Oktober 2011
zaterdag 29 oktober 2011 om 19:19
We zijn alweer een half jaar moeder!
(o.k., de moeders van een tweede kind al wat langer )
Onze baby's worden echte mensjes zeg ik altijd. Bijvoeding is geïntroduceerd en flessen en borstvoeding worden langzaam minder. Doorslapen hebben sommige oktoberbaby's al helemaal door, anderen helemaal niet. Maar ontwikkelen doen ze zich prima. Zitten, rollen, tijgeren, een enkeling kruipt al.
Hier ons eerste topic.
Naam:Lft:Bijzonderheden: Van:Geboren 7up19856 maanden: 7880g, 67,5cm1e kindje21 september
Zoon J. Elize 8019807,5 maanden: 8300g, 69cm1e kindje19 september
Zoon J. Noerie19775,5 maanden: 8200g, 69cm2e zw, 3e kindje14 oktober
Dochter K. Zotte_quijote19826 maanden: 8500g, 68cm1e kindje13 oktober
Dochter N. Reen326 maanden: 69,5cm, 8280g.1e kindje25 oktober
Dochter M. Lisanne83276 maanden: 7200 gram, 68cm1e kindje23 oktober
Zoon L. Zizaza276 maanden: 68cm,7900gr1e kindje29 oktober
Zoon Sperzieboontje245,5 maanden:8245 gram en 70cm1e kindje30 oktober
Zoon S. Es145019806 maanden: 7400g, 67cm1e kindje17 oktober
Dochter Liesje Fruitfris19816 maanden: 64,5cm, 6420g.
1e kindje23 oktober
Dochter A. Sanloes19786,5 maanden: 8115g, 68cm2e kindje, dochter juli 200922 oktober
Zoon J. Linnepin19816 maanden: 8700g, 72cm2e kindje (1e dochter juli 09)30 oktober
Zoon F. Marie81306 maanden: 66,5cm 7370g1e kindje2 november
Dochter Milobiyu366 maanden . .68 cm 7370 gram2e kindje12 november
Zoon E.
(o.k., de moeders van een tweede kind al wat langer )
Onze baby's worden echte mensjes zeg ik altijd. Bijvoeding is geïntroduceerd en flessen en borstvoeding worden langzaam minder. Doorslapen hebben sommige oktoberbaby's al helemaal door, anderen helemaal niet. Maar ontwikkelen doen ze zich prima. Zitten, rollen, tijgeren, een enkeling kruipt al.
Hier ons eerste topic.
Naam:Lft:Bijzonderheden: Van:Geboren 7up19856 maanden: 7880g, 67,5cm1e kindje21 september
Zoon J. Elize 8019807,5 maanden: 8300g, 69cm1e kindje19 september
Zoon J. Noerie19775,5 maanden: 8200g, 69cm2e zw, 3e kindje14 oktober
Dochter K. Zotte_quijote19826 maanden: 8500g, 68cm1e kindje13 oktober
Dochter N. Reen326 maanden: 69,5cm, 8280g.1e kindje25 oktober
Dochter M. Lisanne83276 maanden: 7200 gram, 68cm1e kindje23 oktober
Zoon L. Zizaza276 maanden: 68cm,7900gr1e kindje29 oktober
Zoon Sperzieboontje245,5 maanden:8245 gram en 70cm1e kindje30 oktober
Zoon S. Es145019806 maanden: 7400g, 67cm1e kindje17 oktober
Dochter Liesje Fruitfris19816 maanden: 64,5cm, 6420g.
1e kindje23 oktober
Dochter A. Sanloes19786,5 maanden: 8115g, 68cm2e kindje, dochter juli 200922 oktober
Zoon J. Linnepin19816 maanden: 8700g, 72cm2e kindje (1e dochter juli 09)30 oktober
Zoon F. Marie81306 maanden: 66,5cm 7370g1e kindje2 november
Dochter Milobiyu366 maanden . .68 cm 7370 gram2e kindje12 november
Zoon E.
woensdag 14 maart 2012 om 14:48
Sperzie, vaker aanleggen probeer ik maar het werkt niet echt, mevrouw drinkt alleen als ze echt honger heeft
Misschien toch maar wat meer doorzetten. We zaten een tijd al op 5 tot maximaal 6 voedingen (waarvan echter ook 2-3 tussen 19 uur en 7 uur), maar nu zijn het er al weer minstens 7. waarbij dus de tijd die ertussen zit juist s'nachts korter is.
Verder zit Liesje op 3-4 slaapjes van 45 minuten overdag en duurt haar "nacht van ca 19:00 tot 7:00 (op goede dagen), wat echter ook makkelijk 20:00 tot 5:30 wordt. Overdag hebben we al minstens twee weken geen slapjes van langer dan 45 min gezien.
Gisteren was ze om kwart over 6 s'ochtends wakker bijvoorbeeld en ging pas om 12 uur! weer slapen op het kdv. Ik had eerst zelf thuis nog geprobeerd haar te laten slapen rond 7:30/8:00 omdat ik dacht dat ik haar dan mooi iets uitgeruster naar het kdv kon brengen rond 9 uur, maar mevrouw ging alleen maar keten in bed. En op het kdv wilde ze dus ook pas om 12 uur slapen daarvoor alleen maar keten en kletsen. Maar goed dit is wel uitzonderlijk geweest, meestal gaat zij na zo'n 2-2,5 uur wakker geweest te zijn weer even slapen.
Verder zit Liesje op 3-4 slaapjes van 45 minuten overdag en duurt haar "nacht van ca 19:00 tot 7:00 (op goede dagen), wat echter ook makkelijk 20:00 tot 5:30 wordt. Overdag hebben we al minstens twee weken geen slapjes van langer dan 45 min gezien.
Gisteren was ze om kwart over 6 s'ochtends wakker bijvoorbeeld en ging pas om 12 uur! weer slapen op het kdv. Ik had eerst zelf thuis nog geprobeerd haar te laten slapen rond 7:30/8:00 omdat ik dacht dat ik haar dan mooi iets uitgeruster naar het kdv kon brengen rond 9 uur, maar mevrouw ging alleen maar keten in bed. En op het kdv wilde ze dus ook pas om 12 uur slapen daarvoor alleen maar keten en kletsen. Maar goed dit is wel uitzonderlijk geweest, meestal gaat zij na zo'n 2-2,5 uur wakker geweest te zijn weer even slapen.
woensdag 14 maart 2012 om 22:37
Sperzie, wat leuk dat er een tandje komt.
A doet meestal 2 langere slaapjes en een kort slaapje en nog steeds een heel lange nachtslaap.
Amereeh, lang niet gezien. Vervelend dat het een tijdje niet goed ging. Fijn dat het nu weer achter de rug is.
7Up, het zal niet met kieskeurigheid te maken hebben lijkt me. Ik denk dat hij moet ontdekken hoe dat werkt met een lepeltje enzo. En wat betreft omrollen enzo: misschien is hij wel een denker is hij degene die het eerste woordje zegt
A draait zich ook nog niet om en haar voetjes zijn wel interessant om naar te kijken, maar echt pakken doet ze nog niet. Rondjes om haar as draaien vind ze wel leuk.
Es, A heeft normaal 4 voedingen per dag. Haar 'ritme' is ongeveer: 08:30 (bv) -12:00 (bv of 200 ml) -16:00 (bv of 200 ml) -19:00 papje.
Rond 21:00 gaat ze naar bed en slaapt door tot de ochtend, dus dan weet ik niet waar ik een extra voeding zou moeten stoppen.
En daarbij is A (ook volgens het kdv) een tevreden meisje dat heel alert om zich heen kijkt. Voor ons geen reden om te denken dat het anders moet. Vaker aanleggen werkt hier overigens ook niet.
En voor de tabel: ik ben alweer een tijdje 31. (misschien geboortejaar erbij ipv leeftijd?)
Noerie: wat een vervelende nacht. Hopelijk een periode.
Vandaag naar het kdv geweest. Ze gaven aan dat A eerder honger had en daarom minder tevreden was. Misschien moest ze haar dagje vasten van gisteren even inhalen. Verder schreven ze in haar boekje dat ze lekker in haar wipstoeltje naar de spelende kinderen zat te kijken en dat ze de bedrijvigheid leuk vindt. Ik ben benieuwd in hoeverre het heeft meegespeeld dat we haar vanaf het begin overal mee naartoe hebben genomen en veel overdag in de box hebben laten slapen. Ik denk dat we het antwoord pas weten als we een tweede kindje krijgen. (nog geen concrete plannen overigens)
Nog even een taboe-onderwerp, maar ik wil het even kwijt.
Toen A net geboren was, moest ik heel erg aan haar wennen. De snelle bevalling, het feit dat ze nog geen contact maakte, het snel weer aan het werk gaan en de weinige ervaring met zo'n klein meisje, hadden hier vast invloed op. In ieder geval heb ik heel erg lang dat verliefde gevoel gemist waar je altijd over leest. Ik ben daar ook erg verdrietig over geweest. Vriend had het wel en ik was ook best jaloers. Mensen zeiden: je kunt er uren naar kijken hè? Maar ik herkende dat gevoel helemaal niet. Ik was wel blij met haar en vond het allemaal interessant, maar waar was die roze wolk?
Maar de afgelopen tijd is dit zo veranderd! Ik merk nu aan mezelf dat ik haar zoveel meer wil knuffelen, met haar wil spelen, kussen en blij van haar wordt. Dus eigenlijk hoe het moet zijn. Ik ben zo blij dat ik nu wel uren naar haar kan kijken als ze slaapt, speelt of gewoon bij me is. Ik vindt haar ook echt het mooiste babytje dat er is en ben heel trots dat vriend en ik dat gecreeërd hebben. Zo, dat moest er even uit
A doet meestal 2 langere slaapjes en een kort slaapje en nog steeds een heel lange nachtslaap.
Amereeh, lang niet gezien. Vervelend dat het een tijdje niet goed ging. Fijn dat het nu weer achter de rug is.
7Up, het zal niet met kieskeurigheid te maken hebben lijkt me. Ik denk dat hij moet ontdekken hoe dat werkt met een lepeltje enzo. En wat betreft omrollen enzo: misschien is hij wel een denker is hij degene die het eerste woordje zegt
A draait zich ook nog niet om en haar voetjes zijn wel interessant om naar te kijken, maar echt pakken doet ze nog niet. Rondjes om haar as draaien vind ze wel leuk.
Es, A heeft normaal 4 voedingen per dag. Haar 'ritme' is ongeveer: 08:30 (bv) -12:00 (bv of 200 ml) -16:00 (bv of 200 ml) -19:00 papje.
Rond 21:00 gaat ze naar bed en slaapt door tot de ochtend, dus dan weet ik niet waar ik een extra voeding zou moeten stoppen.
En daarbij is A (ook volgens het kdv) een tevreden meisje dat heel alert om zich heen kijkt. Voor ons geen reden om te denken dat het anders moet. Vaker aanleggen werkt hier overigens ook niet.
En voor de tabel: ik ben alweer een tijdje 31. (misschien geboortejaar erbij ipv leeftijd?)
Noerie: wat een vervelende nacht. Hopelijk een periode.
Vandaag naar het kdv geweest. Ze gaven aan dat A eerder honger had en daarom minder tevreden was. Misschien moest ze haar dagje vasten van gisteren even inhalen. Verder schreven ze in haar boekje dat ze lekker in haar wipstoeltje naar de spelende kinderen zat te kijken en dat ze de bedrijvigheid leuk vindt. Ik ben benieuwd in hoeverre het heeft meegespeeld dat we haar vanaf het begin overal mee naartoe hebben genomen en veel overdag in de box hebben laten slapen. Ik denk dat we het antwoord pas weten als we een tweede kindje krijgen. (nog geen concrete plannen overigens)
Nog even een taboe-onderwerp, maar ik wil het even kwijt.
Toen A net geboren was, moest ik heel erg aan haar wennen. De snelle bevalling, het feit dat ze nog geen contact maakte, het snel weer aan het werk gaan en de weinige ervaring met zo'n klein meisje, hadden hier vast invloed op. In ieder geval heb ik heel erg lang dat verliefde gevoel gemist waar je altijd over leest. Ik ben daar ook erg verdrietig over geweest. Vriend had het wel en ik was ook best jaloers. Mensen zeiden: je kunt er uren naar kijken hè? Maar ik herkende dat gevoel helemaal niet. Ik was wel blij met haar en vond het allemaal interessant, maar waar was die roze wolk?
Maar de afgelopen tijd is dit zo veranderd! Ik merk nu aan mezelf dat ik haar zoveel meer wil knuffelen, met haar wil spelen, kussen en blij van haar wordt. Dus eigenlijk hoe het moet zijn. Ik ben zo blij dat ik nu wel uren naar haar kan kijken als ze slaapt, speelt of gewoon bij me is. Ik vindt haar ook echt het mooiste babytje dat er is en ben heel trots dat vriend en ik dat gecreeërd hebben. Zo, dat moest er even uit
donderdag 15 maart 2012 om 10:24
Fruitfris, hier hetzelfde hoor kwa gevoelens voor mijn kind. In het begin was ik teveel overdonderd en vond het ook helemaal niet zo echt leuk. Het was echt niet zo dat ik mij op dag 2 al niet meer voor kon stellen dat ze er nooit geweest was. Ik vind het nu ook makkelijker en leuker worden, al weet ik soms nog steeds niet of ik dat allesoverheersende moedergevoel nu wel heb.
Net voordat ze naar het kinderdagverblijf ging, dacht ik dat ik het misschien toch wel moeilijk vond haar drie dagen weg te brengen, maar dat gevoel ging al heel snel over en nu geniet ik van die paar dagen echt even met iets anders bezig te zijn en ik merk ook dat ik niet heel erg ga haasten om haar net een half uur eerder op te kunnen halen of zo.
Oh ik heb een ontroostbaar kind in de box. Ga haar eerst eens redden.
Net voordat ze naar het kinderdagverblijf ging, dacht ik dat ik het misschien toch wel moeilijk vond haar drie dagen weg te brengen, maar dat gevoel ging al heel snel over en nu geniet ik van die paar dagen echt even met iets anders bezig te zijn en ik merk ook dat ik niet heel erg ga haasten om haar net een half uur eerder op te kunnen halen of zo.
Oh ik heb een ontroostbaar kind in de box. Ga haar eerst eens redden.
donderdag 15 maart 2012 om 11:07
Es, fijn om te horen dat ik niet de enige ben. In jouw posten kon ik tussen de regels ook al doorlezen dat jij ook niet de typische babymoeder bent. Volgens mij heb je dat ook een keer gepost. Maar heb jij ook het idee dat het een taboe-onderwerp was?
Mensen gaan er zo vanuit dat ik ontroerd was na de geboorte, dat ik haar vol tranen achter zou laten bij het kdv en vonden het vreemd dat ik haar de eerste weken niet telkens bij me had, maar ook in de box legde. En dat ik het vast vervelend vond als bijvoorbeeld kraamvisite haar vasthield. Zelfs een opmerking van mijn vader: "euh, moet jij haar niet een keer vasthouden?". Ik antwoorde dat ik haar natuurlijk na de visite weer helemaal voor mezelf had. Maar ondertussen merkte ik dat ik niet de behoefte had om haar per sé zelf vast te houden.
Mensen gaan er zo vanuit dat ik ontroerd was na de geboorte, dat ik haar vol tranen achter zou laten bij het kdv en vonden het vreemd dat ik haar de eerste weken niet telkens bij me had, maar ook in de box legde. En dat ik het vast vervelend vond als bijvoorbeeld kraamvisite haar vasthield. Zelfs een opmerking van mijn vader: "euh, moet jij haar niet een keer vasthouden?". Ik antwoorde dat ik haar natuurlijk na de visite weer helemaal voor mezelf had. Maar ondertussen merkte ik dat ik niet de behoefte had om haar per sé zelf vast te houden.
donderdag 15 maart 2012 om 12:34
@fruitfris: wat mooi verwoord!! Fijn dat je helemaal verliefd bent op je meisje! Wie zegt dat de roze wolk meteen moet beginnen? Kan toch net zo goed nu zijn!
Ik liet de eerste week ook alles langs me heen gaan. De KV deed eigenlijk alles. Overdag sliep J in de box en dan zat ik maar een beetje op de bank of lag in bed. En dan met die slapeloze nachten erbij dacht ik eerst ook 'is dit het nou? Waarom zijn we ook alweer aan kinderen begonnen?' en inderdaad veel op schoot bij kraamvisite was geen enkel probleem.
Maar is dit zo'n taboe onderwerp? Ik denk meer dat mensen het een paar jaar later niet echt meer herinneren en het in gedachte rooskleuriger maken dan het was. En natuurlijk zijn er ook mensen die wel meteen op de roze wolk zitten. Maar als ik nu zo'n klein baby'tje zie denk ik ook 'ooow wat schattig' en dan vergeet je ook haast die ellende met de slapeloze nachten en het vele voeden en een baby die alleen maar slaapt of huilt. Dus denk meer dat we het diep wegstoppen
Ik liet de eerste week ook alles langs me heen gaan. De KV deed eigenlijk alles. Overdag sliep J in de box en dan zat ik maar een beetje op de bank of lag in bed. En dan met die slapeloze nachten erbij dacht ik eerst ook 'is dit het nou? Waarom zijn we ook alweer aan kinderen begonnen?' en inderdaad veel op schoot bij kraamvisite was geen enkel probleem.
Maar is dit zo'n taboe onderwerp? Ik denk meer dat mensen het een paar jaar later niet echt meer herinneren en het in gedachte rooskleuriger maken dan het was. En natuurlijk zijn er ook mensen die wel meteen op de roze wolk zitten. Maar als ik nu zo'n klein baby'tje zie denk ik ook 'ooow wat schattig' en dan vergeet je ook haast die ellende met de slapeloze nachten en het vele voeden en een baby die alleen maar slaapt of huilt. Dus denk meer dat we het diep wegstoppen
donderdag 15 maart 2012 om 14:06
Ik geloof niet dat het echt een taboe-onderwerp is. Althans zo heb ik het niet ervaren en ik ben er best open in dat ik het niet altijd leuk vond/vind een baby. Vooral over die eerste paar weken hoorde ik nu al van meer mensen dat zij het ook vooral zwaar vonden en erg moesten wennen. Volgens mij gaat dat trouwens bij een tweede of derde makkelijker omdat je weet wat je te wachten staat. Ik zou die eerste paar weken nu ook nog best een keer over willen doen om er dus wel echt van te genieten van zo'n klein hummeltje ipv bijna alleen die moeilijke dingen te zien.
Ik had er ook geen probleem mee dat de baby bij iedereen op de arm ging. Graag zelfs, zeker na een paar weken. Ik had haar idd al genoeg vast. Wel hield ik haar graag bij mee en het voelde in het begin erg vreemd dat zij in een kamer zou liggen te slapen waar ik niet was of iig iemand anders was. Ik zou haar daarom nooit in de eerste week al op haar eigen kamer hebben kunnen laten slapen.
Dat vond ik trouwens wel verwarrend. Aan de ene kant er stiekem van dromen dat het leven weer "normaal" zou zijn, maar aan de andere kant haar altijd bij mij in de buurt willen hebben. Maar ik denk dat ook dit soort gevoelens normaal zijn.
Ik denk dat het bij ons allemaal hier op het topic wel goed zit met het moedergevoel en de hechting.
Ik had er ook geen probleem mee dat de baby bij iedereen op de arm ging. Graag zelfs, zeker na een paar weken. Ik had haar idd al genoeg vast. Wel hield ik haar graag bij mee en het voelde in het begin erg vreemd dat zij in een kamer zou liggen te slapen waar ik niet was of iig iemand anders was. Ik zou haar daarom nooit in de eerste week al op haar eigen kamer hebben kunnen laten slapen.
Dat vond ik trouwens wel verwarrend. Aan de ene kant er stiekem van dromen dat het leven weer "normaal" zou zijn, maar aan de andere kant haar altijd bij mij in de buurt willen hebben. Maar ik denk dat ook dit soort gevoelens normaal zijn.
Ik denk dat het bij ons allemaal hier op het topic wel goed zit met het moedergevoel en de hechting.
vrijdag 16 maart 2012 om 15:55
Sperzie, ik had helemaal niet gereageerd op je tand-verhaal. Is ie helemaal door nu? ijkt mij weer een heel apart gezicht.
en na alle moeilijke vragen nu weerwat luchtigers. Ik had Liesje vanochtend een tijdschrift in de hand gegeven dat zij met heel veel lol vakkundig uitelkaar geschreurd heeft. Echt zo leuk dat ze nu steeds meer echt begint te spelen. Ik kijk echt uit naar de volgende stappen.
en na alle moeilijke vragen nu weerwat luchtigers. Ik had Liesje vanochtend een tijdschrift in de hand gegeven dat zij met heel veel lol vakkundig uitelkaar geschreurd heeft. Echt zo leuk dat ze nu steeds meer echt begint te spelen. Ik kijk echt uit naar de volgende stappen.
zaterdag 17 maart 2012 om 08:00
Ik ben er weer! De vakantie was heel fijn, veel leuker nog dan we gedacht hadden!! Joris heeft superveel gezwommen en heeft er echt van genoten. En wij dus ook. Heel relaxed, zo'n huisje.
Iemand vroeg naar de vakantieplannen voor de zomer: wij gaan 2 weken naar de VS (oostkust) om mijn zwager en schoonzus op te zoeken en daarna een kleine rondreis te maken.
@7up: wat leuk om te lezen dat jouw en mijn J nog steeds zo gelijk op gaan! Joris heeft inderdaad ook helemaal zijn voeten ontdekt. Hij trekt nu zelf zijn sokken uit als hij op het speelkleed ligt en steekt zijn tenen dan in zijn mond
@ontwikkeling: Ik heb Oei ik Groei er maar weer eens bij gepakt en zie een paar dingen van na de 26-weken sprong die Joris doet: aandachtig luisteren naar een stem door de telefoon en graaien naar zijn spiegelbeeld bijvoorbeeld. En wat ook leuk is: hem twee speeltjes voor houden en hem dan laten kiezen. Hij kijkt dan heel vaak van het een naar het ander en strekt dan zijn armpjes uit naar datgene wat hij wil. Rechtop zitten gaan ook steeds beter, hij kan nu korte tijd in de triptrap zitten.
Volgens mij loopt rond deze leeftijd de ontwikkeling van baby's zo ver uit elkaar dat Oei ik Groei zich echt een slag in de rondte beschrijft
@bijvoeden: we hebben gisteren het groeiboekje van het CB gelezen en dat lijkt qua advies op het boek van Stefan Kleintjes. Behalve dan dat ze adviseren om te pureren en Kleintjes om stukjes te geven. Maar beginnen bij 6 maanden en wanneer je wat mag geven is hetzelfde. En dat het in het begin vooral kennismaken is; de eerste 9 maanden blijft melk het belangrijkst.
@bv: ik heb er de laatste tijd veel over nagedacht en denk dat ik zo rond negen maanden wil gaan afbouwen, vooral omdat ik dan weer wat meer rust heb op mijn werk en niet meer 4 dagen per week dat gesleep met de kolftas. Het hangt wel af van hoe het gaat met de introductie van vast voedsel. Weten jullie hoe het zit met opvolgmelk (kv nummber 2)? Is dat net zo voedzaam en dus net zo belangrijk als borstvoeding tussen 6 en 12 maanden? Of is het alleen maar een zuivelcomponent naast vast voedsel voor zolang baby's nog geen gewone koemelk mogen?
@sperzie: een tandje, wat snel! Wij denken dat Joris jeuk heeft aan zijn doorkomende tanden want hij bijt op alles (behalve op mijn tepel gelukkig). En met flinke kracht.
@moederschap: ik denk wel dat gemengde gevoelens in het begin een beetje een taboe zijn hoor. En volgens mij komt dat omdat iedereen zich vooral de positieve dingen herinnert. Veel ouders vergeten dat je in het begin van je baby moest léren houden.
Ik heb die eerste periode wel anders ervaren dan Es en Fruitfris. Ik vond mezelf nooit een moeder, en toen ik het werd viel het eigenlijk heel erg mee. Natuurlijk is alles pittig in het begin en was ik de eerste weken heel moe, maar het is me meegevallen hoe een kind vooral dingen toevoegt aan je leven, en geen dingen wegneemt. Behalve slaap dan. Maar het scheelt wel een hoop dat ik 4 dagen werk. Het fulltime-moederschap zou ik niet kunnen.
@slaap: wanneer halen jullie slaap in? Uitslapen in het weekend gaat met kleine kinderen niet. We nemen Joris wel in het grote bed 's morgens maar hij is dan zo wakker dat we niet meer dutten. En we zijn ook geen mensen die altijd om tien uur naar bed gaan. Dus we spreken soms af dat één van ons kan uitslapen en de ander met Joris naar beneden gaat na de ochtendvoeding (die doe ik altijd op bed). Hoe doen jullie dat?
Iemand vroeg naar de vakantieplannen voor de zomer: wij gaan 2 weken naar de VS (oostkust) om mijn zwager en schoonzus op te zoeken en daarna een kleine rondreis te maken.
@7up: wat leuk om te lezen dat jouw en mijn J nog steeds zo gelijk op gaan! Joris heeft inderdaad ook helemaal zijn voeten ontdekt. Hij trekt nu zelf zijn sokken uit als hij op het speelkleed ligt en steekt zijn tenen dan in zijn mond
@ontwikkeling: Ik heb Oei ik Groei er maar weer eens bij gepakt en zie een paar dingen van na de 26-weken sprong die Joris doet: aandachtig luisteren naar een stem door de telefoon en graaien naar zijn spiegelbeeld bijvoorbeeld. En wat ook leuk is: hem twee speeltjes voor houden en hem dan laten kiezen. Hij kijkt dan heel vaak van het een naar het ander en strekt dan zijn armpjes uit naar datgene wat hij wil. Rechtop zitten gaan ook steeds beter, hij kan nu korte tijd in de triptrap zitten.
Volgens mij loopt rond deze leeftijd de ontwikkeling van baby's zo ver uit elkaar dat Oei ik Groei zich echt een slag in de rondte beschrijft
@bijvoeden: we hebben gisteren het groeiboekje van het CB gelezen en dat lijkt qua advies op het boek van Stefan Kleintjes. Behalve dan dat ze adviseren om te pureren en Kleintjes om stukjes te geven. Maar beginnen bij 6 maanden en wanneer je wat mag geven is hetzelfde. En dat het in het begin vooral kennismaken is; de eerste 9 maanden blijft melk het belangrijkst.
@bv: ik heb er de laatste tijd veel over nagedacht en denk dat ik zo rond negen maanden wil gaan afbouwen, vooral omdat ik dan weer wat meer rust heb op mijn werk en niet meer 4 dagen per week dat gesleep met de kolftas. Het hangt wel af van hoe het gaat met de introductie van vast voedsel. Weten jullie hoe het zit met opvolgmelk (kv nummber 2)? Is dat net zo voedzaam en dus net zo belangrijk als borstvoeding tussen 6 en 12 maanden? Of is het alleen maar een zuivelcomponent naast vast voedsel voor zolang baby's nog geen gewone koemelk mogen?
@sperzie: een tandje, wat snel! Wij denken dat Joris jeuk heeft aan zijn doorkomende tanden want hij bijt op alles (behalve op mijn tepel gelukkig). En met flinke kracht.
@moederschap: ik denk wel dat gemengde gevoelens in het begin een beetje een taboe zijn hoor. En volgens mij komt dat omdat iedereen zich vooral de positieve dingen herinnert. Veel ouders vergeten dat je in het begin van je baby moest léren houden.
Ik heb die eerste periode wel anders ervaren dan Es en Fruitfris. Ik vond mezelf nooit een moeder, en toen ik het werd viel het eigenlijk heel erg mee. Natuurlijk is alles pittig in het begin en was ik de eerste weken heel moe, maar het is me meegevallen hoe een kind vooral dingen toevoegt aan je leven, en geen dingen wegneemt. Behalve slaap dan. Maar het scheelt wel een hoop dat ik 4 dagen werk. Het fulltime-moederschap zou ik niet kunnen.
@slaap: wanneer halen jullie slaap in? Uitslapen in het weekend gaat met kleine kinderen niet. We nemen Joris wel in het grote bed 's morgens maar hij is dan zo wakker dat we niet meer dutten. En we zijn ook geen mensen die altijd om tien uur naar bed gaan. Dus we spreken soms af dat één van ons kan uitslapen en de ander met Joris naar beneden gaat na de ochtendvoeding (die doe ik altijd op bed). Hoe doen jullie dat?
zaterdag 17 maart 2012 om 10:54
Het tandje is een klein wit puntje, ik weet niet hoe snel dat helemaal door moet komen?
Uitslapen/bijslapen, Simpel, dat doen we dus gewoon niet. Een enkele keer ga ik wat eerder naar bed, maar rond 22.30 kolf ik altijd nog even, omdat ik anders explodeer 's nachts, dus echt bijslapen vind ik dat ook niet, ik merk ook wel dat mijn lichaam er nu wel aan gewend is... S komt nu trouwens wisselend om voeding 's avonds en 's nachts. Of hij slaapt van 18.30 tot 6.00 of hij komt tussendoor nog 1 of 2 keer voor een voeding.
Verder alles goed hier, al is S natuurlijk weer/nog steeds verkouden. Snotteren en veel hoesten!
Uitslapen/bijslapen, Simpel, dat doen we dus gewoon niet. Een enkele keer ga ik wat eerder naar bed, maar rond 22.30 kolf ik altijd nog even, omdat ik anders explodeer 's nachts, dus echt bijslapen vind ik dat ook niet, ik merk ook wel dat mijn lichaam er nu wel aan gewend is... S komt nu trouwens wisselend om voeding 's avonds en 's nachts. Of hij slaapt van 18.30 tot 6.00 of hij komt tussendoor nog 1 of 2 keer voor een voeding.
Verder alles goed hier, al is S natuurlijk weer/nog steeds verkouden. Snotteren en veel hoesten!
zaterdag 17 maart 2012 om 18:39
Elize dat weet ik toevallig. Je hoeft niet melk als hoofdmaaltijd te geven ook niet bij borstvoeding trouwens. De meeste kinderen eten echter zo weinig ander voedsel dat ze wel aangewezen zijn op de melk (fles of borst). Maar als Joris dat wel doet dan is er niets aan de hand.
De dochter van mijn zus weigerde pertinent de fles en al helemaal als er iets anders als bv in zat. Ze drinkt nu nog geen melk. Het lijkt erop dat ze het gewoon écht niet lekker vindt en ook nooit gevonden heeft. Verschillende soorten opvolgmelk geprobeerd.
Ze vroeg echter ook steeds minder om de borst en met 9 maanden is mijn zus helemaal gestopt met borstvoeding (dochterlief kreeg toen al alleen nog maar s'nachts de borst). Voor de rest eet ze potjes, vers eten, brood, yoghurt en heel af en toe wat pap aangemaakt met melk. De kinderarts vond dit geen enkel probleem.
@wennen aan ouderschap. Ondanks dat bijna iedereen wel iets van elkaars positie herkent, zijn er toch ook echt wel verschillen zoals Elize ook al zegt. Wij hadden toevallig vrienden op bezoek met een zoontje iets jonger dan Liesje en we hadden het er nog over. Er waren veel overeenkomsten op het vlak dat ook zij het idd niet altijd leuk vinden (vooral als de baby niet doet wat je wilt natuurlijk), maar er waren toch heel andere dingen die wij als zwaar ervaren. Zij zaten echt te tobben met de gebroken nachten en trokken het bijna niet meer volgens hen. Vooral zij wist nog niet hoe zij het zou moeten doen als ze zo meteen weer aan het werk gaat. En dat terwijl ik de indruk heb dat hun zoon gemiddeld betere nachten maakt dan onze dochter. Nu sta ik zoals jullie weten ook niet te jubelen om onze nachten, maar ik vind dat toch echt niet het zwaarst van het ouderschap. Eigenlijk valt het mij heel erg mee hoe goed ik het trek, dat had ik vooraf niet verwacht. We hebben natuurlijk ook geen heel vreeselijke echte dramanachten a la zoon van Sanloes, maar toch.
Ik vind die praktische invulling van het ouderschap best goed te doen. En ik kan het best goed accepteren dat het er eenmaal bij hoort en vast ooit beter gaat. Ik vind juist al die emotionele aspecten zo zwaar. Dat ik mij kwa emoties zo lang niet mezelf voelde, het besef dat Liesje echt nooit meer weg zou gaan en ik niet meer kan gaan en staan waar ik wil.
Inmiddels ben ik daar ook best aan gewend en valt dat ook best mee, maar de gebroken nachten zijn nooit mijn grootste zorg geweest.
De dochter van mijn zus weigerde pertinent de fles en al helemaal als er iets anders als bv in zat. Ze drinkt nu nog geen melk. Het lijkt erop dat ze het gewoon écht niet lekker vindt en ook nooit gevonden heeft. Verschillende soorten opvolgmelk geprobeerd.
Ze vroeg echter ook steeds minder om de borst en met 9 maanden is mijn zus helemaal gestopt met borstvoeding (dochterlief kreeg toen al alleen nog maar s'nachts de borst). Voor de rest eet ze potjes, vers eten, brood, yoghurt en heel af en toe wat pap aangemaakt met melk. De kinderarts vond dit geen enkel probleem.
@wennen aan ouderschap. Ondanks dat bijna iedereen wel iets van elkaars positie herkent, zijn er toch ook echt wel verschillen zoals Elize ook al zegt. Wij hadden toevallig vrienden op bezoek met een zoontje iets jonger dan Liesje en we hadden het er nog over. Er waren veel overeenkomsten op het vlak dat ook zij het idd niet altijd leuk vinden (vooral als de baby niet doet wat je wilt natuurlijk), maar er waren toch heel andere dingen die wij als zwaar ervaren. Zij zaten echt te tobben met de gebroken nachten en trokken het bijna niet meer volgens hen. Vooral zij wist nog niet hoe zij het zou moeten doen als ze zo meteen weer aan het werk gaat. En dat terwijl ik de indruk heb dat hun zoon gemiddeld betere nachten maakt dan onze dochter. Nu sta ik zoals jullie weten ook niet te jubelen om onze nachten, maar ik vind dat toch echt niet het zwaarst van het ouderschap. Eigenlijk valt het mij heel erg mee hoe goed ik het trek, dat had ik vooraf niet verwacht. We hebben natuurlijk ook geen heel vreeselijke echte dramanachten a la zoon van Sanloes, maar toch.
Ik vind die praktische invulling van het ouderschap best goed te doen. En ik kan het best goed accepteren dat het er eenmaal bij hoort en vast ooit beter gaat. Ik vind juist al die emotionele aspecten zo zwaar. Dat ik mij kwa emoties zo lang niet mezelf voelde, het besef dat Liesje echt nooit meer weg zou gaan en ik niet meer kan gaan en staan waar ik wil.
Inmiddels ben ik daar ook best aan gewend en valt dat ook best mee, maar de gebroken nachten zijn nooit mijn grootste zorg geweest.
zondag 18 maart 2012 om 19:03
@Es: bedankt voor je uitleg over opvolgmelk. Op het septemberforum heb ik ook nog wat uitleg gekregen. Ik begrijp nu dat Joris goed moet leren eten voordat ik de bv kan gaan afbouwen. Voorlopig doe ik dat nog niet dus hij heeft nog tijd. Het zou ideaal zijn als ik rond 9 maanden overdag niet meer hoef te kolven.
Joris is morgen zes maanden Het kennismaken met eten gaat heel wisselend. Banaan hapte hij de 2e keer enthousiast naar. Maar wortel had hij totaal geen interesse in, terwijl hij er eerst wel op sabbelde. Ik merk ook dat hij niet graag eten aanpakt dat glibberig is (courgette, peer). Hij heeft wel op een broodkorst zitten sabbelen vandaag. Hij bijt overal op (vooral onze vingers ), volgens mij heeft hij jeuk aan zijn doorkomende tanden.
Vanmorgen trouwens even een dieptepuntje: ruzie met mijn man waar Joris bij was. Nu snap ik het schuldgevoel dat Fruitfris erover had laatst. Ik voelde me na afloop echt k*t.
Joris is morgen zes maanden Het kennismaken met eten gaat heel wisselend. Banaan hapte hij de 2e keer enthousiast naar. Maar wortel had hij totaal geen interesse in, terwijl hij er eerst wel op sabbelde. Ik merk ook dat hij niet graag eten aanpakt dat glibberig is (courgette, peer). Hij heeft wel op een broodkorst zitten sabbelen vandaag. Hij bijt overal op (vooral onze vingers ), volgens mij heeft hij jeuk aan zijn doorkomende tanden.
Vanmorgen trouwens even een dieptepuntje: ruzie met mijn man waar Joris bij was. Nu snap ik het schuldgevoel dat Fruitfris erover had laatst. Ik voelde me na afloop echt k*t.
zondag 18 maart 2012 om 19:55
Wat grappig on die wisselende successen met vast voedsel te lezen. Hier gaat het allemaal naar binnen, maar wij doen dus geen Rapley, pas vanaf een maand of 6 willen wij stukjes aanbieden, misschien zit hij dan ook eventjes in de kinderstoel.
Vanmorgen voor het eerst banaan geprobeerd, het eerste hapje is even wennen, maar zodra hij het lepeltje daarna weer ziet komen gaat dat mondje helemaal open. En als het hem niet snel genoeg gaat protesteert hij luid! Vanmiddag ook nog een klein beetje worteltjes op, hij genoot zichtbaar van het eten! S wordt er echt enthousiast van!
Over opvolgmelk weet ik ook niks, moet me daar toch een beetje in gaan verdiepen. Met 6 maanden wil ik de borstvoeding af gaan bouwen. Het lijkt me heerlijk om mijn lichaam na ongeveer 15 maanden weer voor mijzelf te hebben!
Vanmorgen voor het eerst banaan geprobeerd, het eerste hapje is even wennen, maar zodra hij het lepeltje daarna weer ziet komen gaat dat mondje helemaal open. En als het hem niet snel genoeg gaat protesteert hij luid! Vanmiddag ook nog een klein beetje worteltjes op, hij genoot zichtbaar van het eten! S wordt er echt enthousiast van!
Over opvolgmelk weet ik ook niks, moet me daar toch een beetje in gaan verdiepen. Met 6 maanden wil ik de borstvoeding af gaan bouwen. Het lijkt me heerlijk om mijn lichaam na ongeveer 15 maanden weer voor mijzelf te hebben!
zondag 18 maart 2012 om 20:38
Is er ook een 22 weken sprong? Hier sinds dit weekend veeeeel huilen, vooral voor het slapengaan. En consequent iedere twee uur wakker en ze wil dan alleen maar een ding: eten! Volgens mij heeft ze echt honger. Ik zie het nog een paar dagen aan en anders gaan wij maar ook alvast bijvoeden als ik echt het idee heb dat ze niet meer genoeg aan mijn melk heeft.
maandag 19 maart 2012 om 09:09
Oh als dat het is dan worden het nog een paar zware weken en ik vind de afgelopen drie weken al niet zo helemaal lekker gaan.
Ze is trouwens vandaag pas 22 weken en Oei ik groei gaat uit van de uitgerekende datum, dus nog minder. Dan zou ze er wel vroeg bij zijn Ach ja, zijn wij er hopelijk ook weer snel vanaf.
Afgelopen nacht ging al beter dan die twee daarvoor. Ze lag om acht uur in bed, om half 10 gevoed, om half 1 en om 5 uur. Om 6:45 wakker. Ik had wel gehoopt op wat langer slapen. Wel had ze een poepbroek en alles zat onder. Daar leek ze trouwens geen last van te hebben want ze was heel gezellig en volgens mij had ze al net na de voeding van vijf uur gepoept, ik dacht dat ik wat hoorde toen maar heb er verder niets mee gedaan.
Nu ligt ze weer op bed. Maar weer na een paar minuten heeeeel hard huilen. Terwijl ze de laaste tijd juist zonder huilen ging slapen en als ze niet moe genoeg was om te slapen juist ging kletsen zodat ik haar eruit haalde om het een half uur later nog eens te proberen.
Gelukkig is zij tussendoor wel heel gezellig en ook heel aktief, dus het kan best dat zij in een sprong zit want ze leert volgens mij idd veel nieuwe dingen en is waarschijnlijk doodmoe daarvan. Als ze op haar buik ligt dan duwt ze nu ook al vaak haar kont omhoog, ik denk dat ze dus ook niet al te lang meer wacht met tijgeren/kruipen.
Maar het zijn wel lange dagen zo. Gelukkig morgen weer naar het kdv
Ze is trouwens vandaag pas 22 weken en Oei ik groei gaat uit van de uitgerekende datum, dus nog minder. Dan zou ze er wel vroeg bij zijn Ach ja, zijn wij er hopelijk ook weer snel vanaf.
Afgelopen nacht ging al beter dan die twee daarvoor. Ze lag om acht uur in bed, om half 10 gevoed, om half 1 en om 5 uur. Om 6:45 wakker. Ik had wel gehoopt op wat langer slapen. Wel had ze een poepbroek en alles zat onder. Daar leek ze trouwens geen last van te hebben want ze was heel gezellig en volgens mij had ze al net na de voeding van vijf uur gepoept, ik dacht dat ik wat hoorde toen maar heb er verder niets mee gedaan.
Nu ligt ze weer op bed. Maar weer na een paar minuten heeeeel hard huilen. Terwijl ze de laaste tijd juist zonder huilen ging slapen en als ze niet moe genoeg was om te slapen juist ging kletsen zodat ik haar eruit haalde om het een half uur later nog eens te proberen.
Gelukkig is zij tussendoor wel heel gezellig en ook heel aktief, dus het kan best dat zij in een sprong zit want ze leert volgens mij idd veel nieuwe dingen en is waarschijnlijk doodmoe daarvan. Als ze op haar buik ligt dan duwt ze nu ook al vaak haar kont omhoog, ik denk dat ze dus ook niet al te lang meer wacht met tijgeren/kruipen.
Maar het zijn wel lange dagen zo. Gelukkig morgen weer naar het kdv
maandag 19 maart 2012 om 12:46
Dag allemaal!
Het moederschap...mijn 1e baby was mijn 2e kindje. Ik ben er langzaam ingegroeid. Eerst een relatie met iemadn met kind. Als ik daar was was er dus een kind. Ik zag en ervaarde sommige bepekringen. Ik paste ook wel eens op en voelde dan de verantwoordelijkheid. Maar we woonden apart dus ik kon ok weer weg. Toen samenwonen, meteen zwanger... 9 maaden dus fulltime een kind gehad en toen een baby erbij.
Was wel pittig maar had ook zijn voordelen. Ik wist al wat de verantwoordelijkeid was. En hoe die voelde.
Anders kan ik me heel goed voorstellen dat dat besef even zwaar drukt in het begin. Het feit dat 'ze' nooit meer weggaan is best heftig. En dat ze zo afhankelijk van je zijn.
En weet je; als man thuiskomt uit werk krijgt hij altijd meteen K. in zsijn handen gedrukt. Ben ik er ook wel even klaar mee. Lijkt me allemaal volstrekt normaal.
K. is weer benauwd maar de puffer helpt goed. Ik ben dus bang dat het een soort overgevoeligheid is. Komt voor in de familie, maar iedereen is er overheen gegroeid. Gelukkig.
Verder is nu alleen de bijna 3-jarige aan het kwakkelen. We hebben gezien dat haar amandelen enorm groot zijn. begin mei pas naar de KNO-arts. En verder is ze ook nog eens slechthorend door veel vocht. Dus misschien buisjes. Maargoed; zij wordt nu s'nachts ook 2 a 3 keer even kort wakker. Kost niet veel tijd maar ik moet er dan toch even uit. K. gaat wel weer beter gelukkig. Maar dat heb ik vaker gezegd:-).
En dan al het gedoe met zoon...leuk zeg, kinderen, haha!
K. slaapt s'ochtends meestal wel 2 uur. En dan de rest van de dag amper. 2 keer nog een kwartiertje en dat is het. Rond 7 uur/half 8 gaat ze naar bed.
Hier nog niet begonnen met bijvoeden. Over een paar weekjes maar eens. Wel leuk om te lezen allemaal.
Het moederschap...mijn 1e baby was mijn 2e kindje. Ik ben er langzaam ingegroeid. Eerst een relatie met iemadn met kind. Als ik daar was was er dus een kind. Ik zag en ervaarde sommige bepekringen. Ik paste ook wel eens op en voelde dan de verantwoordelijkheid. Maar we woonden apart dus ik kon ok weer weg. Toen samenwonen, meteen zwanger... 9 maaden dus fulltime een kind gehad en toen een baby erbij.
Was wel pittig maar had ook zijn voordelen. Ik wist al wat de verantwoordelijkeid was. En hoe die voelde.
Anders kan ik me heel goed voorstellen dat dat besef even zwaar drukt in het begin. Het feit dat 'ze' nooit meer weggaan is best heftig. En dat ze zo afhankelijk van je zijn.
En weet je; als man thuiskomt uit werk krijgt hij altijd meteen K. in zsijn handen gedrukt. Ben ik er ook wel even klaar mee. Lijkt me allemaal volstrekt normaal.
K. is weer benauwd maar de puffer helpt goed. Ik ben dus bang dat het een soort overgevoeligheid is. Komt voor in de familie, maar iedereen is er overheen gegroeid. Gelukkig.
Verder is nu alleen de bijna 3-jarige aan het kwakkelen. We hebben gezien dat haar amandelen enorm groot zijn. begin mei pas naar de KNO-arts. En verder is ze ook nog eens slechthorend door veel vocht. Dus misschien buisjes. Maargoed; zij wordt nu s'nachts ook 2 a 3 keer even kort wakker. Kost niet veel tijd maar ik moet er dan toch even uit. K. gaat wel weer beter gelukkig. Maar dat heb ik vaker gezegd:-).
En dan al het gedoe met zoon...leuk zeg, kinderen, haha!
K. slaapt s'ochtends meestal wel 2 uur. En dan de rest van de dag amper. 2 keer nog een kwartiertje en dat is het. Rond 7 uur/half 8 gaat ze naar bed.
Hier nog niet begonnen met bijvoeden. Over een paar weekjes maar eens. Wel leuk om te lezen allemaal.
maandag 19 maart 2012 om 15:28
Hallo dames,
hier zijn we inmiddels ook met banaan begonnen maar dat valt nog niet heel erg in de smaak. Hij vind het ook nog lastig van een lepel eten. Hij zit er eerder als een katje van te likken en de helft komt weer terug. En blij kijken doe hij ook niet haha.
We hebben nu een aantal dagen banaan twee keer per dag gedaan. Pureren jullie de banaan ook gewoon met een vork? Het is dan niet helemaal fijn maar dat geeft toch niet?
En bijvoorbeeld worteltjes koken jullie die den en vervolgens pureren met een staafmixer ofzo?
Ik heb op de hyves twee nieuwe foto's geplaatst.
hier zijn we inmiddels ook met banaan begonnen maar dat valt nog niet heel erg in de smaak. Hij vind het ook nog lastig van een lepel eten. Hij zit er eerder als een katje van te likken en de helft komt weer terug. En blij kijken doe hij ook niet haha.
We hebben nu een aantal dagen banaan twee keer per dag gedaan. Pureren jullie de banaan ook gewoon met een vork? Het is dan niet helemaal fijn maar dat geeft toch niet?
En bijvoorbeeld worteltjes koken jullie die den en vervolgens pureren met een staafmixer ofzo?
Ik heb op de hyves twee nieuwe foto's geplaatst.
maandag 19 maart 2012 om 19:52
Dankjewel 7up!! Ik ben ook best trots En jouw J. overmorgen!
@Lisanne: in de kennismakingsperiode pureren wij het eten niet maar geven stukjes (zie deze site. De groente en hard fruit koken we beetgaar. Dan in het handje geven of voor hem neerleggen en afwachten wat er gebeurt. Naar een banaan hapte Joris de 2e keer meteen met wijd open mond (ik zal een foto op Hyves zetten). Courgette en peer vond hij te glibberig om aan te pakken. Wortel en broccoli begon hij wel op te sabbelen/kauwen maar slikte hij nog niet door.
Als je pureert dan raden ze af om het met de staafmixer te doen. Voor behoud van structuur en vitaminen is prakken met een vork beter.
Morgen ga ik voor het eerst een nacht weg zonder man en kind. (voor mijn werk) P. moet dus 's nachts een flesje gaan opwarmen, arme hij We hebben wel bedacht dat nu Joris 6 maanden is dat dat best in de magnetron kan ipv au bain marie. Dat duurt namelijk een kwartier...
@Lisanne: in de kennismakingsperiode pureren wij het eten niet maar geven stukjes (zie deze site. De groente en hard fruit koken we beetgaar. Dan in het handje geven of voor hem neerleggen en afwachten wat er gebeurt. Naar een banaan hapte Joris de 2e keer meteen met wijd open mond (ik zal een foto op Hyves zetten). Courgette en peer vond hij te glibberig om aan te pakken. Wortel en broccoli begon hij wel op te sabbelen/kauwen maar slikte hij nog niet door.
Als je pureert dan raden ze af om het met de staafmixer te doen. Voor behoud van structuur en vitaminen is prakken met een vork beter.
Morgen ga ik voor het eerst een nacht weg zonder man en kind. (voor mijn werk) P. moet dus 's nachts een flesje gaan opwarmen, arme hij We hebben wel bedacht dat nu Joris 6 maanden is dat dat best in de magnetron kan ipv au bain marie. Dat duurt namelijk een kwartier...
maandag 19 maart 2012 om 22:12
7up gefeliciteerd met de halve verjaardag van J!
En Elize nog gefeliciteerd met die van Joris. Toch een hele mijlpaal.
Ik denk dat ik mij geen zorgen moet maken erover dat mijn Liesje niet assertief genoeg is. Vandaag was een vriendin op bezoek met een dochter die even oud is en de dames lagen samen in de box. Op de een of andere manier was het steeds zo dat geen twee tellen nadat de dochter van vriendin een speeltje gepakt had, Liesje deze van haar had overgenomen en het meisje keek steeds verbaasd naar haar lege handen.
Speelgoed delen zal Liesje dus nog wel moeten leren, maar voor nu was het echt grappig om te zien.
En Elize nog gefeliciteerd met die van Joris. Toch een hele mijlpaal.
Ik denk dat ik mij geen zorgen moet maken erover dat mijn Liesje niet assertief genoeg is. Vandaag was een vriendin op bezoek met een dochter die even oud is en de dames lagen samen in de box. Op de een of andere manier was het steeds zo dat geen twee tellen nadat de dochter van vriendin een speeltje gepakt had, Liesje deze van haar had overgenomen en het meisje keek steeds verbaasd naar haar lege handen.
Speelgoed delen zal Liesje dus nog wel moeten leren, maar voor nu was het echt grappig om te zien.
dinsdag 20 maart 2012 om 08:37
@Elize: Kan makkelijk in de magnetron hoor. En ene half jaar is inderdaad een mijlpaal. Hier nog 3 weken en dan is K. ook alweer een half jaar. Bizar snel gaat het toch. Ik vind het erg leuk maar ook wel en beetje moeilijk soms. K, is mijn laatste. Alles wat geweest is is nu dan ook echt defnitief geweest. Nooit meer zo'n pasgeboren hummeltje op mijn borst. Maar ik vind ze, stiekem, wel steeds leuker worden. Zoveel contact heb je nu ook. Erg leuk.
@Lisanne: inderdaad prakken met de vork. En kleine stukjes is niet erg hoor. Ze kokken er alleen wat meer van maar leren wel sneller.
Haha Es, goed zeg! Beter een assertief kind die je moet leren delen dan een kind die snel over zich heen laat lopen. Voor jezefl opkomne is een stuk moeilijker te leren.
@Lisanne: inderdaad prakken met de vork. En kleine stukjes is niet erg hoor. Ze kokken er alleen wat meer van maar leren wel sneller.
Haha Es, goed zeg! Beter een assertief kind die je moet leren delen dan een kind die snel over zich heen laat lopen. Voor jezefl opkomne is een stuk moeilijker te leren.