Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

Hoelang duurt wennen school groep 1

08-10-2019 19:53 19 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik weet dat het voor ieder kind anders is maar wil toch graag horen hoe het bij jullie kinderen ging.

Dochter gaat nu 2 weken. Vanaf maandag ziek thuis met koorts.

Wennen gaat moeizaam. Avond van tevoren al zeggeb dat ze niet wil gasn, huilen coor ze slaapt omdat ze niet naar school wil en bij het brengen huilen aan me vastklampen en schreeuwen best heftig. Dat gaat nu al 2 weken zo. Bij het ophalen is ze vrolijk en vertelt ze hoe leuk het was en dat ze morgen weer wil gaan. Tegen de avond veranderd dat en huilt ze weer.

Ik hoop dat het snel over is, het hysterisch huilen bij het wegbrengen. Ze is vanaf 2 haar niet naar een opvang geweest ook niet naar de psz door omstandigheden. Dus gewend bij mij thuis of bij oma te zijn.

Hoe ik moet reageren als ze savonds huilt en zegt dat ze echt net wil gaan vind ik lastig. Als iemand advies heeft hiervoor zou fijn zijn.

Hoe ging het bij jullie kinderen? Hoe snel voor ze gewend waren. Graag ervaringen of tips.
Alle reacties Link kopieren Quote
Oudste was met een week gewend, maar die ging wel naar het kdv. Jongste gaat volgend jaar.
Klasgenoot van mijn oudste heeft 3 maanden gehuild bij t wegbrengen. Maar die was dus ook niet naar het kdv of psz geweest. Haar zus had ook maanden gehuild.

Ik denk ook dat het heel erg verschilt per kind nav karakter: ik verwacht dat mijn jongste het straks lastiger vind dan oudste het vond. Er is dus volgens mij niks over te zeggen helaas.
Alle reacties Link kopieren Quote
Na 1 dagje was mijne alweer gewend aan school. Eerste dag beetje huilen en in de avond zeuren dat hij de volgende dag niet wilde gaan. Maar kwam op 2e dag weer vrolijk naar huis daarna niet meer geklaagd over school.
Alle reacties Link kopieren Quote
Geen ervaring, want dochter vond het meteen leuk.

Dochter heeft soms dat ze ergens niet heen wil. Vaak blijkt dat te zijn omdat ze het spannend vindt, er nog nooit geweest is bijv. Ik vraag dan of ze het spannend vindt en vaak is dat zo. Dan geef ik aan dat we wel gaan en kijken of het leuk is. Bij school heb je natuurlijk niet de optie om niet te gaan (Bij sport bijv wel).

Wat ook kan helpen: dag doornemen : woensdag alleen ochtend school deze juf is er, die persoon komt je ophalen.
Ook niet te lang in de klas blijven, voor het raam zwaaien etc.
Alle reacties Link kopieren Quote
Mijn oudste heeft wel op een kinderopvang gezeten en vond school helemaal geweldig maar wennen heeft toch wel 3 maanden geduurd. Dat merkten we niet aan huilen etc maar hij vond het ontzettend vermoeiend. We hadden al een dag minder bso dan hij aan lange dagen opvang gewend was maar hebben moeten goochelen met tijden en heel vroeg eten zodat hij echt rond 18.30 in bed lag. Hij had meer slaap nodig en ook meer eten. At ineens als een bootwerker, al die indrukken verwerken kostte een hoop energie. En de weekenden heel rustig houden.
Ik schrijf dit allemaal omdat ik me afvraag of je dochter s avonds niet gewoon heel moe is en daardoor opziet tegen de volgende dag? Verder ook de juf vragen, die hakken vaak al jaren met dit bijltje natuurlijk.
Alle reacties Link kopieren Quote
Oudste had wel even nodig om te wennen, maar nooit veel gehuild. Toen ze dat na een paar weken wel een keer deed heb ik haar mee terug genomen. Daarna ging het verder prima.

Middelste wist al precies hoe het zou gaan want ging al twee jaar elke morgen mee. Hij begon in een nieuwe klas en was het derde kind dat kwam. Binnen twee weken waren ze met tien kinderen, en na twee maanden waren ze met vijftien. Allemaal groep 1 dus geen grote kinderen die dachten het voor het zeggen te hebben.

Jongste kon niet wachten tot hij eindelijk mocht. Heeft echt nooit gehuild. Ik hoefde ook niet meer mee vond jij. Tot de deur was prima.
Alle reacties Link kopieren Quote
Oudste was meteen helemaal in haar hum..
En de middelste blijft een verhaal apart...nooit echt zin gehad in school, maar tot eind groep 2 was het huilen...
Alle reacties Link kopieren Quote
Hier vonden ze het beide helemaal top. De eerste weken lagen ze wel voor 19 uur op bed, want school en drie keer per week BSO was wel pittig.
Alle reacties Link kopieren Quote
Mijn jongste bleef het eerste hele jaar 'moeilijk' doen. Hij is nooit graag naar school gegaan, heeft ook niet het makkelijkste karakter.

Ik heb ze nu van school gewisseld en vanaf dag 2 gaat het perfect.
Alle reacties Link kopieren Quote
Eigenlijk bij beiden geen enkel probleem, maar ze gingen eigenlijk ook al 3 of 4 ochtenden naar peuterspeelzaal. En de overgang was redelijk klein toen.
Alle reacties Link kopieren Quote
Wennen vinden mijn kinderen altijd leuk. Als ze eenmaal gewend zijn, dan begint de ellende. Maar goed, je kunt moeilijk iedere paar maanden van school wisselen :)
Alle reacties Link kopieren Quote
Hoe reageer je op haar als ze 's avonds zo verdrietig is? Het helpt vaak als je het gevoel serieus neemt. Dus niet meteen in de troost schieten, of zeggen dat het allemaal wel meevalt, maar erkennen. "Ik zie dat je er echt verdrietig van bent. Dat lijkt me niet fijn." En vragen, misschien kan ze wel vertellen waarom ze zo verdrietig is? Dan kun je de behoefte achter haar verdriet achterhalen.
Misschien wil ze graag bij jou zijn bv, dan kun je daarop inhaken. Is dat omdat ze jou erg mist? Misschien helpt het als ze iets mee heeft, waar ze mee kan knuffelen of aan kan ruiken als ze aan thuis/jou denkt? Laat haar ook zelf ideeën aandragen als ze dat al kan.
Maar vooral dus erkennen, en vragen.
Alle reacties Link kopieren Quote
Pozzebok schreef:
08-10-2019 20:27
Hoe reageer je op haar als ze 's avonds zo verdrietig is? Het helpt vaak als je het gevoel serieus neemt. Dus niet meteen in de troost schieten, of zeggen dat het allemaal wel meevalt, maar erkennen. "Ik zie dat je er echt verdrietig van bent. Dat lijkt me niet fijn." En vragen, misschien kan ze wel vertellen waarom ze zo verdrietig is? Dan kun je de behoefte achter haar verdriet achterhalen.
Misschien wil ze graag bij jou zijn bv, dan kun je daarop inhaken. Is dat omdat ze jou erg mist? Misschien helpt het als ze iets mee heeft, waar ze mee kan knuffelen of aan kan ruiken als ze aan thuis/jou denkt? Laat haar ook zelf ideeën aandragen als ze dat al kan.
Maar vooral dus erkennen, en vragen.
+1. De reden van het verdriet achterhalen is vaak een goede stap. Vindt ze het eng om met nieuwe kinderen te spelen / mist ze jou? Vindt ze de nieuwe locatie eng / spannend? Als je weet waar het vandaan komt kun je misschien gerichter helpen.

Inderdaad de juf aanspreken of zij misschien tips heeft, vaak staan die juffen er al jaren en hebben dit vaak meegemaakt.

Kan natuurlijk ook zijn dat het gewoon onwijs veel indrukken voor je dochter zijn en ze gigantisch overprikkeld raakt. Dan worden emoties ook 10x heftiger geuit.

Sterkte en succes! Uiteindelijk komt het allemaal goed ;)
Alle reacties Link kopieren Quote
Het is een fase die ook te maken heeft met het feit dat zij niet meer de hele dag zelf kan bepalen wat zij doet en vermoeidheid.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
Alle reacties Link kopieren Quote
Een vriendin van me is kleuterjuf en ze heeft er altijd een paar bij wie het maanden duurt voor ze op hun gemak zijn.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik zie nu dat echt al je vragen hier over je dochter gaan!
Alle reacties Link kopieren Quote
Hier een kind die het moeilijk vind afscheid te nemen en dus almaar harder gaat huilen naarmate dat moment dichterbij komt. Op de fiets, in de gang, in het lokaal... en dan zag zeggen en zwaaien aaaaaah :'( . En van de juf weten we dat zodra ik uit zicht ben de tranen gedroogd worden en kind gaat spelen. Dit gaat over een opvang, maar idee is hetzelfde. Hoe sneller ik weg ben hoe beter dus.
Ik hoop voor jou dat het snel over is, want zo afscheid nemen is niet leuk. Maar het hielp mij om van de juf te weten hoe het verder gaat. Daardoor weet ik ook dat ik dan beter niet kan proberen te troosten voor ik ga enzo. Inmiddels weet kind ook hoe het gaat. Dus als het de avond van de voren gaat "Ik wil niet naar de opvang morgen" vraag ik "Dat weet ik, en wat zeg je ook weer als ik je op kom halen?" Dan weet kind zelf al "Ik wil nog niet naar huis". Moet daar dan zelf ook een beetje om lachen en vind het iets minder erg om te weten dat het morgen weer naar de opvang gaat.
Plaatje: Layn Marlow
Alle reacties Link kopieren Quote
Zoon ging al naar kdv en peuterspeelzaal, op het einde zelfs 3 ochtenden en 1 hele dag dus de switch naar 3 hele en 2 halve dagen school was niet echt enorm, toch had hij zeker een maand nodig.

Ieder kind is anders.

Toon begrip voor haar emoties, ze mogen er zijn. Leg uit dat ook jij nieuwe dingen vaak spannend vind, maar dat als je eenmaal gewend bent het vooral heel leuk kan hebben op school. Ze vriendjes maken enz.. Maar dat dat gewoon tijd kost om de school en andere kinderen te leren kennen en dat ze daarom toch moet doorzetten.
Alle reacties Link kopieren Quote
De oudste heeft lang moeten wennen. Is pas na 6 maanden hele dagen gegaan, want ze was gewoon te moe om na de lunch terug te gaan (toen nog geen continue rooster). Ze na de lunch in slaap, terwijl ze al vanaf 2.5 s middag niet meer sliep. 2-3 wkn gehuild met afscheid nemen.
Zoon was gelijk gewend. Maar die kende de school ook al van zijn zus. Dat scheelde blijkbaar veel. Allebei naar kdv geweest.

Anonymous
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven