Kinderen
alle pijlers
Ik schaam me!
woensdag 27 oktober 2010 om 20:39
Ik heb een dochter van nu 20 maanden en zat vandaag samen met haar en vriend in een cafe iets te drinken (bomvol kids trouwens).
Nu is dochter echt heerlijk drakerig deze dagen, niet te genieten en overal 'nee' op zeggen. Ik herken haar bijna niet terug, maar het zal de pre-peuterpubertijd wel zijn.
Mijn lieve rustige meisje vindt het deze week al nodig te huilen en dramatisch te doen als ik haar wil verschonen.
Maar wat is het nou... dochter wilde lopen maar dat kon en mocht daar echt niet van mij. Dus het werd een beetje zeuren en toen werd het huilen. Niet eens zo heel erg maar gewoon wel volwaardig huilen. Hard genoeg dat iedereen opkeek.
En wij zagen al dat het niet beter ging worden, ze begon in haar ogen te wrijven van vermoeidheid dus we gingen maar (snel!) weg.
Maar ik kan daar dus gewoon niet tegen. Ik schaam me en mijn hele lijf schiet in de vluchtmodus als ze zo huilt. En ik baal ervan dat ik niet gewoon relax ben en blijf want het maakt het echt niet beter als ik zo stressig doe. Dat weet ik rationeel gezien ook wel dondersgoed.
Ik zet dus mn grootste 'ik ben zo ontzettend zen' glimlach op en doe alsof het me niks kan schelen maar van binnen ga ik dood van schaamte.
Waarom is dat?! Waarom schaam ik me er zo voor en blijf ik niet gewoon rustig?
Is dit herkenbaar? Heb er echt last van namelijk.. zodra dochter een beetje vervelend doet in het openbaar schiet ik spontaan in de stress.
Nu is dochter echt heerlijk drakerig deze dagen, niet te genieten en overal 'nee' op zeggen. Ik herken haar bijna niet terug, maar het zal de pre-peuterpubertijd wel zijn.
Mijn lieve rustige meisje vindt het deze week al nodig te huilen en dramatisch te doen als ik haar wil verschonen.
Maar wat is het nou... dochter wilde lopen maar dat kon en mocht daar echt niet van mij. Dus het werd een beetje zeuren en toen werd het huilen. Niet eens zo heel erg maar gewoon wel volwaardig huilen. Hard genoeg dat iedereen opkeek.
En wij zagen al dat het niet beter ging worden, ze begon in haar ogen te wrijven van vermoeidheid dus we gingen maar (snel!) weg.
Maar ik kan daar dus gewoon niet tegen. Ik schaam me en mijn hele lijf schiet in de vluchtmodus als ze zo huilt. En ik baal ervan dat ik niet gewoon relax ben en blijf want het maakt het echt niet beter als ik zo stressig doe. Dat weet ik rationeel gezien ook wel dondersgoed.
Ik zet dus mn grootste 'ik ben zo ontzettend zen' glimlach op en doe alsof het me niks kan schelen maar van binnen ga ik dood van schaamte.
Waarom is dat?! Waarom schaam ik me er zo voor en blijf ik niet gewoon rustig?
Is dit herkenbaar? Heb er echt last van namelijk.. zodra dochter een beetje vervelend doet in het openbaar schiet ik spontaan in de stress.
woensdag 27 oktober 2010 om 23:23
quote:w00t schreef op 27 oktober 2010 @ 23:22:
Mocht je je er beter door voelen SB, mini1 moest op 2 jarige leeftijd zijn amandelen laten knippen en we zijn een uurtje of 2 na de ingreep het ziekenhuis uitgezet vanwege zijn wangedrag. Nadat we eerst al een tijdje naar een soort veredelde bezemkast waren verbannen.Seriously?!
Mocht je je er beter door voelen SB, mini1 moest op 2 jarige leeftijd zijn amandelen laten knippen en we zijn een uurtje of 2 na de ingreep het ziekenhuis uitgezet vanwege zijn wangedrag. Nadat we eerst al een tijdje naar een soort veredelde bezemkast waren verbannen.Seriously?!
woensdag 27 oktober 2010 om 23:25
quote:Bagheera schreef op 27 oktober 2010 @ 23:10:
[...]
ik denk altijd aan de wijze woorden van mijn broer: Het kan me echt geen bal schelen als kinderen brullen zolang het er maar niet 1 van mij is. Ik hoor ze wel huilen, maar ik hoef er niets mee. Zalig!Precies wat ik ook heb!
[...]
ik denk altijd aan de wijze woorden van mijn broer: Het kan me echt geen bal schelen als kinderen brullen zolang het er maar niet 1 van mij is. Ik hoor ze wel huilen, maar ik hoef er niets mee. Zalig!Precies wat ik ook heb!
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
woensdag 27 oktober 2010 om 23:27
quote:summerbreeze21 schreef op 27 oktober 2010 @ 23:23:
[...]
Seriously?!Verbaast me niets. Als ik staaltjes kindonvriendelijkheid ben tegen gekomen, is het wel in een kinderziekenhuis . Van heel dichtbij maak ik echt de meest ongelooflijke dingen mee. In de zin van: ' je moet niet direct gaan janken!' tegen een ernstig ziek kind dat een ingewikkeld infuus ingebracht kreeg waar het bloed alle kanten uitliep door een het onhandig zetten van de verpleegkundige (zonder handschoenen!).
[...]
Seriously?!Verbaast me niets. Als ik staaltjes kindonvriendelijkheid ben tegen gekomen, is het wel in een kinderziekenhuis . Van heel dichtbij maak ik echt de meest ongelooflijke dingen mee. In de zin van: ' je moet niet direct gaan janken!' tegen een ernstig ziek kind dat een ingewikkeld infuus ingebracht kreeg waar het bloed alle kanten uitliep door een het onhandig zetten van de verpleegkundige (zonder handschoenen!).
woensdag 27 oktober 2010 om 23:27
quote:Sgaaaaaaaaaapie_returns schreef op 27 oktober 2010 @ 22:51:
Alleen OP gelezen.
Je kind snapt het en jij niet. Je kind verteld je dat hij niet in de kroeg wil zijn. En toont daarmee een groter inzicht in wat hoort als zijn Moeder...........
Oow-keee...
wat een bekrompen types in dit topic zeg. Het was toch niet om drie uur 's nachts in één of andere danstent met een drugsimago??
Ik kan me voorstellen dat je leven mét kind ook verder gaat, en dat een kop thee drinken in een doodgewone horecagelegenheid daarbij moet horen?? Nou goed, deze keer had kind er geen zin in, volgende keer beter . Zo leert ie het! Kom nou, je gaat jezelf toch niet opsluiten tot je koter 21 is?
Waar ik woon worden kinderen gewoon meegenomen overal naartoe, ook 's avonds laat. Of dat nou zo wenselijk is laat ik in het midden, maar zo leren ze wel dat ze zich overal moeten gedragen. En tja, dat leren gebeurt met vallen en opstaan!
Alleen OP gelezen.
Je kind snapt het en jij niet. Je kind verteld je dat hij niet in de kroeg wil zijn. En toont daarmee een groter inzicht in wat hoort als zijn Moeder...........
Oow-keee...
wat een bekrompen types in dit topic zeg. Het was toch niet om drie uur 's nachts in één of andere danstent met een drugsimago??
Ik kan me voorstellen dat je leven mét kind ook verder gaat, en dat een kop thee drinken in een doodgewone horecagelegenheid daarbij moet horen?? Nou goed, deze keer had kind er geen zin in, volgende keer beter . Zo leert ie het! Kom nou, je gaat jezelf toch niet opsluiten tot je koter 21 is?
Waar ik woon worden kinderen gewoon meegenomen overal naartoe, ook 's avonds laat. Of dat nou zo wenselijk is laat ik in het midden, maar zo leren ze wel dat ze zich overal moeten gedragen. En tja, dat leren gebeurt met vallen en opstaan!
woensdag 27 oktober 2010 om 23:28
quote:Bagheera schreef op 27 oktober 2010 @ 23:27:
[...]
Verbaast me niets. Als ik staaltjes kindonvriendelijkheid ben tegen gekomen, is het wel in een kinderziekenhuis . Van heel dichtbij maak ik echt de meest ongelooflijke dingen dichtbij. In de zin van: ' je moet niet direct gaan janken!' tegen een ernstig ziek kind dat een ingewikkeld infuus ingebracht kreeg waar het bloed alle kanten uitliep door een het onhandig zetten van de verpleegkundige (zonder handschoenen!).
Wat erg..
Ja ik geloof het best w00t maar het ziekenhuis uitzetten?!
Ik bedoel...menig bevallende vrouw misdraagt zich ook..Ik heb de hele afdeling bij elkaar gegild.
[...]
Verbaast me niets. Als ik staaltjes kindonvriendelijkheid ben tegen gekomen, is het wel in een kinderziekenhuis . Van heel dichtbij maak ik echt de meest ongelooflijke dingen dichtbij. In de zin van: ' je moet niet direct gaan janken!' tegen een ernstig ziek kind dat een ingewikkeld infuus ingebracht kreeg waar het bloed alle kanten uitliep door een het onhandig zetten van de verpleegkundige (zonder handschoenen!).
Wat erg..
Ja ik geloof het best w00t maar het ziekenhuis uitzetten?!
Ik bedoel...menig bevallende vrouw misdraagt zich ook..Ik heb de hele afdeling bij elkaar gegild.
woensdag 27 oktober 2010 om 23:35
quote:summerbreeze21 schreef op 27 oktober 2010 @ 23:32:
Ok.. het was gewoon pure hysterie dus?
Hysterie, traumaatje...... zoiets ja.
Twee jaren later lag mijn vader twee verdiepingen hoger in hetzelfde ziekenhuis; dezelfde gangen, dezelfde hal, dezelfde klapdeuren naar de afdeling.... en mini weigerde dus pertinent die klapdeuren door te gaan.
Ok.. het was gewoon pure hysterie dus?
Hysterie, traumaatje...... zoiets ja.
Twee jaren later lag mijn vader twee verdiepingen hoger in hetzelfde ziekenhuis; dezelfde gangen, dezelfde hal, dezelfde klapdeuren naar de afdeling.... en mini weigerde dus pertinent die klapdeuren door te gaan.
woensdag 27 oktober 2010 om 23:35
quote:w00t schreef op 27 oktober 2010 @ 23:35:
[...]
Hysterie, traumaatje...... zoiets ja.
Twee jaren later lag mijn vader twee verdiepeingen hoger in hetzelfde ziekenhuis; dezelfde gangen, dezelfde hal, dezelfde klapdeuren naar de afdeling.... en mini weigerde dus pertinent die klapdeuren door te gaan.Zielig
[...]
Hysterie, traumaatje...... zoiets ja.
Twee jaren later lag mijn vader twee verdiepeingen hoger in hetzelfde ziekenhuis; dezelfde gangen, dezelfde hal, dezelfde klapdeuren naar de afdeling.... en mini weigerde dus pertinent die klapdeuren door te gaan.Zielig
donderdag 28 oktober 2010 om 05:51
Eens met W00t: rustig en relaxed een kopje koffie ergens buiten de deur drinken bestaat gewoon niet altijd met jonge kinderen. Soms gaat het heel goed, soms gaat het wat minder. Ik stel me daar op in en met 3 kinderen kies ik er ook vaak voor om gewoon lekker thuis wat te drinken. Scheelt weer een hoop gedoe, want ik voel me ook niet prettig met jankend of drakerig kind. Maar dat laatste is doodnormaal volgens mij.
donderdag 28 oktober 2010 om 08:26
quote:anky schreef op 28 oktober 2010 @ 05:51:
Eens met W00t: rustig en relaxed een kopje koffie ergens buiten de deur drinken bestaat gewoon niet altijd met jonge kinderen. Soms gaat het heel goed, soms gaat het wat minder. Ik stel me daar op in en met 3 kinderen kies ik er ook vaak voor om gewoon lekker thuis wat te drinken. Scheelt weer een hoop gedoe, want ik voel me ook niet prettig met jankend of drakerig kind. Maar dat laatste is doodnormaal volgens mij.
Dat was al bekend hoor
Als je even verder leest begrijp je dat het om de schaamte gaat en niet om de plaats en tijd.
Eens met W00t: rustig en relaxed een kopje koffie ergens buiten de deur drinken bestaat gewoon niet altijd met jonge kinderen. Soms gaat het heel goed, soms gaat het wat minder. Ik stel me daar op in en met 3 kinderen kies ik er ook vaak voor om gewoon lekker thuis wat te drinken. Scheelt weer een hoop gedoe, want ik voel me ook niet prettig met jankend of drakerig kind. Maar dat laatste is doodnormaal volgens mij.
Dat was al bekend hoor
Als je even verder leest begrijp je dat het om de schaamte gaat en niet om de plaats en tijd.
donderdag 28 oktober 2010 om 09:23
Maar het is toch doodnormaal om je opgelaten te voelen als je kind zich als een draak gedraagt in het openbaar? Als ik je postings lees dan krijg ik het gevoel dat je van jezelf vindt dat het raar is dat je je daar voor schaamt of er gestressed van raakt.
Probeer eerst het gevoel dat het raar is dat je je schaamt kwijt te raken, want het is niet raar. Althans, ík vind het niet raar. Vaak zijn kinderen buiten de deur leuk, schattig en lief. Soms zijn ze vré-se-lijk en dan schaam ik me ook kapot en denk ik "die zijn echt niet van mij en ik wil hier nú weg". Heel normaal volgens mij .
Probeer eerst het gevoel dat het raar is dat je je schaamt kwijt te raken, want het is niet raar. Althans, ík vind het niet raar. Vaak zijn kinderen buiten de deur leuk, schattig en lief. Soms zijn ze vré-se-lijk en dan schaam ik me ook kapot en denk ik "die zijn echt niet van mij en ik wil hier nú weg". Heel normaal volgens mij .
donderdag 28 oktober 2010 om 20:33
