Kinderen
alle pijlers
kindernijd
maandag 20 februari 2012 om 15:15
wat accepteer ik en wat niet? wij hebben twee kinderen van 2,5 en bijna 1. schoonzus en man hebben er één van 3. zij vinden het zwaar en klagen veel. het jongetje is ook wat langzamer met vanalles en heeft allerlei tics (zenuwen over pa en ma of iets in hemzelf, geen idee). onze onderlinge relatie is beschadigd geraakt sinds de geboorte van onze kinderen, omdat het bij ons zogenaamd allemaal altijd goed gaat en bij hen nooit
nou is dat nog tot daar aan toe, we hebben daar wel vrede mee. het probleem zit hem in de gezamelijke familieactiviteiten. als we samen zijn, worden onze kinderen stelselmatig genegeerd en erger, onze oudste wordt naar beneden gehaald door schoonma, om die van schoonzus omhoog te kunnen halen (onze dochter is met haar 2,5 een stuk slimmer en handiger dan die jongen van 3). mijn twee zwangerschappen zijn door schoonma en pa min of meer genegeerd, omdat schoonzus het er zo moeilijk mee had dat het bij ons allemaal zo lekker liep (ze kijkt ook niet verder dan haar neus lang is..). ook wordt onze opvoeding omschreven als 'laat maar waaien' en die van schoonzus als 'zo gestructureerd en goed'. als schoonzus en man er niet zijn, speelt dit allemaal niet en is er volop aandacht voor de kinderen. bespreekbaar maken is al eens geprobeerd. niet tot resultaat geleid, schoonzus gaat huilen en schoonma en pa doen net of er niets aan de hand is. zit nu in de modus van negeren en ondergaan en balen als ik weer thuis ben. wat te doen??? dit door laten gaan of er iets aan doen??
nou is dat nog tot daar aan toe, we hebben daar wel vrede mee. het probleem zit hem in de gezamelijke familieactiviteiten. als we samen zijn, worden onze kinderen stelselmatig genegeerd en erger, onze oudste wordt naar beneden gehaald door schoonma, om die van schoonzus omhoog te kunnen halen (onze dochter is met haar 2,5 een stuk slimmer en handiger dan die jongen van 3). mijn twee zwangerschappen zijn door schoonma en pa min of meer genegeerd, omdat schoonzus het er zo moeilijk mee had dat het bij ons allemaal zo lekker liep (ze kijkt ook niet verder dan haar neus lang is..). ook wordt onze opvoeding omschreven als 'laat maar waaien' en die van schoonzus als 'zo gestructureerd en goed'. als schoonzus en man er niet zijn, speelt dit allemaal niet en is er volop aandacht voor de kinderen. bespreekbaar maken is al eens geprobeerd. niet tot resultaat geleid, schoonzus gaat huilen en schoonma en pa doen net of er niets aan de hand is. zit nu in de modus van negeren en ondergaan en balen als ik weer thuis ben. wat te doen??? dit door laten gaan of er iets aan doen??
maandag 20 februari 2012 om 15:19
Ik zou op het moment dat het zich voordoet, luid en duidelijk herhalen wat er exact gezegd wordt en dat direct vragen of ze dat ens even heel precies kunnen uitleggen, wat ze daar nu mee bedoelen en waarom ze dit zo zeggen.
In een poging ze bewust te maken van wat ze doen en hoe kwetsend ze kunnen zijn.
disclaimer: ik garandeer gee lange-termijn goede contact zonder strubbelingen.
In een poging ze bewust te maken van wat ze doen en hoe kwetsend ze kunnen zijn.
disclaimer: ik garandeer gee lange-termijn goede contact zonder strubbelingen.
maandag 20 februari 2012 om 15:19
quote:helenalala schreef op 20 februari 2012 @ 15:15:
nou is dat nog tot daar aan toe, we hebben daar wel vrede mee. het probleem zit hem in de gezamelijke familieactiviteiten. als we samen zijn, worden onze kinderen stelselmatig genegeerd en erger, onze oudste wordt naar beneden gehaald door schoonma, om die van schoonzus omhoog te kunnen halen (onze dochter is met haar 2,5 een stuk slimmer en handiger dan die jongen van 3). mijn twee zwangerschappen zijn door schoonma en pa min of meer genegeerd, omdat schoonzus het er zo moeilijk mee had dat het bij ons allemaal zo lekker liep (ze kijkt ook niet verder dan haar neus lang is..). ook wordt onze opvoeding omschreven als 'laat maar waaien' en die van schoonzus als 'zo gestructureerd en goed'.Kunnen zij wel vinden, maar feit is wel dat jouw kindjes blijkbaar leuker en relaxter zijn en dat jij een meer relaxte moeder bent!
Wel lekker jezelf blijven hoor. Als ik jou was, zou ik de problemen van je schoonzus wat proberen te bagatelliseren en je eigen kinderen wat meer naar voren te schuiven. Prima dat zij moeite hebben met hun dreumes, maar daar hoeven jouw kinderen niet de dupe van te worden. Zij verdienen net zo goed alle aandacht.
nou is dat nog tot daar aan toe, we hebben daar wel vrede mee. het probleem zit hem in de gezamelijke familieactiviteiten. als we samen zijn, worden onze kinderen stelselmatig genegeerd en erger, onze oudste wordt naar beneden gehaald door schoonma, om die van schoonzus omhoog te kunnen halen (onze dochter is met haar 2,5 een stuk slimmer en handiger dan die jongen van 3). mijn twee zwangerschappen zijn door schoonma en pa min of meer genegeerd, omdat schoonzus het er zo moeilijk mee had dat het bij ons allemaal zo lekker liep (ze kijkt ook niet verder dan haar neus lang is..). ook wordt onze opvoeding omschreven als 'laat maar waaien' en die van schoonzus als 'zo gestructureerd en goed'.Kunnen zij wel vinden, maar feit is wel dat jouw kindjes blijkbaar leuker en relaxter zijn en dat jij een meer relaxte moeder bent!
Wel lekker jezelf blijven hoor. Als ik jou was, zou ik de problemen van je schoonzus wat proberen te bagatelliseren en je eigen kinderen wat meer naar voren te schuiven. Prima dat zij moeite hebben met hun dreumes, maar daar hoeven jouw kinderen niet de dupe van te worden. Zij verdienen net zo goed alle aandacht.
maandag 20 februari 2012 om 15:23
Eerst even..........weet je echt zeker dat het zo is of zou het ook zo kunnen zijn dat jij (zoals overigens) de meeste ouders weining kritiek op hun kinderen kunnen verdragen?
Als het echt zo is dan:
Ik zou nog 1x een gesprek aangaan om te zeggen wat je dwars zit en dan daarna op het moment dat het plaats vind meteen zeggen " kijk dit bedoel ik nu".
Hopelijk werkt dat om hun gedrag wat te veranderen en anders zou je kunnen uitzoeken hoeveel de lieve vrede en het contact met je familie je waard is.
Misschien zou je er in dat geval voor kunnen kiezen om elkaar minder vaak gezamelijk te zien?
Als het echt zo is dan:
Ik zou nog 1x een gesprek aangaan om te zeggen wat je dwars zit en dan daarna op het moment dat het plaats vind meteen zeggen " kijk dit bedoel ik nu".
Hopelijk werkt dat om hun gedrag wat te veranderen en anders zou je kunnen uitzoeken hoeveel de lieve vrede en het contact met je familie je waard is.
Misschien zou je er in dat geval voor kunnen kiezen om elkaar minder vaak gezamelijk te zien?
maandag 20 februari 2012 om 15:27
maandag 20 februari 2012 om 16:00
Helenalala, ik herken het! Als je de relatie het verder nog wel waard vind dan zou ik gaan/blijven negeren. En geloof mij; 'in de loop der jaren word je er steeds beter in'.
Onze kinderen hebben het inmiddels ook door en ik verdedig hun opa en oma dan niet. Ze hebben zichzelf inmiddels een mening gevormd over hen en ook zij gaan regelmatig in de negeerstand. Thuis komen dan wel eens de vragen. Oma vergelijkt voornamelijk de neefjes van gelijke leeftijd en die vallen altijd in het voordeel uit van het neefje. Hij kan alles nét iets beter, zelf als hij het slechter doet. Dan doet hij het beter slechter dan die van ons of zo, maakt niet uit hoe, oma geeft er wel een draai aan. En wij blijven lachen met de negeerknop op tien.
Onze kinderen hebben het inmiddels ook door en ik verdedig hun opa en oma dan niet. Ze hebben zichzelf inmiddels een mening gevormd over hen en ook zij gaan regelmatig in de negeerstand. Thuis komen dan wel eens de vragen. Oma vergelijkt voornamelijk de neefjes van gelijke leeftijd en die vallen altijd in het voordeel uit van het neefje. Hij kan alles nét iets beter, zelf als hij het slechter doet. Dan doet hij het beter slechter dan die van ons of zo, maakt niet uit hoe, oma geeft er wel een draai aan. En wij blijven lachen met de negeerknop op tien.
maandag 20 februari 2012 om 16:07
Stoppen met het vergelijken van de kinderen en vragen of schoonmoeder dat ook wil doen. Benadruk de leuke punten van alledrie de kinderen. En geef je neefje ook eens een compliment of alledrie tegelijk, dat ze samen zo lief gespeeld hebben bijv. Een compliment aan de een is niet het naar beneden halen van de ander. Als neefje iets heel goed gedaan heeft, of iets nieuws geleerd heeft is dat leuk en knap, daar hoeft dan niets over de andere kinderen bij gezegd te worden. Ook heeft hij het een jaar later geleerd. En als jouw kind iets geleerd heeft dan kan is dat weer heel knap, hoeft er niet bij verteld te worden dat neefje dat al lang kan. Ik zou het toch ook zo nog eens aan schoonmoeder vertellen.
maandag 20 februari 2012 om 16:08
@sandt, mijn oma deed dat ook altijd. Haden mijn zus en ik een goed rapport, dan begon oma altijd over nichtje X die ook een goed rapport had.
Heel vervelend was dat. Net alsof wij niet mee telden.
Achteraf, om precies te zij op haar begrafenis, hoorden we pas dat ze dat andersom ook deed, namelijk tegen nichtje x opscheppen over dat wij het zo goed deden op school.
Erg zonde dat we daar niet eerder een idee van hadden. Erg jammer ook dat die vrouw het zichzelf en iedereen om haar heen zo moeilijk maakte. Achteraf weten we dus dat ze wel degelijk trots op ons (allemaal) was, maar dat ze dat blijkbaar niet kon uitspreken naar diegene waar het op dat moment om ging.
Heel vervelend was dat. Net alsof wij niet mee telden.
Achteraf, om precies te zij op haar begrafenis, hoorden we pas dat ze dat andersom ook deed, namelijk tegen nichtje x opscheppen over dat wij het zo goed deden op school.
Erg zonde dat we daar niet eerder een idee van hadden. Erg jammer ook dat die vrouw het zichzelf en iedereen om haar heen zo moeilijk maakte. Achteraf weten we dus dat ze wel degelijk trots op ons (allemaal) was, maar dat ze dat blijkbaar niet kon uitspreken naar diegene waar het op dat moment om ging.
maandag 20 februari 2012 om 16:15
Herkenbaar helaas. Denk je echt dat het te maken heeft met de opvoeding of het karakter van de kinderen of puur met het feit dat die van hun dochter zijn. Het lijkt alsof de kinderen van de eigen dochter toch wat belangrijker zijn dan die van een schoondochter. Hier is het net zo. Ik heb me er ook al vaak over verbaasd terwijl onze kinderen toch ook echt van hun zoon zijn. Tja, wij hebben twee jongens en zij een jongen en een meisje. Hier gaat het zo ver dat als onze jongste samen met zijn nichtje binnen komt lopen opa roept: 'Ha, daar is opa's meisje' en mijn zoontje volledig negeerd. Mijn oudste was bijna 4 toen het hem opviel dat er een fotolijst vol foto's van neef en nicht hing en niet van hem en zijn broertje. Ik vind het onbegrijpelijk, kan er echt met m'n kop niet bij. Ik probeer het te negeren en heb het gevoel dat het beter wordt naarmate de kinderen ouder worden. Mijn jongste laat het simpelweg niet gebeuren dat hij genegeerd wordt en zowaar viel de vergelijking van mijn oudste met zijn twee jaar oudere neef een keer positief uit in het voordeel van ons kind. Ach ja, ik probeer het contact eigenlijk een beetje te beperken en probeer, hoe jammer ook, vooral zonder schoonzus en familie naar mijn schoonouders te gaan. Dat voorkomt bij mij veel ergernissen.
maandag 20 februari 2012 om 16:16
Sorry, helemaal off-topic, maar ik zie zwartezwanen hier...
Had jij nog belang bij unoxzegels (je had op mijn oproep gereageerd, maar dat liep wat mis)? Ik heb hier nog een heel aantal liggen. Anders mag je mijn mailadres wel vragen aan de mods hier (ik zet hem hier liever niet neer).
Groet famke
Had jij nog belang bij unoxzegels (je had op mijn oproep gereageerd, maar dat liep wat mis)? Ik heb hier nog een heel aantal liggen. Anders mag je mijn mailadres wel vragen aan de mods hier (ik zet hem hier liever niet neer).
Groet famke
tsja.....
maandag 20 februari 2012 om 16:49
Ik heb het ook gehad als kind. Mijn neef, 5 jaar ouder dan ik, is verstandelijk gehandicapt. Zelf heb ik onze oma nauwlijks gezien, tot mijn 12de of zo. Zij had echt een hekel aan mijn moeder en de rest van de familie van mijn moederskant. In mijn vader toonde ze ook weinig interesse, ook toen hij klein was. Haar probleem was dat we volgens haar alles hadden. Mijn vader had een goede baan, we hadden een leuk huis, ik presteerde altijd goed op school etc... Met haar dochter diehet volgens haar altijd moeilijk had had ze een veel betere band. Toen ik op mijn 13de voor het eerst met de schoolvakantie bij haar ging en mijn neef ook, was ik altijd degene met wie ze problemen had. Als mijn neef iets stouts deed, wilde ze er niks van weten en kreeg ik gewoon de straf. Ook zei ze nare dingen tegen mij. Relatie met haar kon me niks schelen maar ik wilde er gewoon niet zijn. Mijn vader vond het heel lastig. Vooral omdat de relatie met mijn moeders moeder zo goed was, vond hij het heel erg dat zijn moeder en ik vreemden voor elkaar waren... Nu is ze al een paar jaar dood. Toen zij ziek werd vroeg ze mijn om niet aan alle slechte dingen die ze gedaan of gezegd heeft terug te denken. Maar ja, waar ga ik dan anders aan denken? Anders moet ik haar helemaal vergeten...
TO, zorg ervoor dat je kinderen er geen last van krijgen. Ik begrijp dat je schoonouders niet altijd gemeen tegen je kinderen zijn maar eigenlijk alleen maar gemeen overkomen als ze proberen hun andere kleinzoon in de ze zon te zetten. Wat ze doen is duidelijk nergens goed voor, het beschadigt de band tussen de volwassenen en de kinderen gaan er ook last van krijgen als ze wat ouder zijn en meer begrijpen. Het is jammer dat je neefje niet zo vlug is maar hij gaat wel vaker kindjes tegenkomen die wat meer kunnen en hij en zijn ouders moeten leren ermee om te gaan zonder anderen te kwetsen.
TO, zorg ervoor dat je kinderen er geen last van krijgen. Ik begrijp dat je schoonouders niet altijd gemeen tegen je kinderen zijn maar eigenlijk alleen maar gemeen overkomen als ze proberen hun andere kleinzoon in de ze zon te zetten. Wat ze doen is duidelijk nergens goed voor, het beschadigt de band tussen de volwassenen en de kinderen gaan er ook last van krijgen als ze wat ouder zijn en meer begrijpen. Het is jammer dat je neefje niet zo vlug is maar hij gaat wel vaker kindjes tegenkomen die wat meer kunnen en hij en zijn ouders moeten leren ermee om te gaan zonder anderen te kwetsen.
maandag 20 februari 2012 om 17:10
Feest van herkenning. Mijn oma heeft 4 kleinkinderen, maar ze had eigenlijk genoeg aan haar oudste twee. Met Sinterklaas bv. kreeg mijn neef het playmobiel circus met alles erop en eraan, ik kreeg een nieuwe roze fiets met een roze bloementjesmandje en mijn zusjes kregen allebei een lappenpop.
Nu dertig jaar later ga ik ongeveer eens per maand naar haar toe, mijn neef is helaas overleden en mijn zusjes hebben geen zin meer in oma vanaf dat ze ongeveer 8 jaar waren (wat mijn moeder na vele jaren ergenis volledig ondersteunde, het niet meer hebben van contact met oma). De laatste 10 jaar zit ze hele dagen in haar stoel voor het raam. Ze vindt het zo jammer dat ze mijn zusjes nooit meer ziet, want ze heeft vroeger toch zo haar best gedaan.....
Nu dertig jaar later ga ik ongeveer eens per maand naar haar toe, mijn neef is helaas overleden en mijn zusjes hebben geen zin meer in oma vanaf dat ze ongeveer 8 jaar waren (wat mijn moeder na vele jaren ergenis volledig ondersteunde, het niet meer hebben van contact met oma). De laatste 10 jaar zit ze hele dagen in haar stoel voor het raam. Ze vindt het zo jammer dat ze mijn zusjes nooit meer ziet, want ze heeft vroeger toch zo haar best gedaan.....
maandag 20 februari 2012 om 17:23
Helenana, sorry, ik praat teveel over mezelf...
Hoe moeilijk het ook is, ik zou proberen om voorlopig de vrede te bewaren. Jouw kinderen gaan snel genoeg doorkrijgen hoe de vork in de steel zit. Misschien dat ze dan net als mijn zusjes besluiten om anders of niet meer met hun oma om te gaan.
Ik proef een enorme jaloezie van jouw schoonzus en jouw schoonmoeder naar jouw gezin toe. Dit is iets wat zij zelf moeten veranderen, jij kunt niets aan deze jaloezie doen. Ik zou het, hoe moeilijk ook, met een korreltje zout nemen. Probeer erom in jezelf te lachen. Zeg in jezelf als je weer met iets wordt geconfronteerd: 'Mijn dochter is ook slimmer en vlotter' of 'mijn zwangerschappen verliepen gelukkig ook makkelijk', neem nog een kopje koffie, haal diep adem, tover een lach op je gezicht. Zolang je zelf maar beter weet.
Hoe moeilijk het ook is, ik zou proberen om voorlopig de vrede te bewaren. Jouw kinderen gaan snel genoeg doorkrijgen hoe de vork in de steel zit. Misschien dat ze dan net als mijn zusjes besluiten om anders of niet meer met hun oma om te gaan.
Ik proef een enorme jaloezie van jouw schoonzus en jouw schoonmoeder naar jouw gezin toe. Dit is iets wat zij zelf moeten veranderen, jij kunt niets aan deze jaloezie doen. Ik zou het, hoe moeilijk ook, met een korreltje zout nemen. Probeer erom in jezelf te lachen. Zeg in jezelf als je weer met iets wordt geconfronteerd: 'Mijn dochter is ook slimmer en vlotter' of 'mijn zwangerschappen verliepen gelukkig ook makkelijk', neem nog een kopje koffie, haal diep adem, tover een lach op je gezicht. Zolang je zelf maar beter weet.
maandag 20 februari 2012 om 19:12
quote:nicolientje76 schreef op 20 februari 2012 @ 16:15:
Herkenbaar helaas. Denk je echt dat het te maken heeft met de opvoeding of het karakter van de kinderen of puur met het feit dat die van hun dochter zijn. Het lijkt alsof de kinderen van de eigen dochter toch wat belangrijker zijn dan die van een schoondochter. Hier is het net zo. Ik heb me er ook al vaak over verbaasd terwijl onze kinderen toch ook echt van hun zoon zijn. Tja, wij hebben twee jongens en zij een jongen en een meisje. Hier gaat het zo ver dat als onze jongste samen met zijn nichtje binnen komt lopen opa roept: 'Ha, daar is opa's meisje' en mijn zoontje volledig negeerd. Mijn oudste was bijna 4 toen het hem opviel dat er een fotolijst vol foto's van neef en nicht hing en niet van hem en zijn broertje. Ik vind het onbegrijpelijk, kan er echt met m'n kop niet bij. Ik probeer het te negeren en heb het gevoel dat het beter wordt naarmate de kinderen ouder worden. Mijn jongste laat het simpelweg niet gebeuren dat hij genegeerd wordt en zowaar viel de vergelijking van mijn oudste met zijn twee jaar oudere neef een keer positief uit in het voordeel van ons kind. Ach ja, ik probeer het contact eigenlijk een beetje te beperken en probeer, hoe jammer ook, vooral zonder schoonzus en familie naar mijn schoonouders te gaan. Dat voorkomt bij mij veel ergernissen.In ons geval gaat het over kinderen van hun beide zoons. Nou hadden ze vroeger ook altijd al meer belangstelling in hun andere zoon en nu dus in diens kinderen. Sandtman en ik komen daar echt op het tweede plan. Zelf tegen mijn ouders hebben ze het altijd over hun kleinkinderen van die zoon en niet over de kleinkinderen die ze 'delen' met mijn ouders.
Herkenbaar helaas. Denk je echt dat het te maken heeft met de opvoeding of het karakter van de kinderen of puur met het feit dat die van hun dochter zijn. Het lijkt alsof de kinderen van de eigen dochter toch wat belangrijker zijn dan die van een schoondochter. Hier is het net zo. Ik heb me er ook al vaak over verbaasd terwijl onze kinderen toch ook echt van hun zoon zijn. Tja, wij hebben twee jongens en zij een jongen en een meisje. Hier gaat het zo ver dat als onze jongste samen met zijn nichtje binnen komt lopen opa roept: 'Ha, daar is opa's meisje' en mijn zoontje volledig negeerd. Mijn oudste was bijna 4 toen het hem opviel dat er een fotolijst vol foto's van neef en nicht hing en niet van hem en zijn broertje. Ik vind het onbegrijpelijk, kan er echt met m'n kop niet bij. Ik probeer het te negeren en heb het gevoel dat het beter wordt naarmate de kinderen ouder worden. Mijn jongste laat het simpelweg niet gebeuren dat hij genegeerd wordt en zowaar viel de vergelijking van mijn oudste met zijn twee jaar oudere neef een keer positief uit in het voordeel van ons kind. Ach ja, ik probeer het contact eigenlijk een beetje te beperken en probeer, hoe jammer ook, vooral zonder schoonzus en familie naar mijn schoonouders te gaan. Dat voorkomt bij mij veel ergernissen.In ons geval gaat het over kinderen van hun beide zoons. Nou hadden ze vroeger ook altijd al meer belangstelling in hun andere zoon en nu dus in diens kinderen. Sandtman en ik komen daar echt op het tweede plan. Zelf tegen mijn ouders hebben ze het altijd over hun kleinkinderen van die zoon en niet over de kleinkinderen die ze 'delen' met mijn ouders.
anoniem_138116 wijzigde dit bericht op 20-02-2012 19:13
Reden: typefout
Reden: typefout
% gewijzigd
