onzeker
donderdag 11 augustus 2011 om 13:47
Mijn zoontje van net 3 houdt nogal van eten, hij is geen lichtgewicht en we houden dus in de gaten wat hij binnenkrijgt. Gewoon thuis is dit geen enkel probleem. Maar de afgelopen periode hadden wij nogal aardig wat feestjes. Daar komen natuurlijk altijd de schalen met lekkere hapjes op tafel en voor de kids een zakje chips o.i.d. Mijn zoon ziet al dat eten en zou natuurlijk het liefste helemaal los gaan. Nu heb ik hem gelukkig eindelijk zo ver dat hij niet zomaar iets pakt maar het eerst aan ons vraagt. Laatst presteerde hij het wel om toen wij even niet keken zijn slag te slaan ( hier spreken wij hem wel op aan natuurlijk ). Met als gevolg scheve blikken van de gastvrouw en de opmerking dat de schalen niet voor kinderen zijn. Ik word hier onzeker van en zit dan gelijk niet meer lekker, krijg het gevoel dat ik mijn kind niet onder controle heb. Het is gewoon lastig dat hij altijd vooraan staat als het om eten gaat. De andere kinderen zijn dan gewoon lekker aan het spelen. Heeft iemand hier ervaring mee en misschien tips?
donderdag 11 augustus 2011 om 13:53
Geen ervaring (want heb geen kinderen), maar weet wel van mijn moeder, dat ik precies hetzelfde was. Maakte niet uit wat er voor me stond, ik at het op. Borden van de rest van het gezin werden door mij echt afgelikt, nootjes, vis, vlees, het maakte niet uit (zelfs restjes rode wijn en spruitjes, alles ging HOPPA naar binnen!).
Zij hebben er alleen nooit een 'probleem' van gemaakt. Toen ik 4 was en naar school ging zijn alle 'kilo's' er af gegaan en bleef er een normaal kind over.
Ik zou hem er dus niet teveel op aanspreken. Hoe meer je verbiedt hoe 'belangrijker' het wordt. Die scheve blikken zou ik al helemaal negeren.
Zij hebben er alleen nooit een 'probleem' van gemaakt. Toen ik 4 was en naar school ging zijn alle 'kilo's' er af gegaan en bleef er een normaal kind over.
Ik zou hem er dus niet teveel op aanspreken. Hoe meer je verbiedt hoe 'belangrijker' het wordt. Die scheve blikken zou ik al helemaal negeren.
donderdag 11 augustus 2011 om 13:56
Bij mij was het hetzelfde en mijn moeder heeft er wel een probleem van gemaakt. Resultaat: eetprobleem. Ik heb me nooit vrij gevoeld om te eten wat ik wilde en ik kreeg daardoor ook geen inzicht in waar ik wel en niet behoefte aan had. Het werd verboden (snoep en zoet of veel) of het moest (gezond en groen en weinig). Voordat ik dat er weer uit had...20 jaar verder...
Ik denk weleens; had ze me maar mijn gang laten gaan. Ik was vooral zo nieuwsgierig naar eten (houd ook erg van koken en kookboeken) en ik wilde gewoon alles proberen. Ik weet zeker dat het er af was gegaan als ik wat vrijer had mogen eten.
Succes, niet makkelijk! Ik ben wel blij dat je je zoontje probeert te helpen, maar maak er geen issue van, dat helpt niemand, denk ik
Ik denk weleens; had ze me maar mijn gang laten gaan. Ik was vooral zo nieuwsgierig naar eten (houd ook erg van koken en kookboeken) en ik wilde gewoon alles proberen. Ik weet zeker dat het er af was gegaan als ik wat vrijer had mogen eten.
Succes, niet makkelijk! Ik ben wel blij dat je je zoontje probeert te helpen, maar maak er geen issue van, dat helpt niemand, denk ik
donderdag 11 augustus 2011 om 13:58
Kun je misschien van te voren afspraken met hem maken??
Bijv: je mag straks 3 keer iets pakken.
Steeds weer herhalen en vertellen hoe veel hij nog mag. Ook consequenties bespreken: als je nu iets pakt, mag je de rest van de middag niks meer.
Ik praat altijd hardop met mijn dochter zodat de gastvrouw het ook hoort, zo van:
Ik weet niet of jij dat mag. Dit is denk ik voor de grote mensen.
Vaak haakt de gastvrouw hier dan wel op door te zeggen dat ze het wel mag of dat ze speciaal iets voor kinderen heeft.
Als je zoontje dan nadat het 'limiet' bereikt is nog iets krijgt aangeboden kun je het ook in je tas stoppen voor thuis....
Bijv: je mag straks 3 keer iets pakken.
Steeds weer herhalen en vertellen hoe veel hij nog mag. Ook consequenties bespreken: als je nu iets pakt, mag je de rest van de middag niks meer.
Ik praat altijd hardop met mijn dochter zodat de gastvrouw het ook hoort, zo van:
Ik weet niet of jij dat mag. Dit is denk ik voor de grote mensen.
Vaak haakt de gastvrouw hier dan wel op door te zeggen dat ze het wel mag of dat ze speciaal iets voor kinderen heeft.
Als je zoontje dan nadat het 'limiet' bereikt is nog iets krijgt aangeboden kun je het ook in je tas stoppen voor thuis....
donderdag 11 augustus 2011 om 13:59
ha ha als ik hem zijn gang laat gaan eet hij de schaal zo leeg, bodemloze put.
Dit eet hij op een dag:
Bij het ontbijt 2 volkoren boterhammen met kipfilet,kaas of zoet beleg. Tussendoor fruit. Lunch 2 volkoren boterhammen, `s middags volkoren soepstengels of fruit. Avondeten, groente met aardappels, pasta of rijst en magere yoghurt met een beetje diksap
Dit eet hij op een dag:
Bij het ontbijt 2 volkoren boterhammen met kipfilet,kaas of zoet beleg. Tussendoor fruit. Lunch 2 volkoren boterhammen, `s middags volkoren soepstengels of fruit. Avondeten, groente met aardappels, pasta of rijst en magere yoghurt met een beetje diksap
donderdag 11 augustus 2011 om 14:05
quote:juutje2011 schreef op 11 augustus 2011 @ 13:59:
ha ha als ik hem zijn gang laat gaan eet hij de schaal zo leeg, bodemloze put.
Dit eet hij op een dag:
Bij het ontbijt 2 volkoren boterhammen met kipfilet,kaas of zoet beleg. Tussendoor fruit. Lunch 2 volkoren boterhammen, `s middags volkoren soepstengels of fruit. Avondeten, groente met aardappels, pasta of rijst en magere yoghurt met een beetje diksapIk heb er geen verstand van, maar dit lijkt mij redelijk voor een kind van 3. Hoe komt het dat hij dan toch geen lichtgewicht is?
ha ha als ik hem zijn gang laat gaan eet hij de schaal zo leeg, bodemloze put.
Dit eet hij op een dag:
Bij het ontbijt 2 volkoren boterhammen met kipfilet,kaas of zoet beleg. Tussendoor fruit. Lunch 2 volkoren boterhammen, `s middags volkoren soepstengels of fruit. Avondeten, groente met aardappels, pasta of rijst en magere yoghurt met een beetje diksapIk heb er geen verstand van, maar dit lijkt mij redelijk voor een kind van 3. Hoe komt het dat hij dan toch geen lichtgewicht is?
donderdag 11 augustus 2011 om 14:09
Interessant onderwerp. Mijn dochter van nog geen 1,5 jaar stopt dus ook alles in haar mond. Als iemand (maakt niet uit wie) wat (maakt ook niet uit wat) eet of drinkt gaat ze er net zolang bij staan tot ze wat krijgt. Ook zij is iets te zwaar, maar krijgt van ons gezond eten. Ze krijgt bijvoorbeeld water te drinken en heeft nog nooit snoep of chips gehad.
Ik heb van het weekend een verjaardag en zie haar al alles van tafel pakken. Ik denk dat ik voor de "losse" aanpak ga. Niet te veel een probleem ervan maken en kleine beetjes laten proeven. Ik moet er niet aan denken dat ik als ouder verantwoordelijk zou kunnen zijn voor een eetprobleem.
Ik heb van het weekend een verjaardag en zie haar al alles van tafel pakken. Ik denk dat ik voor de "losse" aanpak ga. Niet te veel een probleem ervan maken en kleine beetjes laten proeven. Ik moet er niet aan denken dat ik als ouder verantwoordelijk zou kunnen zijn voor een eetprobleem.
donderdag 11 augustus 2011 om 14:12
Ik zou hem best zijn gang willen laten gaan met eten zodat hij het zelf kan leren/ervaren, maar ik ben zo bang dat hij dan echt te dik wordt. Hij is vanaf zijn geboorte al "geobserdeert" door eten. Vanaf een paar maanden oud zit hij al boven in de groeicurver. Zijn lengte zit beneden het gemiddelde. Hij weegt 16,5 kilo en is 95 cm lang.
donderdag 11 augustus 2011 om 14:18
quote:juutje2011 schreef op 11 augustus 2011 @ 13:59:
ha ha als ik hem zijn gang laat gaan eet hij de schaal zo leeg, bodemloze put.
Dit eet hij op een dag:
Bij het ontbijt 2 volkoren boterhammen met kipfilet,kaas of zoet beleg. Tussendoor fruit. Lunch 2 volkoren boterhammen, `s middags volkoren soepstengels of fruit. Avondeten, groente met aardappels, pasta of rijst en magere yoghurt met een beetje diksap
Dit valt voor mij niet onder de noemer bodemloze put eerlijk gezegd. Zoon is hier bijna 4 en begint nu iets te stabiliseren, maar eet rustig 3 boterhammen voor het ontbijt en 4 voor de lunch. Avondeten ligt het eraan wat we eten (hij heeft door een voedselallergie nogal wat wantrouwen tegen ander eten dan brood), maar als het iets is dat ie kent en 'vertrouwt' dan een grote portie. Tussendoor 1 keer fruit (meestal 2 stuks) en soms nog een keer een kokeje/snoepje (als hij en z'n zus eraan denken, een keer of 2 per week gemiddeld).
Zoon gaat niet los op feestjes, maar het is ook sporadisch dat er iets is wat hij mag hebben, dus dat is geen vergelijking. Dochter at op die leeftijd ook zoveel en die kon ehct blijven eten. Daar heb ik me lang zorgen over gemaakt, maar ook bij haar stabiliseert het als ze een tijdje niet veel groeit hebben we gemerkt.
De afspraak is op feestjes enz dat ze iets mogen als ze het aangeboden krijgen en dat dochter af en toe iets mag pakken, maar dat daar steeds minstens een kwartier tussen moet zitten. Zo voorkom ik dat ze de tafel plundert en ik merk bij dochter dat ze veel beter aanvoelt wanneer ze genoeg heeft als ze met aandacht eet dan dat ze maar doorstouwt.
ha ha als ik hem zijn gang laat gaan eet hij de schaal zo leeg, bodemloze put.
Dit eet hij op een dag:
Bij het ontbijt 2 volkoren boterhammen met kipfilet,kaas of zoet beleg. Tussendoor fruit. Lunch 2 volkoren boterhammen, `s middags volkoren soepstengels of fruit. Avondeten, groente met aardappels, pasta of rijst en magere yoghurt met een beetje diksap
Dit valt voor mij niet onder de noemer bodemloze put eerlijk gezegd. Zoon is hier bijna 4 en begint nu iets te stabiliseren, maar eet rustig 3 boterhammen voor het ontbijt en 4 voor de lunch. Avondeten ligt het eraan wat we eten (hij heeft door een voedselallergie nogal wat wantrouwen tegen ander eten dan brood), maar als het iets is dat ie kent en 'vertrouwt' dan een grote portie. Tussendoor 1 keer fruit (meestal 2 stuks) en soms nog een keer een kokeje/snoepje (als hij en z'n zus eraan denken, een keer of 2 per week gemiddeld).
Zoon gaat niet los op feestjes, maar het is ook sporadisch dat er iets is wat hij mag hebben, dus dat is geen vergelijking. Dochter at op die leeftijd ook zoveel en die kon ehct blijven eten. Daar heb ik me lang zorgen over gemaakt, maar ook bij haar stabiliseert het als ze een tijdje niet veel groeit hebben we gemerkt.
De afspraak is op feestjes enz dat ze iets mogen als ze het aangeboden krijgen en dat dochter af en toe iets mag pakken, maar dat daar steeds minstens een kwartier tussen moet zitten. Zo voorkom ik dat ze de tafel plundert en ik merk bij dochter dat ze veel beter aanvoelt wanneer ze genoeg heeft als ze met aandacht eet dan dat ze maar doorstouwt.
donderdag 11 augustus 2011 om 14:18
@ Juultje, ik vind het goed dat je bewust bezig bent met het gewicht van je zoontje. Als je bijvoorbeeld programma's kijkt als Mijn kind is te dik. Dan hebben de ouders vaak ook een verkeerd en ongezond eetpatroon. Die groeicurvers zijn er niet voor niks. Onze dochter zit ook steeds boven het gemiddelde, maar dat loopt samen op met haar lengte. Misschien kun je bij het CB om advies vragen, als het echt de spuitgaten uit gaat lopen.
donderdag 11 augustus 2011 om 14:23
Gewicht zegt niet alles he.. Dochter is hier dus echt een kliko. Zij is altijd licht geweest, nu met 1.28 weegt ze zo'n 20,5 kilo. Zoon daarentegen is altijd 'zwaar' geweest, hij weegt met bijna 1.10 zo'n 18,5 kilo. Juist in de periode dat hij bijna niet at (de tijd dat z'n allergie heel erg speelde) was hij 'te dik' volgens het cb, maar toen at hij dus minimaal, nu eet hij weer als een bootwerker en hij wordt er geen gram zwaarder van. Kinderen hebben gewoon veel behoefte aan energie en zolang ze die uit gezonde voeding halen kunnen ze dat volgens mij heel goed aangeven.
donderdag 11 augustus 2011 om 14:24
Onze kinderen hebben van ons geleerd dat ze eerst even vragen of ze iets mogen pakken. Dan hebben we er een beetje zicht op en zien we niet alleen wat, maar ook hoeveel ze binnen krijgen. Om ons heen zijn juist veel kinderen die niet hoeven te vragen, maar daardoor halve schalen leegeten. Ook gebeurt het dat ze iets pakken en er een hapje van nemen en dan terug leggen. Ik moet eerlijk zeggen dat ik hier niet echt van houd.
Wij krijgen van (schoon)opa en oma vaak juist reactie dat het er toch staat om van te eten. Anderen reageren juist positief en vinden het prettig dat onze kinderen vragen.
Ik zou me niet te druk maken om reacties van anderen. Hij deed het toch toen je even niet keek, dat kan iedereen gebeuren hoor.
Wij krijgen van (schoon)opa en oma vaak juist reactie dat het er toch staat om van te eten. Anderen reageren juist positief en vinden het prettig dat onze kinderen vragen.
Ik zou me niet te druk maken om reacties van anderen. Hij deed het toch toen je even niet keek, dat kan iedereen gebeuren hoor.
donderdag 11 augustus 2011 om 14:25
We zijn er i.d.d bewust mee bezig. Maar hij is wel een klein kind en mag van mij ook af en toe een ijsje of iets anders. Het moet echt niet zo zijn dat hij een eetstoornis krijgt. Ik hoop dat hij binnenkort in de lengte gaat groeien zodat de verhoudingen beter zijn. Bij het CB zeggen dat je gewoon moet afwachten.
En dat ik me wat aantrek van de scheve blikken ligt gewoon aan mijn eigen onzekerheid
En dat ik me wat aantrek van de scheve blikken ligt gewoon aan mijn eigen onzekerheid
donderdag 11 augustus 2011 om 14:52
quote:Lieveleen schreef op 11 augustus 2011 @ 13:58:
Kun je misschien van te voren afspraken met hem maken??
Bijv: je mag straks 3 keer iets pakken.
Steeds weer herhalen en vertellen hoe veel hij nog mag. Ook consequenties bespreken: als je nu iets pakt, mag je de rest van de middag niks meer.
Ik praat altijd hardop met mijn dochter zodat de gastvrouw het ook hoort, zo van:
Ik weet niet of jij dat mag. Dit is denk ik voor de grote mensen.
Vaak haakt de gastvrouw hier dan wel op door te zeggen dat ze het wel mag of dat ze speciaal iets voor kinderen heeft.
Als je zoontje dan nadat het 'limiet' bereikt is nog iets krijgt aangeboden kun je het ook in je tas stoppen voor thuis....Probeer je zoontje idd de balans aan te leren.
Kun je misschien van te voren afspraken met hem maken??
Bijv: je mag straks 3 keer iets pakken.
Steeds weer herhalen en vertellen hoe veel hij nog mag. Ook consequenties bespreken: als je nu iets pakt, mag je de rest van de middag niks meer.
Ik praat altijd hardop met mijn dochter zodat de gastvrouw het ook hoort, zo van:
Ik weet niet of jij dat mag. Dit is denk ik voor de grote mensen.
Vaak haakt de gastvrouw hier dan wel op door te zeggen dat ze het wel mag of dat ze speciaal iets voor kinderen heeft.
Als je zoontje dan nadat het 'limiet' bereikt is nog iets krijgt aangeboden kun je het ook in je tas stoppen voor thuis....Probeer je zoontje idd de balans aan te leren.
donderdag 11 augustus 2011 om 15:35
quote:xalvadora schreef op 11 augustus 2011 @ 14:52:
[...]
Probeer je zoontje idd de balans aan te leren.
Ja, maar, hij leert toch alleen balans door te gaan voelen wanneer hij genoeg heeft? Het gaat toch juist niet om het rationele bedenken dat hij genoeg heeft? Misschien heeft hij wel veel meer behoefte aan een boterham meer, of wil hij vooral graag van alles een hapje proeven maar moet hij het dan ook helemaal opeten en kan hij dan nog niet goed kiezen en wil hij alles.
Het belangrijkste wordt, imho, dat hij leert voelen wat zijn buik zegt als hij wat eet. En dat weet je pas na 20 minuten (dan wordt het verzadigings"hormoon" door je darm uitgezonden naar je hersenen). Dus inderdaad rustig en met aandacht eten is belangrijk. Je kunt wel afspreken dat hij bijv. op een feestje wel gewoon mag drinken wat hij wil, maar dat hij bijv:
-vraagt of hij wat mag hebben
-elk halfuur iets mag, maar niet tussendoor
-max drie dingen die jij uitkiest mag hebben
Meerdere opties, maar ik blijf erbij dat leren voelen wanneer je genoeg hebt, heel belangrijk is. En niet dwingen bepaalde dingen wel te eten en andere niet. Hij kan het onderscheid ws nog niet maken tussen gezond en ongezond.
Ook kun je op die leeftijd nog niet echt wat zeggen van het gewicht van je zoon. Toen ik nog geen eetstoornis had, was ik volgens de curve 10 kilo te zwaar (!), maar ik was graatmager met grote spierballen . Toen ik uitgemergeld was door mijn eetstoornis (maat 32 en ik ben echt niet klein en tenger van mezelf), woog ik nog 53 kilo. Volgens mijn BMI hoefde ik nog niet opgenomen te worden, maar gelukkig hebben ze dat wel gedaan.
Gewicht zegt dus gewoon heel weinig... Kijk eerder naar zijn gezondheid en hoeveelheid beweging. Sport en beweegt hij lekker? Veel spelen in de speeltuin en thuis?
[...]
Probeer je zoontje idd de balans aan te leren.
Ja, maar, hij leert toch alleen balans door te gaan voelen wanneer hij genoeg heeft? Het gaat toch juist niet om het rationele bedenken dat hij genoeg heeft? Misschien heeft hij wel veel meer behoefte aan een boterham meer, of wil hij vooral graag van alles een hapje proeven maar moet hij het dan ook helemaal opeten en kan hij dan nog niet goed kiezen en wil hij alles.
Het belangrijkste wordt, imho, dat hij leert voelen wat zijn buik zegt als hij wat eet. En dat weet je pas na 20 minuten (dan wordt het verzadigings"hormoon" door je darm uitgezonden naar je hersenen). Dus inderdaad rustig en met aandacht eten is belangrijk. Je kunt wel afspreken dat hij bijv. op een feestje wel gewoon mag drinken wat hij wil, maar dat hij bijv:
-vraagt of hij wat mag hebben
-elk halfuur iets mag, maar niet tussendoor
-max drie dingen die jij uitkiest mag hebben
Meerdere opties, maar ik blijf erbij dat leren voelen wanneer je genoeg hebt, heel belangrijk is. En niet dwingen bepaalde dingen wel te eten en andere niet. Hij kan het onderscheid ws nog niet maken tussen gezond en ongezond.
Ook kun je op die leeftijd nog niet echt wat zeggen van het gewicht van je zoon. Toen ik nog geen eetstoornis had, was ik volgens de curve 10 kilo te zwaar (!), maar ik was graatmager met grote spierballen . Toen ik uitgemergeld was door mijn eetstoornis (maat 32 en ik ben echt niet klein en tenger van mezelf), woog ik nog 53 kilo. Volgens mijn BMI hoefde ik nog niet opgenomen te worden, maar gelukkig hebben ze dat wel gedaan.
Gewicht zegt dus gewoon heel weinig... Kijk eerder naar zijn gezondheid en hoeveelheid beweging. Sport en beweegt hij lekker? Veel spelen in de speeltuin en thuis?