ze niet moet klagen. Dit probleem begint nu andere contacten in de weg te staan. Gesprekken hierover zijn er genoeg, na schooltijd met alle meiden van het groepje en docenten.
[...]
Laat de kinderen het met elkaar uitzoeken, evt in een gesprek met docent erbij. Op een middelbare school is dit echt raar.Dat vind ik dus ook. Probeer dochter tools mee te geven hoe het wl lukt, zeg dat ze niet moet klagen. Dit probleem begint nu andere contacten in de weg te staan. Gesprekken hierover zijn er genoeg, na schooltijd met alle meiden van het groepje en docenten.
woensdag 28 maart 2012 om 11:32
Ik heb al eerder gepost, dat ik het ook niet eens ben met het afdwingen van vriendschap in de pauzes van je oudste. Ik zou het niet vreemd vinden als je daar eens over gaat praten met school. Want nu weet je alleen wat je dochter zegt, ik zou het verhaal van school ook willen horen. Want een pauze is vrije tijd en dan vind ik niet dat ze verplicht kunnen worden om met iemand om te gaan.
De andere voorbeelden die je noemt vind ik overdreven. Je dochter focust enorm op het enige kind dat ze liever niet in haar groepje wil, zo erg dat de leuke dingen erdoor laat verpesten. Ze zou zich veel beter kunnen focussen op de de kinderen waarmee ze het wel kan vinden.
Daarnaast vind ik dat leerkachten tijdens schoolreisjes en uitjes de moeilijke kinderen echt zelf moeten begeleiden of in het groepje van een collega moeten zetten.
De andere voorbeelden die je noemt vind ik overdreven. Je dochter focust enorm op het enige kind dat ze liever niet in haar groepje wil, zo erg dat de leuke dingen erdoor laat verpesten. Ze zou zich veel beter kunnen focussen op de de kinderen waarmee ze het wel kan vinden.
Daarnaast vind ik dat leerkachten tijdens schoolreisjes en uitjes de moeilijke kinderen echt zelf moeten begeleiden of in het groepje van een collega moeten zetten.
woensdag 28 maart 2012 om 11:33
Sandt, ken jij het meisje dat het vriendinnenclubje van je dochter zoals je zegt uit elkaar drijft en tegen elkaar opzet? Weet je zeker dat de verhalen van je dochter kloppen want echt, eea klinkt echt heel vreemd voor de omgang met kinderen op een middelbare school.
En dat gepeste kind maakt nu dus het leven van jouw dochter zuur door ruzie te maken in het enige groepje dat haar wilde opnemen? Dat klinkt erg onlogisch, je gaat toch geen ruzie maken in een groepje dat je in eerste instantie accepteert? Of werd ze ook door je dochter en haar vriendinnen van begin af aan geweigerd?
En dat gepeste kind maakt nu dus het leven van jouw dochter zuur door ruzie te maken in het enige groepje dat haar wilde opnemen? Dat klinkt erg onlogisch, je gaat toch geen ruzie maken in een groepje dat je in eerste instantie accepteert? Of werd ze ook door je dochter en haar vriendinnen van begin af aan geweigerd?
woensdag 28 maart 2012 om 11:33
quote:sandt schreef op 28 maart 2012 @ 11:32:
[...]
Dat vind ik dus ook. Probeer dochter tools mee te geven hoe het wl lukt, zeg dat ze niet moet klagen. Dit probleem begint nu andere contacten in de weg te staan. Gesprekken hierover zijn er genoeg, na schooltijd met alle meiden van het groepje en docenten.Nou dat dus, en ik zie niet in waarom dat wel acceptabel is. Moet sociaal gedrag dan maar meteen bestraft worden?
[...]
Dat vind ik dus ook. Probeer dochter tools mee te geven hoe het wl lukt, zeg dat ze niet moet klagen. Dit probleem begint nu andere contacten in de weg te staan. Gesprekken hierover zijn er genoeg, na schooltijd met alle meiden van het groepje en docenten.Nou dat dus, en ik zie niet in waarom dat wel acceptabel is. Moet sociaal gedrag dan maar meteen bestraft worden?
woensdag 28 maart 2012 om 11:34
quote:missverrektekoekwaus schreef op 28 maart 2012 @ 11:26:
[...]
Vriendschap laat zich echt niet dwingen. Dit zal ook niet de intentie van de school zijn. En iemand accepteren in de pauze of er mee in een werkgroepje zittten hoeft niet te leiden tot vriendschap. Je meot wel leren met elkaar op sociale wijze om te gaan. Maar dat geldt klassikaal lijkt mij.Juist klassikaal, en niet één groepje, de anderen kunnen doen wat ze willen alleen dit groepje niet, nooit.
[...]
Vriendschap laat zich echt niet dwingen. Dit zal ook niet de intentie van de school zijn. En iemand accepteren in de pauze of er mee in een werkgroepje zittten hoeft niet te leiden tot vriendschap. Je meot wel leren met elkaar op sociale wijze om te gaan. Maar dat geldt klassikaal lijkt mij.Juist klassikaal, en niet één groepje, de anderen kunnen doen wat ze willen alleen dit groepje niet, nooit.
