Kinderen
alle pijlers
kinderwens en pesten
woensdag 4 juni 2008 om 19:23
Ik heb al eens een topic hierover geplaatst maar ik kan hem niet meer vinden.
Ik heb een pestverleden van enkele jaren en thuis was mijn moeder niet veel beter dan de pesters op school zeg maar. Dit is ten koste gegaan van mijn zelfvertrouwen.
Vooral door het pesten heb ik altijd gezegd dat ik geen kinderen wil. Ik ben namelijk bang dat mijn kindje straks hetzelfde mee gaat maken als ik vroeger op school. En dat hij of zij later ook met zichzelf in de knoop komt te zitten hierdoor.
Nu ik richting 30 loop, begin ik er ineens anders over te denken. Of in ieder geval te twijfelen. Ik weet het allemaal niet meer zo zeker dat ik echt 100% zeker geen kinderen wil.
Meteen ga ik dan aan mezelf twijfelen. Wat als ik mijn kindje tekort doe door mijn gebrek aan zelfvertrouwen? Wat als het kindje eigenschappen van mij heeft, gaat het dan straks wel goed?
Word ik straks niet hetzelfde als mijn eigen moeder? Ben ik wel een goede moeder?
De laatste tijd droom ik geregeld over baby's of dat ik zwanger ben. Deze week droomde ik dat ik een kindje had. Dat ik hem/haar de fles gaf. Toen ik wakker werd vond ik het eigenlijk een leuke droom. Het voelde wel goed.
Maar toch steeds de twijfels hierover en de angst dat het pesten weer opnieuw gebeurt.
Ik heb een pestverleden van enkele jaren en thuis was mijn moeder niet veel beter dan de pesters op school zeg maar. Dit is ten koste gegaan van mijn zelfvertrouwen.
Vooral door het pesten heb ik altijd gezegd dat ik geen kinderen wil. Ik ben namelijk bang dat mijn kindje straks hetzelfde mee gaat maken als ik vroeger op school. En dat hij of zij later ook met zichzelf in de knoop komt te zitten hierdoor.
Nu ik richting 30 loop, begin ik er ineens anders over te denken. Of in ieder geval te twijfelen. Ik weet het allemaal niet meer zo zeker dat ik echt 100% zeker geen kinderen wil.
Meteen ga ik dan aan mezelf twijfelen. Wat als ik mijn kindje tekort doe door mijn gebrek aan zelfvertrouwen? Wat als het kindje eigenschappen van mij heeft, gaat het dan straks wel goed?
Word ik straks niet hetzelfde als mijn eigen moeder? Ben ik wel een goede moeder?
De laatste tijd droom ik geregeld over baby's of dat ik zwanger ben. Deze week droomde ik dat ik een kindje had. Dat ik hem/haar de fles gaf. Toen ik wakker werd vond ik het eigenlijk een leuke droom. Het voelde wel goed.
Maar toch steeds de twijfels hierover en de angst dat het pesten weer opnieuw gebeurt.
woensdag 4 juni 2008 om 19:31
Wat is het toch altijd jammer dat pesters nog zolang invloed kunnen hebben op je leven dat het zelfs ten koste gaat van je liefste wens... moeder worden.
Ik ben ook gepest, maar ik laat het geen invloed hebben op mijn verdere keuzes. Mijn pesters zijn lang niet zo goed terecht gekomen als ikzelf. Vaak zitten pesters met zichzelf in de knoop en botvieren dat op een ander.
Je kunt niet zeggen wat voor een karakter je kindje zal hebben, maar je kunt het wel alle liefde geven die je hebt. Je weet waar je moeder in de fout is gegaan. Een zelfde fout zul jij niet maken. Laat het verleden los en begin opnieuw.
Ik ben ook gepest, maar ik laat het geen invloed hebben op mijn verdere keuzes. Mijn pesters zijn lang niet zo goed terecht gekomen als ikzelf. Vaak zitten pesters met zichzelf in de knoop en botvieren dat op een ander.
Je kunt niet zeggen wat voor een karakter je kindje zal hebben, maar je kunt het wel alle liefde geven die je hebt. Je weet waar je moeder in de fout is gegaan. Een zelfde fout zul jij niet maken. Laat het verleden los en begin opnieuw.
woensdag 4 juni 2008 om 19:54
quote:elske schreef op 04 juni 2008 @ 19:29:
he, hoe doe je dat? Ik heb gezocht maar kon hem niet vinden. Ik heb even geklikt op het vergrootglas onder je plaatje. Dan krijg je de postings te zien van die forummer.
Ik heb hem even voor je geupt, dus nu staat hij weer ergens boven aan en kun je daar verder gaan en deze laten sluiten.
he, hoe doe je dat? Ik heb gezocht maar kon hem niet vinden. Ik heb even geklikt op het vergrootglas onder je plaatje. Dan krijg je de postings te zien van die forummer.
Ik heb hem even voor je geupt, dus nu staat hij weer ergens boven aan en kun je daar verder gaan en deze laten sluiten.
oh that purrrrrrrrrfect feeling
woensdag 4 juni 2008 om 20:47
Hoi Elske,
Ik ben zelf ook gepest, jarenlang en op verschillende scholen.
Ook ik heb ergens op de achtergrond de angst dat mijn zoontje (nu 6 mnd) gepest gaat worden. Reeel is het niet, mijn zoon heeft een eigen karakter, andere ouders, een andere situatie (ik verhuisde veel en was daarom altijd nieuw/anders). Ik heb de angst voorlopig te rusten gelegd vanwege de hierboven genoemde redenen. Ook denk ik dat door open communicatie met je kinderen je problemen sneller kunt signaleren en daardoor indien gewenst actie kan ondernemen. Laat je niet ook nog het moederschap ontnemen door pester!
Ik denk dat je door je zorg die je nu al laat blijken voor een nog niet bestaand kindje al laat zien dat je een hele andere (goeie!) moeder zou kunnen worden, misschien ook juist doordat je weet hoe het niet moet.
Sterkte met je keuze en mocht het ooit zo ver komen, het is het mooiste wat je kan overkomen (ook al piep ik soms even anders).
Lizzie
Ik ben zelf ook gepest, jarenlang en op verschillende scholen.
Ook ik heb ergens op de achtergrond de angst dat mijn zoontje (nu 6 mnd) gepest gaat worden. Reeel is het niet, mijn zoon heeft een eigen karakter, andere ouders, een andere situatie (ik verhuisde veel en was daarom altijd nieuw/anders). Ik heb de angst voorlopig te rusten gelegd vanwege de hierboven genoemde redenen. Ook denk ik dat door open communicatie met je kinderen je problemen sneller kunt signaleren en daardoor indien gewenst actie kan ondernemen. Laat je niet ook nog het moederschap ontnemen door pester!
Ik denk dat je door je zorg die je nu al laat blijken voor een nog niet bestaand kindje al laat zien dat je een hele andere (goeie!) moeder zou kunnen worden, misschien ook juist doordat je weet hoe het niet moet.
Sterkte met je keuze en mocht het ooit zo ver komen, het is het mooiste wat je kan overkomen (ook al piep ik soms even anders).
Lizzie
woensdag 4 juni 2008 om 21:46
Moppetoet en Moppeman hebben allebei last van een pestverleden. Het eerste schooljaar van Moppekind ging fantastisch, het tweede schooljaar begon slecht. Nieuwe groep, nieuwe kindje, opnieuw plaatsje moeten veroveren. Na drie weken school hadden we een onhandelbaar mormeltje in huis !!! Er vloog zelfs een knuffelbeer in de pan met soep en de hoek was zijn vaste plekje.
Wij hebben dit besproken met de Remedial Teacher, omdat de nieuwe juf prompt kwam zeuren over een opvoedkundig bureau (wauw, wat een kennis heeft dat mens, nog geen twee weken in de klas en al een vonnis klaar) en met hem afspraken gemaakt, ook over de benadering door de juffen, die volgens ons strenger/strakker moest.
Ook zijn we de "pesters" heel positief gaan benaderen, 's morgens in de klas even kijken naar die leuke auto of die mooie knuffel van ze en het daar over hebben, en het was net of je sommige jochies daardoor zag "groeien".
Een paar maanden later heeft Moppekind geen problemen meer, nodigt schoolvriendjes thuis en gaat ook regelmatig elders spelen.
Wees alert op signalen, maar probeer je toekomstige kindje niet teveel te beschermen. Laat het vooral vanaf dreumes af aan zélf dingen uitzoeken. Niet van red-je-maar, maar als hij/zij klaagt over iets dat niet lukt (blokken vallen om) stimuleren om te bedenken hoe iets wél kan.
Wij hebben dit besproken met de Remedial Teacher, omdat de nieuwe juf prompt kwam zeuren over een opvoedkundig bureau (wauw, wat een kennis heeft dat mens, nog geen twee weken in de klas en al een vonnis klaar) en met hem afspraken gemaakt, ook over de benadering door de juffen, die volgens ons strenger/strakker moest.
Ook zijn we de "pesters" heel positief gaan benaderen, 's morgens in de klas even kijken naar die leuke auto of die mooie knuffel van ze en het daar over hebben, en het was net of je sommige jochies daardoor zag "groeien".
Een paar maanden later heeft Moppekind geen problemen meer, nodigt schoolvriendjes thuis en gaat ook regelmatig elders spelen.
Wees alert op signalen, maar probeer je toekomstige kindje niet teveel te beschermen. Laat het vooral vanaf dreumes af aan zélf dingen uitzoeken. Niet van red-je-maar, maar als hij/zij klaagt over iets dat niet lukt (blokken vallen om) stimuleren om te bedenken hoe iets wél kan.
zondag 27 juli 2008 om 13:20
Ik haal hem weer even omhoog.
Een paar maanden geleden is mijn schoonzusje bevallen van een kindje. Dat is natuurlijk heel leuk voor haar. Er zijn een paar dingen die spelen waardoor ik het moeilijk vind om haar met het kindje te zien.
1. Door mijn pestverleden twijfel ik heel erg om aan kinderen te beginnen. Ik heb nog zoveel last van mijn pestverleden, en dat wil ik een ander (een eigen kindje) niet ook laten meemaken. Ik ben bang dat een eigen kindje op mij lijkt en daarom ook gepest zal worden op school. Mijn schoonzusje heeft geen pestverleden en is ook niet op deze manier met pesten bezig. Het heeft bij haar geen enkele rol gespeeld bij het krijgen van kinderen.
2. Als ik ze zo samen zie, denk ik altijd aan mijn moeder. Ik had geen leuke moeder. Mijn moeder behandeld mij emotioneel heel slecht. Ze zei altijd dat ze me liever niet had gehad, dat ik toch nooit iets zou bereiken enz. enz. Ik heb vanaf mijn 21e geen contact meer met haar. Als ik mijn schoonzusje met haar kindje zie moet ik altijd even slikken. Denk dan aan de moeilijke tijd met mijn moeder en wat zij allemaal tegen mij zei. Mijn schoonzusje is heel blij met haar kindje (en oma (mijn schoonmoeder )ook en dat is duidelijk te zien. Dat is een groot verschil met mijn moeder. Als ik toch kinderen zou krijgen zal mijn eigen moeder ze nooit zien.
3. Ik heb niks met mijn schoonzusje en schoonmoeder. Er is in het verleden iets voorgevallen waardoor ze denk ik niet zo blij met mij zijn. Het komt er in de praktijk op neer dat ik vaak nergens bij word betrokken. Er wordt niet tegen mij gepraat op verjaardagen enzo. Het komt op mij over alsof ik lucht ben. Ik voel me daar heel slecht onder gezien mijn pestverleden. Toen werd ik ook vaak genegeerd. Door dit gevoel klap ik elke keer dicht en kan zelf ook geen gesprekje ofzo met iemand beginnen. Aangezien er van hun uit ook niks komt, is iedereen druk aan het praten met elkaar, en zit ik er voor spek en bonen bij. Als lucht dus.
Ik ben nu als het ware mijn schoonzusje aan het ontlopen. Het is voor mij gewoon te pijnlijk. Want als ik daar ben gaat het als volgt: Ik word nniet bij gesprekken betrokken en ben zelf niet in staat om zelf een gesprek aan te gaan. Daardoor ga ik denken aan vroeger, het pesten. Dat is niet fijn. Omdat er nu ook een kindje bij is, en iedereen daar heel blij mee is, wordt er heel vaak over het kindje gepraat. Wordt er gezegd dat het een heel lief kind is, dat het trekken/karakter/uiterlijk heeft van iedereen. (schoonzusje, schoonouders, zwager en mijn vriend) Ik val er dus buiten want ik ben geen directe familie. Hierdoor denk ik aan het pesten (buitensluiten) en aan mijn moeder. Het gevolg dat dit heel hard aankomt. Als ik ergens bij betrokken zou worden zou ik ook aan mijn moeder denken maar dan heb ik wel afleiding. Maar omdat ik het idee heb dat ik lucht ben voor hun, gaat het helemaal fout. Het komt er op neer dat ik elke keer moet huilen als mijn schoonzusje er is met haar kindje. Ik ga dan altijd maar ergens anders zitten. Het enige wat mijn schoonmoeder zegt is dat ze het niet erg vinden als ik moet huilen en dat ik niet weg hoef te gaan. Mijn schoonzusje zegt helemaal niks en vervolgens zijn ze weer continue met het kindje bezig en zeggen hoe lief e.d . het is. (Ze weten wel van mijn moeder enzo en dat ik het moeilijk vind om het kindje te zien.)
Binnenkort hebben we een etentje. Ik denk dat ik dan weer lucht voor ze ben en dat het weer de hele tijd over het kindje gaat. Ik ben dus ook bang dat ik weer moet huilen. Het liefste ga ik niet mee. Zouden jullie dan zeggen?
Een paar maanden geleden is mijn schoonzusje bevallen van een kindje. Dat is natuurlijk heel leuk voor haar. Er zijn een paar dingen die spelen waardoor ik het moeilijk vind om haar met het kindje te zien.
1. Door mijn pestverleden twijfel ik heel erg om aan kinderen te beginnen. Ik heb nog zoveel last van mijn pestverleden, en dat wil ik een ander (een eigen kindje) niet ook laten meemaken. Ik ben bang dat een eigen kindje op mij lijkt en daarom ook gepest zal worden op school. Mijn schoonzusje heeft geen pestverleden en is ook niet op deze manier met pesten bezig. Het heeft bij haar geen enkele rol gespeeld bij het krijgen van kinderen.
2. Als ik ze zo samen zie, denk ik altijd aan mijn moeder. Ik had geen leuke moeder. Mijn moeder behandeld mij emotioneel heel slecht. Ze zei altijd dat ze me liever niet had gehad, dat ik toch nooit iets zou bereiken enz. enz. Ik heb vanaf mijn 21e geen contact meer met haar. Als ik mijn schoonzusje met haar kindje zie moet ik altijd even slikken. Denk dan aan de moeilijke tijd met mijn moeder en wat zij allemaal tegen mij zei. Mijn schoonzusje is heel blij met haar kindje (en oma (mijn schoonmoeder )ook en dat is duidelijk te zien. Dat is een groot verschil met mijn moeder. Als ik toch kinderen zou krijgen zal mijn eigen moeder ze nooit zien.
3. Ik heb niks met mijn schoonzusje en schoonmoeder. Er is in het verleden iets voorgevallen waardoor ze denk ik niet zo blij met mij zijn. Het komt er in de praktijk op neer dat ik vaak nergens bij word betrokken. Er wordt niet tegen mij gepraat op verjaardagen enzo. Het komt op mij over alsof ik lucht ben. Ik voel me daar heel slecht onder gezien mijn pestverleden. Toen werd ik ook vaak genegeerd. Door dit gevoel klap ik elke keer dicht en kan zelf ook geen gesprekje ofzo met iemand beginnen. Aangezien er van hun uit ook niks komt, is iedereen druk aan het praten met elkaar, en zit ik er voor spek en bonen bij. Als lucht dus.
Ik ben nu als het ware mijn schoonzusje aan het ontlopen. Het is voor mij gewoon te pijnlijk. Want als ik daar ben gaat het als volgt: Ik word nniet bij gesprekken betrokken en ben zelf niet in staat om zelf een gesprek aan te gaan. Daardoor ga ik denken aan vroeger, het pesten. Dat is niet fijn. Omdat er nu ook een kindje bij is, en iedereen daar heel blij mee is, wordt er heel vaak over het kindje gepraat. Wordt er gezegd dat het een heel lief kind is, dat het trekken/karakter/uiterlijk heeft van iedereen. (schoonzusje, schoonouders, zwager en mijn vriend) Ik val er dus buiten want ik ben geen directe familie. Hierdoor denk ik aan het pesten (buitensluiten) en aan mijn moeder. Het gevolg dat dit heel hard aankomt. Als ik ergens bij betrokken zou worden zou ik ook aan mijn moeder denken maar dan heb ik wel afleiding. Maar omdat ik het idee heb dat ik lucht ben voor hun, gaat het helemaal fout. Het komt er op neer dat ik elke keer moet huilen als mijn schoonzusje er is met haar kindje. Ik ga dan altijd maar ergens anders zitten. Het enige wat mijn schoonmoeder zegt is dat ze het niet erg vinden als ik moet huilen en dat ik niet weg hoef te gaan. Mijn schoonzusje zegt helemaal niks en vervolgens zijn ze weer continue met het kindje bezig en zeggen hoe lief e.d . het is. (Ze weten wel van mijn moeder enzo en dat ik het moeilijk vind om het kindje te zien.)
Binnenkort hebben we een etentje. Ik denk dat ik dan weer lucht voor ze ben en dat het weer de hele tijd over het kindje gaat. Ik ben dus ook bang dat ik weer moet huilen. Het liefste ga ik niet mee. Zouden jullie dan zeggen?
zondag 27 juli 2008 om 14:11
Alleen al doordat je beseft dat je niet zoals je moeder wilt worden, wordt je niet zoals je moeder. Je wordt vast een goede moeder.
Zelf ben ik vroeger ook gepest en dat heeft mij ook niet veel zelfvertrouwen gegeven. Ik ben nu zelf moeder van een zoontje van alweer bijna een jaar.
Als ik het stuk hieroven lees denk ik ook dat het verstandig is om met iemand (professioneel) te gaan praten. Dat is helemaal niet raar en kan heel goed voor je zijn.
Dat je denkt dat iedereen je ziet alsof je "lucht" bent hoeft namelijk helemaal niet zo te zijn! Zelf heb ik ook altijd het gevoel dat ik geen gesprek kan beginnen, dat ik toch niets boeiends te zeggen heb. Ik heb het er af en toe nog best wel moeilijk mee. Maar langzaam aan kom ik erachter dat ik wel wat te zeggen heb en dat ik ook best "mee" kan praten.
Heb je het er wel eens met je schoonzus en schoonmoeder over gehad? Hoe moeilijk het ook lijkt kan dat ook erg helpen. Misschien betrekken ze je wel nergens bij omdat ze je heel anders zien als dat je bent. Als jij nooit ergens over praat kan het namelijk ook overkomen alsof het je allemaal niet intresseert, het kan arrogant over komen, terwijl dit juist asoluut niet het geval is!! Ik snap wel dat dat moeilijk is..
Over dat moeder worden moet je proberen niet teveel zorgen over te maken. Natuurlijk maak je je zorgen over je kind, dat doe je altijd en zal je ook altijd blijven doen. Maar omdat je er zo mee bezig bent zal je er ook goed op letten of je kind gepest wordt. Als je er snel bij bent dat valt er vaak best nog wel wat aan te doen.
Daniëlle.
Zelf ben ik vroeger ook gepest en dat heeft mij ook niet veel zelfvertrouwen gegeven. Ik ben nu zelf moeder van een zoontje van alweer bijna een jaar.
Als ik het stuk hieroven lees denk ik ook dat het verstandig is om met iemand (professioneel) te gaan praten. Dat is helemaal niet raar en kan heel goed voor je zijn.
Dat je denkt dat iedereen je ziet alsof je "lucht" bent hoeft namelijk helemaal niet zo te zijn! Zelf heb ik ook altijd het gevoel dat ik geen gesprek kan beginnen, dat ik toch niets boeiends te zeggen heb. Ik heb het er af en toe nog best wel moeilijk mee. Maar langzaam aan kom ik erachter dat ik wel wat te zeggen heb en dat ik ook best "mee" kan praten.
Heb je het er wel eens met je schoonzus en schoonmoeder over gehad? Hoe moeilijk het ook lijkt kan dat ook erg helpen. Misschien betrekken ze je wel nergens bij omdat ze je heel anders zien als dat je bent. Als jij nooit ergens over praat kan het namelijk ook overkomen alsof het je allemaal niet intresseert, het kan arrogant over komen, terwijl dit juist asoluut niet het geval is!! Ik snap wel dat dat moeilijk is..
Over dat moeder worden moet je proberen niet teveel zorgen over te maken. Natuurlijk maak je je zorgen over je kind, dat doe je altijd en zal je ook altijd blijven doen. Maar omdat je er zo mee bezig bent zal je er ook goed op letten of je kind gepest wordt. Als je er snel bij bent dat valt er vaak best nog wel wat aan te doen.
Daniëlle.
zondag 27 juli 2008 om 16:46
Bedankt voor je reactie.
Ik zal even snel reageren over het stukje met mijn schoonzusje en -moeder. Ik heb al eens aangegeven dat ik helemaal geen aanspraak heb op verjaardagen e.d. En mijn schoonmoeder zegt dan dat omdat ik niks zeg dat zij ook niet meer weten wat ze tegen mij moeten zeggen. En dat ze al heel veel gedaan hebben om mij ergens bij te betrekken. Van mijn kant kan ik me dat weer helemaal niet herinneren. Ik ben al meer dan 5 jaar bij mijn vriend en bv mijn schoonzusje heeft nog nooit iets tegen mij gezegd op een verjaardag. Ze praat altijd met andere mensen en echt absoluut nooit met mij. Mijn schoonmoeder praat eigenlijk op een verjaardag oid ook niet tegen mij. Alleen sommige andere familieleden die heel even een praatje maken. Maar mijn schoonmoeder en -zusje echt nog nooit. En zo staat dat echt in mijn herinnering.
Ja ik weet het ook niet meer want dit zit mij zelf echt heel erg dwars. Ik zou dit zelf anders doen als ik in hun situatie zat. Ik zou verlegen/stille mensen er juist wel bij betrekken.
Ik zal even snel reageren over het stukje met mijn schoonzusje en -moeder. Ik heb al eens aangegeven dat ik helemaal geen aanspraak heb op verjaardagen e.d. En mijn schoonmoeder zegt dan dat omdat ik niks zeg dat zij ook niet meer weten wat ze tegen mij moeten zeggen. En dat ze al heel veel gedaan hebben om mij ergens bij te betrekken. Van mijn kant kan ik me dat weer helemaal niet herinneren. Ik ben al meer dan 5 jaar bij mijn vriend en bv mijn schoonzusje heeft nog nooit iets tegen mij gezegd op een verjaardag. Ze praat altijd met andere mensen en echt absoluut nooit met mij. Mijn schoonmoeder praat eigenlijk op een verjaardag oid ook niet tegen mij. Alleen sommige andere familieleden die heel even een praatje maken. Maar mijn schoonmoeder en -zusje echt nog nooit. En zo staat dat echt in mijn herinnering.
Ja ik weet het ook niet meer want dit zit mij zelf echt heel erg dwars. Ik zou dit zelf anders doen als ik in hun situatie zat. Ik zou verlegen/stille mensen er juist wel bij betrekken.
