Kinderen
alle pijlers
Januari 2010
donderdag 30 april 2009 om 06:48
NaamUitgerekendLeeftijdKindjeBijzonderhedenLily794 jan3eCorneel705 jan392eLeeuwedraak5 jan332eFluor5 jan291eMissDreamer6 jan362e Sanne787 jan301e14/9 echoEllen10 jan251eNonovrouw10 jan302eSientje3313 jan2eIlta13 jan261e30/9 vkFayama14 jan3e18/9 20-wkn echo, 28/9 gynSquirrel16 jan353eWind19 jan313e4/9 20-wkn echoBianca19 jan1eLientje197220 janArc21 jan382e10/9 20-wkn echoDemismile21 jan401eMagica22 jan292eZomer24 jan1e11/9 20-wkn echoNajul25 jan3eSabine25 jan1eIlar27 jan321e14/9 20 wkn-echoLolalila28 jan322eZwolleneesje30 jan1eSaffier31 jan
Hoi!
Zojuist heb ik positief getest: zwanger!! Ik sta te stuiteren, zo blij ben ik. Een snelle check zegt 6 januari. Whoehoe!!
Zijn er meer meiden die het leuk vinden om zich aan te sluiten en mee te schrijven?
Groetjes,
Leeuwedraak
Hoi!
Zojuist heb ik positief getest: zwanger!! Ik sta te stuiteren, zo blij ben ik. Een snelle check zegt 6 januari. Whoehoe!!
Zijn er meer meiden die het leuk vinden om zich aan te sluiten en mee te schrijven?
Groetjes,
Leeuwedraak
dinsdag 30 juni 2009 om 20:25
Hallo dames,
Hebben jullie nog plek voor een nieuwe januarimoeder? Ik ben op 22 januari uitgerekend van mijn tweede kindje. Vandaag de termijnecho gehad en alles zag er prima uit. Een pak van m'n hart! Vorige week had ik ineens wat bloedverlies, dus de laatste dagen tot de echo duurden erg lang.... gelukkig loos alarm.
Om meteen maar te reageren: Peri, beta HCG en PAPP-A heten in het Engels volgens mij hetzelfde, het zijn ook afkortingen van Engelse termen. Lastig hoor die kansberekeningen, 1:250 klinkt als veel maar in 249 gevallen gaat het dus altijd nog goed. Wij laten geen combinatietest doen. Sterkte voor degenen die nog op de uitslag wachten!
Hebben jullie nog plek voor een nieuwe januarimoeder? Ik ben op 22 januari uitgerekend van mijn tweede kindje. Vandaag de termijnecho gehad en alles zag er prima uit. Een pak van m'n hart! Vorige week had ik ineens wat bloedverlies, dus de laatste dagen tot de echo duurden erg lang.... gelukkig loos alarm.
Om meteen maar te reageren: Peri, beta HCG en PAPP-A heten in het Engels volgens mij hetzelfde, het zijn ook afkortingen van Engelse termen. Lastig hoor die kansberekeningen, 1:250 klinkt als veel maar in 249 gevallen gaat het dus altijd nog goed. Wij laten geen combinatietest doen. Sterkte voor degenen die nog op de uitslag wachten!
woensdag 1 juli 2009 om 09:23
Tuurlijk Magica, welkom en gefelliciteerd met je zwangerschap!! fijn dat ales goed is!!
Corneel en Jessy, succes met het wachten op de uitslag, ik hoop dat het goed uitpakt voor jullie! Corneel probeer te genieten van je vakantie!! misschien wel lekker even wat ontspanning!!
@ Leeuwedraak, wat fijn dat je het hartje hebt gehoord, lijkt me zo bijzonder! Ik zal daar de 15e wel naar mogen luisteren denk ik! nog twee weekjes...
Corneel en Jessy, succes met het wachten op de uitslag, ik hoop dat het goed uitpakt voor jullie! Corneel probeer te genieten van je vakantie!! misschien wel lekker even wat ontspanning!!
@ Leeuwedraak, wat fijn dat je het hartje hebt gehoord, lijkt me zo bijzonder! Ik zal daar de 15e wel naar mogen luisteren denk ik! nog twee weekjes...
woensdag 1 juli 2009 om 11:27
Leuk Magica, join the club! Gefeliciteerd met je zwangerschap! En wat fijn dat alles goed was met je echo, je zult best ongerust zijn geweest na dat bloedverlies. Wil je dat ik je gegevens opneem ik de tabel?
Peri, ik zag dat jouw gegevens ook nog niet in de tabel staan. Wil je dat?
Heb lekker het badje buiten gezet voor m'n dochter. Die is vandaag na 4 dagen koorts (die zondag opliep tot 40,9) voor het eerst weer koortsvrij. Wat een tandje al niet kan veroorzaken... Lekker weertje ook, voor koorts (not). Gelukkig heeft ze het nu achter de rug, nog effe op d'r gemakkie houden vandaag en dan kan ze morgen weer naar de crèche. Fijne dag!
Peri, ik zag dat jouw gegevens ook nog niet in de tabel staan. Wil je dat?
Heb lekker het badje buiten gezet voor m'n dochter. Die is vandaag na 4 dagen koorts (die zondag opliep tot 40,9) voor het eerst weer koortsvrij. Wat een tandje al niet kan veroorzaken... Lekker weertje ook, voor koorts (not). Gelukkig heeft ze het nu achter de rug, nog effe op d'r gemakkie houden vandaag en dan kan ze morgen weer naar de crèche. Fijne dag!
woensdag 1 juli 2009 om 15:59
Welkom Magica!
Corneel en jessie heel veel sterkte met de lange twee weken wachten!
vandaag heb ik eindelijk weer even tijd om mijn belevenissen voor jullie op ons topic te zetten. Zo mag ik het wel noemen na vandaag...
Vanochtend vroeg op weg met vriendlief naar de eerste afspraak bij de verloskundige in het ziekenhuis. Bij de controle bleek alles goed en op de echo zagen we een levendig kindje en een kloppend hartje! Wat een opluchting! Uitgerekende datum is volgens vk 28 januari, maar op basis van de echo 31 januari (dat zal misschien wel vaker veranderen). We hebben een leuk fotootje van de echo meegekregen. Volgende afspraak is op 17 juli! Ik heb een schildklierafwijking, maar als de bloeduitslagen van het prikken vandaag goed zijn, mag ik na de 17e een verloskundige in mijn eigen woonplaats uitzoeken!
Bij het bloedprikken ging het een beetje mis. Er moesten tenminste 6 buisjes (ik ben de tel kwijtgeraakt) bloed afgetapt worden, maar het bloed liep er niet zo snel in. Daardoor duurde het wat langer dan gebruikelijk en voelde ik me op een gegeven moment niet lekker en ben ik uiteindelijk flauwgevallen.
Toen ik eenmaal een beetje bijkwam hoorde ik mijn vriend zeggen (ook al zo'n held) dat hij zich niet zo lekker voelde. Vervolgens viel hij dus flauw. Dat heeft hij wel vaker, alleen pakt dat bij hem vaak wat heftig uit en moet hij vervolgens overgeven. Zo ben ik al een aantal keren met hem in het ziekenhuis beland, ook op vakantie in het buitenland. In het ziekenhuis waren we nu al en daar gingen we dus van de afdeling verloskunde naar de spoedeisende hulp. Helemaal nagekeken, maar net als de vorige keren niets gevonden. Hij schijnt (hoe vervelend het ook is) gewoon wat heviger te reageren op bepaalde dingen zoals stress, pijn, vermoeidheid. Ook vandaag bleeft hij (net als de keren daarvoor) niet lekker dus kon hij niet meer terugrijden met de auto. Ik heb wel mijn rijbewijs, maar ben niet zo'n held en rij dus niet zo vaak. Nu moest ik dus de auto vanuit de parkeergarage de"helling" op rijden naar de spoedeisende hulp om mijn vriend en een lading kotsbakjes in de auto te laden. Bij het achteruit uit de parkeerplaats rijden raakte ik met de voorkant licht een andere auto (voel me daar onwijs schuldig over, het was geen deuk maar meer krassen, maar heb er even niet bij stilgestaan dat het wel zo netjes was geweest om een briefje onder de ruitenwisser te doen: ik ben een aso-aanstaande moeder
). Even dacht ik dat ik ook met de achterkant iets geraakt had, omdat ik toen ik eenmaal op de ambulanceplaats was uitstapte zag dat er iets weg was van de achterkant. Gelukkig vertelde mijn vriend dat hij vanochtend na het tanken tegen een paaltje is aangereden (jazeker het was onze geluksdag vandaag ). Bij het uit de parkeergarage rijden sloeg de motor ook nog eens duizend keer af. Maar goed, toen mijn vriend eenmaal in de auto zat was ik niet meer zo bibberig en ging de terugweg naar huis wel goed. De schrik zat er natuurlijk goed in, maar ik moet toch maar eens weer wat vaker oefenen met autorijden.
We waren pas thuis tegen 14.00 uur. Thuis heb ik even een flinke huilbui gehad!
De afspraak met de verloskundige is daardoor wel een beetje in de soep gelopen. Het was de bedoeling dat we na het bloedprikken nog even bij haar terug zouden komen. Omdat we zo lang wegbleven kwam ze kijken wat er aan de hand was. Gelukkig was ik toen al weer normaal aanspreekbaar en heeft ze nog het een en ander uit kunnen leggen. En verder heeft ze even aangekaart dat we bij de komende afspraken nog moeten bespreken hoe het met vriendlief moet bij de bevalling. Omdat ik dit soort dingen al vaker met hem heb meegemaakt ga ik er eigenlijk ook al vanuit dat hij er niet bij is (want als hij dat wel probeert is het bijna zeker dat hij onderuit gaat en als het kind er eenmaal is als een slappe vaatdoek in bed ligt). Ik moet er dus maar even serieus over nadenken of ik dan niet voor de zekerheid een goede vriendin erbij wil hebben, bijvoorbeeld.
In ieder geval neem ik hem maar niet meer mee met het bloedprikken.
Nu liggen we samen even bij te komen op bed (van alle mooi weer plannen die ik voor vanmiddag had komt nu toch niets meer terecht). Dat was mijn ego-berichtje voor vandaag.
Tot gauw en geniet van het mooie weer!
Liefs Ilar
Corneel en jessie heel veel sterkte met de lange twee weken wachten!
vandaag heb ik eindelijk weer even tijd om mijn belevenissen voor jullie op ons topic te zetten. Zo mag ik het wel noemen na vandaag...
Vanochtend vroeg op weg met vriendlief naar de eerste afspraak bij de verloskundige in het ziekenhuis. Bij de controle bleek alles goed en op de echo zagen we een levendig kindje en een kloppend hartje! Wat een opluchting! Uitgerekende datum is volgens vk 28 januari, maar op basis van de echo 31 januari (dat zal misschien wel vaker veranderen). We hebben een leuk fotootje van de echo meegekregen. Volgende afspraak is op 17 juli! Ik heb een schildklierafwijking, maar als de bloeduitslagen van het prikken vandaag goed zijn, mag ik na de 17e een verloskundige in mijn eigen woonplaats uitzoeken!
Bij het bloedprikken ging het een beetje mis. Er moesten tenminste 6 buisjes (ik ben de tel kwijtgeraakt) bloed afgetapt worden, maar het bloed liep er niet zo snel in. Daardoor duurde het wat langer dan gebruikelijk en voelde ik me op een gegeven moment niet lekker en ben ik uiteindelijk flauwgevallen.
Toen ik eenmaal een beetje bijkwam hoorde ik mijn vriend zeggen (ook al zo'n held) dat hij zich niet zo lekker voelde. Vervolgens viel hij dus flauw. Dat heeft hij wel vaker, alleen pakt dat bij hem vaak wat heftig uit en moet hij vervolgens overgeven. Zo ben ik al een aantal keren met hem in het ziekenhuis beland, ook op vakantie in het buitenland. In het ziekenhuis waren we nu al en daar gingen we dus van de afdeling verloskunde naar de spoedeisende hulp. Helemaal nagekeken, maar net als de vorige keren niets gevonden. Hij schijnt (hoe vervelend het ook is) gewoon wat heviger te reageren op bepaalde dingen zoals stress, pijn, vermoeidheid. Ook vandaag bleeft hij (net als de keren daarvoor) niet lekker dus kon hij niet meer terugrijden met de auto. Ik heb wel mijn rijbewijs, maar ben niet zo'n held en rij dus niet zo vaak. Nu moest ik dus de auto vanuit de parkeergarage de"helling" op rijden naar de spoedeisende hulp om mijn vriend en een lading kotsbakjes in de auto te laden. Bij het achteruit uit de parkeerplaats rijden raakte ik met de voorkant licht een andere auto (voel me daar onwijs schuldig over, het was geen deuk maar meer krassen, maar heb er even niet bij stilgestaan dat het wel zo netjes was geweest om een briefje onder de ruitenwisser te doen: ik ben een aso-aanstaande moeder
). Even dacht ik dat ik ook met de achterkant iets geraakt had, omdat ik toen ik eenmaal op de ambulanceplaats was uitstapte zag dat er iets weg was van de achterkant. Gelukkig vertelde mijn vriend dat hij vanochtend na het tanken tegen een paaltje is aangereden (jazeker het was onze geluksdag vandaag ). Bij het uit de parkeergarage rijden sloeg de motor ook nog eens duizend keer af. Maar goed, toen mijn vriend eenmaal in de auto zat was ik niet meer zo bibberig en ging de terugweg naar huis wel goed. De schrik zat er natuurlijk goed in, maar ik moet toch maar eens weer wat vaker oefenen met autorijden.
We waren pas thuis tegen 14.00 uur. Thuis heb ik even een flinke huilbui gehad!
De afspraak met de verloskundige is daardoor wel een beetje in de soep gelopen. Het was de bedoeling dat we na het bloedprikken nog even bij haar terug zouden komen. Omdat we zo lang wegbleven kwam ze kijken wat er aan de hand was. Gelukkig was ik toen al weer normaal aanspreekbaar en heeft ze nog het een en ander uit kunnen leggen. En verder heeft ze even aangekaart dat we bij de komende afspraken nog moeten bespreken hoe het met vriendlief moet bij de bevalling. Omdat ik dit soort dingen al vaker met hem heb meegemaakt ga ik er eigenlijk ook al vanuit dat hij er niet bij is (want als hij dat wel probeert is het bijna zeker dat hij onderuit gaat en als het kind er eenmaal is als een slappe vaatdoek in bed ligt). Ik moet er dus maar even serieus over nadenken of ik dan niet voor de zekerheid een goede vriendin erbij wil hebben, bijvoorbeeld.
In ieder geval neem ik hem maar niet meer mee met het bloedprikken.
Nu liggen we samen even bij te komen op bed (van alle mooi weer plannen die ik voor vanmiddag had komt nu toch niets meer terecht). Dat was mijn ego-berichtje voor vandaag.
Tot gauw en geniet van het mooie weer!
Liefs Ilar
woensdag 1 juli 2009 om 16:19
Tjonge Ilar; wat een avonturen! Hopelijk voelen jullie je beiden weer wat beter nu. Wel goed nieuws dat je een levendig kindje hebt met mooi kloppend hartje!
Jessie24; voor jou is het natuurlijk spannend omdat je nu ieder moment de uitslag van de vlokkentest krijgt. Had jij aangegeven dat je het geslacht wilde weten? Wij wel, niet dat het wat uitmaakt, maar leuk om al te weten. Wat was jouw reden voor een vlokkentest, had je die na de combinatietest of zonder? Als je het al wilt vertellen hoor.
Leeuwedraak; bedankt voor je waardes. Goed om te lezen dat die er goed uitzien. Mijn waardes zijn: Vrije Beta HCG toen 38,2 tegen 83,58 nu. Papp-A, toen 679,4 tegen 244,42 nu. Van de vorige keer heb ik de MoM waardes niet, maar nu zijn ze: Vrije Beta HCG 1,53 en Papp-A 0,30. Vooral die laatste is zorgelijk blijkbaar.
Wat een hoge koorts had jouw kindje zeg! Waren het de waterpokken toevallig? Dat schijnt nu nogal te heersen. Lekker buiten spetteren en spatteren, koelt lekker af.
Peri; wat de afwijkende risicogetallen betreft; dat vond ik ook vreemd. Mijn VK zei dat het afhangt van moeders leeftijd bij de uitgerekende datum.
Hee Magica; welkom en gefeliciteerd. Leuk dat de groep steeds groter wordt.
Vanmorgen naar VK geweest. Hartje weer gehoord. Toch heerlijk, zo 48uur na de vlokkentest. Moet nog wel wat rustig aan doen qua tillen, maar voel me helemaal prima.
Nou, ik ga verder met inpakken, morgen vliegen we naar een warme stek! Lekker een weekje met zoonlief in het zand of gras onder de parasol. En lekker snoepen van de ongetwijfeld uitgebreide ontbijtbuffets....
Tot over een week.
Jessie24; voor jou is het natuurlijk spannend omdat je nu ieder moment de uitslag van de vlokkentest krijgt. Had jij aangegeven dat je het geslacht wilde weten? Wij wel, niet dat het wat uitmaakt, maar leuk om al te weten. Wat was jouw reden voor een vlokkentest, had je die na de combinatietest of zonder? Als je het al wilt vertellen hoor.
Leeuwedraak; bedankt voor je waardes. Goed om te lezen dat die er goed uitzien. Mijn waardes zijn: Vrije Beta HCG toen 38,2 tegen 83,58 nu. Papp-A, toen 679,4 tegen 244,42 nu. Van de vorige keer heb ik de MoM waardes niet, maar nu zijn ze: Vrije Beta HCG 1,53 en Papp-A 0,30. Vooral die laatste is zorgelijk blijkbaar.
Wat een hoge koorts had jouw kindje zeg! Waren het de waterpokken toevallig? Dat schijnt nu nogal te heersen. Lekker buiten spetteren en spatteren, koelt lekker af.
Peri; wat de afwijkende risicogetallen betreft; dat vond ik ook vreemd. Mijn VK zei dat het afhangt van moeders leeftijd bij de uitgerekende datum.
Hee Magica; welkom en gefeliciteerd. Leuk dat de groep steeds groter wordt.
Vanmorgen naar VK geweest. Hartje weer gehoord. Toch heerlijk, zo 48uur na de vlokkentest. Moet nog wel wat rustig aan doen qua tillen, maar voel me helemaal prima.
Nou, ik ga verder met inpakken, morgen vliegen we naar een warme stek! Lekker een weekje met zoonlief in het zand of gras onder de parasol. En lekker snoepen van de ongetwijfeld uitgebreide ontbijtbuffets....
Tot over een week.
woensdag 1 juli 2009 om 20:53
Veel plezier Corneel! Wij gaan vrijdag een weekje op vakantie, heb ik ook erg veel zin in. En als we terugkomen ben ik twaalf weken, dan ga ik ook op werk vertellen dat ik zwanger ben. Wel fijn als dat achter de rug is.
Ilar, wat een verhaal! Ook sneu voor je vriend zeg, dat hij zo snel van z'n stokje gaat. En fijn dat het kindje het doet .
Leeuwedraak, ik vind het wel leuk om in de tabel te staan. Om het nog even samen te vatten: Magica, uitgerekend 22 januari, 2e kindje.
Fijne avond allemaal!
Ilar, wat een verhaal! Ook sneu voor je vriend zeg, dat hij zo snel van z'n stokje gaat. En fijn dat het kindje het doet .
Leeuwedraak, ik vind het wel leuk om in de tabel te staan. Om het nog even samen te vatten: Magica, uitgerekend 22 januari, 2e kindje.
Fijne avond allemaal!
vrijdag 3 juli 2009 om 06:53
Ik heb er gisteren steeds aan moeten denken. Dat zoiets in dit stadium nog kan gebeuren. Gistermiddag ontdekte ik bij mijzelf (voor het eerst) wat bloed en ik schrok dan ook enorm. Vriendlief wist mij echter gerust te stellen maar toch. Het blijft door mijn hoofd spoken.
Magica, welkom hier. Leuke naam en super avatar!
Corneel zit ondertussen lekker op haar strand. Hopelijk zijn jullie aan het genieten daar.
Ilar, wat een verhaal zeg. Het was ongetwijfeld niet leuk om mee te maken maar ik moet zeggen dat ik er wel om gelachen heb.
Ikzelf was vroeger ook niet zo van autorijden (ik had het jarenlang niet gedaan) maar op een gegeven moment heb ik weer een paar rijlessen genomen. Met een instructeur naast me een drukke stad in en sindsdien rijd ik zelfverzekerd overal naar toe.
Leeuwedraak, die cijfers had ik ondertussen zelf ook gevonden maar eerlijk gezegd ben ik er nog niet veel wijzer van geworden. Ik heb naderhand ook niet meer verder gezocht maar heb het naast me neergelegd. De kans op down voor mijn leeftijd is volgens de lokale statistieken 1:170 en in mijn geval n.a.v. de testuitslagen 1:250. Lijkt me toch positief nieuws, of niet?
Meiden, ik ga aan de slag. Succes vandaag.
Magica, welkom hier. Leuke naam en super avatar!
Corneel zit ondertussen lekker op haar strand. Hopelijk zijn jullie aan het genieten daar.
Ilar, wat een verhaal zeg. Het was ongetwijfeld niet leuk om mee te maken maar ik moet zeggen dat ik er wel om gelachen heb.
Ikzelf was vroeger ook niet zo van autorijden (ik had het jarenlang niet gedaan) maar op een gegeven moment heb ik weer een paar rijlessen genomen. Met een instructeur naast me een drukke stad in en sindsdien rijd ik zelfverzekerd overal naar toe.
Leeuwedraak, die cijfers had ik ondertussen zelf ook gevonden maar eerlijk gezegd ben ik er nog niet veel wijzer van geworden. Ik heb naderhand ook niet meer verder gezocht maar heb het naast me neergelegd. De kans op down voor mijn leeftijd is volgens de lokale statistieken 1:170 en in mijn geval n.a.v. de testuitslagen 1:250. Lijkt me toch positief nieuws, of niet?
Meiden, ik ga aan de slag. Succes vandaag.
vrijdag 3 juli 2009 om 07:06
Och nee toch, Jessie, wat verschrikkelijk... Ik wens jullie heel veel sterkte de komende tijd!!
Peri, jouw kansberekening is inderdaad gunstiger dan de norm voor je leeftijd, dus ook in mijn ogen is dat geen ongunstige uitslag, toch?
Jeetje Ilar, wat een pechdag (qua aanverwante zaken dan, qua babyzaken was het natuurlijk een topdag!). Op zich wel goed dat je verloskundige er aan denkt dat het wellicht handig is om voor de bevalling iets te regelen.
Peri, jouw kansberekening is inderdaad gunstiger dan de norm voor je leeftijd, dus ook in mijn ogen is dat geen ongunstige uitslag, toch?
Jeetje Ilar, wat een pechdag (qua aanverwante zaken dan, qua babyzaken was het natuurlijk een topdag!). Op zich wel goed dat je verloskundige er aan denkt dat het wellicht handig is om voor de bevalling iets te regelen.
vrijdag 3 juli 2009 om 07:44
Meiden, geen idee of jullie nog op nieuws van mij zitten te wachten, zeker na het nieuws van Jessie, maar ook ik word geen januarimoeder meer. Onze echo was niet goed, kindje is met ruim 8 weken gestopt met leven. Vandaag naar het ziekenhuis, hopelijk ook snel de curettage.
Heel, heel veel plezier met alle goede zwangerschappen en lieve kindjes, en als ik dit weer zie, dan denk ik: er zijn ook voordelen om in de winter te bevallen!
Heel, heel veel plezier met alle goede zwangerschappen en lieve kindjes, en als ik dit weer zie, dan denk ik: er zijn ook voordelen om in de winter te bevallen!
zondag 5 juli 2009 om 12:54
Hey Ellen, is normaal hoor. Ik heb nu (bijna 13 weken) ook nog nauwelijks een buikje, en het wordt m'n 2e kindje. En dat terwijl ik bij de eerste met 12 weken al positiekleding nodig had.
Ik ben ook nog niet aangekomen, en hoop nog zo lang mogelijk in m'n eigen kleding te passen, die positiekleding kan nog lang genoeg!
Ik ben ook nog niet aangekomen, en hoop nog zo lang mogelijk in m'n eigen kleding te passen, die positiekleding kan nog lang genoeg!
zondag 5 juli 2009 om 16:11
woensdag 8 juli 2009 om 09:04
Hier alles zijn gangetje. Vorige week woensdagavond heb ik de baby voor het eerst gevoeld. Eén tikje. Ik dacht eerst dat ik me vergiste, misschien wat lucht die door een bocht in mijn darmen ging ofzo, omdat het nog zo vroeg is. Maar donderdagavond voelde ik twéé tikjes! De afgelopen dagen voelde ik niets meer, maar gisteravond was het er weer. Leuk!!
Ik moet regelmatig aan Soep en Jessie denken, ben er erg van geschrokken. Ineens staat hun zwangerschap stil, en zitten ze aan de andere kant van het spectrum. Geen verwachting, maar verlies. Vind het vreselijk.
Qua kleding kom ik nog wel weg met mijn gewone kleding, maar dit is zo'n lullige tussenperiode. Gewone kleding zit niet ècht comfortabel meer, maar positiekleding is nog niet nodig. De vorige zwangerschap kon ik niet slagen voor een spijkerbroek, en die heb ik toen echt gemist. Dit keer wil ik dus nog wel wat extra dingetjes kopen, waaronder die spijkerbroek en een of twee leuke jurkjes. De vorige keer beviel ik in mei, dus liep mijn zwangerschap net door andere weersomstandigheden, zeg maar.
Iemand gisteravond nog naar de herdenkingsdienst van Michael Jackson gekeken? Ik had te doen met zijn dochter Paris. Je kunt van hem vinden wat je wilt, maar zij is wel haar vader kwijt. Ze was zo verdrietig, dan hou ik het als hormonen-bom ook niet droog hoor.
Zijn de voornamen bij jullie soms ook al onderwerp van gesprek? Mijn vriend en ik zitten gelukkig wel redelijk op één lijn, maar we zijn er nog lang niet uit. Gelukkig is er nog tijd zat.
Ik moet regelmatig aan Soep en Jessie denken, ben er erg van geschrokken. Ineens staat hun zwangerschap stil, en zitten ze aan de andere kant van het spectrum. Geen verwachting, maar verlies. Vind het vreselijk.
Qua kleding kom ik nog wel weg met mijn gewone kleding, maar dit is zo'n lullige tussenperiode. Gewone kleding zit niet ècht comfortabel meer, maar positiekleding is nog niet nodig. De vorige zwangerschap kon ik niet slagen voor een spijkerbroek, en die heb ik toen echt gemist. Dit keer wil ik dus nog wel wat extra dingetjes kopen, waaronder die spijkerbroek en een of twee leuke jurkjes. De vorige keer beviel ik in mei, dus liep mijn zwangerschap net door andere weersomstandigheden, zeg maar.
Iemand gisteravond nog naar de herdenkingsdienst van Michael Jackson gekeken? Ik had te doen met zijn dochter Paris. Je kunt van hem vinden wat je wilt, maar zij is wel haar vader kwijt. Ze was zo verdrietig, dan hou ik het als hormonen-bom ook niet droog hoor.
Zijn de voornamen bij jullie soms ook al onderwerp van gesprek? Mijn vriend en ik zitten gelukkig wel redelijk op één lijn, maar we zijn er nog lang niet uit. Gelukkig is er nog tijd zat.
woensdag 8 juli 2009 om 10:40
Al een tijd niet meer langsgeweest (druk en erg moe) en flink bij moeten lezen.
@Jessie en Soep: heel veel sterkte gewenst. Ik heb zelf een miskraam gehad en weet hoe enorm ellendig ik me erdoor gevoeld heb (en soms nog voel). Het gevoel van zwanger naar ineens niet meer zwanger is verschrikkelijk. Ik hoop voor jullie dat een volgende zwangerschap goed mag gaan!
Het voelt raar om nu om te schakelen naar mezelf. Het contrast voelt zo groot! Hier gaat alles namelijk prima. Vanmorgen voor de 2e keer naar de verloskundige geweest. Wéér een echo gehad (het materiaal om naar het hartje te luisteren stond in een nadere kamer dus bleef alleen de echo-mogelijkheid over... wat erg nou!
en het kindje heel goed kunnen zien. Geen mooie foto mee kunnen krijgen...hij wilde niet stil liggen! Iedere keer als ze hem weer een beetje fatsoenlijk in beeld dacht te hebben draaide hij weer weg. Toch wel heel veel kunnen zien: maag, blaas, de kamers in het hartje, de hersenen, schedeltje, ruggegraat, ribben en de botten van de armen en benen. Hij is nu 8,5 cm groot. De placenta was enorm gegroeid en mijn baarmoeder steekt al een stuk boven het schaambeen uit. Alles gelukkig precies zoals het zou moeten zijn dus!
Qua klachten is het erg wisselend momenteel: de ene dag voel ik me prima, de volgende dag compleet bagger. Gisteren eerder weggestuurd van het werk, ik lag om 15.00 al weer in bed. Toch krijg ik over het algemeen wel weer iets meer energie. De vieze smaak blijft, al is het niet meer constant aanwezig. Verder veel pijn in mijn buik: zeurend, stekend en soms kramperig. Volgens de verloskundige zijn het mijn banden, darmen (die zijn behoorlijk opgeblazen) en de organen die allemaal wat omhoog gedrukt worden. Het voelt ook niet alsof het niet goed is, maar vervelend is het wel.
Mijn buik groeit inmiddels flink en vooral 's avonds lijk ik wel een maand of 5 zwanger. Als ik in de stad loop zijn er contsant mensen die naar mijn buik kijken en dan heel vriendelijk tegen me lachen. Echt bizar! Ik ben met mijn 13 weken dus al wel aan de positiekleding, de rest past echt niet meer. Gelukkig veel kleding kunnen lenen van familie, vrienden en een collega. Scheelt een boel!
Goed, ik moet zo aan het werk. Ik hoop dat het met iedereen oed gaat, en ik zal proberen iets vaker langs te komen!
(O ja, voor het schema: 5 augustus volgende afspraak verloskundige)
@Jessie en Soep: heel veel sterkte gewenst. Ik heb zelf een miskraam gehad en weet hoe enorm ellendig ik me erdoor gevoeld heb (en soms nog voel). Het gevoel van zwanger naar ineens niet meer zwanger is verschrikkelijk. Ik hoop voor jullie dat een volgende zwangerschap goed mag gaan!
Het voelt raar om nu om te schakelen naar mezelf. Het contrast voelt zo groot! Hier gaat alles namelijk prima. Vanmorgen voor de 2e keer naar de verloskundige geweest. Wéér een echo gehad (het materiaal om naar het hartje te luisteren stond in een nadere kamer dus bleef alleen de echo-mogelijkheid over... wat erg nou!
en het kindje heel goed kunnen zien. Geen mooie foto mee kunnen krijgen...hij wilde niet stil liggen! Iedere keer als ze hem weer een beetje fatsoenlijk in beeld dacht te hebben draaide hij weer weg. Toch wel heel veel kunnen zien: maag, blaas, de kamers in het hartje, de hersenen, schedeltje, ruggegraat, ribben en de botten van de armen en benen. Hij is nu 8,5 cm groot. De placenta was enorm gegroeid en mijn baarmoeder steekt al een stuk boven het schaambeen uit. Alles gelukkig precies zoals het zou moeten zijn dus! Qua klachten is het erg wisselend momenteel: de ene dag voel ik me prima, de volgende dag compleet bagger. Gisteren eerder weggestuurd van het werk, ik lag om 15.00 al weer in bed. Toch krijg ik over het algemeen wel weer iets meer energie. De vieze smaak blijft, al is het niet meer constant aanwezig. Verder veel pijn in mijn buik: zeurend, stekend en soms kramperig. Volgens de verloskundige zijn het mijn banden, darmen (die zijn behoorlijk opgeblazen) en de organen die allemaal wat omhoog gedrukt worden. Het voelt ook niet alsof het niet goed is, maar vervelend is het wel.
Mijn buik groeit inmiddels flink en vooral 's avonds lijk ik wel een maand of 5 zwanger. Als ik in de stad loop zijn er contsant mensen die naar mijn buik kijken en dan heel vriendelijk tegen me lachen. Echt bizar! Ik ben met mijn 13 weken dus al wel aan de positiekleding, de rest past echt niet meer. Gelukkig veel kleding kunnen lenen van familie, vrienden en een collega. Scheelt een boel!
Goed, ik moet zo aan het werk. Ik hoop dat het met iedereen oed gaat, en ik zal proberen iets vaker langs te komen!
(O ja, voor het schema: 5 augustus volgende afspraak verloskundige)