Kinderen
alle pijlers
Jong en kinderwens
dinsdag 9 juni 2009 om 20:17
Hallo,
Ik ben bijna 22 en heb een heel sterk moedergevoel. Sinds oktober woon ik samen met mijn vriend en ben ik helemaal gesetteld. Ik heb een leuke baan en mijn vriend ook. Ik ben helemaal gelukkig...Maar ik ben de laatste tijd heel veel bezig met de gedachte om moeder te worden/ zijn. Het beheerst een groot gedeelte van mijn tijd. Is het normaal om dit te voelen op je 21ste? Mijn vriend weet dat ik graag moeder wil worden en staat hier achter.
Maar wat vinden jullie? Hoelang moeten wij nog wachten? Een paar jaar? Vinden jullie bijvoorbeeld 24 jong/ oud om zwanger te zijn? Niet dat ik het hiervan af laat hangen maar ik ben gewoon benieuwd wat de reacties zouden zijn als ik over een jaar of twee zwanger zou raken (als het al te plannen is...).
Ik ben bijna 22 en heb een heel sterk moedergevoel. Sinds oktober woon ik samen met mijn vriend en ben ik helemaal gesetteld. Ik heb een leuke baan en mijn vriend ook. Ik ben helemaal gelukkig...Maar ik ben de laatste tijd heel veel bezig met de gedachte om moeder te worden/ zijn. Het beheerst een groot gedeelte van mijn tijd. Is het normaal om dit te voelen op je 21ste? Mijn vriend weet dat ik graag moeder wil worden en staat hier achter.
Maar wat vinden jullie? Hoelang moeten wij nog wachten? Een paar jaar? Vinden jullie bijvoorbeeld 24 jong/ oud om zwanger te zijn? Niet dat ik het hiervan af laat hangen maar ik ben gewoon benieuwd wat de reacties zouden zijn als ik over een jaar of twee zwanger zou raken (als het al te plannen is...).
dinsdag 9 juni 2009 om 21:18
Ik was ook 22 toen mijn eerste werd geboren, vervolgens had ik er 4 voor mijn 30e. Ik zou niet anders willen, heb geen seconde spijt gehad. Bij mij was het verlangen/ de drang om voort te planten gewoon bijzonder sterk. Nou heb ik de mazzel mijn grote liefde al vanaf mijn 18e te hebben en hij dacht er hetzelfde over.
Wat de buitenwereld er van vindt... tja die vinden altijd wel wat! Te jong, te oud, te veel, te weinig, te kort borstvoeding, te lang, te lang laten huilen, te erg verwennen. Daar kan je maar beter lak aan hebben.
Wat de buitenwereld er van vindt... tja die vinden altijd wel wat! Te jong, te oud, te veel, te weinig, te kort borstvoeding, te lang, te lang laten huilen, te erg verwennen. Daar kan je maar beter lak aan hebben.
dinsdag 9 juni 2009 om 21:18
@Naturelle
Als je zelf het gevoel hebt dat je eerst nog wat levenservaring op moet doen, dan krijg ik het gevoel dat je er misschien toch nog niet aan toe bent. Waarom denk je dat eigenlijk?
En plannen is niets mis mee, hoor. Sommige mensen nemen het leven zoals het komt, anderen vinden het prettiger om een plan uit te stippelen. Maar net wat bij je past.
Als je zelf het gevoel hebt dat je eerst nog wat levenservaring op moet doen, dan krijg ik het gevoel dat je er misschien toch nog niet aan toe bent. Waarom denk je dat eigenlijk?
En plannen is niets mis mee, hoor. Sommige mensen nemen het leven zoals het komt, anderen vinden het prettiger om een plan uit te stippelen. Maar net wat bij je past.
dinsdag 9 juni 2009 om 21:19
naturelle, mijn ouders en vriendinnen reageerden heel positief en waren ook niet echt verbaasd. mijn schoonouders moesten even aan het idee wennen maar vinden het al snel helemaal leuk, schoonfamilie moest vooral erg wennen omdat mijn man de jongste van 6 is, dus kleine broertjes worden groot...
het vervelendst waren de mensen die me niet kennen en toch een oordeel hebben, (nou heb ik mijn uiterlijk niet echt mee in die zin dat ik vaak maximaal 18 geschat wordt) het is zelfs een keer gebeurd dat ik mensen achter me hoorden praten over hoe oud ik zou zijn, 17? en mensen (vooral 50+) die je heel medelijdend aankijken als je met je uk in de draagdoek loopt...
ach in het begin vond ik dat heel moeilijk, maar nu valt het me nauwelijks meer op dat ik met mijn draagdoek af en toe een lopende attractie ben, vriendinnen zeggen nog wel eens 'kunt u het zien?' ik geniet van mijn zoon en heb vooral daar oog voor en de rest kan de pot op! haha...
lekker motiverend dit he? maar ondanks dat ik bovenstaande in het begin heel moeilijk vond ben ik nog steeds zo blij dat ik zo'n kleintje heb, ik voel me echt zijn moeder, glim van trots als hij weer wat nieuws kan (hij probeert nu te teigeren), en het bevalt ons zo goed dat we vermoedelijk eind van het jaar voor de volgende gaan...
kortom; een kwestie van loslaten wat anderen van je vinden!
wat betreft geld; naast de 150 euro kinderbijslag, heb je ook nog kindertoeslag, afhankelijk van je inkomen krijg je dan per maand een bedrag extra (net als bij huur en zorgtoeslag) bij ons is dat ongeveer 80 euro per maand en dat terwijl ik zelf helemaal niet vind dat we weinig verdienen...
het vervelendst waren de mensen die me niet kennen en toch een oordeel hebben, (nou heb ik mijn uiterlijk niet echt mee in die zin dat ik vaak maximaal 18 geschat wordt) het is zelfs een keer gebeurd dat ik mensen achter me hoorden praten over hoe oud ik zou zijn, 17? en mensen (vooral 50+) die je heel medelijdend aankijken als je met je uk in de draagdoek loopt...
ach in het begin vond ik dat heel moeilijk, maar nu valt het me nauwelijks meer op dat ik met mijn draagdoek af en toe een lopende attractie ben, vriendinnen zeggen nog wel eens 'kunt u het zien?' ik geniet van mijn zoon en heb vooral daar oog voor en de rest kan de pot op! haha...
lekker motiverend dit he? maar ondanks dat ik bovenstaande in het begin heel moeilijk vond ben ik nog steeds zo blij dat ik zo'n kleintje heb, ik voel me echt zijn moeder, glim van trots als hij weer wat nieuws kan (hij probeert nu te teigeren), en het bevalt ons zo goed dat we vermoedelijk eind van het jaar voor de volgende gaan...
kortom; een kwestie van loslaten wat anderen van je vinden!
wat betreft geld; naast de 150 euro kinderbijslag, heb je ook nog kindertoeslag, afhankelijk van je inkomen krijg je dan per maand een bedrag extra (net als bij huur en zorgtoeslag) bij ons is dat ongeveer 80 euro per maand en dat terwijl ik zelf helemaal niet vind dat we weinig verdienen...
dinsdag 9 juni 2009 om 21:31
Nadeel is dat je van die dingen niet zo 'wild" kan genieten als dat je deed toen je jong was.
Ik ben blij dat ik mijn dochter niet jong heb gekregen maar dat ik eerst heb gefeest, gereisd, de banen heb gehad die ik echt wilde maar die het uiterste van mij vergden, impulsief avonturen heb kunnen aangaan, nachten heb doorgehaald met vriendinnen die voor het leven zijn, en ga zo maar door.
En als ik mijn dochter 15 jaar eerder had gekregen had ze een andere vader gehad en was ze dus een ander geweest....En dat had pas echt erg geweest:)
Ik ben blij dat ik mijn dochter niet jong heb gekregen maar dat ik eerst heb gefeest, gereisd, de banen heb gehad die ik echt wilde maar die het uiterste van mij vergden, impulsief avonturen heb kunnen aangaan, nachten heb doorgehaald met vriendinnen die voor het leven zijn, en ga zo maar door.
En als ik mijn dochter 15 jaar eerder had gekregen had ze een andere vader gehad en was ze dus een ander geweest....En dat had pas echt erg geweest:)
dinsdag 9 juni 2009 om 21:32
ik vind het wel jong, wat niet weg neemt dat je het niet moet doen. Maar toen ik 22 was studeerde ik nog gewoon en moest ik er echt nog niet aandenken....
Wat ik wel belangrijk vind, kun jij later ook van jouw salaris/met jouw werk jezelf en je kind onderhouden, ik ben daar vrij realistisch in, je weet nooit hoe het loopt, maar ik zou niet graag van mijn man/bijstand afhankelijk willen zijn.
Wat ik wel belangrijk vind, kun jij later ook van jouw salaris/met jouw werk jezelf en je kind onderhouden, ik ben daar vrij realistisch in, je weet nooit hoe het loopt, maar ik zou niet graag van mijn man/bijstand afhankelijk willen zijn.
dinsdag 9 juni 2009 om 21:32
Ook ik ben jong aan kinderen begonnen, ik was 20 toen mijn oudste geboren werd. Ben nu stuk ouder en 4 kinderen verder, ik zou het zo weer doen.
Ik begin nu te genieten van opgroeiende kinderen, de luiertijd is voor mij voorbij net als de gebroken nachten zonder slaap
Ben erg trots op mijn groter wordende kinderen.
Nu pas gaan mijn vriendinnen zwanger worden en kinderen krijgen, dat is heel vreemd voor mij om mee te maken omdat ik al zoveel verder ben. Daarentegen ben ik er heel gelukkig mee weer kleine babietjes om me heen te hebben.
Ik zie nu ook heel helder het verschil als je jong moeder wordt en als je al wat ouder bent.
Als je jong bent ben je toch wel stukken flexibeler en fitter mijn vriendinnen hebben het allemaal ontzettend zwaar. En ik weet zeker dat dat door de leeftijd komt.
Ik ben eigenlijk aardig goed door alle bevallingen en zwangerschappen heen gefietst ( waar ik erg dankbaar voor ben) in vergelijking met mijn vriendinnen die pas na hun 35e beginnen aan de 1e leg. Veel complicaties, geen energie, depressies, het valt allemaal gewoon stukken zwaarder als je ouder bent heb ik het idee.
Wat mij ook opvalt is dat oudere moeders enorm veel tijd en energie steken in de aankleding van de babykamers , de baby zelf, alle materialen moeten aangeschaft worden en het liefst alles perfect afgestemd op kleur , vorm , enzov.
Ik vind dit erg komisch om te zien en zelf hechtte ik daar niet zoveel waarde aan, als het maar functioneerde.
Maar misschien is dat iets van deze tijd.
Het enige wat ik erg zwaar vond was mijn omgeving , collegas, de buitenwereld, hun mening over het zo jong ( dat werd zo gezien in die tijd, mijn leeftijd was echt not done om al een baby te krijgen) kinderen krijgen. Altijd en van iedereen commentaar en kritiek over mijn leeftijd en dat trok ik me erg aan ( en dat komt weer door de leeftijd) , ik heb daar veel last van gehad. Toen ik iets ouder was en nog een kind kreeg was ineens iedereen blij voor me daar ben ik wel een tijd van in de war geweest.
Ik denk dat het nu niet zo'n issue meer is om jong kinderen te krijgen, ik zie en hoor dat veel om me heen en er word niet zo verbaasd op gereageerd en geroddeld als in mijn tijd.
Het belangrijkste is dat je er aan toe bent denk ik en je het echt doet omdat je het zelf wil.
Slapeloze nachten, darmkrampjes, irritaties vanwege oververmoeidheid krijgen alle ouders mee te maken hoor, ook die van 35plus.
Ik begin nu te genieten van opgroeiende kinderen, de luiertijd is voor mij voorbij net als de gebroken nachten zonder slaap
Ben erg trots op mijn groter wordende kinderen.
Nu pas gaan mijn vriendinnen zwanger worden en kinderen krijgen, dat is heel vreemd voor mij om mee te maken omdat ik al zoveel verder ben. Daarentegen ben ik er heel gelukkig mee weer kleine babietjes om me heen te hebben.
Ik zie nu ook heel helder het verschil als je jong moeder wordt en als je al wat ouder bent.
Als je jong bent ben je toch wel stukken flexibeler en fitter mijn vriendinnen hebben het allemaal ontzettend zwaar. En ik weet zeker dat dat door de leeftijd komt.
Ik ben eigenlijk aardig goed door alle bevallingen en zwangerschappen heen gefietst ( waar ik erg dankbaar voor ben) in vergelijking met mijn vriendinnen die pas na hun 35e beginnen aan de 1e leg. Veel complicaties, geen energie, depressies, het valt allemaal gewoon stukken zwaarder als je ouder bent heb ik het idee.
Wat mij ook opvalt is dat oudere moeders enorm veel tijd en energie steken in de aankleding van de babykamers , de baby zelf, alle materialen moeten aangeschaft worden en het liefst alles perfect afgestemd op kleur , vorm , enzov.
Ik vind dit erg komisch om te zien en zelf hechtte ik daar niet zoveel waarde aan, als het maar functioneerde.
Maar misschien is dat iets van deze tijd.
Het enige wat ik erg zwaar vond was mijn omgeving , collegas, de buitenwereld, hun mening over het zo jong ( dat werd zo gezien in die tijd, mijn leeftijd was echt not done om al een baby te krijgen) kinderen krijgen. Altijd en van iedereen commentaar en kritiek over mijn leeftijd en dat trok ik me erg aan ( en dat komt weer door de leeftijd) , ik heb daar veel last van gehad. Toen ik iets ouder was en nog een kind kreeg was ineens iedereen blij voor me daar ben ik wel een tijd van in de war geweest.
Ik denk dat het nu niet zo'n issue meer is om jong kinderen te krijgen, ik zie en hoor dat veel om me heen en er word niet zo verbaasd op gereageerd en geroddeld als in mijn tijd.
Het belangrijkste is dat je er aan toe bent denk ik en je het echt doet omdat je het zelf wil.
Slapeloze nachten, darmkrampjes, irritaties vanwege oververmoeidheid krijgen alle ouders mee te maken hoor, ook die van 35plus.
dinsdag 9 juni 2009 om 21:44
Ik was net 21 toen mijn oudste geboren werd. Helaas ruim 10 weken te vroeg, dus die roze wolk was voor mij niet weg gelegd. Gelukkig is het allemaal goed gekomen, maar man o man wat werd ik als een debiel behandeld in het ziekenhuis toen. Later op de kinderopvang kreeg ik af en toe ook rare reacties. Maar nu is mijn mannetje bijna 12 en ik 33 en vindt men het weer stoer dat ik al zo'n groot kind hebt. Ach wat ik probeer uit te leggen; men heeft altijd wel een mening hoe oud je ook bent. Doe wat volgens jou het beste is voor jou en je toekomstig kindje en maak een beslissing voor jullie zelf en niet voor de buitenwereld.
dinsdag 9 juni 2009 om 21:44
quote:qwertu schreef op 09 juni 2009 @ 20:46:
[...]
Als dit een overweging is om te wachten, schrijf het dan liever helemaal op je buik. Je omgeving zal altijd wel redenen kunnen bedenken waarom het níet handig is om kinderen te krijgen voor jou of voor jullie of op dat moment of onder die omstandigheden.
Overigens geniet je sowieso wel 100% van je kind hoor. Dat is namelijk JOUW KIND en iedereen die daar ook maar iets negatiefs over durft te dénken is zelf volslagen idioot, infantiel, dom en stom. Jouw kind is perfect namelijk. Gewoon, omdat het de jouwe is. Dat bedoel ik.
[...]
Als dit een overweging is om te wachten, schrijf het dan liever helemaal op je buik. Je omgeving zal altijd wel redenen kunnen bedenken waarom het níet handig is om kinderen te krijgen voor jou of voor jullie of op dat moment of onder die omstandigheden.
Overigens geniet je sowieso wel 100% van je kind hoor. Dat is namelijk JOUW KIND en iedereen die daar ook maar iets negatiefs over durft te dénken is zelf volslagen idioot, infantiel, dom en stom. Jouw kind is perfect namelijk. Gewoon, omdat het de jouwe is. Dat bedoel ik.
dinsdag 9 juni 2009 om 21:55
Inderdaad, je omgeving heeft altijd wel wat te zeggen, kan je naar luisteren en mee doen wat je wil, maar laat er niet je uiteindelijke beslissingen door bepalen!
Ik ben "netjes" op mijn 30 ste moeder geworden, sommige mensen vinden dat jong, anderen aan de late kant. Verder heb je de borstvoeding vs flesvoeding duscussie, werken vs thuisblijven, kinderopvang vs zelf full-time zorgen, thuis bevallen vs ziekenhuis, beatrijs vs ria..... en ga zo nog maar ff door. M.a.w.: denk er goed over na, maak een gefundeerde overweging, en neem je eigen beslissing!
Als je ervoor gaat, veel plezier, het is heerlijk!
Ik ben "netjes" op mijn 30 ste moeder geworden, sommige mensen vinden dat jong, anderen aan de late kant. Verder heb je de borstvoeding vs flesvoeding duscussie, werken vs thuisblijven, kinderopvang vs zelf full-time zorgen, thuis bevallen vs ziekenhuis, beatrijs vs ria..... en ga zo nog maar ff door. M.a.w.: denk er goed over na, maak een gefundeerde overweging, en neem je eigen beslissing!
Als je ervoor gaat, veel plezier, het is heerlijk!
dinsdag 9 juni 2009 om 22:09
quote:qwertu schreef op 09 juni 2009 @ 20:46:
[...]
Als dit een overweging is om te wachten, schrijf het dan liever helemaal op je buik. Je omgeving zal altijd wel redenen kunnen bedenken waarom het níet handig is om kinderen te krijgen voor jou of voor jullie of op dat moment of onder die omstandigheden.
Helemaal eens. Ik was 26 toen ik de eerste kreeg en werd toen zelfs nog gevraagd 'of het wel gepland was'.
[...]
Als dit een overweging is om te wachten, schrijf het dan liever helemaal op je buik. Je omgeving zal altijd wel redenen kunnen bedenken waarom het níet handig is om kinderen te krijgen voor jou of voor jullie of op dat moment of onder die omstandigheden.
Helemaal eens. Ik was 26 toen ik de eerste kreeg en werd toen zelfs nog gevraagd 'of het wel gepland was'.
The time is now
dinsdag 9 juni 2009 om 22:18
quote:Banba schreef op 09 juni 2009 @ 22:09:
[...]
Helemaal eens. Ik was 26 toen ik de eerste kreeg en werd toen zelfs nog gevraagd 'of het wel gepland was'.
Ha, die vraag heb ik ook gehad! Terwijl ik dus al bóven de gemiddelde leeftijd was dat nederlandse vrouwen hun eerste kind krijgen....
(Laten we maar even vergeten dat de onderliggende gedachte van de vraag ook een andere geweest kan zijn. Wie weet achtte diegene mij niet in staat tot het begrijpen van het concept "voorbehoedsmiddelen" ofzo...)
[...]
Helemaal eens. Ik was 26 toen ik de eerste kreeg en werd toen zelfs nog gevraagd 'of het wel gepland was'.
Ha, die vraag heb ik ook gehad! Terwijl ik dus al bóven de gemiddelde leeftijd was dat nederlandse vrouwen hun eerste kind krijgen....
(Laten we maar even vergeten dat de onderliggende gedachte van de vraag ook een andere geweest kan zijn. Wie weet achtte diegene mij niet in staat tot het begrijpen van het concept "voorbehoedsmiddelen" ofzo...)
dinsdag 9 juni 2009 om 23:34
Als je er aan toe bent en de omstandigheden zijn goed, waarom niet. Ik was ook 22 toen ik voor een kind ging. Waarom wachten en extra risico's gaan lopen terwijl je er nu klaar voor bent/jullie er klaar voor zijn natuurlijk.
Tja en als mensen vragen of het gepland is. Het interesseerde mij niet. Het was geen aanval van hun kant. Het duurde 2 jaar voor de eerste kwam na 2 mk-en ik was toen 24 mensen vroegen idd was het gepland? Vond het wel grappig. En het wordt heel snel gevraagd. Mijn 2e hadden ze wel verwacht. De 3e week weer af en weer die vraag, zelfs arts ass gyn.
Maar ik ben blij dat ik jogn voor kinderen heb gekozen. Als ik vergelijk hoe ik de zwangerschappen heb ervaren en vergelijk met oudere moeders zie ik wel een verschil. Ook met opknappen na de bevalling. We hebben voor een 3e gekozen en dat hadden we nooit gedaan als ik al ouder was geweest. Had dan toch het risico te groot gevonden.
Ik zie, afgezien van meer kans op straie, alleen maar voordelen van jong moeder worden/zijn.
Tja en als mensen vragen of het gepland is. Het interesseerde mij niet. Het was geen aanval van hun kant. Het duurde 2 jaar voor de eerste kwam na 2 mk-en ik was toen 24 mensen vroegen idd was het gepland? Vond het wel grappig. En het wordt heel snel gevraagd. Mijn 2e hadden ze wel verwacht. De 3e week weer af en weer die vraag, zelfs arts ass gyn.
Maar ik ben blij dat ik jogn voor kinderen heb gekozen. Als ik vergelijk hoe ik de zwangerschappen heb ervaren en vergelijk met oudere moeders zie ik wel een verschil. Ook met opknappen na de bevalling. We hebben voor een 3e gekozen en dat hadden we nooit gedaan als ik al ouder was geweest. Had dan toch het risico te groot gevonden.
Ik zie, afgezien van meer kans op straie, alleen maar voordelen van jong moeder worden/zijn.
woensdag 10 juni 2009 om 00:45
SB Misschien hadden ze het van jou wel verwacht en vinden mensen het gewoon bij je passen.
Ik moet zeggen dat ik voordat ik moeder was echt van het uitgaan en het feesten was.4x in de week tot 'smorgens vroeg en soms door naar mijn werk. Dan verwachten mensen niet zo snel dat je moeder wil worden en al het andere aan de kant zet. Maar ook weleens gevraagd door een niet zo bekende aan mij.
Ik moet zeggen dat ik voordat ik moeder was echt van het uitgaan en het feesten was.4x in de week tot 'smorgens vroeg en soms door naar mijn werk. Dan verwachten mensen niet zo snel dat je moeder wil worden en al het andere aan de kant zet. Maar ook weleens gevraagd door een niet zo bekende aan mij.
woensdag 10 juni 2009 om 05:21
Ik vind het fijn dat ik jong (18) moeder ben geworden. En wat misschicken (?) zei over het genieten als de kinderen groter zijn, kan ik me helemaal in vinden!
Neele reageerde daarop met dat je er niet zo "wild" van kan genieten, maar ik denk dat het per persoon verschilt. Ikzelf vind het niet zo nodig om uit te gaan, been there done that (voor ik zwanger raakte), een opleiding deed ik terwijl ik kinderen had, ook leuke banen gehad terwijl ik al kinderen had, en reizen doe ik mèt de kinderen of lekker ertussenuit met mijn (nog steeds dezelfde) man. Ik heb altijd veel energie gehad, en ik vind het persoonlijk fijn dat mijn dochter nu pubert terwijl het voor mij niet meer dan 2 of 3 decades geleden is dat ik daar doorheen ging (en daar val ik de "oudere" moeders niet mee af, is mijn persoonlijke ervaring/mening).
Neele reageerde daarop met dat je er niet zo "wild" van kan genieten, maar ik denk dat het per persoon verschilt. Ikzelf vind het niet zo nodig om uit te gaan, been there done that (voor ik zwanger raakte), een opleiding deed ik terwijl ik kinderen had, ook leuke banen gehad terwijl ik al kinderen had, en reizen doe ik mèt de kinderen of lekker ertussenuit met mijn (nog steeds dezelfde) man. Ik heb altijd veel energie gehad, en ik vind het persoonlijk fijn dat mijn dochter nu pubert terwijl het voor mij niet meer dan 2 of 3 decades geleden is dat ik daar doorheen ging (en daar val ik de "oudere" moeders niet mee af, is mijn persoonlijke ervaring/mening).
woensdag 10 juni 2009 om 11:27
quote:maxem schreef op 10 juni 2009 @ 00:45:
SB Misschien hadden ze het van jou wel verwacht en vinden mensen het gewoon bij je passen.
Ik moet zeggen dat ik voordat ik moeder was echt van het uitgaan en het feesten was.4x in de week tot 'smorgens vroeg en soms door naar mijn werk. Dan verwachten mensen niet zo snel dat je moeder wil worden en al het andere aan de kant zet. Maar ook weleens gevraagd door een niet zo bekende aan mij.
Ik weet het niet.. Al ben ik vroeger wel behoorlijk rebels geweest. Wel uitgeraasd om het zo maar te zeggen.
Ik woonde al een aantal jaartjes samen en ik deed eigenlijk alle dingen anders dan de meute. Dus wat dat betreft misschien wel.
SB Misschien hadden ze het van jou wel verwacht en vinden mensen het gewoon bij je passen.
Ik moet zeggen dat ik voordat ik moeder was echt van het uitgaan en het feesten was.4x in de week tot 'smorgens vroeg en soms door naar mijn werk. Dan verwachten mensen niet zo snel dat je moeder wil worden en al het andere aan de kant zet. Maar ook weleens gevraagd door een niet zo bekende aan mij.
Ik weet het niet.. Al ben ik vroeger wel behoorlijk rebels geweest. Wel uitgeraasd om het zo maar te zeggen.
Ik woonde al een aantal jaartjes samen en ik deed eigenlijk alle dingen anders dan de meute. Dus wat dat betreft misschien wel.
zondag 14 juni 2009 om 11:30
Ik ben 22 en zwanger. Ik heb zelf jonge ouders, mijn man oude. Zo samen kwamen wij eruit dat we jong ouders wilden worden. Uiteindelijk zijn we wel getrouwd, daardoor duurde het wat langer.
Wij wonen al 3 jaar samen, zijn dus sinds 8 mei getrouwd, allebei een goede baan 32/40uur, ik ga mijn laatste studiejaar in en mijn man gaat in september weer studeren. Wij hebben zat geld om het kindje te verwelkomen, anders had ik misschien nog even gewacht.
Wij staan totaal achter onze keuze en het intereseerd me daadwerkelijk niets wat een ander van MIJN/onze keuze vindt.
Ik heb ook geen commentaar op iemand die ervoor kiest op haar 36ste zwanger te worden, ieder zijn keuze!
De een doet alles voor zijn kinderen, de ander na zijn kinderen, ieder doet wanneer hij/zij er klaar voor is, het kan en lukt
Wij wonen al 3 jaar samen, zijn dus sinds 8 mei getrouwd, allebei een goede baan 32/40uur, ik ga mijn laatste studiejaar in en mijn man gaat in september weer studeren. Wij hebben zat geld om het kindje te verwelkomen, anders had ik misschien nog even gewacht.
Wij staan totaal achter onze keuze en het intereseerd me daadwerkelijk niets wat een ander van MIJN/onze keuze vindt.
Ik heb ook geen commentaar op iemand die ervoor kiest op haar 36ste zwanger te worden, ieder zijn keuze!
De een doet alles voor zijn kinderen, de ander na zijn kinderen, ieder doet wanneer hij/zij er klaar voor is, het kan en lukt
