Kinderen
alle pijlers
Ik ben bekaf...
dinsdag 15 november 2011 om 12:16
Beste forummers,
Ik ben een alleenstaande moeder en heb een hele lieve zoon van 10 maanden. Door omstandigheden heb ik niemand meer in mijn omgeving wat betreft familie en sta er alleen voor. Drie dagen in de week werk in en de rest van de dagen ben ik werkelijk alleen bezig met mijn zoontje! Hij kan zich niet alleen vermaken, heeft altijd aandacht nodig. Daarnaast zit hij in de ontdekkingsfase en zit overal aan. Ik zit vrijwel de hele dag achter hem aan. Heb geen tijd meer om te douchen (dit moet altijd gehaast of s'nachts als hij zeker slaapt) eens uitgebreid te koken. Als ik hem even in de box doe protesteert hij en schreeuwt alles bij elkaar. Ik hou ontzettend veel van hem en wil niet over mijn kindje klagen, maar dit is wel enorm zwaar. Ik zou willen dat hij zich ook eens even alleen kon vermaken en dat ik even niet naar hem hoef om te kijken en het huishouden kan doen en mezelf verzorgen. Wie herkent zich hierin en hoe kan ik dit oplossen?
Ik ben een alleenstaande moeder en heb een hele lieve zoon van 10 maanden. Door omstandigheden heb ik niemand meer in mijn omgeving wat betreft familie en sta er alleen voor. Drie dagen in de week werk in en de rest van de dagen ben ik werkelijk alleen bezig met mijn zoontje! Hij kan zich niet alleen vermaken, heeft altijd aandacht nodig. Daarnaast zit hij in de ontdekkingsfase en zit overal aan. Ik zit vrijwel de hele dag achter hem aan. Heb geen tijd meer om te douchen (dit moet altijd gehaast of s'nachts als hij zeker slaapt) eens uitgebreid te koken. Als ik hem even in de box doe protesteert hij en schreeuwt alles bij elkaar. Ik hou ontzettend veel van hem en wil niet over mijn kindje klagen, maar dit is wel enorm zwaar. Ik zou willen dat hij zich ook eens even alleen kon vermaken en dat ik even niet naar hem hoef om te kijken en het huishouden kan doen en mezelf verzorgen. Wie herkent zich hierin en hoe kan ik dit oplossen?
dinsdag 15 november 2011 om 14:01
Mijn oudste dochter kon ook nooit goed zelf spelen. Zeker rondom die 10 mnd begon het op te vallen. Ze liep me overal achterna en sommige dagen dacht ik dat ik gek werd. (ookal was/ben ik niet alleenstaand) Dus het is helemaal niet gek dat je er soms moe van bent! Kom daar ook gewoon voor uit want dat verlicht wel. je hoeft echt niet steeds te vertellen hoe leuk het is met kinderen. (ookal denken sommige moeders helaas van wel)
Gelukkig gaat het wel steeds beter als ze ouder worden. Al is het om het feit dat ze meer mogelijkheden krijgen (tekenen, puzzelen et.) Voor nu denk ik dat je al veel goede tips hebt gehad. Maar ik zou ook zeggen: begin op tijd met opvoeden. Jij moet je kind leren dat het soms iets voor zichzelf moet doen. Dat moet je ook steeds benoemen. ('nee, mama is nu even aan het koken' oid en dan het huilen negeren) al begin je met 5 tot 10 minuten. reken maar dat ze het super snel doorhebben hoor die kleintjes!!
Gelukkig gaat het wel steeds beter als ze ouder worden. Al is het om het feit dat ze meer mogelijkheden krijgen (tekenen, puzzelen et.) Voor nu denk ik dat je al veel goede tips hebt gehad. Maar ik zou ook zeggen: begin op tijd met opvoeden. Jij moet je kind leren dat het soms iets voor zichzelf moet doen. Dat moet je ook steeds benoemen. ('nee, mama is nu even aan het koken' oid en dan het huilen negeren) al begin je met 5 tot 10 minuten. reken maar dat ze het super snel doorhebben hoor die kleintjes!!
dinsdag 15 november 2011 om 16:00
Ik had mijn dochter er op die leeftijd steeds bij, ze wilde absoluut niet in de box. En van alleen maar krijsen in de box leren ze zichzelf natuurlijk niet vermaken, zo leren ze alleen dat de box geen leuke plek is. (soms moet het even, maar liever niet). Wij probeerden haar juist uit te dagen de box toch leuk te vinden. Bijvoorbeeld door van dat afschuwelijke electronische knopjesspeelgoed wat ze erg leuk vond alleen in de box te leggen. Je kunt een kind toch niet dwingen het leuk te vinden. . Aan je opvoeding ligt het vast niet, er valt volgens mij nog niet zo veel op te voeden op deze leeftijd. Het is wel de tijd van verlatingsangst, van paniek als je de kamer verlaat. Dat is geen manipuleren, het hoort gewoon bij de leeftijd en sommige kinderen hebben er meer last van dan anderen.
Bij het koken, soms ook bij het douchen, zette ik kind in de kinderstoel in de keuken, wat stukjes groente/soepstengel erbij. En zo'n speeltje met een zuignap. Ik gebruikte ook de draagdoek veel. Kind bij je en toch de handen vrij. En veel minder zwaar dan steeds optillen of op de arm dragen. Bij het koken gebruikte ik een Manduca rugdrager, op de buik vond ik dan te gevaarlijk ivm hete pannen etc.
En het wordt echt makkelijker, maar nu lijkt het me gewoon zwaar. Zeker als je er alleen voor staat. Kun je misschien af en toe een extra dagdeel kdv boeken, of op werkdagen vrij nemen, zodat je even tijd voor jezelf hebt?
Bij het koken, soms ook bij het douchen, zette ik kind in de kinderstoel in de keuken, wat stukjes groente/soepstengel erbij. En zo'n speeltje met een zuignap. Ik gebruikte ook de draagdoek veel. Kind bij je en toch de handen vrij. En veel minder zwaar dan steeds optillen of op de arm dragen. Bij het koken gebruikte ik een Manduca rugdrager, op de buik vond ik dan te gevaarlijk ivm hete pannen etc.
En het wordt echt makkelijker, maar nu lijkt het me gewoon zwaar. Zeker als je er alleen voor staat. Kun je misschien af en toe een extra dagdeel kdv boeken, of op werkdagen vrij nemen, zodat je even tijd voor jezelf hebt?
dinsdag 15 november 2011 om 16:35
Ik heb in dezelfde situatie gezeten, ook een klein kind en alleenstaand. Maar idd je moet roeien met de riemen die je hebt. Ik nam dochter altijd mee als ik ging douche. De douche was 1 van de weinige plekken waar ze zich enorm goed kon vermaken. Verder had ik tussen de kamer en keuken een schommel hangen Heel luxe. Vaak zette ik haar daarin wanneer ik eten ging koken. Af en toe een zetje geven en ondertussen in de pannen roeren.
Achteraf (dochter is inmiddels ruim 7) zie ik wel dat dochter vooral veel huilde of 'lastig' was als ik niet lekker in mijn vel zat/gestresst was.
Achteraf (dochter is inmiddels ruim 7) zie ik wel dat dochter vooral veel huilde of 'lastig' was als ik niet lekker in mijn vel zat/gestresst was.
dinsdag 15 november 2011 om 20:17
Zoveel mogelijk slaap pakken (dus als mijn dochter 's middags ging slapen dook ik er ook in) en een oppas nemen zodat ik 's avonds eens weg kon. Verder toch proberen zoveel mogelijk leuke dingen te doen in de avonduren (oftewel, zoek een hobby 
). Ik ben een opleiding gaan volgen in de avonduren.
En wat hier ook wel geopperd is, mijn dochter een dagje naar de creche terwijl ik vrij was.
). Ik ben een opleiding gaan volgen in de avonduren.En wat hier ook wel geopperd is, mijn dochter een dagje naar de creche terwijl ik vrij was.
vrijdag 18 november 2011 om 19:23
Ik wilde na mijn 1e kind perse elke ochtend blijven douchen, terwijl iedereen riep:'doe dat''s avonds als íe slaapt.
Ik zette mijn zoon dan gewoon even in de box beneden,en ging boven douchen(10 min).
Hij schreeuwde dan als een varken, maar als ik de douche dan uit zette, was het stil en was hij in slaap gevallen.
En inderdaad: ochtendje naar de creche op 'vrije dag'.
Hij is nu 7 en heeft er echt niks aan over gehouden.
Ik zette mijn zoon dan gewoon even in de box beneden,en ging boven douchen(10 min).
Hij schreeuwde dan als een varken, maar als ik de douche dan uit zette, was het stil en was hij in slaap gevallen.
En inderdaad: ochtendje naar de creche op 'vrije dag'.
Hij is nu 7 en heeft er echt niks aan over gehouden.
woensdag 7 december 2011 om 19:47
Misschien mosterd, maar ik ben ook alleenstaand met een jong kind (bijna 1) en geen familie in de buurt waar ik op terug kan vallen. Douchen doe ik als hij slaapt, 's ochtends of 's avonds. Als ik kook zet ik hem of in zijn stoeltje in de keuken, of hij scharrelt in de keuken rond en houdt zichzelf bezig of ik laat hem in zijn stoeltje een Bumbafilmpje kijken. Het verschil is wel dat ik een extreem makkelijk kind heb, dat misschien 5 minuten per week huilt en zichzelf goed bezig kan houden.
Verder veel met hem naar buiten, wandelen, bij vriendinnen op bezoek. En probeer jezelf 's avonds op te laden, bel met vriendinnen, kijk een leuke film, ga in ieder geval niet het huishouden doen. Hoe lastig dat soms ook is. Koop een lekkere creme ofzo voor jezelf en neem af en toe een dag of middag vrij en laat je kind dan toch naar de creche gaan. Dat heb je echt nodig. En neem alle oppasmogelijkheden aan.
Verder veel met hem naar buiten, wandelen, bij vriendinnen op bezoek. En probeer jezelf 's avonds op te laden, bel met vriendinnen, kijk een leuke film, ga in ieder geval niet het huishouden doen. Hoe lastig dat soms ook is. Koop een lekkere creme ofzo voor jezelf en neem af en toe een dag of middag vrij en laat je kind dan toch naar de creche gaan. Dat heb je echt nodig. En neem alle oppasmogelijkheden aan.
woensdag 7 december 2011 om 21:48
Hier ook alleenstaand met kind van nog geen 2.
Herken het volledig in beslag worden genomen en bekaf zijn ook. Het is zwaar. Ik heb alleen veel back up in de buurt en dat maakt het stukken makkelijker om bij te tanken.
Maar als dat absoluut niet is, dan is het een kwestie van accepteren dat het zo ontiegelijk druk is. +
Verder: koop een makkelijke draagdoek. Heb ik een poos gebruikt bij het koken en stofzuigen en vuilnis buiten zetten etc.
Ik kocht potjes eten en voor mezelf makkelijke en lekkere kant en klaar maaltijden. Of koken voor hele week en invriezen.
Ik zou op zoek gaan naar een oppas. Want ookal kan je alles goed rege len, het blijft rete zwaar om iedere stap die je zet te doen met een kind aan je zij. Je hebt nooit even vrij af, altijd met een schuin oog/ geest bezig met het welzijn van je kind.
Bedenk dat het wel echt makkelijker wordt. Vind het nu nog zwaar, maar als ik terug kijk heb ik het inmiddels veel vaker makkelijker dan een jaar geleden. (en ik heb ook een slechte slaper en slechte zelf vermaker... wel vreselijk leuk en lief kind!)
strekte
Herken het volledig in beslag worden genomen en bekaf zijn ook. Het is zwaar. Ik heb alleen veel back up in de buurt en dat maakt het stukken makkelijker om bij te tanken.
Maar als dat absoluut niet is, dan is het een kwestie van accepteren dat het zo ontiegelijk druk is. +
Verder: koop een makkelijke draagdoek. Heb ik een poos gebruikt bij het koken en stofzuigen en vuilnis buiten zetten etc.
Ik kocht potjes eten en voor mezelf makkelijke en lekkere kant en klaar maaltijden. Of koken voor hele week en invriezen.
Ik zou op zoek gaan naar een oppas. Want ookal kan je alles goed rege len, het blijft rete zwaar om iedere stap die je zet te doen met een kind aan je zij. Je hebt nooit even vrij af, altijd met een schuin oog/ geest bezig met het welzijn van je kind.
Bedenk dat het wel echt makkelijker wordt. Vind het nu nog zwaar, maar als ik terug kijk heb ik het inmiddels veel vaker makkelijker dan een jaar geleden. (en ik heb ook een slechte slaper en slechte zelf vermaker... wel vreselijk leuk en lief kind!)
strekte
