Kinderen
alle pijlers
muzikant en kinderen
maandag 26 januari 2009 om 08:39
Mijn vriend heeft naast zijn "gewone" baan een grote passie, namelijk muziek. Hier gaat behoorlijk wat tijd in zitten: oefenen met de band, optreden en natuurlijk thuis ook veel bezig zijn met muziek maken. We willen beide graag kinderen; maar vriendlief is ook bang dat kinderen zijn muzikale ambities in de weg staan (zijn ambities zijn namelijk groot). En ik ben weer bang dit betekent dat veel van de zorg op mij terecht komt, terwijl vriend altijd weg is. Nu kan ik nog makkelijk eens mee naar concerten en met een baby natuurlijk niet.
Zijn er mensen die ervaring hebben met de combi van een muzikale "carriere" en kinderen? Hoe doen jullie dat en hoe bevalt het?
Zijn er mensen die ervaring hebben met de combi van een muzikale "carriere" en kinderen? Hoe doen jullie dat en hoe bevalt het?
maandag 26 januari 2009 om 08:52
maandag 26 januari 2009 om 09:02
Mijn man is ook muzikant en wij hebben een dochter van 1 jr. De ambities van mijn man zijn ook hoog. We maken hier hele goede afspraken over. Hij repeteert 1 keer per week. Optredens worden aangenomen in overleg. Bij ons is de "afspraak" 1 x per maand optreden is geen probleem, de tweede, derde of zelfs vierde keer gaan in overleg.
Er zit natuurlijk een verschil in optreden in het café in het dorp en ergens ver weg. Bij dat eerste is hij weer redelijk vroeg thuis.
Als hij veel optredens heeft voel ik me wel eens alleen. Het is natuurlijk niet alleen het optreden, maar hij is de hele middag al bezig met het optreden. En als het laat wordt is hij de volgende ochtend niet altijd op zijn vrolijkst. Soms ontzie ik hem en "doe" ik dochter alleen, soms niet.
Natuurlijk is een oppas ook zo geregeld, maar ja die is er de volgende ochtend niet terwijl dochter om 7.00 weer wakker wordt. Bij echt grote optredens ga ik mee, bij de kleinere blijf ik thuis.
Onze dochter is gek op muziek en op alles wat wij maken. (ik zing zelf ook graag, alleen op het moment niet actief in een band)
Ik heb man net gevraagd en hij zegt dat onze dochter zijn muzikale carrière nog niet in de weg zit.
Het is een keuze die je zelf maakt of je muzikant bent of wat anders, een kind verandert hoe dan ook je leven en je carrière mogelijkheden.
Er zit natuurlijk een verschil in optreden in het café in het dorp en ergens ver weg. Bij dat eerste is hij weer redelijk vroeg thuis.
Als hij veel optredens heeft voel ik me wel eens alleen. Het is natuurlijk niet alleen het optreden, maar hij is de hele middag al bezig met het optreden. En als het laat wordt is hij de volgende ochtend niet altijd op zijn vrolijkst. Soms ontzie ik hem en "doe" ik dochter alleen, soms niet.
Natuurlijk is een oppas ook zo geregeld, maar ja die is er de volgende ochtend niet terwijl dochter om 7.00 weer wakker wordt. Bij echt grote optredens ga ik mee, bij de kleinere blijf ik thuis.
Onze dochter is gek op muziek en op alles wat wij maken. (ik zing zelf ook graag, alleen op het moment niet actief in een band)
Ik heb man net gevraagd en hij zegt dat onze dochter zijn muzikale carrière nog niet in de weg zit.
Het is een keuze die je zelf maakt of je muzikant bent of wat anders, een kind verandert hoe dan ook je leven en je carrière mogelijkheden.
anoniem_33451 wijzigde dit bericht op 26-01-2009 09:06
Reden: toevoeging
Reden: toevoeging
% gewijzigd
maandag 26 januari 2009 om 09:14
Mijn vader is altijd veel met muziek bezig geweest en heeft vroeger in 2 bands gespeeld. Hij was altijd 1 x per week aan het repeteren en had gemiddeld 2 x per maand een optreden. Verder speelde hij veel thuis. Ik vond het altijd leuk om in een muzikale familie op te groeien. Daardoor ben ik zelf nu ook vrij veel met muziek bezig (alleen momenteel wat minder actief vanwege 2 jonge kinderen).
Ik heb het niet als negatief ervaren en vond niet dat ik te weinig aandacht kreeg van m'n vader. M'n moeder deed wel meer in de verzorging van ons maar m'n vader was zeker niet veel uit beeld. Ik denk dat goeie afspraken (een middenweg voor jullie beiden vinden) belangrijk is.
Ik heb het niet als negatief ervaren en vond niet dat ik te weinig aandacht kreeg van m'n vader. M'n moeder deed wel meer in de verzorging van ons maar m'n vader was zeker niet veel uit beeld. Ik denk dat goeie afspraken (een middenweg voor jullie beiden vinden) belangrijk is.
maandag 26 januari 2009 om 09:30
Hier geen ervaring met een muzikale carriere (mijn vriend is gestopt met zijn band na de geboorte van onze oudste dochter), maar wel met een andere carriere in de avonduren/weekeinden.
Zolang we nog 1 kind hadden was het eigenlijk nog wel te doen, ik bleef bij onze dochter, deed met haar mijn eigen dingen of we gingen mee met vriend. Toen kind nummer 2 erbij kwam, merkte ik dat mijn weerstand steeds groter werd en dat ik steeds meer moeite kreeg met de frequente afwezigheid van mijn vriend. We hebben een paar pittige gesprekken gehad en zijn uiteindelijk tot een compromis gekomen. Vriend oefent zijn hobby nog steeds uit, maar niet meer op (semi)professioneel niveau. Hij heeft zijn ambities dus duidelijk opzij moeten zetten voor zijn gezin. Ik moet wel zeggen dat mijn vriend jarenlang de tijd heeft gehad om zeer professioneel bezig te zijn en dat ik wel zoiets had van "je hebt jarenlang alle kansen gehad en genomen en nu is het tijd voor iets anders". Vriend kon zich daar trouwens ook wel in vinden, en geniet nu ook van andere dingen (ondermeer zijn gezin).
Ik denk dat het wel belangrijk is dat je over dergelijk dingen praat. IN het slechtste geval zit je met een partner die er zelden of nooit is en dat is meestal ook niet de situatie die je wilt (ik had er in ieder geval grote moeite mee, terwijl ik dat in de jaren dat we nog zonder kinderen waren nooit gehad heb).
Zolang we nog 1 kind hadden was het eigenlijk nog wel te doen, ik bleef bij onze dochter, deed met haar mijn eigen dingen of we gingen mee met vriend. Toen kind nummer 2 erbij kwam, merkte ik dat mijn weerstand steeds groter werd en dat ik steeds meer moeite kreeg met de frequente afwezigheid van mijn vriend. We hebben een paar pittige gesprekken gehad en zijn uiteindelijk tot een compromis gekomen. Vriend oefent zijn hobby nog steeds uit, maar niet meer op (semi)professioneel niveau. Hij heeft zijn ambities dus duidelijk opzij moeten zetten voor zijn gezin. Ik moet wel zeggen dat mijn vriend jarenlang de tijd heeft gehad om zeer professioneel bezig te zijn en dat ik wel zoiets had van "je hebt jarenlang alle kansen gehad en genomen en nu is het tijd voor iets anders". Vriend kon zich daar trouwens ook wel in vinden, en geniet nu ook van andere dingen (ondermeer zijn gezin).
Ik denk dat het wel belangrijk is dat je over dergelijk dingen praat. IN het slechtste geval zit je met een partner die er zelden of nooit is en dat is meestal ook niet de situatie die je wilt (ik had er in ieder geval grote moeite mee, terwijl ik dat in de jaren dat we nog zonder kinderen waren nooit gehad heb).
maandag 26 januari 2009 om 09:36
Adamas, de vraag is veel minder van belang of het een muzikale carriere is of een ander. De vraag is veel meer of jullie hetzelfde willen uit het leven en dezelfde "offers" willen maken. Dat lijkt me belangrijker om te bespreken en jezelf af te vragen. Want zoals het nu kortweg klinkt, komt het bij mij over dat hij misschien wel kinderen zou willen, maar dat zijn (muzikale) carriere voorgaat. Met andere woorden, het lijkt hem minder belangrijk te zijn dan dat kinderen krijgen misschien voor jou is?
Hebben jullie het daar wel eens over gehad en wat je voor dingen wilt doen en laten?
Hebben jullie het daar wel eens over gehad en wat je voor dingen wilt doen en laten?
maandag 26 januari 2009 om 09:55
Dank jullie wel voor de reacties; fijn om ervaringen van anderen te horen. Leuk om te lezen dat de kinderen van muzikale ouders juist wel positieve ervaringen hebben. Maar ik begrijp uit jullie reacties ook wel dat veel zorg voor de kinderen ook wel op de schouders van de partner terecht komt.
Wat ook lastig is, is dat er in muziek wel veel tijd gaat zitten, maar dat je er weinig geld mee verdient (hoewel vriend wel graag zijn geld ermee zou willen verdienen). Dat betekent dat we beide ook een behoorlijk aantal uren moeten werken. En ik zou ook niet graag willen stoppen met werken; ook niet als er een kindje komt, omdat ik me heel ongelukkig zou voelen als ik de hele dag alleen thuis zou zitten. Optredens zijn bij vriend overigens vaak niet in de buurt; zodat hij dan ook een nacht weg is.
Maar door dit alles voelt het wel alsof vooral de "lasten" van een kindje op mijn schouders terecht komen. En dit klinkt misschien weer wat negatief, want ik wil ook heel graag een kindje. Maar ik wil zelf ook nog wel leuke dingen blijven doen, en niet dat alles in het teken staat van de ambities van mijn vriend. Maar dat is misschien een andere discussie.
De tip om vooraf afspraken te maken en een middenweg voor ons beide daarin te vinden is in ieder geval een goede. En mango82, je hebt gelijk als je zegt dat daarin zelf de keuzes maakt, en dit geldt natuurlijk niet alleen voor (partners van) muzikanten, maar ook voor andere mensen met een grote passie/ambitie.
Wat ook lastig is, is dat er in muziek wel veel tijd gaat zitten, maar dat je er weinig geld mee verdient (hoewel vriend wel graag zijn geld ermee zou willen verdienen). Dat betekent dat we beide ook een behoorlijk aantal uren moeten werken. En ik zou ook niet graag willen stoppen met werken; ook niet als er een kindje komt, omdat ik me heel ongelukkig zou voelen als ik de hele dag alleen thuis zou zitten. Optredens zijn bij vriend overigens vaak niet in de buurt; zodat hij dan ook een nacht weg is.
Maar door dit alles voelt het wel alsof vooral de "lasten" van een kindje op mijn schouders terecht komen. En dit klinkt misschien weer wat negatief, want ik wil ook heel graag een kindje. Maar ik wil zelf ook nog wel leuke dingen blijven doen, en niet dat alles in het teken staat van de ambities van mijn vriend. Maar dat is misschien een andere discussie.
De tip om vooraf afspraken te maken en een middenweg voor ons beide daarin te vinden is in ieder geval een goede. En mango82, je hebt gelijk als je zegt dat daarin zelf de keuzes maakt, en dit geldt natuurlijk niet alleen voor (partners van) muzikanten, maar ook voor andere mensen met een grote passie/ambitie.
maandag 26 januari 2009 om 10:21
Anky en Intiem, ik was nog bezig met mijn post en had jullie reacties nog niet gezien, maar jullie zeggen wel belangrijke dingen.
Een muzikale carriere is niet mijn keus en prioriteit, maar ik wil mijn vriend wel de vrijheid geven om daarin zijn eigen keuzes te maken. Van de andere kant betekent dat wel dat ik voor mijn gevoel daar een stap opzij moet doen en dat vind ik ook wel moeilijk.
We hebben over dit onderwerp al veel gepraat. We willen beide graag kinderen en als ik kijk naar ons leven nu, dan kunnen we daar wel uit komen qua verdeling van de zorg. Maar veel hangt ook af van de ontwikkeling van vriends muzikale carriere en het is moeilijk daar nu al iets over te zeggen. En hij heeft daarin andere prioriteiten dan dat ik heb. En vriend is meer van: dat zien we dan we weer. Terwijl ik graag dingen van te voren wil weten.
Een muzikale carriere is niet mijn keus en prioriteit, maar ik wil mijn vriend wel de vrijheid geven om daarin zijn eigen keuzes te maken. Van de andere kant betekent dat wel dat ik voor mijn gevoel daar een stap opzij moet doen en dat vind ik ook wel moeilijk.
We hebben over dit onderwerp al veel gepraat. We willen beide graag kinderen en als ik kijk naar ons leven nu, dan kunnen we daar wel uit komen qua verdeling van de zorg. Maar veel hangt ook af van de ontwikkeling van vriends muzikale carriere en het is moeilijk daar nu al iets over te zeggen. En hij heeft daarin andere prioriteiten dan dat ik heb. En vriend is meer van: dat zien we dan we weer. Terwijl ik graag dingen van te voren wil weten.
maandag 26 januari 2009 om 10:57
Mijn man, zat in 2 bands toen we verkering kregen, dus ik weet vanaf het begin dat dit echt hoort bij hem, en zijn leven.
Hij is wel met 1 band gestopt.
Die andere is een tijd redelijk populair geweest, veel optreden, bijna elk weekend, soms 2 of 3 in een weekend, en ook touren in het buitenland.
Ik ging altijd mee, hielp altijd met de boekingen en verkoop shirts, enz.
Maar toen onze eerste geboren is, ging ik alleen nog mee met de optredens in de buurt, en dan was ik op tijd thuis om de oppas af te wisselen, en als er een keer een buiten festival was, dan ging ik + kind ook gewoon mee, er is altijd wel een backstage, en als het buiten is, kun je ook makkelijk een blokje om, of wat verder weg gaan staan.
Eerste tour nadat we een kind hadden, toen was kind 9 maanden. Man was bijna 2 weken in Spanje, van plek naar plek, veel op de weg, en in zaaltjes.
Dat was wel even wennen, vooral omdat ons kindje toen ook voor het eerst een zware griep kreeg...
Daarna nog een tour toen ik zwanger van van nummer 2, en ook nog een paar keer toen we 2 kinderen hadden.
Inmiddels zijn we heel wat jaren verder, nummer 3 hebben we nu ook al
De rest van de jongens van de band zijn nu ook 'volwassen' en dan bedoel ik, ook gezinnen, vaste banen (dus niet veel vrije dagen om heel veel weg te gaan) en nu is de frequentie dus een stuk minder.
Tja, het was niet altijd ideaal, maar die passie van hem is zó groot, die kun je niet zomaar in de koelkast zetten.
Toen we kinderen hadden hielden we we iets beter een agenda bij, met plannen van optredens, en andere dingen, zodat het evenwicht goed verdeeld was.
En met een vaste baan en het aantal vakantie dagen, hadden we toen ook een afspraak (zoveel voor de band en zoveel voor prive)
Nu zijn de kinderen wat groter, en ze gaan ook wel eens mee, grote koptelefoon op. (vooral overdag natuurlijk)
Het is niet altijd leuk nee, maar je moet elkaar ook wel een beetje vrij laten, en elkaar ook de leuke dingen gunnen die de ander heel graag wil.
Eigenlijk weet je het van te voren, een muzikant is een muzikant. En je kunt heus wel rekening houden met elkaar.
Wij gunnen elkaar echt alles, en andersom ook. Al heb ik niet zo'n grote passie ... maar we laten elkaar wel de dingen doen die we graag doen
Hij is wel met 1 band gestopt.
Die andere is een tijd redelijk populair geweest, veel optreden, bijna elk weekend, soms 2 of 3 in een weekend, en ook touren in het buitenland.
Ik ging altijd mee, hielp altijd met de boekingen en verkoop shirts, enz.
Maar toen onze eerste geboren is, ging ik alleen nog mee met de optredens in de buurt, en dan was ik op tijd thuis om de oppas af te wisselen, en als er een keer een buiten festival was, dan ging ik + kind ook gewoon mee, er is altijd wel een backstage, en als het buiten is, kun je ook makkelijk een blokje om, of wat verder weg gaan staan.
Eerste tour nadat we een kind hadden, toen was kind 9 maanden. Man was bijna 2 weken in Spanje, van plek naar plek, veel op de weg, en in zaaltjes.
Dat was wel even wennen, vooral omdat ons kindje toen ook voor het eerst een zware griep kreeg...
Daarna nog een tour toen ik zwanger van van nummer 2, en ook nog een paar keer toen we 2 kinderen hadden.
Inmiddels zijn we heel wat jaren verder, nummer 3 hebben we nu ook al
De rest van de jongens van de band zijn nu ook 'volwassen' en dan bedoel ik, ook gezinnen, vaste banen (dus niet veel vrije dagen om heel veel weg te gaan) en nu is de frequentie dus een stuk minder.
Tja, het was niet altijd ideaal, maar die passie van hem is zó groot, die kun je niet zomaar in de koelkast zetten.
Toen we kinderen hadden hielden we we iets beter een agenda bij, met plannen van optredens, en andere dingen, zodat het evenwicht goed verdeeld was.
En met een vaste baan en het aantal vakantie dagen, hadden we toen ook een afspraak (zoveel voor de band en zoveel voor prive)
Nu zijn de kinderen wat groter, en ze gaan ook wel eens mee, grote koptelefoon op. (vooral overdag natuurlijk)
Het is niet altijd leuk nee, maar je moet elkaar ook wel een beetje vrij laten, en elkaar ook de leuke dingen gunnen die de ander heel graag wil.
Eigenlijk weet je het van te voren, een muzikant is een muzikant. En je kunt heus wel rekening houden met elkaar.
Wij gunnen elkaar echt alles, en andersom ook. Al heb ik niet zo'n grote passie ... maar we laten elkaar wel de dingen doen die we graag doen
Op het dak zie je kleine musjes,
je weet; ze krijgen wormen ... maar het lijken kusjes!
je weet; ze krijgen wormen ... maar het lijken kusjes!
