Kinderen
alle pijlers
kinderen en werken....
maandag 3 augustus 2009 om 20:24
Ik heb vandaag een stevige discussie met mijn vriend gehad. Ik heb altijd het idee/gevoel gehad dat wij samen voor een kindje zouden gaan. (ben nu 28, had zelf een leeftijd van 32/33 in gedachten, mits het allemaal zou lukken natuurlijk)
Nu had ik het er met hem over,en hij zegt nu dat hij het helemaal niet ziet zitten, en wel om de volgende reden:
Ik zou sowieso moeten blijven werken om de hypotheek te kunnen betalen, en dat terwijl we helemaal geen tophypotheek hebben ofzo.Verder hebben we ook geen buitensporig leven, dure leningen of whatever. Ik zou dan zeker minimaal 25 uur per week moeten blijven werken, en het kind zou dan naar een kdv moeten gaan. Wij hebben geen ouders die kunnen oppassen.
Volgens hem heb je dan geen leven meer, omdat je geen tijd meer hebt voor elkaar, alleen nog maar aan het rennen en aan het stressen bent, omdat je je huishouden ook nog moet doen,bakken met geld kwijt bent aan de kinderopvang, en hij vindt dat je geen kinderen moet nemen om ze 5 dagen naar de opvang te brengen. Zijn standpunt is: als je niet voor je kinderen kunt zorgen, moet je ze niet nemen.
Aan een kant vind ik wel dat hij gelijk heeft, aan de andere kant zie ik wel heel veel gezinnen die werken en kinderen hebben.
Misschien ben ik wel heel voorbarig, omdat het nog een aantal jaren duurt, maar ik verwacht niet dat ik of mijn vriend ineens duizenden euro's extra gaan verdienen.
Hoe doen jullie dit? Tilt mijn vriend hier te zwaar aan? Of is het eigenlijk ook wel zo?
Nu had ik het er met hem over,en hij zegt nu dat hij het helemaal niet ziet zitten, en wel om de volgende reden:
Ik zou sowieso moeten blijven werken om de hypotheek te kunnen betalen, en dat terwijl we helemaal geen tophypotheek hebben ofzo.Verder hebben we ook geen buitensporig leven, dure leningen of whatever. Ik zou dan zeker minimaal 25 uur per week moeten blijven werken, en het kind zou dan naar een kdv moeten gaan. Wij hebben geen ouders die kunnen oppassen.
Volgens hem heb je dan geen leven meer, omdat je geen tijd meer hebt voor elkaar, alleen nog maar aan het rennen en aan het stressen bent, omdat je je huishouden ook nog moet doen,bakken met geld kwijt bent aan de kinderopvang, en hij vindt dat je geen kinderen moet nemen om ze 5 dagen naar de opvang te brengen. Zijn standpunt is: als je niet voor je kinderen kunt zorgen, moet je ze niet nemen.
Aan een kant vind ik wel dat hij gelijk heeft, aan de andere kant zie ik wel heel veel gezinnen die werken en kinderen hebben.
Misschien ben ik wel heel voorbarig, omdat het nog een aantal jaren duurt, maar ik verwacht niet dat ik of mijn vriend ineens duizenden euro's extra gaan verdienen.
Hoe doen jullie dit? Tilt mijn vriend hier te zwaar aan? Of is het eigenlijk ook wel zo?
maandag 3 augustus 2009 om 23:13
Als ik het verhaal zo lees is je vriend idd van de ouderwetse stempel! Het komt op mij neer dat hij allerlei smoezen verzint om maar niet aan kinderen te hoeven beginnen.
Maar hoeveel dagen wil je zelf blijven werken dan? Want je praat steeds over moeten blijven werken. Bespreek met je vriend hoeveel dagen jij zelf zou willen blijven werken en misschien kan jouw vriend ook eens een dagje thuis blijven?
Maar zo te lezen is het nog niet zo ver dat jullie samen voor kinderen willen gaan. Misschien is het verstandig om tegen die tijd eens met een adviseur te gaan praten? Misschien kan hij/zij over een paar jaar wel vertellen hoeveel uur per week jij nog zou moeten blijven werken.
Ik heb zelf 3 kinderen en werk sinds de jongste 4 maanden is bij de thuiszorg. Ik heb het geluk dat ik zelf mijn tijden kan bespreken met de cliënten. Ik werk 15 uurtjes per week, de ene week in de ochtenden en de andere week in de middagen. Dit omdat mijn vriend in ploegendienst werkt en hij dus bij de kinderen blijft als ik ga werken. Dus wij hebben geen oppas nodig, dus ook geen extra kosten.
Ons schema is als volgt:
Als ik in de ochtend werk
7.30u opstaan, samen ontbijten met de kinderen. En ondertussen smeer ik brood voor school voor de oudste
8.00u ga ik mezelf omkleden en zoon kleed ook zichzelf om.
8.20u ga ik op de brommer mijn zoon brengen en direct door naar mij werk.
In die tussentijd zorgt mijn vriend voor onze andere 2 kinderen.
12u ga ik mijn zoon ophalen van school en eet ik samen met de kids een broodje
12.30u gaat vriendlief naar zijn werk.
12.45 ga ik samen met de jongste 2 de ouste naar school brengen.
13.15u ben ik terug van school en gaan de jongste 2 een slaapje doen.
14.30u haal ik de jongste 2 uit bed.
14.45u gaan we samen de oudste van school halen
15.15u komen we thuis en gaan we samen aan tafel wat drinken en koekje eten.
16.00u gaat de oudste meestal met mooi weer buiten spelen. en ik ga dan wat rommelen met de jongste 2.
17.00u ga ik koken
18.00u eten we samen
18.30u ga ik de keuken opruimen en de kinderen gaan ondertussen ook hun eigen speelgoed opruimen.
19.00u doe ik of de jongste 2 of de oudste in bad.
19.30u lees ik voor alle 3 een verhaaltje in ons bed voor
19.45/20.00u is het licht uit en slapen
20.30u komt vriendlief thuis van zijn werk en warm ik zijn eten op en daarna hebben wij de avond voor onszelf
Als ik smiddags werk is het als volgt:
Tot 8.15u is hetzelfde als hier boven, alleen dan kleed ik de andere 2 jongste ook om en brengen wij de oudste naar school
8.45u weer thuis en gaan de jongste 2 even tv kijken en ik ondertussen wat huishoudelijke dingen doen.
10.00u ga ik met de kids als het lekker weer is even naar buiten of wat boodschappen doen.
11.00u gaan we spelen
11.45u gaan we weer de oudste van school halen
12.15u thuis een broodje eten en ondertussen wordt mijn vriend wakker (nachtdienst)
12.45u breng ik oudste naar school en brengt mijn vriend de 2 jongste naar bed. Hij doet ondertussen ook wat huishoudelijke dingen.
14.30u haalt hij de 2 jongste uit bed
14.45u gaat hij samen met de jongste de oudste uit school halen
15.15u gaat dan hetzelfde als hier boven het schema
16.00u kom ik thuis van het werk en drink ik een bak koffie en ff een peukie roken
16.30u ga ik ff met mijn kinderen knuffelen en rommelen
17.00u ga ik koken
18.00u eten
18.30u ruim ik alles in de keuken op en kids hun speelgoed
19.00u brengt mijn vriend de kids nar boven, en gaat de oudste of de 2 jongste in bad en ook hij leest dan een verhaal voor
19.45u/20.00u lichten uit en slapen
En hebben we samen nog even de tijd om te kroelen, tv kijken of kletsen. en dan om 21.30u gaat hij weer naar zijn werk.
Op de woensdag en vrijdag als de oudste s'middags van school vrij is dan is hij natuurlijk eerder uit school. Dan gaan wij meestal knutselen, koekjes bakken of bij mijn vriendin langs en de kids.
Maar hoeveel dagen wil je zelf blijven werken dan? Want je praat steeds over moeten blijven werken. Bespreek met je vriend hoeveel dagen jij zelf zou willen blijven werken en misschien kan jouw vriend ook eens een dagje thuis blijven?
Maar zo te lezen is het nog niet zo ver dat jullie samen voor kinderen willen gaan. Misschien is het verstandig om tegen die tijd eens met een adviseur te gaan praten? Misschien kan hij/zij over een paar jaar wel vertellen hoeveel uur per week jij nog zou moeten blijven werken.
Ik heb zelf 3 kinderen en werk sinds de jongste 4 maanden is bij de thuiszorg. Ik heb het geluk dat ik zelf mijn tijden kan bespreken met de cliënten. Ik werk 15 uurtjes per week, de ene week in de ochtenden en de andere week in de middagen. Dit omdat mijn vriend in ploegendienst werkt en hij dus bij de kinderen blijft als ik ga werken. Dus wij hebben geen oppas nodig, dus ook geen extra kosten.
Ons schema is als volgt:
Als ik in de ochtend werk
7.30u opstaan, samen ontbijten met de kinderen. En ondertussen smeer ik brood voor school voor de oudste
8.00u ga ik mezelf omkleden en zoon kleed ook zichzelf om.
8.20u ga ik op de brommer mijn zoon brengen en direct door naar mij werk.
In die tussentijd zorgt mijn vriend voor onze andere 2 kinderen.
12u ga ik mijn zoon ophalen van school en eet ik samen met de kids een broodje
12.30u gaat vriendlief naar zijn werk.
12.45 ga ik samen met de jongste 2 de ouste naar school brengen.
13.15u ben ik terug van school en gaan de jongste 2 een slaapje doen.
14.30u haal ik de jongste 2 uit bed.
14.45u gaan we samen de oudste van school halen
15.15u komen we thuis en gaan we samen aan tafel wat drinken en koekje eten.
16.00u gaat de oudste meestal met mooi weer buiten spelen. en ik ga dan wat rommelen met de jongste 2.
17.00u ga ik koken
18.00u eten we samen
18.30u ga ik de keuken opruimen en de kinderen gaan ondertussen ook hun eigen speelgoed opruimen.
19.00u doe ik of de jongste 2 of de oudste in bad.
19.30u lees ik voor alle 3 een verhaaltje in ons bed voor
19.45/20.00u is het licht uit en slapen
20.30u komt vriendlief thuis van zijn werk en warm ik zijn eten op en daarna hebben wij de avond voor onszelf
Als ik smiddags werk is het als volgt:
Tot 8.15u is hetzelfde als hier boven, alleen dan kleed ik de andere 2 jongste ook om en brengen wij de oudste naar school
8.45u weer thuis en gaan de jongste 2 even tv kijken en ik ondertussen wat huishoudelijke dingen doen.
10.00u ga ik met de kids als het lekker weer is even naar buiten of wat boodschappen doen.
11.00u gaan we spelen
11.45u gaan we weer de oudste van school halen
12.15u thuis een broodje eten en ondertussen wordt mijn vriend wakker (nachtdienst)
12.45u breng ik oudste naar school en brengt mijn vriend de 2 jongste naar bed. Hij doet ondertussen ook wat huishoudelijke dingen.
14.30u haalt hij de 2 jongste uit bed
14.45u gaat hij samen met de jongste de oudste uit school halen
15.15u gaat dan hetzelfde als hier boven het schema
16.00u kom ik thuis van het werk en drink ik een bak koffie en ff een peukie roken
16.30u ga ik ff met mijn kinderen knuffelen en rommelen
17.00u ga ik koken
18.00u eten
18.30u ruim ik alles in de keuken op en kids hun speelgoed
19.00u brengt mijn vriend de kids nar boven, en gaat de oudste of de 2 jongste in bad en ook hij leest dan een verhaal voor
19.45u/20.00u lichten uit en slapen
En hebben we samen nog even de tijd om te kroelen, tv kijken of kletsen. en dan om 21.30u gaat hij weer naar zijn werk.
Op de woensdag en vrijdag als de oudste s'middags van school vrij is dan is hij natuurlijk eerder uit school. Dan gaan wij meestal knutselen, koekjes bakken of bij mijn vriendin langs en de kids.
maandag 3 augustus 2009 om 23:38
Hier (deeltijd) 4 kinderen. En soms is het wel druk ja, meestal ook niet.
Wij hebben geen vast schema, want daar word ik nerveus van. We volgen een rode draad, hebben wat prioriteiten en voor de rest laten we ons meevoeren op de waan van de dag.
Ieder draagt zijn steentje bij en de oudste kinderen zijn behoorlijk zelfstandig.
Ik heb een paar 'verzoeknummers' van mijn takenlijst geschrapt.
- Ik ga nergens naar zoeken wat ik niet zelf heb kwijt gemaakt.
- Iedere maandag om 20:00 uur moeten de kamers zijn opgeruimd. Zo niet? Doe ik het! En alles wat slingert zijn ze een week kwijt.
- Ik voer geen zinloze discussies. Als ze volwassen zijn, eigen woning en baan hebben, mogen ze alles zelf bepalen. Nu nog even niet.
Scheelt een hoop tijd!
Wij hebben geen vast schema, want daar word ik nerveus van. We volgen een rode draad, hebben wat prioriteiten en voor de rest laten we ons meevoeren op de waan van de dag.
Ieder draagt zijn steentje bij en de oudste kinderen zijn behoorlijk zelfstandig.
Ik heb een paar 'verzoeknummers' van mijn takenlijst geschrapt.
- Ik ga nergens naar zoeken wat ik niet zelf heb kwijt gemaakt.
- Iedere maandag om 20:00 uur moeten de kamers zijn opgeruimd. Zo niet? Doe ik het! En alles wat slingert zijn ze een week kwijt.
- Ik voer geen zinloze discussies. Als ze volwassen zijn, eigen woning en baan hebben, mogen ze alles zelf bepalen. Nu nog even niet.
Scheelt een hoop tijd!
dinsdag 4 augustus 2009 om 00:13
Wij zijn nu op de camping en ik zie zoveel vervelende blagen om me heen en voor een groot deel creëren ouders dat echt zelf volgens mij. En die ouders zijn zelfs op de camping druk.
Wij zijn niet streng, maar wel heel erg duidelijk en bij een groot gezin moet dat ook wel, anders word je gek en de kinderen ook.
Wij hebben al voordat we gingen de 'spelregels' voor de vakantie uitgelegd.
Een hele simpele;
Iedere dag om 15 uur een ijsje. Als je er eerder of later om zeurt, dan vervalt het eerstvolgende ijsje. Heb je er om 15 uur nog geen zin in, dan heb je rest van de dag nog de tijd om je ijsje op te eisen. Neem je geen ijsje, dan krijg je aan het eind van de dag ¤1,50 voor in je vakantiegeldpot en daar mogen ze mee doen wat ze willen.
Het startkapitaal wat ze alle drie (de baby doet nog niet mee) voor de vakantie hebben gehad is ¤ 20,- en op = op.
Zo ook afspraken over douchen, tijd van naar bed gaan(mag je later is het meegenomen) enz...
We hebben alles (met enkele jaren ervaring in het achterhoofd) van te voren met de kinderen in onderhandeling genomen en dan is het ok!
Nog geen zeurend kind gehad.
Wij zijn niet streng, maar wel heel erg duidelijk en bij een groot gezin moet dat ook wel, anders word je gek en de kinderen ook.
Wij hebben al voordat we gingen de 'spelregels' voor de vakantie uitgelegd.
Een hele simpele;
Iedere dag om 15 uur een ijsje. Als je er eerder of later om zeurt, dan vervalt het eerstvolgende ijsje. Heb je er om 15 uur nog geen zin in, dan heb je rest van de dag nog de tijd om je ijsje op te eisen. Neem je geen ijsje, dan krijg je aan het eind van de dag ¤1,50 voor in je vakantiegeldpot en daar mogen ze mee doen wat ze willen.
Het startkapitaal wat ze alle drie (de baby doet nog niet mee) voor de vakantie hebben gehad is ¤ 20,- en op = op.
Zo ook afspraken over douchen, tijd van naar bed gaan(mag je later is het meegenomen) enz...
We hebben alles (met enkele jaren ervaring in het achterhoofd) van te voren met de kinderen in onderhandeling genomen en dan is het ok!
Nog geen zeurend kind gehad.
dinsdag 4 augustus 2009 om 07:32
Bedankt voor al jullie reacties! Ik heb het er natuurlijk nog over gehad met mijn vriend, en hij bezweert me dat het geen smoesjes zijn om eronderuit te komen. (hoewel ik nog steeds denk dat hij er gewoon ook nog niet klaar voor is)
Wat ik er zelf van denk; ik vind het ook belangrijk om vooral in het begin veel tijd met je kind door te brengen. Als ik het voor het kiezen had, zou ik de eerste jaren thuisblijven. Zodra het kind naar school zou gaan, zou ik weer willen gaan werken. Dat lijkt me gewoon ook het meest relaxed.
Maar: helaas heb ik het niet voor het kiezen, vriend is de kostwinner, hij verdient nu eenmaal een stuk meer dan ik, dus ik vind het het meest logische dat ik minder zou gaan werken.
Het probleem is alleen; nu kunnen we het ons gewoon niet veroorloven, en het is nog maar de vraag of het straks wel kan. Dat was ook het grote discussiepunt; als het niet kan: dan wel of geen kinderen? Ik vind dus van wel; dan maar naar de opvang, zoals de meeste kinderen, en hij vindt dus van niet. En nog steeds niet.
Mogelijke oplossing: gewoon afwachten, en hopen dat het over een jaar of 5 wel gaat. (of net zolang blijven pushen totdat hij overstag gaat, al weet ik niet of iemand daarbij gebaat is)
Een studie gaan doen (ik dan) en een beter betaalde baan gaan zoeken, zodat je met minder uren meer geld verdient.
Ik opteer voor het laatste.
Wat ik wel nog kwijt wil; ik heb echt bewondering voor diegenen die dit allemaal volhouden!
Ik vind het ook goed dat we niet meer alleen achter het aanrecht moeten staan zoals vroeger, en dat we een stuk geëmancipeerder zijn. Maar als je sommige dagschema's ziet: dit kan toch niet de bedoeling zijn geweest?
Ik vind het goed dat wij onafhankelijk(er) zijn, en onze eigen boontjes doppen, maar toch blijf ik het gevoel hebben dat we te ver zijn doorgeschoten. Het door blijven werken als er kinderen zijn is vaak geen keuze meer, maar een MOETEN.
Vraag me af hoe dit komt; willen we teveel? Is alles gewoon zo duur geworden?
Wat ik er zelf van denk; ik vind het ook belangrijk om vooral in het begin veel tijd met je kind door te brengen. Als ik het voor het kiezen had, zou ik de eerste jaren thuisblijven. Zodra het kind naar school zou gaan, zou ik weer willen gaan werken. Dat lijkt me gewoon ook het meest relaxed.
Maar: helaas heb ik het niet voor het kiezen, vriend is de kostwinner, hij verdient nu eenmaal een stuk meer dan ik, dus ik vind het het meest logische dat ik minder zou gaan werken.
Het probleem is alleen; nu kunnen we het ons gewoon niet veroorloven, en het is nog maar de vraag of het straks wel kan. Dat was ook het grote discussiepunt; als het niet kan: dan wel of geen kinderen? Ik vind dus van wel; dan maar naar de opvang, zoals de meeste kinderen, en hij vindt dus van niet. En nog steeds niet.
Mogelijke oplossing: gewoon afwachten, en hopen dat het over een jaar of 5 wel gaat. (of net zolang blijven pushen totdat hij overstag gaat, al weet ik niet of iemand daarbij gebaat is)
Een studie gaan doen (ik dan) en een beter betaalde baan gaan zoeken, zodat je met minder uren meer geld verdient.
Ik opteer voor het laatste.
Wat ik wel nog kwijt wil; ik heb echt bewondering voor diegenen die dit allemaal volhouden!
Ik vind het ook goed dat we niet meer alleen achter het aanrecht moeten staan zoals vroeger, en dat we een stuk geëmancipeerder zijn. Maar als je sommige dagschema's ziet: dit kan toch niet de bedoeling zijn geweest?
Ik vind het goed dat wij onafhankelijk(er) zijn, en onze eigen boontjes doppen, maar toch blijf ik het gevoel hebben dat we te ver zijn doorgeschoten. Het door blijven werken als er kinderen zijn is vaak geen keuze meer, maar een MOETEN.
Vraag me af hoe dit komt; willen we teveel? Is alles gewoon zo duur geworden?
dinsdag 4 augustus 2009 om 07:48
quote:elninjoo schreef op 03 augustus 2009 @ 21:50:
'k word al moe als ik die dagschema's bekijk van mensen met kind(eren)!
(dan zou bij mij zelf ook om 20.00 't licht al uitgaan volgens mij )Bij mij ook El, alleen kind sliep de eerste paar jaar pas veeeeeeeeel later want meneer was niet moe. Maar ik lag regelmatig eerder op bed dan hij!
'k word al moe als ik die dagschema's bekijk van mensen met kind(eren)!
(dan zou bij mij zelf ook om 20.00 't licht al uitgaan volgens mij )Bij mij ook El, alleen kind sliep de eerste paar jaar pas veeeeeeeeel later want meneer was niet moe. Maar ik lag regelmatig eerder op bed dan hij!
dinsdag 4 augustus 2009 om 07:53
quote:Dolce schreef op 03 augustus 2009 @ 21:07[/message]:[/b]
[...]
En als je dan ook nog moet poetsen,wassen,strijken,hond uitlaten (mocht je die hebben) boodschappen, en dat soort dingen. Hoe plan je dat allemaal?
Als eerste denk ik dat wanneer je een hele drukke dagindeling hebt (en dat 4 of 5 dagen per week) je niet aan een hond moet beginnen.
Bij ons zijn er (nog?) geen kinderen. Wel denken we er overna en als we er een heel jaar achter blijven staan dan verwacht ik er volgend jaar voor te gaan.
Wij zijn ook geen voorstanders voor kleintjes naar de kdv als het niet hoeft. Mijn vriend en ik denken hierover hetzelfde. Op dit moment werken wij allebei 32 uur. Dus zou in deze situatie er 3 dagen kdv overblijven. Mijn 'ideaalplaatje' is dat we allebei een dag ouderschapsverlof gaan opnemen én dat ik nog één dag per week thuis kan werken (wat in principe ook kan, maar ik maak er slechts incidenteel gebruik van). Financieel lijkt dit plaatje voor ons ook haalbaar.
Bij mijn vriend heb ik ook aangegeven, dat áls we voor kinderen gaan er ook samen voor moeten gaan en dat de verzorging niet op één persoon mag neerkomen.
[...]
En als je dan ook nog moet poetsen,wassen,strijken,hond uitlaten (mocht je die hebben) boodschappen, en dat soort dingen. Hoe plan je dat allemaal?
Als eerste denk ik dat wanneer je een hele drukke dagindeling hebt (en dat 4 of 5 dagen per week) je niet aan een hond moet beginnen.
Bij ons zijn er (nog?) geen kinderen. Wel denken we er overna en als we er een heel jaar achter blijven staan dan verwacht ik er volgend jaar voor te gaan.
Wij zijn ook geen voorstanders voor kleintjes naar de kdv als het niet hoeft. Mijn vriend en ik denken hierover hetzelfde. Op dit moment werken wij allebei 32 uur. Dus zou in deze situatie er 3 dagen kdv overblijven. Mijn 'ideaalplaatje' is dat we allebei een dag ouderschapsverlof gaan opnemen én dat ik nog één dag per week thuis kan werken (wat in principe ook kan, maar ik maak er slechts incidenteel gebruik van). Financieel lijkt dit plaatje voor ons ook haalbaar.
Bij mijn vriend heb ik ook aangegeven, dat áls we voor kinderen gaan er ook samen voor moeten gaan en dat de verzorging niet op één persoon mag neerkomen.
dinsdag 4 augustus 2009 om 08:37
Dolce, ik denk dat je vriend zich eens moet verdiepen in onderzoeken die er gedaan zijn naar kinderen op de creche. Daar komen hele andere resultaten uit dan zijn mening.
Natuurlijk zijn er nu meer kinderen met een "etiketje", dat komt niet door werkende ouders. Dat komt door kennis van gedrag en ontwikkeling, het wordt eerder opgemerkt en waar een kind vroeger bijv. achter de groep aanhuppelde of op een groot terein in een instelling werd geplaatst, krijgt een kind nu de juiste begeleiding/hulp om op zijn niveau mee te draaien in de maatschappij. Goede zaak toch?
(en ja natuurlijk zijn er ouders die zoeken naar een etiketje en graag roepen dat hun kind adhd heeft bijv. , maar dat neem ik niet serieus).
Kinderopvang, verdiep je eens in de kosten. Op de site van de belastingdienst, kun je zien voor welke toeslagen je in aanmerking komt mbt jullie salaris en vaste lasten.
Een opvangdag hier:
6.15 zoontje wakker (gaap)
aankleden, eten geven, zelf douchen/aankleden, ontbijten
Of: 7.15 de deur uit (als ik om 8 uur begin)
Of 8.30 de deur uit (als ik om 9.30 begin)
Kom ik uit een slaapdienst, doet vriend dit.
tussen 16.00 en 17.00 zoontje ophalen, naar huis, even laten slapen/spelen
Eten koken, 17.30 eten, daarna spelen/fietsen/wandelen oid.
18.45, bad, fles, bed.
19.30 avond voor onszelf.
Vaak ritselen we het zo, dat we op een opvangdag bijv. bij mijn ouders eten, dan is het helemaal relaxed!
Natuurlijk zijn er nu meer kinderen met een "etiketje", dat komt niet door werkende ouders. Dat komt door kennis van gedrag en ontwikkeling, het wordt eerder opgemerkt en waar een kind vroeger bijv. achter de groep aanhuppelde of op een groot terein in een instelling werd geplaatst, krijgt een kind nu de juiste begeleiding/hulp om op zijn niveau mee te draaien in de maatschappij. Goede zaak toch?
(en ja natuurlijk zijn er ouders die zoeken naar een etiketje en graag roepen dat hun kind adhd heeft bijv. , maar dat neem ik niet serieus).
Kinderopvang, verdiep je eens in de kosten. Op de site van de belastingdienst, kun je zien voor welke toeslagen je in aanmerking komt mbt jullie salaris en vaste lasten.
Een opvangdag hier:
6.15 zoontje wakker (gaap)
aankleden, eten geven, zelf douchen/aankleden, ontbijten
Of: 7.15 de deur uit (als ik om 8 uur begin)
Of 8.30 de deur uit (als ik om 9.30 begin)
Kom ik uit een slaapdienst, doet vriend dit.
tussen 16.00 en 17.00 zoontje ophalen, naar huis, even laten slapen/spelen
Eten koken, 17.30 eten, daarna spelen/fietsen/wandelen oid.
18.45, bad, fles, bed.
19.30 avond voor onszelf.
Vaak ritselen we het zo, dat we op een opvangdag bijv. bij mijn ouders eten, dan is het helemaal relaxed!
dinsdag 4 augustus 2009 om 08:45
dinsdag 4 augustus 2009 om 08:50
quote:fleurtje schreef op 04 augustus 2009 @ 08:45:
he Molie, zoon is wel wakker om 06.15?
R. niet, die moet ik dan wakker make, vind ik altijd zo zielig...
Zwieber, volgens mij bedoelde Famke dat niet zo hoor. Kreeg de indruk dat Famke bedoelde: thuiswerken, dus dan is er die dag geen opvang nodig, niet dat beide ouders dan thuis zijn.Als ze dat bedoelde dan weet ze bij deze dat dat geen realistische verwachting is.
he Molie, zoon is wel wakker om 06.15?
R. niet, die moet ik dan wakker make, vind ik altijd zo zielig...
Zwieber, volgens mij bedoelde Famke dat niet zo hoor. Kreeg de indruk dat Famke bedoelde: thuiswerken, dus dan is er die dag geen opvang nodig, niet dat beide ouders dan thuis zijn.Als ze dat bedoelde dan weet ze bij deze dat dat geen realistische verwachting is.
dinsdag 4 augustus 2009 om 09:36
Dolce, je vergeet een dingetje in je verhaal: werken is leuk! Werken is fijn! Werken is goed voor je zelfvertrouwen en je persoonlijke ontwikkeling! En, zoals Fleur al zegt: werken is uitrusten! Werken is dus helemaal niet alleen maar "moeten". Ik zou niet zonder willen.
Mijn dochter avn 13 maanden gaat 3 dagen naar de opvang en 1 dag komt een van de oma's of opa's bij ons thuis oppassen. Gaat perfect, we doen het al zo sinds ze 3 maanden was. Hechtingsproblemen door opvang op jonge leeftijd? Niets van gemerkt, ze is zoals elk kind bij tijd en wijle eenkennig en wil dan het liefst haar mammie.
Mijn dochter avn 13 maanden gaat 3 dagen naar de opvang en 1 dag komt een van de oma's of opa's bij ons thuis oppassen. Gaat perfect, we doen het al zo sinds ze 3 maanden was. Hechtingsproblemen door opvang op jonge leeftijd? Niets van gemerkt, ze is zoals elk kind bij tijd en wijle eenkennig en wil dan het liefst haar mammie.
dinsdag 4 augustus 2009 om 10:08
quote:Zwieber schreef op 04 augustus 2009 @ 08:50:
[...]
Als ze dat bedoelde dan weet ze bij deze dat dat geen realistische verwachting is.Hmm, Zwieber, ik zit nu dan wel te forummen , maar ik werk toch echt thuis mét frummel. Gaat tot nu toe best goed eigenlijk, zolang ik niet verwacht 8 uur productief te kunnen zijn op zo'n dag, maar flexibel ben en ook 's avonds wat doe.
[...]
Als ze dat bedoelde dan weet ze bij deze dat dat geen realistische verwachting is.Hmm, Zwieber, ik zit nu dan wel te forummen , maar ik werk toch echt thuis mét frummel. Gaat tot nu toe best goed eigenlijk, zolang ik niet verwacht 8 uur productief te kunnen zijn op zo'n dag, maar flexibel ben en ook 's avonds wat doe.
dinsdag 4 augustus 2009 om 13:53
quote:Dolce schreef op 04 augustus 2009 @ 07:32:
Maar: helaas heb ik het niet voor het kiezen, vriend is de kostwinner, hij verdient nu eenmaal een stuk meer dan ik, dus ik vind het het meest logische dat ik minder zou gaan werken. Dus wie betaalt die bepaald? Nogal een ouderwetse opvatting vind je niet?
Ik kan me voorstellen dat je geen dief van je eigen portomonnee wil zijn, maar nu lijkt het net alsof je er geen zeggenschap over hebt, omdat vriendlief meer verdient. Eerder gaf je namelijk aan weldegelijk te willen blijven werken en in je laatste posting heb je het weer dat je het ideaal zou vinden om de eerste jaren thuis te zijn. Wat wil je nou eigenlijk? Of waait de wind zoals de mening van je vriend verandert? Koste wat koste een kind en om vriend om te krijgen dan maar zijn zin te geven?
Overigens lijkt de 5-3 dagen constructie in de eerste instantie misschien financieel voordeliger, maar er zit een nadeel aan... alleen de fulltimer kan op deze manier carrière maken en degene die 3 dagen werkt blijft vaak op hetzelfde niveau. Als je beide 4 dagen werkt, dan zal dat in de eerste tijd misschien wel wat euro's minder schelen, maar op de langere termijn maken beide partners een grotere kans op promotie/doorgroeien en is het financiële plaatje rooskleuriger. Dus laat je je niet tot een toekomst veroordelen die je eigenlijk niet in je hoofd had omdat het financiële plaatje er nu zo uitziet.
Maar: helaas heb ik het niet voor het kiezen, vriend is de kostwinner, hij verdient nu eenmaal een stuk meer dan ik, dus ik vind het het meest logische dat ik minder zou gaan werken. Dus wie betaalt die bepaald? Nogal een ouderwetse opvatting vind je niet?
Ik kan me voorstellen dat je geen dief van je eigen portomonnee wil zijn, maar nu lijkt het net alsof je er geen zeggenschap over hebt, omdat vriendlief meer verdient. Eerder gaf je namelijk aan weldegelijk te willen blijven werken en in je laatste posting heb je het weer dat je het ideaal zou vinden om de eerste jaren thuis te zijn. Wat wil je nou eigenlijk? Of waait de wind zoals de mening van je vriend verandert? Koste wat koste een kind en om vriend om te krijgen dan maar zijn zin te geven?
Overigens lijkt de 5-3 dagen constructie in de eerste instantie misschien financieel voordeliger, maar er zit een nadeel aan... alleen de fulltimer kan op deze manier carrière maken en degene die 3 dagen werkt blijft vaak op hetzelfde niveau. Als je beide 4 dagen werkt, dan zal dat in de eerste tijd misschien wel wat euro's minder schelen, maar op de langere termijn maken beide partners een grotere kans op promotie/doorgroeien en is het financiële plaatje rooskleuriger. Dus laat je je niet tot een toekomst veroordelen die je eigenlijk niet in je hoofd had omdat het financiële plaatje er nu zo uitziet.
dinsdag 4 augustus 2009 om 14:09
Hier wordt ook gethuiswerkt mét kind (13 mnd): vriend doet dit tot nu toe elke vrijdag met veel succes. Natuurlijk is hij dan niet 8 uur productief (hij besteedt uiteraard genoeg aandacht aan dochter) maar daar houdt hij op zijn andere werkdagen rekening mee: moet er veel, dan werkt hij de andere dagen wat extra, desnoods nog wat in het weekend (maar dat komt eigenlijk nauwelijks voor). Nou moet ik er wel bij zeggen dat we een erg relaxed kind hebben: ze slaapt nog 2 keer op een dag, en als ze wakker is vindt ze het meestal heerlijk om zelf te spelen terwijl vriend achter zijn pc zit. Ze verzamelt dan een berg speeltjes en boekjes en nestelt zich daarmee onder de tafel tegen zijn been aan waar ze lekker gaat zitten spelen en kletsen, terwijl vriend haar zo af en toe een aai over haar bol geeft.
Natuurlijk komt er een moment dat ze meer aandacht en actie nodig heeft, tegen die tijd gaat ze een (half) dagje extra naar de creche.
Natuurlijk komt er een moment dat ze meer aandacht en actie nodig heeft, tegen die tijd gaat ze een (half) dagje extra naar de creche.
dinsdag 4 augustus 2009 om 15:32
quote:appeltje78 schreef op 04 augustus 2009 @ 13:53:
[...]
Dus wie betaalt die bepaald? Nogal een ouderwetse opvatting vind je niet?
Ik kan me voorstellen dat je geen dief van je eigen portomonnee wil zijn, maar nu lijkt het net alsof je er geen zeggenschap over hebt, omdat vriendlief meer verdient. Eerder gaf je namelijk aan weldegelijk te willen blijven werken en in je laatste posting heb je het weer dat je het ideaal zou vinden om de eerste jaren thuis te zijn. Wat wil je nou eigenlijk? Of waait de wind zoals de mening van je vriend verandert? Koste wat koste een kind en om vriend om te krijgen dan maar zijn zin te geven?
Overigens lijkt de 5-3 dagen constructie in de eerste instantie misschien financieel voordeliger, maar er zit een nadeel aan... alleen de fulltimer kan op deze manier carrière maken en degene die 3 dagen werkt blijft vaak op hetzelfde niveau. Als je beide 4 dagen werkt, dan zal dat in de eerste tijd misschien wel wat euro's minder schelen, maar op de langere termijn maken beide partners een grotere kans op promotie/doorgroeien en is het financiële plaatje rooskleuriger. Dus laat je je niet tot een toekomst veroordelen die je eigenlijk niet in je hoofd had omdat het financiële plaatje er nu zo uitziet.
Nee, het is niet wie betaalt die bepaald, ik zie gewoon geen andere oplossing! Hij verdient het meeste, en we zullen toch de rekeningen moeten betalen.
Ik vind werken ook leuk, maar als ik een kind zou hebben, zou ik in de beginjaren het liefst thuisblijven, eventueel een (thuis)studie oppakken. Maar het kan financieel gewoon niet, dus ik MOET werken. Nou vind ik dat geen ramp, want nogmaals; ik vind werken ook leuk, maar we moeten een oplossing vinden waar we allebei happy mee zijn, en wat haalbaar is.
Vriend heeft het liefst dat ik helemaal thuisblijf, maar dat is onmogelijk, en in de toekomst ook.
We hebben er heel lang over gebakkeleid en het enige compromis dat we kunnen sluiten is: kind 2 dagen naar een kdv, dat vindt hij echt het maximale. En ik verander mijn mening niet steeds naar hoe mijn vriend het ziet, (hij ziet het namelijk veel zwart/witter dan ik) maar het is dan tenslotte ook zijn kind, en ik vind dat hij daar ook iets in te zeggen heeft.
[...]
Dus wie betaalt die bepaald? Nogal een ouderwetse opvatting vind je niet?
Ik kan me voorstellen dat je geen dief van je eigen portomonnee wil zijn, maar nu lijkt het net alsof je er geen zeggenschap over hebt, omdat vriendlief meer verdient. Eerder gaf je namelijk aan weldegelijk te willen blijven werken en in je laatste posting heb je het weer dat je het ideaal zou vinden om de eerste jaren thuis te zijn. Wat wil je nou eigenlijk? Of waait de wind zoals de mening van je vriend verandert? Koste wat koste een kind en om vriend om te krijgen dan maar zijn zin te geven?
Overigens lijkt de 5-3 dagen constructie in de eerste instantie misschien financieel voordeliger, maar er zit een nadeel aan... alleen de fulltimer kan op deze manier carrière maken en degene die 3 dagen werkt blijft vaak op hetzelfde niveau. Als je beide 4 dagen werkt, dan zal dat in de eerste tijd misschien wel wat euro's minder schelen, maar op de langere termijn maken beide partners een grotere kans op promotie/doorgroeien en is het financiële plaatje rooskleuriger. Dus laat je je niet tot een toekomst veroordelen die je eigenlijk niet in je hoofd had omdat het financiële plaatje er nu zo uitziet.
Nee, het is niet wie betaalt die bepaald, ik zie gewoon geen andere oplossing! Hij verdient het meeste, en we zullen toch de rekeningen moeten betalen.
Ik vind werken ook leuk, maar als ik een kind zou hebben, zou ik in de beginjaren het liefst thuisblijven, eventueel een (thuis)studie oppakken. Maar het kan financieel gewoon niet, dus ik MOET werken. Nou vind ik dat geen ramp, want nogmaals; ik vind werken ook leuk, maar we moeten een oplossing vinden waar we allebei happy mee zijn, en wat haalbaar is.
Vriend heeft het liefst dat ik helemaal thuisblijf, maar dat is onmogelijk, en in de toekomst ook.
We hebben er heel lang over gebakkeleid en het enige compromis dat we kunnen sluiten is: kind 2 dagen naar een kdv, dat vindt hij echt het maximale. En ik verander mijn mening niet steeds naar hoe mijn vriend het ziet, (hij ziet het namelijk veel zwart/witter dan ik) maar het is dan tenslotte ook zijn kind, en ik vind dat hij daar ook iets in te zeggen heeft.
dinsdag 4 augustus 2009 om 15:39
quote:elska schreef op 04 augustus 2009 @ 09:36:
Dolce, je vergeet een dingetje in je verhaal: werken is leuk! Werken is fijn! Werken is goed voor je zelfvertrouwen en je persoonlijke ontwikkeling! En, zoals Fleur al zegt: werken is uitrusten! Werken is dus helemaal niet alleen maar "moeten". Ik zou niet zonder willen.
Helemaal mee eens!
En wat betreft thuiswerken met kinderen erbij: lijkt mij niet te doen, maar dat hangt waarschijnlijk af van de aard van het werk. Ik moet bijvoorbeeld ook rustig telefoongesprekken kunnen voeren en dan lukt echt niet altijd met kleine kinderen in de buurt.
Dolce, je vergeet een dingetje in je verhaal: werken is leuk! Werken is fijn! Werken is goed voor je zelfvertrouwen en je persoonlijke ontwikkeling! En, zoals Fleur al zegt: werken is uitrusten! Werken is dus helemaal niet alleen maar "moeten". Ik zou niet zonder willen.
Helemaal mee eens!
En wat betreft thuiswerken met kinderen erbij: lijkt mij niet te doen, maar dat hangt waarschijnlijk af van de aard van het werk. Ik moet bijvoorbeeld ook rustig telefoongesprekken kunnen voeren en dan lukt echt niet altijd met kleine kinderen in de buurt.
dinsdag 4 augustus 2009 om 15:47
Succesvol thuiswerken met kleine kinderen is m.i. eerder uitzondering dan regel. Bij 1 rustig kind kan het misschien soms nog, vooral als ze goed zelf kunnen spelen en veel pitten op een dag. Met 2 is dat dan echt vaak snel gebeurd, mag je blij zijn met af en toe een kwartiertje zitten.
Dolce: je hebt het over een compromis, maar ik heb geloof ik even gemist op welk punt jouw vriend nou water in de wijn doet. Want hij blijft gewoon 5 dagen werken. Als hij het feit dat iemand bij kind thuisblijft zo belangrijk vindt, mag hij op zijn minst daar een dag aandeel in hebben. Om de reden die appeltje noemt, maar je zou ook eens moeten uitrekenen of een 4-4 schema financieel-technisch niet voordeliger is, ook al verdient jouw vriend meer. Het argument dat jij zou moeten minderen omdat jij minder verdient gaat maar al te vaak niet op.
Je vriend mag iets te zeggen hebben over jullie toekomstig kind, maar mag dan ook zijn verantwoordelijkheid nemen en een dag thuisblijven bij datzelfde kind. Niet alleen maar eisen stellen aan jouw werkaandeel. Zelf dan ook aanpassen.
Dolce: je hebt het over een compromis, maar ik heb geloof ik even gemist op welk punt jouw vriend nou water in de wijn doet. Want hij blijft gewoon 5 dagen werken. Als hij het feit dat iemand bij kind thuisblijft zo belangrijk vindt, mag hij op zijn minst daar een dag aandeel in hebben. Om de reden die appeltje noemt, maar je zou ook eens moeten uitrekenen of een 4-4 schema financieel-technisch niet voordeliger is, ook al verdient jouw vriend meer. Het argument dat jij zou moeten minderen omdat jij minder verdient gaat maar al te vaak niet op.
Je vriend mag iets te zeggen hebben over jullie toekomstig kind, maar mag dan ook zijn verantwoordelijkheid nemen en een dag thuisblijven bij datzelfde kind. Niet alleen maar eisen stellen aan jouw werkaandeel. Zelf dan ook aanpassen.
