hoe doen jullie dat?

Hier hangt de consequentie ook meestal samen met het ' vergrijp'.

Gooien met je speelgoed; berg ik het op. Niet opruimen; gaat het in de prullenbak (komt meestal niet zo ver ) Niet helpen met afruimen; mag je volgende keer zelf je bord in de keuken opscheppen en naar de tafel lopen.

Ik vind het belangrijk dat ze leren dat ze niet alleen zijn in huis; zij zijn belangrijk maar ik ben dat ook, en we houden rekening met elkaar. Als je beneden niet normaal kan doen mag je ergens anders heen, of dat een slaapkamer of buiten is zal me een worst zijn, maar als ze gaan klieren gaan ze dat maar lekker ergens anders doen.

Edit; grote mond; geef ik rustig aan dat ik best wil praten maar alleen op normale toon. Als dat niet kan luister ik gewoon niet.

nicole123 schreef: ↑

17-08-2017 10:37

Natuurlijk is opvoeden ook nodig als je 1 kind hebt. En zeker als je er alleen voor staat dan kan ook dat heel pittig zijn, dat snap ik. Wat ik bedoel is dat de uitdagingen vaak nog een stuk groter worden bij 2 (of meer), omdat het juist de interactie is tussen de kinderen die het meeste heisa oplevert. Bij ons thuis leveren 2 kinderen ongeveer 10x zoveel herrie en ruzie op als 1 kind (er is nu 1 kind uit logeren en wat een zalige rust opeens!). En als TO schrijft dat gewoon aanspreken en corrigeren niet werkt en ze met haar handen in het haar zit, dan lijkt het me heel sterk dat haar kinderen opeens wel gaan luisteren als ze ze streng met hun achternaam aanspreekt. Bij sommige kinderen werkt dat hoor, dat ontken ik niet. Bij mijn dochter zou het ook werken. Maar haar vind ik niet te vergelijken met de kinderen van TO.

Goed om te horen dat dingen die je doet die geen zoden aan de dijk lijken te zetten uiteindelijk toch resultaat hebben. Daar hoop ik altijd op als zoon keer op keer weer loopt te klieren, dat er op lange termijn toch iets blijft hangen van de opvoeding. Is er toch nog hoop.

Zeker, gaf ik ook al aan. Ik zal ook zeker gelijk zeggen dat het vaker makkelijker is om 1 kind bijv. uit logeren te doen (uitzonderingen daargelaten) t.o.v. 2 of meer, oke, afhankelijk van de opvangers dan ook nog (en ook hier weer uitzonderingen daargelaten). En ik zal zeker niet ontkennen dat als je 2 of meer kinderen hebt, die elkaar aansteken qua gedrag, geluid etc. dat dat zeker meer van je vergt als ouder(s). Die gezinnen benijd ik dan ook niet.

En verder?
Wanneer je denkt 'komt dit ooit nog goed', krijg je ineens na bijv. een verjaardagsfeestje te horen dat je kind zo netjes en beleefd was. Dat je oren ongeveer ter plekke olifantsoren worden En je je verwondert omdraait en denkt, 'goh, het heeft tóch zoden aan de dijk gezet, waarom thuis dan niet'. Dat idee. Oke, vreemde ogen dwingen ook, speelt ook vaak mee.

Zonder gekheid, wie zit er als ouder niet eens met de handen in het haar, zeker die hele jonge leeftijd waarin de kinderen nog niet goed kunnen aangeven hoe en wat en dat uiten door te 'vervelen' met drinken, eten, gillen schreeuwen, driftbuien ect. Dat is ook soms om hoorndol van te worden en vergt de max van je flexibiliteit en geduld. En het ene kind blijft ook meer uitdagen dan het andere kind.

Ik had het idee dat tot aan de basisschoolleeftijd, ik regelmatig alleen maar aan het praten was met uitroeptekens aan het eind van de zin . Het is herhalen, herhalen, herhalen etc. totdat je ineens merkt, hé, ik heb niks hoeven zeggen en het gebeurt automatisch. Niet dat het gelijk betekent dat je achterover kunt leunen maar er zit vooruitgang in.

Nu, nu zoon 16 is, zit ik weer in een heel andere fase, erg leuk. Leuke gesprekken, zowel met zoon als met zijn vriendenclub erbij. Ook hoe de jongens met elkaar omgaan, echt gezellig. Samen uit, samen thuis dus kom ik de volgende ochtend weleens 3 paar extra schoenen in de bijkeuken tegen. Want ik krijg dan om mijn oren 'mam, je zegt zelf dat we beter wat later gezámenlijk thuis kunnen komen dan los van elkaar en dat er hier dan geslapen kan worden'. Tsja, dat klopt idd. Staan ze soms met zijn allen in de keuken, want hebben ze weer eens, beter gezegd permanente, trek, en staat zoon roerei te maken. Kan ook gerust om 23.00 uur of later zijn. En een lol en gegein dan onderling. Kom ik dan even kijken of het allemaal goed gaat, ben ik inmiddels echt het 'kleintje' tussen die slungels

Elke leeftijd heeft zo zijn leuke maar ook zeker minder leuke kanten.

Hier over het algemeen consequent en duidelijk. Maar soms ook mopperend, dreigend (anders ga je maar naar bed) geduld verliezend, bij de oren pakkend, naar de gang bonjourend en dus minder pedagogisch verantwoord. Die dagen zijn k@#/÷t

Ik woon al bijna 15 jaar in het buitenland, deed daar de opleiding en sta daar ook voor de klas. Vandaar de spelfouten helaas. En uiteraard is het een gillende dochter die we neerzetten....