Kinderen
alle pijlers
Ineens angst!!
woensdag 25 augustus 2010 om 14:09
Hoi Meiden,
Zoals sommige van jullie misschien gelezen hebben ben ik zwanger van mijn eerste kindje! Helemaal blij, super gewoon...
Maar ineens slaat soms de angst om mn hart...Durf ik wel zwanger te zijn, is het niet eng om iets in je buik te hebben wat leeft, wat gaat schoppen, wat er ook nog eens uit moet...Voor de bevalling ben ik niet zo heel erg bang, aangezien ik een behoorlijke hoge pijngrens heb en ik gewoon weet dat bevallen pijn doet...tja so be it...Maar het idee dat er iets in je buik zit wat gaat groeien bezorgt me soms al slapeloze nachten....En dan ineens is het gevoel ook weer weg, kan ik intens genieten van het feit dat ik zwanger ben....Hebben meer mensen hier ervaring mee? Of hetzelfde gevoel?
Liefs Sam
Zoals sommige van jullie misschien gelezen hebben ben ik zwanger van mijn eerste kindje! Helemaal blij, super gewoon...
Maar ineens slaat soms de angst om mn hart...Durf ik wel zwanger te zijn, is het niet eng om iets in je buik te hebben wat leeft, wat gaat schoppen, wat er ook nog eens uit moet...Voor de bevalling ben ik niet zo heel erg bang, aangezien ik een behoorlijke hoge pijngrens heb en ik gewoon weet dat bevallen pijn doet...tja so be it...Maar het idee dat er iets in je buik zit wat gaat groeien bezorgt me soms al slapeloze nachten....En dan ineens is het gevoel ook weer weg, kan ik intens genieten van het feit dat ik zwanger ben....Hebben meer mensen hier ervaring mee? Of hetzelfde gevoel?
Liefs Sam
woensdag 25 augustus 2010 om 14:21
Een zwangerschap is 9 maanden wisselvallig net als het weer.
Maar jij groeit ook mee met je kindje, het is niet eng en het 1e wat je voelt is net als je verliefd bent. De vlinders in de buik, dan als het wat groter wordt en je legt je hand op je buik, dat de baby er naar toe gaat. Mijn vriendin zegt altijd; zoals de baby in de buik is, wordt het later als kind. Voor hetzelfde heb je een rustige baby en anders heb je een druktemaker. Het komt wel goed, uiteindelijk als je in bed ligt over een paar maanden, dan vind je het heerlijk als de baby laat merken dat hij/zij er ook is.
Maar jij groeit ook mee met je kindje, het is niet eng en het 1e wat je voelt is net als je verliefd bent. De vlinders in de buik, dan als het wat groter wordt en je legt je hand op je buik, dat de baby er naar toe gaat. Mijn vriendin zegt altijd; zoals de baby in de buik is, wordt het later als kind. Voor hetzelfde heb je een rustige baby en anders heb je een druktemaker. Het komt wel goed, uiteindelijk als je in bed ligt over een paar maanden, dan vind je het heerlijk als de baby laat merken dat hij/zij er ook is.
Ik prefereer de hemel omwille van het klimaat, maar de hel omwille van het gezelschap.
woensdag 25 augustus 2010 om 14:24
woensdag 25 augustus 2010 om 14:26
Ik vond het niet eng om iets levends in mijn buik te hebben, maar ik ben ook niet zo'n vrouw die genoot van de schopjes, en die ze na de bevalling miste ofzo. Wel was het een fijne geruststelling om regelmatig schopjes te voelen, zodat ik wist dat de baby nog leefde.
En dat groeien van je buik gaat zooo langzaam dat je tegen die tijd best uitkijkt naar het eerste schopje.
En dat groeien van je buik gaat zooo langzaam dat je tegen die tijd best uitkijkt naar het eerste schopje.
woensdag 25 augustus 2010 om 14:30
Leuk hè hormomen? Ik was op een gegeven moment zelfs bang dat mijn man me in de steek zou laten. Gewoon aan het gevoel overgeven en aanvaarden dat het vanzelf goedkomt allemaal. Ik vind het nu gezellig, zo'n schoppend kind in mijn buik, al komt het soms niet zo goed uit, als ik wil gaan slapen bijvoorbeeld. En het gaat heel langzaam, eerst een plopje, dan een schopje en uiteindelijk schopt je baby je man van de bank (is mijn man een keer bijna overkomen toen hij met z'n hoofd op mijn schoot lag aan het eind van de zwangerschap).
Freedom is just another word for nothing left to lose - Janis Joplin
woensdag 25 augustus 2010 om 14:38
quote:mas schreef op 25 augustus 2010 @ 14:09:
Durf ik wel zwanger te zijn, is het niet eng om iets in je buik te hebben wat leeft, wat gaat schoppen
ik dacht werkelijk dat ik de enige zou zijn met dit soort gedachten haha
Niet grappig voor jou op dit moment maar ik denk dat je hormonen dat op een gegeven moment wel over zullen nemen. Geen ervaring overigens. Nog gefeliciteerd en een fijne zwangerschap!
*gaat gauw weer weg van de kinderpijler, ik hoor hier niet te zijn
*
Durf ik wel zwanger te zijn, is het niet eng om iets in je buik te hebben wat leeft, wat gaat schoppen
ik dacht werkelijk dat ik de enige zou zijn met dit soort gedachten haha
Niet grappig voor jou op dit moment maar ik denk dat je hormonen dat op een gegeven moment wel over zullen nemen. Geen ervaring overigens. Nog gefeliciteerd en een fijne zwangerschap!
*gaat gauw weer weg van de kinderpijler, ik hoor hier niet te zijn
*
woensdag 25 augustus 2010 om 16:24
De angst is er ook niet heel vaak, maar ik merk dat hij weleens aanwezig is...Ik ben iemand van controle, maar hier heb ik geen controle over, dit heb ik niet in de hand....Het zal uiteindelijk allemaal wel goed komen...ben blij met jullie lieve reacties...dank je wel...Tis ons eerste kindje, dus ik weet ook helemaal niet wat er gaat gebeuren....Maar heb 9 maanden de tijd om er aan te wennen....
Liefs
Liefs
woensdag 25 augustus 2010 om 20:05
Dit is het begin van het einde van de controle. Zelfs als je allerliefste baby er is, nou meid, daar kun je geen controle over hebben. Die huilt om eten, aandacht, krampjes en volle luiers. Als het eerste lachje komt, wil je alles doen om het maar te laten lachen, dan hebben we het nog niet over tandjes periodes en dat ze veul intelligenter zijn, dan ze aangerekend wordt.
Wen er alvast maar aan en veel plezier.
Wen er alvast maar aan en veel plezier.
Ik prefereer de hemel omwille van het klimaat, maar de hel omwille van het gezelschap.
woensdag 25 augustus 2010 om 21:24
Ik was niet bang voor iets levends in mijn buik, maar kreeg het kort na de roze wolk van de positieve test, ineens heeeel benauwd. Wil ik dit wel? Ik kan niet meer terug! Nu ben ik noooooit meer kinderloos. Etc. Allemaal van die benauwende gedachten. Gelukkig verdwenen ze na een paar weken weer en kon ik volop genieten, maar ineens sloeg uit het niets de angst en twijfel toe. Is volgens mij hartstikke normaal (hoop ik )
donderdag 26 augustus 2010 om 06:20
quote:meharis schreef op 25 augustus 2010 @ 14:21:
Een zwangerschap is 9 maanden wisselvallig net als het weer.
Maar jij groeit ook mee met je kindje, het is niet eng en het 1e wat je voelt is net als je verliefd bent. De vlinders in de buik, dan als het wat groter wordt en je legt je hand op je buik, dat de baby er naar toe gaat. Mijn vriendin zegt altijd; zoals de baby in de buik is, wordt het later als kind. Voor hetzelfde heb je een rustige baby en anders heb je een druktemaker. Het komt wel goed, uiteindelijk als je in bed ligt over een paar maanden, dan vind je het heerlijk als de baby laat merken dat hij/zij er ook is.
En je om 6 uur 's ochtends wakker 'trapt' . Ik hoop dat je vriendin geen gelijk heeft...
Ik had in het begin die angst ook, meer de vraag wat ik ervan zou vinden. Maar nu met ruim zes maanden vind ik het heerlijk om mijn bewegende kindje te voelen. En het klopt, je groeit mee. Ik vind het nu vooral heel bijzonder. En ook grappig, vooral als ik op mijn werk zit en ik voel de baby. Heel bijzonder om mee te maken.
Een zwangerschap is 9 maanden wisselvallig net als het weer.
Maar jij groeit ook mee met je kindje, het is niet eng en het 1e wat je voelt is net als je verliefd bent. De vlinders in de buik, dan als het wat groter wordt en je legt je hand op je buik, dat de baby er naar toe gaat. Mijn vriendin zegt altijd; zoals de baby in de buik is, wordt het later als kind. Voor hetzelfde heb je een rustige baby en anders heb je een druktemaker. Het komt wel goed, uiteindelijk als je in bed ligt over een paar maanden, dan vind je het heerlijk als de baby laat merken dat hij/zij er ook is.
En je om 6 uur 's ochtends wakker 'trapt' . Ik hoop dat je vriendin geen gelijk heeft...
Ik had in het begin die angst ook, meer de vraag wat ik ervan zou vinden. Maar nu met ruim zes maanden vind ik het heerlijk om mijn bewegende kindje te voelen. En het klopt, je groeit mee. Ik vind het nu vooral heel bijzonder. En ook grappig, vooral als ik op mijn werk zit en ik voel de baby. Heel bijzonder om mee te maken.
donderdag 26 augustus 2010 om 09:39
Marah, mijn kapper zei van de week nog dat dat klinkklare onzin was.. Die was ook al bang dat haar druktemaker na de bevalling ook zo zou zijn. Gelukkig niet dus. T meisje was heel rustig.
Ik moet nog maar 8 weken, maar zwanger zijn is toch heel, heel anders dan ik mij voorgesteld had. Ik vind er niet zoveel aan, terwijl ik eigenlijk weinig te klagen heb qua kwaaltjes e.d.
De voorstelling van het zwanger zijn was hier veel roze-wolkeriger dan het in werkelijkheid was.
Toch kan ik erg lachen om het meisje in mijn buik en er wel van genieten als ze beweegt (tot op zekere mate dan, dat getrap in je ribbenkast is niet echt comfortabel, maar je weet iig dat ze het nog doet). Vanmorgen om half 6 leek ze aan het fietsen te zijn in mijn buik. Ene voet naar buiten duwen, andere voet naar buiten duwen. Grappig ding daarbinnen.
Ik moet nog maar 8 weken, maar zwanger zijn is toch heel, heel anders dan ik mij voorgesteld had. Ik vind er niet zoveel aan, terwijl ik eigenlijk weinig te klagen heb qua kwaaltjes e.d.
De voorstelling van het zwanger zijn was hier veel roze-wolkeriger dan het in werkelijkheid was.
Toch kan ik erg lachen om het meisje in mijn buik en er wel van genieten als ze beweegt (tot op zekere mate dan, dat getrap in je ribbenkast is niet echt comfortabel, maar je weet iig dat ze het nog doet). Vanmorgen om half 6 leek ze aan het fietsen te zijn in mijn buik. Ene voet naar buiten duwen, andere voet naar buiten duwen. Grappig ding daarbinnen.
donderdag 26 augustus 2010 om 10:38
@Stukje Cake: ik vind het juist leuker dan ik me had voorgesteld, mijn buik wordt nu onhandig, maar naast vermoeidheid geen klachten. Het leek me altijd zwaar en lastig. In de praktijk vind ik het getrappel in mijn buik leuk. De eerste maanden vond ik trouwens wel geen ruk aan. Voelde me rot, moe etc. Maar nu is het prima.
Gelukkig trouwens van je kapster, ik heb ook zo'n druktemaker in mijn buik. Groot voordeel is wel dat je altijd weet dat het goed zit.
Gelukkig trouwens van je kapster, ik heb ook zo'n druktemaker in mijn buik. Groot voordeel is wel dat je altijd weet dat het goed zit.
donderdag 26 augustus 2010 om 14:42
Ben erg blij met jullie reacties! Ik denk ook dat je erin mee groeit! en dat het allemaal wel goed komt! Ik ben gelukkig alleen erg moe en voor de rest nergens last van! een vrouwenlichaam is er voor gemaakt om zwanger te zijn, dus ik moet me gewoon geen zorgen maken...en er zijn me er al ontelbaar voor gegaan, dus ik kan dit ook wel....
LIefs
LIefs
