Kinderen
alle pijlers
oudste (10 jaar) botst met mij
vrijdag 6 januari 2012 om 00:03
Ik heb twee jongens. De oudste van 10 en ik hebben nogal botsende karakters. Ik erger me soms groen en geel aan hem (en dat is waarschijnlijk wederzijds).
Zijn karakter is zo totaal anders dan die van mij (klein voorbeeld, ik heb altijd haast bij hem kan het niet langzaam genoeg gaan).
Eigenlijk hebben wij zo weinig met elkaar gemeen, dat het een wonder is dat ik zijn moeder ben (het is dat hij qua uiterlijk een kopie van zijn vader is, anders zou ik denken dat hij verwisseld is).
Iemand ervaring? Komt dit ooit goed?
Zijn karakter is zo totaal anders dan die van mij (klein voorbeeld, ik heb altijd haast bij hem kan het niet langzaam genoeg gaan).
Eigenlijk hebben wij zo weinig met elkaar gemeen, dat het een wonder is dat ik zijn moeder ben (het is dat hij qua uiterlijk een kopie van zijn vader is, anders zou ik denken dat hij verwisseld is).
Iemand ervaring? Komt dit ooit goed?
vrijdag 6 januari 2012 om 00:12
Of het goed komt zal aan jou liggen. Je kunt hem ook accepteren zoals hij is. Hij is prima zoals hij is. Ook al is hij wat langzamer. Ik stel in dit geval voor om gewoon ruimer te plannen zodat je minder hoeft te haasten. Daarnaast kan je wellicht met hem wat stil staan ipv rennen zodat je leeft, ipv laat leven door alles wat je denkt te moeten.
vrijdag 6 januari 2012 om 00:16
@Rozenstruikje. Je hebt een punt dat ik hem moet aceepteren zoals hij is. Dat zou denk ik al een stuk schelen. Maar hij is zo totaal anders dan ik ben en dan heb ik het niet alleen over het langzame want daar kan ik nog wel wat mee. Maar alle interesses die hij heeft, heb ik totaal niet. En dat maakt het zo moeilijk. Ik luister naar al zijn verhalen, maar dan moet ik echt moeite doen om mijn aandacht er bij te houden. En ik zou het zo sneu voor hem vinden als hij dat doorheeft. Dan is het net of hij niet goed genoeg is en dat is hij echt wel.
vrijdag 6 januari 2012 om 00:38
Wat ik niet begrijp, is dat jij je nauwelijks kan verplaatsen blijkbaar in zijn belevingswereld. Je hoeft toch niet zelf alles leuk te vinden? Ik haat de teletubbies. Toch zocht ik stad en land voor mijn kind. Ik heb een hekel aan voetbal. Toch sta ik er bij wedstrijden.
Als je je kind gaat zien voor wie hij is, dan zie je ook waarom hij bepaalde dingen leuk vindt. Ik zelf kan mee gaan in zijn enthousiasme.
Sowieso is toch niemand helemaal gelijk aan jou. Interesse tonen is interesse krijgen.
Hij is anders dan jij. Dat maakt een kind ook zo bijzonder. Het is een heel eigen persoonlijkheidje. Zijn er dingen die je wel leuk aan hem vind en van kan genieten? Of iets wat je trots maakt. Als je richt op de positieve dingen kan je vervelende dingen beter hebben.
Als je je kind gaat zien voor wie hij is, dan zie je ook waarom hij bepaalde dingen leuk vindt. Ik zelf kan mee gaan in zijn enthousiasme.
Sowieso is toch niemand helemaal gelijk aan jou. Interesse tonen is interesse krijgen.
Hij is anders dan jij. Dat maakt een kind ook zo bijzonder. Het is een heel eigen persoonlijkheidje. Zijn er dingen die je wel leuk aan hem vind en van kan genieten? Of iets wat je trots maakt. Als je richt op de positieve dingen kan je vervelende dingen beter hebben.
vrijdag 6 januari 2012 om 00:42
Je kan het ook zien als iets moois.
Hij kan heel veel van jou leren en jij ook van hem.
Mijn zoontje is een echte dramaqueen en ik totaal niet.
Ik ben een echte binnenvetter.
Ik maak hem iets harder maar leer zelf ook meer emotie te uiten door hem omdat hij dat nodig heeft.
Ik ben een chaotisch mens, maar hij heeft veel, heel veel structuur nodig. Daar moet je toch elkaar in tegemoet komen.
Stap af van het idee dat hij alles klakkeloos over moet nemen van jou. Daar word hij te groot voor.
Ga rustig met hem zitten en bespreek het met hem.
Wat jullie prettig vinden aan elkaar en wat niet.
Zal je nog verbazen wat eruit komt.
Hij kan heel veel van jou leren en jij ook van hem.
Mijn zoontje is een echte dramaqueen en ik totaal niet.
Ik ben een echte binnenvetter.
Ik maak hem iets harder maar leer zelf ook meer emotie te uiten door hem omdat hij dat nodig heeft.
Ik ben een chaotisch mens, maar hij heeft veel, heel veel structuur nodig. Daar moet je toch elkaar in tegemoet komen.
Stap af van het idee dat hij alles klakkeloos over moet nemen van jou. Daar word hij te groot voor.
Ga rustig met hem zitten en bespreek het met hem.
Wat jullie prettig vinden aan elkaar en wat niet.
Zal je nog verbazen wat eruit komt.
vrijdag 6 januari 2012 om 00:45
Er zijn (gelukkig) genoeg dingen die ik wel leuk aan hem vindt. Het is ook niet allemaal kommer en kwel hoor. Maar als ik op een dag het vijftigste verhaal over een dinosaurus/planeet/ of ander ingewikkeld onderwerp moet horen (tot in detail wel te verstaan), dan haak ik echt af.
Als hij ergens een wedstrijd van heeft, sta ik langs te kant als meest enthousiaste fan (terwijl ik zelf niks met sport heb).
We hebben het soms gewoon heel moeilijk met elkaar, terwjl we volgens mij allebei ons best doen om het goed met elkaar te hebben.
Als hij ergens een wedstrijd van heeft, sta ik langs te kant als meest enthousiaste fan (terwijl ik zelf niks met sport heb).
We hebben het soms gewoon heel moeilijk met elkaar, terwjl we volgens mij allebei ons best doen om het goed met elkaar te hebben.
vrijdag 6 januari 2012 om 00:49
Daar kan je ook sturing aan geven. Mama is nu met iets anders bezig. Straks gaan we daar over praten. Als jij hem dagelijks echt de tijd geeft voor zijn verhalen, kan je dat ook doen. En je kunt redelijk van een dino naar een ander onderwerp gaan. Van dino, naar groen, naar groente, naar wat gaan we eten, naar wil je me helpen. Dan kan je het spruitje weer laten lijken op een dino om weer interesse tonen... Ff ter illustratie dat je er waarschijnlijk meer mee kan dan je denkt
vrijdag 6 januari 2012 om 00:51
quote:cheerlesscard schreef op 06 januari 2012 @ 00:42:
.
Stap af van het idee dat hij alles klakkeloos over moet nemen van jou. Daar word hij te groot voor.
Hahaha, dat heeft hij nog nooit gedaan.
Grappig voorbeeld. Hij zat in groep 1 en kwam helemaal verbaasd thuis dat er kindjes waren die niet naar juf... luisterden.
Ik zei toen dat ik het bijzonder vond dat er kindjes waren die niet naar hun moeder luisterden.
Nog een. Hij knipte altijd met 2 handen. Hoe vaak ik gezegd heb dat hij dat met 1 hand moest doen, maar niks hoor. 1 aflevering van de Tweenies waarin ze de schaar met 1 hand vasthielden. Hé die knippen met 1 hand. Nooit meer de schaar vastgehouden met 2 handen....
.
Stap af van het idee dat hij alles klakkeloos over moet nemen van jou. Daar word hij te groot voor.
Hahaha, dat heeft hij nog nooit gedaan.
Grappig voorbeeld. Hij zat in groep 1 en kwam helemaal verbaasd thuis dat er kindjes waren die niet naar juf... luisterden.
Ik zei toen dat ik het bijzonder vond dat er kindjes waren die niet naar hun moeder luisterden.
Nog een. Hij knipte altijd met 2 handen. Hoe vaak ik gezegd heb dat hij dat met 1 hand moest doen, maar niks hoor. 1 aflevering van de Tweenies waarin ze de schaar met 1 hand vasthielden. Hé die knippen met 1 hand. Nooit meer de schaar vastgehouden met 2 handen....
vrijdag 6 januari 2012 om 00:55
quote:deb73 schreef op 06 januari 2012 @ 00:51:
[...]
Hahaha, dat heeft hij nog nooit gedaan.
Grappig voorbeeld. Hij zat in groep 1 en kwam helemaal verbaasd thuis dat er kindjes waren die niet naar juf... luisterden.
Ik zei toen dat ik het bijzonder vond dat er kindjes waren die niet naar hun moeder luisterden.
Hoe bedoel je dat? Het komt nogal negatief over, maar denk niet dat je dat bedoelt.
Nog ee. Hij knipte altijd met 2 handen. Hoe vaak ik gezegd heb dat hij dat met 1 hand moest doen, maar niks hoor. 1 aflevering van de Tweenies waarin ze de schaar met 1 hand vasthielden. Hé die knippen met 1 hand. Nooit meer de schaar vastgehouden met 2 handen....Das toch schattig en maakt toch niets uit? Vreemde ogen dwingen. Al is het een Tweenie Je kunt beter moeilijkndoen over echt belangrijke zagen en hem lekker zijn eigen tempo laten ontwikkelen. Dit is echt geen irritatie waard.
[...]
Hahaha, dat heeft hij nog nooit gedaan.
Grappig voorbeeld. Hij zat in groep 1 en kwam helemaal verbaasd thuis dat er kindjes waren die niet naar juf... luisterden.
Ik zei toen dat ik het bijzonder vond dat er kindjes waren die niet naar hun moeder luisterden.
Hoe bedoel je dat? Het komt nogal negatief over, maar denk niet dat je dat bedoelt.
Nog ee. Hij knipte altijd met 2 handen. Hoe vaak ik gezegd heb dat hij dat met 1 hand moest doen, maar niks hoor. 1 aflevering van de Tweenies waarin ze de schaar met 1 hand vasthielden. Hé die knippen met 1 hand. Nooit meer de schaar vastgehouden met 2 handen....Das toch schattig en maakt toch niets uit? Vreemde ogen dwingen. Al is het een Tweenie Je kunt beter moeilijkndoen over echt belangrijke zagen en hem lekker zijn eigen tempo laten ontwikkelen. Dit is echt geen irritatie waard.
vrijdag 6 januari 2012 om 01:00
quote:rozenstruikje schreef op 06 januari 2012 @ 00:55:
[...]
Das toch schattig en maakt toch niets uit? Vreemde ogen dwingen. Al is het een Tweenie Je kunt beter moeilijkndoen over echt belangrijke zagen en hem lekker zijn eigen tempo laten ontwikkelen. Dit is echt geen irritatie waard.
Klopt, vind ik ook heel grappig, maar dit was om even aan te geven dat hij van mij vrij weinig aanneemt. (mijn moeder draagt hij daarentegen weer op handen en zij hem).
Maar er zit iets in onze karakters waardoor wij zo kunnen botsen, dat ik bang ben dat als hij volwassen is, we elkaar niet veel meer zullen zien.
[...]
Das toch schattig en maakt toch niets uit? Vreemde ogen dwingen. Al is het een Tweenie Je kunt beter moeilijkndoen over echt belangrijke zagen en hem lekker zijn eigen tempo laten ontwikkelen. Dit is echt geen irritatie waard.
Klopt, vind ik ook heel grappig, maar dit was om even aan te geven dat hij van mij vrij weinig aanneemt. (mijn moeder draagt hij daarentegen weer op handen en zij hem).
Maar er zit iets in onze karakters waardoor wij zo kunnen botsen, dat ik bang ben dat als hij volwassen is, we elkaar niet veel meer zullen zien.
vrijdag 6 januari 2012 om 01:07
Dat zal echt afhangen van hoe jij er komende jaren mee omgaat. Hij zal je desinteresse en gevoel wel merken. Het zit niet in zijn andere karaktertje wat dat gaat bepalen. Het heeft met oprechte interesse te maken, respect, gewenst en geliefd voelen en geborgen. Zit dat goed, zou ik me daarover geen zorgen maken. Kan hij een beetje bij je terecht voor een knuffel?
vrijdag 6 januari 2012 om 01:12
quote:deb73 schreef op 06 januari 2012 @ 01:00:
[...]
Klopt, vind ik ook heel grappig, maar dit was om even aan te geven dat hij van mij vrij weinig aanneemt. (mijn moeder draagt hij daarentegen weer op handen en zij hem).
Maar er zit iets in onze karakters waardoor wij zo kunnen botsen, dat ik bang ben dat als hij volwassen is, we elkaar niet veel meer zullen zien.
Ik vind het best vreemd dat je je daar nu al druk over maakt. Ik denk juist dat die ergernissen dan minder zullen worden, je woont allebei ergens anders en hebt je eigen leven. Dan ga je bij elkaar op bezoek en vertrek je weer voordat je je kan ergeren.
Maar misschien moet je je minder richten op hoe verschillend jullie zijn, maar juist hoe bijzonder het is en dat het niet erg is, je kan elkaar best aardig vinden hoor, ook al heb je een verschillend karakter.
[...]
Klopt, vind ik ook heel grappig, maar dit was om even aan te geven dat hij van mij vrij weinig aanneemt. (mijn moeder draagt hij daarentegen weer op handen en zij hem).
Maar er zit iets in onze karakters waardoor wij zo kunnen botsen, dat ik bang ben dat als hij volwassen is, we elkaar niet veel meer zullen zien.
Ik vind het best vreemd dat je je daar nu al druk over maakt. Ik denk juist dat die ergernissen dan minder zullen worden, je woont allebei ergens anders en hebt je eigen leven. Dan ga je bij elkaar op bezoek en vertrek je weer voordat je je kan ergeren.
Maar misschien moet je je minder richten op hoe verschillend jullie zijn, maar juist hoe bijzonder het is en dat het niet erg is, je kan elkaar best aardig vinden hoor, ook al heb je een verschillend karakter.
vrijdag 6 januari 2012 om 01:30
quote:deb73 schreef op 06 januari 2012 @ 00:51:
[...]
Hahaha, dat heeft hij nog nooit gedaan.
Grappig voorbeeld. Hij zat in groep 1 en kwam helemaal verbaasd thuis dat er kindjes waren die niet naar juf... luisterden.
Ik zei toen dat ik het bijzonder vond dat er kindjes waren die niet naar hun moeder luisterden.
Nog een. Hij knipte altijd met 2 handen. Hoe vaak ik gezegd heb dat hij dat met 1 hand moest doen, maar niks hoor. 1 aflevering van de Tweenies waarin ze de schaar met 1 hand vasthielden. Hé die knippen met 1 hand. Nooit meer de schaar vastgehouden met 2 handen....
Ik bedoelde meer qua gewoontes. Hij is langzaam, jij bent gehaast. Dat soort dingen..
Daarin moet je toch de middenweg nemen.
Hier zegt mijn zoontje ook nee hoor dat doe ik niet, van de juf moet het zo.
Ze nemen altijd alles sneller over van een ander dan van mama .
Hij heeft ook hele onsamenhangende verhalen over vanalles en nogwat. Gewoon geintereseerd luisteren vind ik niet zo moeilijk omdat ik dan zie hoe fijn hij het vind om erover te vertellen en hoe trots hij dan is.
Al boeit het onderwerp me dan weer helemaal niks.
Over later met je je niet zoveel zorgen maken. Het zou ook botsen als je precies hetzelfde bent.
[...]
Hahaha, dat heeft hij nog nooit gedaan.
Grappig voorbeeld. Hij zat in groep 1 en kwam helemaal verbaasd thuis dat er kindjes waren die niet naar juf... luisterden.
Ik zei toen dat ik het bijzonder vond dat er kindjes waren die niet naar hun moeder luisterden.
Nog een. Hij knipte altijd met 2 handen. Hoe vaak ik gezegd heb dat hij dat met 1 hand moest doen, maar niks hoor. 1 aflevering van de Tweenies waarin ze de schaar met 1 hand vasthielden. Hé die knippen met 1 hand. Nooit meer de schaar vastgehouden met 2 handen....
Ik bedoelde meer qua gewoontes. Hij is langzaam, jij bent gehaast. Dat soort dingen..
Daarin moet je toch de middenweg nemen.
Hier zegt mijn zoontje ook nee hoor dat doe ik niet, van de juf moet het zo.
Ze nemen altijd alles sneller over van een ander dan van mama .
Hij heeft ook hele onsamenhangende verhalen over vanalles en nogwat. Gewoon geintereseerd luisteren vind ik niet zo moeilijk omdat ik dan zie hoe fijn hij het vind om erover te vertellen en hoe trots hij dan is.
Al boeit het onderwerp me dan weer helemaal niks.
Over later met je je niet zoveel zorgen maken. Het zou ook botsen als je precies hetzelfde bent.
vrijdag 6 januari 2012 om 01:36
quote:deb73 schreef op 06 januari 2012 @ 00:45:Maar als ik op een dag het vijftigste verhaal over een dinosaurus/planeet/ of ander ingewikkeld onderwerp moet horen (tot in detail wel te verstaan), dan haak ik echt af.
Van mij hoef je ook niet el-le-ke scheet van je kind even interessant te vinden. Kinderen kunnen soms eindeloze verhalen hebben over neuzeldingetjes. Het ene moment zeg je 'nu even niet, ik heb nu even geen tijd en geduld voor je', het andere moment sta je er weer helemaal als hij wil vertellen of voetballen.
Volgens mij gaat het ergens mis als je vindt dat je een "geldig excuus" moet hebben (levens redden, of minstens een souffle uit de oven halen) om niet volop aandacht te hebben voor het dinosaurussenverhaal.
Mijn ongenuanceerde mening: als kinderen eindeloos geduldige ouders hebben, leren ze nooit om in een verhaal eens to the point te komen
Van mij hoef je ook niet el-le-ke scheet van je kind even interessant te vinden. Kinderen kunnen soms eindeloze verhalen hebben over neuzeldingetjes. Het ene moment zeg je 'nu even niet, ik heb nu even geen tijd en geduld voor je', het andere moment sta je er weer helemaal als hij wil vertellen of voetballen.
Volgens mij gaat het ergens mis als je vindt dat je een "geldig excuus" moet hebben (levens redden, of minstens een souffle uit de oven halen) om niet volop aandacht te hebben voor het dinosaurussenverhaal.
Mijn ongenuanceerde mening: als kinderen eindeloos geduldige ouders hebben, leren ze nooit om in een verhaal eens to the point te komen
vrijdag 6 januari 2012 om 06:17
Ik herken je verongelijktheid van mijn moeder. Wij botsen ook enorm. Nu ik volwassen ben zie ik dat het vooral voortkomt uit haar onzekerheid. Als kind al moest ik haar bevestigen in wat ze goed deed.
Af en toe probeert ze wel te luisteren, maar haakt ze af. Ook wanneer ik -ondertussen- haar leefwereld erin betrek om het begrijpelijk te maken. Mijn gedachte tegenwoordig: laat maar.
Ook de knipverhalen komen bekend voor. Je laat nu overkomen alsof hij al die tijd expres met twee handen knipte, omdat hij naar jou niet wil luisteren. Ooit erbij stilgestaan dat jouw adviezen voorwerk waren en de tweenies het laatste zetje?
De opmerking die mij het meeste raakte was "dat het bijzonder is dat kindjes niet naar hun moeder luisteren". Wat had die opmerking in hemelsnaam met het moment te maken? Hij geeft met zo'n opmerking aan dat hij zelf goed gedrag nastreeft en zich verwonderd over het slechte gedrag van anderen. En dan ga jij hem vervolgens wijzen op wat hij zelf niet goed doet?! Dus straffen?
Positieve stimulatie is ver te zoeken.
Probeer te accepteren dat je zoon anders is. En laat het idee varen dat een kind niet welwillend is of je bewust tegenwerkt. Uiteindelijk wil elk kind geliefd en geaccepteerd worden.
Af en toe probeert ze wel te luisteren, maar haakt ze af. Ook wanneer ik -ondertussen- haar leefwereld erin betrek om het begrijpelijk te maken. Mijn gedachte tegenwoordig: laat maar.
Ook de knipverhalen komen bekend voor. Je laat nu overkomen alsof hij al die tijd expres met twee handen knipte, omdat hij naar jou niet wil luisteren. Ooit erbij stilgestaan dat jouw adviezen voorwerk waren en de tweenies het laatste zetje?
De opmerking die mij het meeste raakte was "dat het bijzonder is dat kindjes niet naar hun moeder luisteren". Wat had die opmerking in hemelsnaam met het moment te maken? Hij geeft met zo'n opmerking aan dat hij zelf goed gedrag nastreeft en zich verwonderd over het slechte gedrag van anderen. En dan ga jij hem vervolgens wijzen op wat hij zelf niet goed doet?! Dus straffen?
Positieve stimulatie is ver te zoeken.
Probeer te accepteren dat je zoon anders is. En laat het idee varen dat een kind niet welwillend is of je bewust tegenwerkt. Uiteindelijk wil elk kind geliefd en geaccepteerd worden.
vrijdag 6 januari 2012 om 06:25
Oh en ik ben het ook eens met smormel dat je niet elke scheet interessant hoeft te vinden. Maar wees dan eerlijk en/of zoek naar een manier hoe hij zijn ei wel kwijt kan.
Dat is namelijk ook interesse tonen.
Maar ga niet veinzen, dat heeft een kind echt wel door.
En nog over je titel: mijn inziens kan een KIND nooit botsen met een ouder. Een ouder wel met een kind. Tenslotte is de ouder degene die het kind moet aanleren hoe met situatie om te gaan.
En als het nu al botst, maak dan je borst maar nat voor de puberteit. Dan gaat hij pas echt zijn grenzen -en de jouwe- aftasten.
Dat is namelijk ook interesse tonen.
Maar ga niet veinzen, dat heeft een kind echt wel door.
En nog over je titel: mijn inziens kan een KIND nooit botsen met een ouder. Een ouder wel met een kind. Tenslotte is de ouder degene die het kind moet aanleren hoe met situatie om te gaan.
En als het nu al botst, maak dan je borst maar nat voor de puberteit. Dan gaat hij pas echt zijn grenzen -en de jouwe- aftasten.
vrijdag 6 januari 2012 om 06:52
Komt het niet veel vaker voor dat je niet automatisch 'n klik hebt met 'n eerstelijns famililid?
Kan de vader er wel goed mee overweg en v.v.?
Misschien de vader er dan meer tijd mee laten doorbrengen. Laat hem maar mee gaan naar de voetbal bijv.
Mijn beste vriendin verzucht vaak hoe blij ze is dat ze 'n dochter heeft die helemaal haar is en dezelfde dingen leuk vindt. Lijkt me heel zwaar 'n kind te hebben waarmee je helemaal niets deelt.
Kan de vader er wel goed mee overweg en v.v.?
Misschien de vader er dan meer tijd mee laten doorbrengen. Laat hem maar mee gaan naar de voetbal bijv.
Mijn beste vriendin verzucht vaak hoe blij ze is dat ze 'n dochter heeft die helemaal haar is en dezelfde dingen leuk vindt. Lijkt me heel zwaar 'n kind te hebben waarmee je helemaal niets deelt.
vrijdag 6 januari 2012 om 07:41
Eens met Banaanaap en Janssens. De titel stuit mij enorm tegen de borst want je legt daarmee alle verantwoordelijkheid bij hem. Jij bent degene die hierin iets kunt veranderen, kijk maar naar de voorbeeldjes die hierboven bijvoorbeeld al worden gegeven. Blijf niet hangen in het verongelijkte wat je nu uitstraalt want dan krijg je het echt nog lastig.
vrijdag 6 januari 2012 om 08:34
Maar er zit iets in onze karakters waardoor wij zo kunnen botsen, dat ik bang ben dat als hij volwassen is, we elkaar niet veel meer zullen zien.
Toen mijn dochter 9 of 10 was, had ik hetzelfde. Ik heb toen bij een goede astroloog onze horoscoop laten trekken en dáár kwam heel veel uit. Ook dat het een fase was. Dan komt straks zijn puberteit en dan deel je nog minder samen..
Nu is ze 39 en we kunnen prima opschieten met elkaar, ondanks dat onze levens zó verschillend zijn en onze karakters ook.
Maar ik houd van haar om wie ze is en wat ze allemaal heeft bereikt alleen! En die verschillen tussen ons zijn er nog, maar ook heel veel overeenkomsten (zeker uiterlijk).
Ze woont in het buitenland nu en ben net terug van een weekje bij haar. Zo leuk dat iedereen dan ziet dat we moeder en dochter zijn (sommige dachten zelfs aan oudste zus...)
Toen mijn dochter 9 of 10 was, had ik hetzelfde. Ik heb toen bij een goede astroloog onze horoscoop laten trekken en dáár kwam heel veel uit. Ook dat het een fase was. Dan komt straks zijn puberteit en dan deel je nog minder samen..
Nu is ze 39 en we kunnen prima opschieten met elkaar, ondanks dat onze levens zó verschillend zijn en onze karakters ook.
Maar ik houd van haar om wie ze is en wat ze allemaal heeft bereikt alleen! En die verschillen tussen ons zijn er nog, maar ook heel veel overeenkomsten (zeker uiterlijk).
Ze woont in het buitenland nu en ben net terug van een weekje bij haar. Zo leuk dat iedereen dan ziet dat we moeder en dochter zijn (sommige dachten zelfs aan oudste zus...)
vrijdag 6 januari 2012 om 09:21
Je zoon is 10; waarschijnlijk heeft hij nu al prepuberaal gedrag. Uitdagen en tegenwerken zit er bij. Ik zou proberen zo min mogelijk aandacht aan zijn 'vervelend' gedrag geven en wat leuks met hem te ondernemen. Een keer per maand een mamma/zoon dag inplannen, waar alles om hem op zijn manier draait. En praat met hem, hoe je je voelt en wat zijn gedrag met je doet; stel vragen zodat je ook hem begrijpt en je weet hoe hij zich voelt.
Mijn zoon, ook 10, en ik hebben ook heel weinig gemeen. We botsen niet zo vaak, maar we kunnen samen heel weinig doen, terwijl mijn dochter en ik heel vaak dingen samen ondernemen. Ik praat vaak hierover met hem en ik probeer tijd met hem alleen door te brengen. Het verschil tussen mijn zoon de de jouwe is dat de mijne autisme heeft. Ik moet in zijn wereld omdat hij niet in de mijne kan.
Mijn zoon, ook 10, en ik hebben ook heel weinig gemeen. We botsen niet zo vaak, maar we kunnen samen heel weinig doen, terwijl mijn dochter en ik heel vaak dingen samen ondernemen. Ik praat vaak hierover met hem en ik probeer tijd met hem alleen door te brengen. Het verschil tussen mijn zoon de de jouwe is dat de mijne autisme heeft. Ik moet in zijn wereld omdat hij niet in de mijne kan.
vrijdag 6 januari 2012 om 09:25
@MEFS
De voorbeelden die gegeven worden gaan over het leren knippen. Dan speelt er al langer iets dan alleen het prepuberale.
Daarnaast kan een kind per definitie niet de wereld van een volwassene bevatten. Laat staan een kind met autisme.
Zoals jij met je zoontje omgaat klinkt ontzettend liefdevol.
De voorbeelden die gegeven worden gaan over het leren knippen. Dan speelt er al langer iets dan alleen het prepuberale.
Daarnaast kan een kind per definitie niet de wereld van een volwassene bevatten. Laat staan een kind met autisme.
Zoals jij met je zoontje omgaat klinkt ontzettend liefdevol.
vrijdag 6 januari 2012 om 12:15
Ik vind het prima om te zeggen dat ik met hem bots, als dat beter klinkt, maar volgens mij is het hetzelfde.
En het gaat er niet om dat wij dag en nacht ruzie hebben, maar het is gewoon heel moeilijk dat het met de jongste zo makkelijk gaat en dat het met de oudste zoveel moeite kost. Dat vind ik vooral heel zielig voor hem. Het is niet mijn bedoeling hier de zielige moeder uit te hangen omdat ik het zo zwaar vind. Ik zou het vooral voor hem heel fijn vinden dat tussen ons net wat soepeler zou verlopen.
En in sommige dingen hebben we elkaar helemaal gevonden en daar hou ik de jongste dan ook bewust bij weg omdat dat dan echt iets van ons tweetjes is.
En het gaat er niet om dat wij dag en nacht ruzie hebben, maar het is gewoon heel moeilijk dat het met de jongste zo makkelijk gaat en dat het met de oudste zoveel moeite kost. Dat vind ik vooral heel zielig voor hem. Het is niet mijn bedoeling hier de zielige moeder uit te hangen omdat ik het zo zwaar vind. Ik zou het vooral voor hem heel fijn vinden dat tussen ons net wat soepeler zou verlopen.
En in sommige dingen hebben we elkaar helemaal gevonden en daar hou ik de jongste dan ook bewust bij weg omdat dat dan echt iets van ons tweetjes is.
