Kinderen
alle pijlers
Ik schaam me!
woensdag 27 oktober 2010 om 20:39
Ik heb een dochter van nu 20 maanden en zat vandaag samen met haar en vriend in een cafe iets te drinken (bomvol kids trouwens).
Nu is dochter echt heerlijk drakerig deze dagen, niet te genieten en overal 'nee' op zeggen. Ik herken haar bijna niet terug, maar het zal de pre-peuterpubertijd wel zijn.
Mijn lieve rustige meisje vindt het deze week al nodig te huilen en dramatisch te doen als ik haar wil verschonen.
Maar wat is het nou... dochter wilde lopen maar dat kon en mocht daar echt niet van mij. Dus het werd een beetje zeuren en toen werd het huilen. Niet eens zo heel erg maar gewoon wel volwaardig huilen. Hard genoeg dat iedereen opkeek.
En wij zagen al dat het niet beter ging worden, ze begon in haar ogen te wrijven van vermoeidheid dus we gingen maar (snel!) weg.
Maar ik kan daar dus gewoon niet tegen. Ik schaam me en mijn hele lijf schiet in de vluchtmodus als ze zo huilt. En ik baal ervan dat ik niet gewoon relax ben en blijf want het maakt het echt niet beter als ik zo stressig doe. Dat weet ik rationeel gezien ook wel dondersgoed.
Ik zet dus mn grootste 'ik ben zo ontzettend zen' glimlach op en doe alsof het me niks kan schelen maar van binnen ga ik dood van schaamte.
Waarom is dat?! Waarom schaam ik me er zo voor en blijf ik niet gewoon rustig?
Is dit herkenbaar? Heb er echt last van namelijk.. zodra dochter een beetje vervelend doet in het openbaar schiet ik spontaan in de stress.
Nu is dochter echt heerlijk drakerig deze dagen, niet te genieten en overal 'nee' op zeggen. Ik herken haar bijna niet terug, maar het zal de pre-peuterpubertijd wel zijn.
Mijn lieve rustige meisje vindt het deze week al nodig te huilen en dramatisch te doen als ik haar wil verschonen.
Maar wat is het nou... dochter wilde lopen maar dat kon en mocht daar echt niet van mij. Dus het werd een beetje zeuren en toen werd het huilen. Niet eens zo heel erg maar gewoon wel volwaardig huilen. Hard genoeg dat iedereen opkeek.
En wij zagen al dat het niet beter ging worden, ze begon in haar ogen te wrijven van vermoeidheid dus we gingen maar (snel!) weg.
Maar ik kan daar dus gewoon niet tegen. Ik schaam me en mijn hele lijf schiet in de vluchtmodus als ze zo huilt. En ik baal ervan dat ik niet gewoon relax ben en blijf want het maakt het echt niet beter als ik zo stressig doe. Dat weet ik rationeel gezien ook wel dondersgoed.
Ik zet dus mn grootste 'ik ben zo ontzettend zen' glimlach op en doe alsof het me niks kan schelen maar van binnen ga ik dood van schaamte.
Waarom is dat?! Waarom schaam ik me er zo voor en blijf ik niet gewoon rustig?
Is dit herkenbaar? Heb er echt last van namelijk.. zodra dochter een beetje vervelend doet in het openbaar schiet ik spontaan in de stress.
woensdag 27 oktober 2010 om 20:46
ALLE KINDEREN ZIJN VERVELEND OP ZIJN TIJD.
Dit gezegd hebbende: hou jezelf in de hand. Wat is het ergste wat er kan gebeuren als je kind zich zo drakerig gedraagt? Dat iedereen denk dat je een slechte moeder bent? Dat iedereen denkt dat je je kind niet in de hand hebt? Dat iedereen denkt dat je een heel naar kind hebt?
Probeer daar eens over na te denken. Mijn mening is dat het andere mensen helemaal niks interesseert wat jouw kind wel of niet doet, en over het algeman best begripvol zijn. Jij hoeft je moederschap niet tegenover wildvreemden te bewijzen. Echt niet.
Dit gezegd hebbende: hou jezelf in de hand. Wat is het ergste wat er kan gebeuren als je kind zich zo drakerig gedraagt? Dat iedereen denk dat je een slechte moeder bent? Dat iedereen denkt dat je je kind niet in de hand hebt? Dat iedereen denkt dat je een heel naar kind hebt?
Probeer daar eens over na te denken. Mijn mening is dat het andere mensen helemaal niks interesseert wat jouw kind wel of niet doet, en over het algeman best begripvol zijn. Jij hoeft je moederschap niet tegenover wildvreemden te bewijzen. Echt niet.
woensdag 27 oktober 2010 om 20:48
quote:Katherina schreef op 27 oktober 2010 @ 20:46:
ALLE KINDEREN ZIJN VERVELEND OP ZIJN TIJD.
Dit gezegd hebbende: hou jezelf in de hand. Wat is het ergste wat er kan gebeuren als je kind zich zo drakerig gedraagt? Dat iedereen denk dat je een slechte moeder bent? Dat iedereen denkt dat je je kind niet in de hand hebt? Dat iedereen denkt dat je een heel naar kind hebt?
Probeer daar eens over na te denken. Mijn mening is dat het andere mensen helemaal niks interesseert wat jouw kind wel of niet doet, en over het algeman best begripvol zijn. Jij hoeft je moederschap niet tegenover wildvreemden te bewijzen. Echt niet.Ik denk die laatste 2 ja...
ALLE KINDEREN ZIJN VERVELEND OP ZIJN TIJD.
Dit gezegd hebbende: hou jezelf in de hand. Wat is het ergste wat er kan gebeuren als je kind zich zo drakerig gedraagt? Dat iedereen denk dat je een slechte moeder bent? Dat iedereen denkt dat je je kind niet in de hand hebt? Dat iedereen denkt dat je een heel naar kind hebt?
Probeer daar eens over na te denken. Mijn mening is dat het andere mensen helemaal niks interesseert wat jouw kind wel of niet doet, en over het algeman best begripvol zijn. Jij hoeft je moederschap niet tegenover wildvreemden te bewijzen. Echt niet.Ik denk die laatste 2 ja...
woensdag 27 oktober 2010 om 20:49
woensdag 27 oktober 2010 om 20:49
Tot op heden heb ik nog nooit enorme huilpartijen of wat dan ook gehad (zoon is 15 maanden)...maar ik herken het wel hoor. Ik probeer vooral voor zoon toch wel zen over te komen (die kleintjes hebben ongetwijfeld een voelspriet voor gestreste moeders ), maar van binnen ben ik niet altijd even zen hoor
Komt vooral omdat ik niet wil dat andere mensen "last" hebben van mijn kind.
Het is inderdaad meer een opgelaten gevoel wat ik heb ja...
Komt vooral omdat ik niet wil dat andere mensen "last" hebben van mijn kind.
Het is inderdaad meer een opgelaten gevoel wat ik heb ja...
woensdag 27 oktober 2010 om 20:51
Het is genetisch bepaald dat babygehuil/kindergehuil een van de meest stressvolle geluiden is voor mensen. Baby's met ouders die stress voelen bij gehuil (en daarop de juiste actie nemen) hebben een evolutionair voordeel boven kinderen met ouders die geen stress voelen en ze rustig laten jammeren.
In de stress schieten bij gehuil is dus volkomen
normaal, dat heb je aan je voorouders te danken.
In de stress schieten bij gehuil is dus volkomen
normaal, dat heb je aan je voorouders te danken.
woensdag 27 oktober 2010 om 20:52
Herkenbaar! En dan vooral met nr2. Die kan zich zó gedragen, dat een voorbijganger wel moet denken dat ik aan kindermishandeling doe.
Tot ik er met andere ouders van de kleuterschool es over sprak, en het was allemaal zooooo herkenbaar. Dat heeft me best een boost gegeven.
Ik geef nu ook grif toe: ik héb nr2 niet altijd in de hand. Tsja.
Tot ik er met andere ouders van de kleuterschool es over sprak, en het was allemaal zooooo herkenbaar. Dat heeft me best een boost gegeven.
Ik geef nu ook grif toe: ik héb nr2 niet altijd in de hand. Tsja.
woensdag 27 oktober 2010 om 20:54
Tegenwoordig denk ik als ik een kind hoor huilen/krijsen/dreinen: 'Goddank! Die van hun doet 't ook!'.
Op de momenten dat mijn zoon of dochter niet hun lieve snoezige zelf zijn, houd ik me bovenstaande ook maar voor. Zo geeft mijn kind andere moeders een opgelucht gevoel. (Ik weet alleen niets hoopgevends voor je schaamte tegenover niet-ouders, dus ik blijf even meelezen.)
Op de momenten dat mijn zoon of dochter niet hun lieve snoezige zelf zijn, houd ik me bovenstaande ook maar voor. Zo geeft mijn kind andere moeders een opgelucht gevoel. (Ik weet alleen niets hoopgevends voor je schaamte tegenover niet-ouders, dus ik blijf even meelezen.)
woensdag 27 oktober 2010 om 20:54
Ik ben gelukkig niet zo ver dat ik maar ga pleasen omdat ze dan maar stil is.. dat deed mijn moeder wel altijd bij mij (en doet ze als oma ook bij mijn dochter ).
Mieomij, bedankt dat je er een positieve draai aan geeft Ik zal er een volgende keer aan denken.
_Lalie_ Ik heb dat dus ook wel een beetje. Ik wil dus inderdaad ook niet dat andere mensen 'last' hebben van mijn kind.
Mieomij, bedankt dat je er een positieve draai aan geeft Ik zal er een volgende keer aan denken.
_Lalie_ Ik heb dat dus ook wel een beetje. Ik wil dus inderdaad ook niet dat andere mensen 'last' hebben van mijn kind.
woensdag 27 oktober 2010 om 20:55
quote:summerbreeze21 schreef op 27 oktober 2010 @ 20:48:
[...]
Ik denk die laatste 2 ja... En waarom is het erg dat wildvreemden denken dat jij je kind niet in de hand hebt of dat ze denken dat je een naar kind hebt? Waarom heb jij hun bevestiging nodig? Ben je onzeker? Nergens voor nodig! Fleur schreef ook dat vrijwel alle ouders dat op z'n tijd hebben.
[...]
Ik denk die laatste 2 ja... En waarom is het erg dat wildvreemden denken dat jij je kind niet in de hand hebt of dat ze denken dat je een naar kind hebt? Waarom heb jij hun bevestiging nodig? Ben je onzeker? Nergens voor nodig! Fleur schreef ook dat vrijwel alle ouders dat op z'n tijd hebben.
woensdag 27 oktober 2010 om 20:56
quote:fleurtje schreef op 27 oktober 2010 @ 20:52:
Herkenbaar! En dan vooral met nr2. Die kan zich zó gedragen, dat een voorbijganger wel moet denken dat ik aan kindermishandeling doe.
Tot ik er met andere ouders van de kleuterschool es over sprak, en het was allemaal zooooo herkenbaar. Dat heeft me best een boost gegeven.
Ik geef nu ook grif toe: ik héb nr2 niet altijd in de hand. Tsja.
Ik wil ook een boost!
Maar bij jou had ik dat dus echt niet door. Jij komt echt zen over in elk geval. Maar het voelt gewoon zo kut.
Maar wat doe je dan? Negeren?
Herkenbaar! En dan vooral met nr2. Die kan zich zó gedragen, dat een voorbijganger wel moet denken dat ik aan kindermishandeling doe.
Tot ik er met andere ouders van de kleuterschool es over sprak, en het was allemaal zooooo herkenbaar. Dat heeft me best een boost gegeven.
Ik geef nu ook grif toe: ik héb nr2 niet altijd in de hand. Tsja.
Ik wil ook een boost!
Maar bij jou had ik dat dus echt niet door. Jij komt echt zen over in elk geval. Maar het voelt gewoon zo kut.
Maar wat doe je dan? Negeren?
woensdag 27 oktober 2010 om 20:57
Heel simpel, twee oplossingen:
Ga naar de speeltuin met het hele gezin, of:
Neem een oppas, laat kind thuis en ga met vriend naar café.
Als je kind hysterisch gaat doen in de Albert Heijn: tja, die dingen gebeuren, ik geloof niet dat iemand daar aanstoot aan neemt.
Maar als je kind gaat huilen omdat jij zo nodig in het café moet zitten terwijl je kind er geen kant opkan, dat lijkt me je schaamtegevoel eigenlijk wel terecht.
Je past je toch uitstapjes aan aan je kind van 20 maanden... en niet andersom.
Ga naar de speeltuin met het hele gezin, of:
Neem een oppas, laat kind thuis en ga met vriend naar café.
Als je kind hysterisch gaat doen in de Albert Heijn: tja, die dingen gebeuren, ik geloof niet dat iemand daar aanstoot aan neemt.
Maar als je kind gaat huilen omdat jij zo nodig in het café moet zitten terwijl je kind er geen kant opkan, dat lijkt me je schaamtegevoel eigenlijk wel terecht.
Je past je toch uitstapjes aan aan je kind van 20 maanden... en niet andersom.
woensdag 27 oktober 2010 om 20:58
Had ik bij mijn eerste ook heel erg. Herkenbaar dus.
Ik betrok het veels te veel op mezelf.
Nu bij mijn derde besef ik inmiddels dat het gedrag is wat bij een kind hoort. En dan zit er nog verschil in temperament tussen kinderen onderling. Of het fijn is, is wat anders.
Soms heb ik een goede bui en kan ik eigenlijk wel lachen om die gigantische driftbui waarbij ze alles uit de kast trekt. Maar soms haalt ze het bloed onder m'n nagels vandaan in dezelfde situatie of schaam ik me.
Nouja... zo vaak komt het ook niet voor. Maar uit ervaring zeg maar.
Ik betrok het veels te veel op mezelf.
Nu bij mijn derde besef ik inmiddels dat het gedrag is wat bij een kind hoort. En dan zit er nog verschil in temperament tussen kinderen onderling. Of het fijn is, is wat anders.
Soms heb ik een goede bui en kan ik eigenlijk wel lachen om die gigantische driftbui waarbij ze alles uit de kast trekt. Maar soms haalt ze het bloed onder m'n nagels vandaan in dezelfde situatie of schaam ik me.
Nouja... zo vaak komt het ook niet voor. Maar uit ervaring zeg maar.
woensdag 27 oktober 2010 om 20:59
quote:summerbreeze21 schreef op 27 oktober 2010 @ 20:56:
[...]
Ik wil ook een boost!
Maar bij jou had ik dat dus echt niet door. Jij komt echt zen over in elk geval. Maar het voelt gewoon zo kut.
Maar wat doe je dan? Negeren?
Lieve schat,
JIj hebt Nr2 een tijdje niet gezien, en geloof me: ze kan monsterlijk zijn. Nu schijnt zij een redelijk normale peuter te zijn, heb ik begrepen, en was Nr1 gewoon uitzonderlijk gezeglijk
Ik ben niet zen, ben nooit zen geweest en zal nooit zen worden. Allemaal make believe. Maar weet je? Met make believe kun je ook een heel eind komen.
[...]
Ik wil ook een boost!
Maar bij jou had ik dat dus echt niet door. Jij komt echt zen over in elk geval. Maar het voelt gewoon zo kut.
Maar wat doe je dan? Negeren?
Lieve schat,
JIj hebt Nr2 een tijdje niet gezien, en geloof me: ze kan monsterlijk zijn. Nu schijnt zij een redelijk normale peuter te zijn, heb ik begrepen, en was Nr1 gewoon uitzonderlijk gezeglijk
Ik ben niet zen, ben nooit zen geweest en zal nooit zen worden. Allemaal make believe. Maar weet je? Met make believe kun je ook een heel eind komen.
woensdag 27 oktober 2010 om 20:59
quote:summerbreeze21 schreef op 27 oktober 2010 @ 20:54:
Ik ben gelukkig niet zo ver dat ik maar ga pleasen omdat ze dan maar stil is.. dat deed mijn moeder wel altijd bij mij (en doet ze als oma ook bij mijn dochter ).Mieomij, bedankt dat je er een positieve draai aan geeft Ik zal er een volgende keer aan denken.
_Lalie_ Ik heb dat dus ook wel een beetje. Ik wil dus inderdaad ook niet dat andere mensen 'last' hebben van mijn kind.
Om maar even wat pschologie van de koude grond toe te passen, maar het lijkt erop dat jij toen hebt geleerd dat dat zeer ongewenst gedrag is, wat te allen tijde voorkomen moet worden. Nu wil jij niet pleasen om toe te geven (en dat is slim van je), maar hoe je dan wel moet reageren, heb je blijkbaar nog niet in de smiezen, want dat heb je niet voorgedaan gekregen.
Volgens mij kun je door al onze reakties al lezen dat het echt normaal gedrag is. Niks om je voor te schamen.
Maar, nogmaals, psychologie van de koude grond he?
Ik ben gelukkig niet zo ver dat ik maar ga pleasen omdat ze dan maar stil is.. dat deed mijn moeder wel altijd bij mij (en doet ze als oma ook bij mijn dochter ).Mieomij, bedankt dat je er een positieve draai aan geeft Ik zal er een volgende keer aan denken.
_Lalie_ Ik heb dat dus ook wel een beetje. Ik wil dus inderdaad ook niet dat andere mensen 'last' hebben van mijn kind.
Om maar even wat pschologie van de koude grond toe te passen, maar het lijkt erop dat jij toen hebt geleerd dat dat zeer ongewenst gedrag is, wat te allen tijde voorkomen moet worden. Nu wil jij niet pleasen om toe te geven (en dat is slim van je), maar hoe je dan wel moet reageren, heb je blijkbaar nog niet in de smiezen, want dat heb je niet voorgedaan gekregen.
Volgens mij kun je door al onze reakties al lezen dat het echt normaal gedrag is. Niks om je voor te schamen.
Maar, nogmaals, psychologie van de koude grond he?
woensdag 27 oktober 2010 om 21:02
Oh, en ik ga trouwens ook weg als het gedrag zich doorzet. Absoluut.
En over ergens iets drinken: ik wil idd niet dat mensen last hebben van mijn kind, dus als ze gaat brullen en blijft brullen, ben ik weg. Maar als zij gaat brullen van het lachen en het klooien, dan blijf ik, al zullen er vast mensen zijn die dat irritant vinden. Maar dat halve uurtje dat ik er zit, moeten ze zich dáár maar overheen zetten. In tegenstelling tot het gehuil, dan kan een half uur erg lang zijn, voor iedereen.
En over ergens iets drinken: ik wil idd niet dat mensen last hebben van mijn kind, dus als ze gaat brullen en blijft brullen, ben ik weg. Maar als zij gaat brullen van het lachen en het klooien, dan blijf ik, al zullen er vast mensen zijn die dat irritant vinden. Maar dat halve uurtje dat ik er zit, moeten ze zich dáár maar overheen zetten. In tegenstelling tot het gehuil, dan kan een half uur erg lang zijn, voor iedereen.
woensdag 27 oktober 2010 om 21:02
Summer mijn dochter is precies even oud. En ik zweette ook peentjes toen ze van de week een keel op wilde zetten in een veel te klein cafeetje waar ik net een broodje had besteld. Ik herken het dus wel. Ook het dwarse gedrag en NEE de laatste tijd. Ik los het niet echt op, ik probeer zo relaxt mogelijk te blijven en haar af te leiden. Helpt af en toe nog wel. Ook probeer ik situaties te voorkomen door bijvoorbeeld niet bepaalde dingen te bestellen die zij niet mag hebben. (Dan wordt het namelijk ook zo'n draak) Of door ervoor te zorgen dat er met de dingen die op de tafel staan gespeeld mag worden. Succes en het is maar een fase 
En idd ik denk ook vaak ach alle kinderen zijn op z'n tijd vervelend.
En idd ik denk ook vaak ach alle kinderen zijn op z'n tijd vervelend.
woensdag 27 oktober 2010 om 21:05
Wat mij trouwens ook echt helpt: 'pick your battles'.
Ik heb goed nagedacht (en doe dat nu nog 10x per dag) over de vraag: 'Wat vind ik echt belangrijk?' Mag mijn kind écht geen drankje als afleiding? Moet mijn kind écht op de stoel blijven zitten, of kan-ie ook op schoot? Dat soort voorbeelden.
Aangezien je het ongewenste gedrag niet wilt belonen, is het verstandig om heel goed te bedenken wat je onder 'ongewenst' en onder 'belonen' verstaat. Soms is het namelijk gewoon toegeven aan een behoefte van je kind en heeft het niets met belonen te maken. Dus heb je niet gepleasd, maar ben je gewoon een goede moeder geweest!
Ik heb goed nagedacht (en doe dat nu nog 10x per dag) over de vraag: 'Wat vind ik echt belangrijk?' Mag mijn kind écht geen drankje als afleiding? Moet mijn kind écht op de stoel blijven zitten, of kan-ie ook op schoot? Dat soort voorbeelden.
Aangezien je het ongewenste gedrag niet wilt belonen, is het verstandig om heel goed te bedenken wat je onder 'ongewenst' en onder 'belonen' verstaat. Soms is het namelijk gewoon toegeven aan een behoefte van je kind en heeft het niets met belonen te maken. Dus heb je niet gepleasd, maar ben je gewoon een goede moeder geweest!
woensdag 27 oktober 2010 om 21:05
woensdag 27 oktober 2010 om 21:06
quote:Doornroosje75 schreef op 27 oktober 2010 @ 21:03:
Misschien herinner je je de tijd waarin je zelf nog geen moeder was en in een café zat naast een huilende baby. Dat is namelijk nogal irri.
Verder wat Aureel zegt.Aaaaaaaaaah, altijd hartverwarmend zulke reacties. En zo fijn dat TO hier ook écht iets aan heeft. Super!
Misschien herinner je je de tijd waarin je zelf nog geen moeder was en in een café zat naast een huilende baby. Dat is namelijk nogal irri.
Verder wat Aureel zegt.Aaaaaaaaaah, altijd hartverwarmend zulke reacties. En zo fijn dat TO hier ook écht iets aan heeft. Super!
woensdag 27 oktober 2010 om 21:07
quote:fleurtje schreef op 27 oktober 2010 @ 20:59:
[...]
Lieve schat,
JIj hebt Nr2 een tijdje niet gezien, en geloof me: ze kan monsterlijk zijn. Nu schijnt zij een redelijk normale peuter te zijn, heb ik begrepen, en was Nr1 gewoon uitzonderlijk gezeglijk
Ik ben niet zen, ben nooit zen geweest en zal nooit zen worden. Allemaal make believe. Maar weet je? Met make believe kun je ook een heel eind komen.
Whehe, je kent vast mijn verhalen nog wel over mijn overactieve oudste. Raad eens? Heb een zen-jongste! Heel grappig, het verschil tussen die 2.
@TO, ik vind het altijd heerlijk om te zien dat een ander z'n kind af en toe niet in de hand heeft. Hahaha. Moet trouwens wel zeggen dat ik m'n kind niet mee neem naar een cafe als ik weet dat hij de hele week al dwars is. Dat is dan ook wel vragen om buien van zijn kant.
[...]
Lieve schat,
JIj hebt Nr2 een tijdje niet gezien, en geloof me: ze kan monsterlijk zijn. Nu schijnt zij een redelijk normale peuter te zijn, heb ik begrepen, en was Nr1 gewoon uitzonderlijk gezeglijk
Ik ben niet zen, ben nooit zen geweest en zal nooit zen worden. Allemaal make believe. Maar weet je? Met make believe kun je ook een heel eind komen.
Whehe, je kent vast mijn verhalen nog wel over mijn overactieve oudste. Raad eens? Heb een zen-jongste! Heel grappig, het verschil tussen die 2.
@TO, ik vind het altijd heerlijk om te zien dat een ander z'n kind af en toe niet in de hand heeft. Hahaha. Moet trouwens wel zeggen dat ik m'n kind niet mee neem naar een cafe als ik weet dat hij de hele week al dwars is. Dat is dan ook wel vragen om buien van zijn kant.
