Kinderen
alle pijlers
Pasgeborene slaapt slecht in eigen bed?
zondag 11 juli 2010 om 18:27
Ik ben voor het eerst moeder en loop nu met mijn 2,5 weken oude zoontje tegen een klein probleempje aan.
Zo slaapt hij ontzettend makkelijk, zolang het maar niet in zijn eigen bed is.
Overdag laten we hem gewoonlijk eerst indommelen bij ons op schoot, op de buik, in de armen of ergens bij ons (ik of de vader) in de buurt. Dit gaat dan ook uitstekend. Pas daarna kunnen we hem in zijn bedje laten slapen.
Het probleem is dus vooral snachts, hij wordt nu zo rond 4 uur en 7 uur wakker, drinkt lekker, wordt verschoont, drinkt weer (dan dut hij ook in), maar zodra ik hem dan in bed wil leggen, begint het 'gevecht'.
We laten hem nu 1,5 week, na advies van het cb, zichzelf in slaap huilen. Maar heb eigenlijk niet het idee dat het beter wordt, en bovendien is het voor mij ook een vreselijk gevoel om hem daar maar te laten liggen.
Muziek hebben we geprobeert, werkte 2 keer, nu ook niet meer.
Overdag in bed leggen terwijl hij nog niet helemaal slaapt en dan zichzelf in slaap laten huilen werkt al helemaal niet. (dan blijkt hij oppeens 2 uur lang wakker te kunnen blijven).
Badderen voor het slapen gaan word hij juist actief van.
En wandelen voor het slapen gaan werkt voor hem dan wel, maar dat ga ik niet om 4 uur snachts doen...
Wat mis ik....? Of toch consequent vol blijven houden?
Zo slaapt hij ontzettend makkelijk, zolang het maar niet in zijn eigen bed is.
Overdag laten we hem gewoonlijk eerst indommelen bij ons op schoot, op de buik, in de armen of ergens bij ons (ik of de vader) in de buurt. Dit gaat dan ook uitstekend. Pas daarna kunnen we hem in zijn bedje laten slapen.
Het probleem is dus vooral snachts, hij wordt nu zo rond 4 uur en 7 uur wakker, drinkt lekker, wordt verschoont, drinkt weer (dan dut hij ook in), maar zodra ik hem dan in bed wil leggen, begint het 'gevecht'.
We laten hem nu 1,5 week, na advies van het cb, zichzelf in slaap huilen. Maar heb eigenlijk niet het idee dat het beter wordt, en bovendien is het voor mij ook een vreselijk gevoel om hem daar maar te laten liggen.
Muziek hebben we geprobeert, werkte 2 keer, nu ook niet meer.
Overdag in bed leggen terwijl hij nog niet helemaal slaapt en dan zichzelf in slaap laten huilen werkt al helemaal niet. (dan blijkt hij oppeens 2 uur lang wakker te kunnen blijven).
Badderen voor het slapen gaan word hij juist actief van.
En wandelen voor het slapen gaan werkt voor hem dan wel, maar dat ga ik niet om 4 uur snachts doen...
Wat mis ik....? Of toch consequent vol blijven houden?
Je kunt alles positief bekijken.
zondag 11 juli 2010 om 19:21
Ik denk altijd maar: we zitten biologisch gezien op een bepaalde manier in elkaar. Daarop zijn we (en baby's dus ook!) lichamelijk en geestelijk aangepast. Mijn richtlijn is eigenlijk altijd geweest: hoe deden we dat in de oertijd, en wat voelt voor mij als moeder goed.
Laten huilen voelde voor mij zo verkeerd dat ik dat nooit gedaan heb. Dichtbij me houden voelde goed, en dat bleek ook voor ons allemaal de meeste rust (en slaap) op te leveren. Dat deden ze vroeger in de grot toch ook: baby lekker dichtbij, niet in een eigen bedje ver weg!
Heeft tot nu toe altijd prima uitgepakt.
Zoek anders de "tips voor veilig samen slapen" eens op.
Laten huilen voelde voor mij zo verkeerd dat ik dat nooit gedaan heb. Dichtbij me houden voelde goed, en dat bleek ook voor ons allemaal de meeste rust (en slaap) op te leveren. Dat deden ze vroeger in de grot toch ook: baby lekker dichtbij, niet in een eigen bedje ver weg!
Heeft tot nu toe altijd prima uitgepakt.
Zoek anders de "tips voor veilig samen slapen" eens op.
zondag 11 juli 2010 om 19:30
Ik ben het met de rest eens, gewoon lekker bij je nemen. Zo'n kleintje kan niet genoeg vertroeteld worden. verwennen op die leeftijd kan echt nog niet. Mijn zoontje heeft vaak genoeg bij mij op de borst geslapen, zowel overdag als s nachts. Nu slaapt hij als hij overdag niet wil slapen nog wel eens op de borst te slapen (en is nu 10 maand) s avonds slaapt hij wel in zn eigen bedje en ik laat hem nu ook wel huilen. Maar om een kindje van 2,5 week zich in slaap te laten huilen, ik zou er niet over kunnen. Dus vertrouw lekker op je eigen gevoel en neem hem lekker bij je in bed
zondag 11 juli 2010 om 19:47
quote:Ladydea schreef op 11 juli 2010 @ 18:43:
en later (volgens het cb) wanneer hij wat ouder is, dat hij helemaal niet meer in zijn eigen bedje wilt?Zeker de eerste 6 weken van een babyleven geldt dat niet hoor. Je kunt zelfs gerust de eerste 3 maanden toegeven aan het feit dat hij liever bij jullie in de buurt is. Dat 'opvoeden' komt daarna wel, als hij een beetje gewend is.
en later (volgens het cb) wanneer hij wat ouder is, dat hij helemaal niet meer in zijn eigen bedje wilt?Zeker de eerste 6 weken van een babyleven geldt dat niet hoor. Je kunt zelfs gerust de eerste 3 maanden toegeven aan het feit dat hij liever bij jullie in de buurt is. Dat 'opvoeden' komt daarna wel, als hij een beetje gewend is.
zondag 11 juli 2010 om 19:50
zondag 11 juli 2010 om 20:03
Hoe slaap je veilig met je baby bij je in bed:
http://www.borstvoeding.c ... nt/samen-slapen/bfhi.html
http://www.borstvoeding.c ... nt/samen-slapen/bfhi.html
zondag 11 juli 2010 om 20:16
Heb hier een ventje van een week oud en zo goed als hij overdag slaapt (op whatever locatie: box, bedje, maakt niet uit), zo 'moeilijk' gaat het na de voeding van 3 uur 's nachts. Hij is helemaal wakker en lijkt het wel gezellig te vinden bij mama of papa (die veel liever weer verder slapen haha). Volgens de kraamhulp is dat ook te verklaren: in je buik wordt je baby overdag in slaap gewiegd als je loopt en beweegt, terwijl hij 's nachts wakker is, want dan slaap jij en wordt hij niet gewiegd. Na de geboorte zitten ze nog steeds in dat ritme van overdag slapen en 's nachts (even) wakker zijn.
Heb me er inmiddels bij neergelegd dat het mannetje 's nachts een wakker moment heeft en probeer er voor zo ver mogelijk van te genieten. We knuffelen, wiegen, zingen, en na een uur - anderhalf uur valt hij dan op m'n arm in slaap, waarna ik hem heel gemakkelijk in z'n bedje kan parkeren. En zo lang ik verlof heb, slaap ik 's middags lekker bij!
Heb me er inmiddels bij neergelegd dat het mannetje 's nachts een wakker moment heeft en probeer er voor zo ver mogelijk van te genieten. We knuffelen, wiegen, zingen, en na een uur - anderhalf uur valt hij dan op m'n arm in slaap, waarna ik hem heel gemakkelijk in z'n bedje kan parkeren. En zo lang ik verlof heb, slaap ik 's middags lekker bij!
zondag 11 juli 2010 om 20:30
Kindjes van 2,5 week hebben volgens mij nog geen normaal dag/nacht-ritme. In je buik is dat ritme omgedraaid, daar kan hij nu nog last van hebben.
Had je een zware bevalling? Vacuumpomp ofzo? Daar had mijn dochter nl heel veel last van, heeft weken gehuild. Niet te troosten (begon toen ze een week oud was). Eén behandeling bij een osteopaat en het was over. Zoiets kan het ook zijn...
Sterkte!
Had je een zware bevalling? Vacuumpomp ofzo? Daar had mijn dochter nl heel veel last van, heeft weken gehuild. Niet te troosten (begon toen ze een week oud was). Eén behandeling bij een osteopaat en het was over. Zoiets kan het ook zijn...
Sterkte!
zondag 11 juli 2010 om 20:53
Hallo,
Ik heb scannend gelezen dus het kan zijn dat ik iets over het hoofd heb gezien.
als ik hoor/zie/lees dat hele kleine babytjes in een ledikantje worden gelegd dan krijg ik hier altijd een kriebel van. Zo'n klein hummeltje wil lekker knus liggen en zo'n groot ledikant lijkt me niet knus.
bovendien is een kinderwagen naast bed ook nog eens ideaal omdat je hem lekker heen en weer kunt rijden, werkt vaak rustgevend.
ik las ook de tip van het aankleedkussen in je bed leggen, deed een vriendin van mij ook.
Zelf vond ik de eerste zes weken heel onwennig (hoewel ik ontzettend genoot). Deze weken was het écht nog een kwestie van je kindje leren kennen, wat wil hij/zij. Daarna kwam er wat meer een ritme in.
Dit hoeft natuurlijk niet bij iedereen zo te zijn maar gun jezelf de tijd om je kindje te leren kennen. Doe wat je gevoel je ingeeft en probeer vooral te genieten. Het komt vanzelf en gaat vanzelf makkelijker.
Succes ermee en vooral lekker genieten!!!
Ik heb scannend gelezen dus het kan zijn dat ik iets over het hoofd heb gezien.
als ik hoor/zie/lees dat hele kleine babytjes in een ledikantje worden gelegd dan krijg ik hier altijd een kriebel van. Zo'n klein hummeltje wil lekker knus liggen en zo'n groot ledikant lijkt me niet knus.
bovendien is een kinderwagen naast bed ook nog eens ideaal omdat je hem lekker heen en weer kunt rijden, werkt vaak rustgevend.
ik las ook de tip van het aankleedkussen in je bed leggen, deed een vriendin van mij ook.
Zelf vond ik de eerste zes weken heel onwennig (hoewel ik ontzettend genoot). Deze weken was het écht nog een kwestie van je kindje leren kennen, wat wil hij/zij. Daarna kwam er wat meer een ritme in.
Dit hoeft natuurlijk niet bij iedereen zo te zijn maar gun jezelf de tijd om je kindje te leren kennen. Doe wat je gevoel je ingeeft en probeer vooral te genieten. Het komt vanzelf en gaat vanzelf makkelijker.
Succes ermee en vooral lekker genieten!!!
zondag 11 juli 2010 om 21:05
engiszins dag/ nacht ritme kwam hier pas na een week of 4. En dan bedoel ik dat hij niet meer de hele dag lag te tukken en snachts lekker wakker was. Maar overdag af en toe een uurtje wakker en snachts na zijn voeding weer verder sliep (bij ons). Snachts zijn babies vaak ook wakkerder in je buik, en dat ritme hebben ze na de geboorte ook nog. Beetje vermoeiend, maar komt echt goed
zondag 11 juli 2010 om 21:08
quote:zomaaruithetniets schreef op 11 juli 2010 @ 20:53:
Hallo,
Ik heb scannend gelezen dus het kan zijn dat ik iets over het hoofd heb gezien.
als ik hoor/zie/lees dat hele kleine babytjes in een ledikantje worden gelegd dan krijg ik hier altijd een kriebel van. Zo'n klein hummeltje wil lekker knus liggen en zo'n groot ledikant lijkt me niet knus.Denk dat je dat niet zo algemeen kunt stellen, het ene kindje (die van mij, en z'n grote zus trouwens ook) vindt het wel prettig in een ledikantje, het andere niet. Het gaat erom dat jij en je kindje je er prettig bij voelen en als ik die van mij zo lekker in z'n knusse bedje zie liggen, krijg ik echt geen kriebels.
Hallo,
Ik heb scannend gelezen dus het kan zijn dat ik iets over het hoofd heb gezien.
als ik hoor/zie/lees dat hele kleine babytjes in een ledikantje worden gelegd dan krijg ik hier altijd een kriebel van. Zo'n klein hummeltje wil lekker knus liggen en zo'n groot ledikant lijkt me niet knus.Denk dat je dat niet zo algemeen kunt stellen, het ene kindje (die van mij, en z'n grote zus trouwens ook) vindt het wel prettig in een ledikantje, het andere niet. Het gaat erom dat jij en je kindje je er prettig bij voelen en als ik die van mij zo lekker in z'n knusse bedje zie liggen, krijg ik echt geen kriebels.
zondag 11 juli 2010 om 21:43
hier hetzelfde dilemma gehad en al snel besloten dat laten huilen niet goed voelt. Samen slapen vond ik dan weer eng, ben bang dat ze uit bed valt oid.
Wat bij ons erg goed werkt(e) was om onze dochter gewoon een kwartier slapend bij ons/op ons te laten liggen. Heeft te maken met hun slaapcyclus; die wordt vaster na zo'n 10-15 minuten slaap waarna je ze veel makkelijker kunt wegleggen
Wat bij ons erg goed werkt(e) was om onze dochter gewoon een kwartier slapend bij ons/op ons te laten liggen. Heeft te maken met hun slaapcyclus; die wordt vaster na zo'n 10-15 minuten slaap waarna je ze veel makkelijker kunt wegleggen
zondag 11 juli 2010 om 21:52
zondag 11 juli 2010 om 21:55
Ach nee joh, niet in slaap laten huilen zo'n kleintje...
Kan je hem niet gaan inbakeren? Dat voelt misschien wat meer geborgen dan helemaal alleen in bed.
Mijn zoontje van bijna 5 weken slaapt 's nachts ingebakerd in zijn eigen wiegje naast mij, en overdag in de draagzak/kinderwagenbak/op mij. Kortom, ook niet in zijn eigen bed. Komt vanzelf hoor!
Kan je hem niet gaan inbakeren? Dat voelt misschien wat meer geborgen dan helemaal alleen in bed.
Mijn zoontje van bijna 5 weken slaapt 's nachts ingebakerd in zijn eigen wiegje naast mij, en overdag in de draagzak/kinderwagenbak/op mij. Kortom, ook niet in zijn eigen bed. Komt vanzelf hoor!
zondag 11 juli 2010 om 22:22
Hmm even kijken 9 mnd lekker warm in de buik en dan in een bedje tja dat is een overgang, en veel babies van die leeftijd hebben gewoon honger als ze huilen. Mijn oudste was ook zo. Sommige babies hebben meer behoefte aan fysiek contact en veilig warm gevoel bij mama in de nacht. Er is niets op tegen om ze dat de eerste maanden te geven, en jezelf ook de rust te geven. laat je niet gek maken dat je kindje ' verwend' raakt of niet meer in eigen bedje wil na een paar maand. Dat bewustzijn komt pas wat later. Sterkte
zondag 11 juli 2010 om 22:28
quote:zomaaruithetniets schreef op 11 juli 2010 @ 20:53:
als ik hoor/zie/lees dat hele kleine babytjes in een ledikantje worden gelegd dan krijg ik hier altijd een kriebel van. Zo'n klein hummeltje wil lekker knus liggen en zo'n groot ledikant lijkt me niet knus.
Mijn oudste vond het vanaf dag 1 heerlijk in haar eigen bedje, die heeft nooit bij ons in bed willen liggen, zelfs nu ze ruim 3 is niet. Mijn jongste wilde de eerste weken wel 's nachts graag bij ons zijn, maar na enkele maanden leerde ze dat ook haar eigen bedje fijn is.
als ik hoor/zie/lees dat hele kleine babytjes in een ledikantje worden gelegd dan krijg ik hier altijd een kriebel van. Zo'n klein hummeltje wil lekker knus liggen en zo'n groot ledikant lijkt me niet knus.
Mijn oudste vond het vanaf dag 1 heerlijk in haar eigen bedje, die heeft nooit bij ons in bed willen liggen, zelfs nu ze ruim 3 is niet. Mijn jongste wilde de eerste weken wel 's nachts graag bij ons zijn, maar na enkele maanden leerde ze dat ook haar eigen bedje fijn is.
zondag 11 juli 2010 om 22:37
quote:Java schreef op 11 juli 2010 @ 22:28:
[...]
Mijn oudste vond het vanaf dag 1 heerlijk in haar eigen bedje, die heeft nooit bij ons in bed willen liggen, zelfs nu ze ruim 3 is niet. Mijn jongste wilde de eerste weken wel 's nachts graag bij ons zijn, maar na enkele maanden leerde ze dat ook haar eigen bedje fijn is.
Ik zeg ook niet dat het niet kán...Ik geloof gelijk dat er genoeg baby's zijn die er wel vanaf het begin goed in slapen.
Het is gewoon mijn eigen gevoel.
Maar wanneer een kindje er niet goed in slaapt, dan is het altijd een overweging waard om het iets kleiner te proberen zoals de kinderwagen.
Niet geschoten, altijd mis
[...]
Mijn oudste vond het vanaf dag 1 heerlijk in haar eigen bedje, die heeft nooit bij ons in bed willen liggen, zelfs nu ze ruim 3 is niet. Mijn jongste wilde de eerste weken wel 's nachts graag bij ons zijn, maar na enkele maanden leerde ze dat ook haar eigen bedje fijn is.
Ik zeg ook niet dat het niet kán...Ik geloof gelijk dat er genoeg baby's zijn die er wel vanaf het begin goed in slapen.
Het is gewoon mijn eigen gevoel.
Maar wanneer een kindje er niet goed in slaapt, dan is het altijd een overweging waard om het iets kleiner te proberen zoals de kinderwagen.
Niet geschoten, altijd mis
zondag 11 juli 2010 om 23:55
quote:Troeta schreef op 11 juli 2010 @ 23:09:
Nouja, je kan het ook anders bekijken, na 9 maanden opgevouwen zitten met al die herrie van je darmen en hart is een lekker bedje met ruimte en stilte misschien wel heel lekker!
Daar denken de meeste baby's toch anders over
Mijn dochter heeft tot een jaar bij ons in bed geslapen, doet ze nu nog regelmatig, maar ze slaapt ook zonder problemen in haar eigen bed. Zonder haar dat ooit te hebben moeten leren, gewoon goed naar haar gekeken wanneer ze er aan toe was.
Van harte nog met de geboorte van je zoontje!
En het CB lekker laten kletsen. Jouw CB geeft adviezen die ze niet eens zouden moeten geven, dat 'laten huilen' (waar het nodige tegen in te brengen is) is officieel een richtlijn voor huilbaby's.
Nouja, je kan het ook anders bekijken, na 9 maanden opgevouwen zitten met al die herrie van je darmen en hart is een lekker bedje met ruimte en stilte misschien wel heel lekker!
Daar denken de meeste baby's toch anders over
Mijn dochter heeft tot een jaar bij ons in bed geslapen, doet ze nu nog regelmatig, maar ze slaapt ook zonder problemen in haar eigen bed. Zonder haar dat ooit te hebben moeten leren, gewoon goed naar haar gekeken wanneer ze er aan toe was.
Van harte nog met de geboorte van je zoontje!
En het CB lekker laten kletsen. Jouw CB geeft adviezen die ze niet eens zouden moeten geven, dat 'laten huilen' (waar het nodige tegen in te brengen is) is officieel een richtlijn voor huilbaby's.
maandag 12 juli 2010 om 00:14
Je kindje heeft 9 maanden in je buik gezeten en voelt zich lekker bij jou! Mijn jongste zoontje is 7 maanden en slaapt nog steeds bij mij op de kamer. Naast mijn zijde. Zodat als hij ook maar een piepje doet ik hem meteen kan aanraken. Laten huilen lijkt me nu al helemaal geen optie voor je kleintje. Ik doe het nooit.
maandag 12 juli 2010 om 00:45
Mijn jongste heeft ook maanden halve nachten bij ons in bed geslapen. (Wel toen ze wat ouder was, zo rond een jaar) Inmiddels slaapt ze probleemloos in haar eigen bed zonder dat we haar hebben laten huilen. Het is dus echt niet zo dat je een slaapprobleem 'kweekt' of zo als je je kind veel bij je houd.
Volg je gevoel!
Volg je gevoel!
maandag 12 juli 2010 om 00:45
Ik heb geen kind maar ga toch mijn mening delen(als dat mag): Zie het zo: als jij je hele leven in de stad hebt gewoond en je wordt opeens gedropt in de aziatische jungle...zou je in 2 weken kunnen wennen en je prettig voelen? Je kuntvan je kindje niet verwachten dat hij nu al een ritme heeft gevonden en dat alles gaat zoals het prettig is. Dat is te snel. Je kindje is in een wereld terecht gekomen waarin alles nieuw en vreemd is. De enige comfort en veiligheid die hij/zij kent ben jij omdat jij het enige bent wat vertrouwd voor hem/haar is. Als het voor je baby prettiger is om bij jou te slapen, dan zou ik hem lekker bij jou laten slapen. Laat dat CB maar lullen over per se op een eigen kamer moeten slapen. Dat zeiden ze tegen mijn moeder ook, die heeft ze bijna een middelvinger gegeven. Ik heb tot mijn 3e bij mijn ouders geslapen en toen probleemloos naar een eigen kamer gegaan. Geen enkel kind is hetzelfde(volwassenen zijn dat immers ook niet dus waarom zouden baby's dat wel zijn?) en als het CB denkt dat ze voor elke baby hetzelfde advies kunnen geven, nou dan hebben ze het mis.
