Kinderen
alle pijlers
Pleegzorg
dinsdag 2 februari 2010 om 18:16
Stigmatiserend is het wel 
Maar het ziet ernaar uit dat mijn kinderen in dagpleegzorg geplaatst zullen worden voor drie of vier dagen per week. Als het daarbij blijft na raadsonderzoek.
Ik denk niet dat het me gaat lukken om tegen de rapportages aan te boksen waar heuse zorgpunten in staan, al probeer ik het wel.
Niemand twijfelt aan mijn wil om het beste voor mijn kinderen te realiseren, maar dus wel aan mijn vermogen om dit ook voor elkaar te krijgen.
Iemand hier die al daadwerkelijk van heel dichtbij met pleegzorg te maken heeft? Ik zie een aantal beren op de weg.
* De kinderen hebben daar een swell time, ieder apart, en komen thuis en botsen weer radicaal tegen de regels en elkaar. Hoe ga je daarmee om?
* Pleegouders hebben op belangrijke onderdelen andere inzichten dan jijzelf over de opvoeding. Hoe dan?
* De mogelijkheid om zich te hechten aan de pleegouders. Wat als deze constructie niet werkt en er voor een intensievere vorm van pleegzorg moet worden gekozen (en die pleegouders alleen voor die vorm van zorg hadden gekozen)? Wat als de ouders er na een jaar tabak van hebben?
* Aanstaande pubers. Wat als de heren gaatjes zoeken tussen pleegouders en eigen moeder?
Ik ben benieuwd naar verhalen van ouders, maar meer waarschijnlijk pleegouders, ik heb hier tenslotte nog geen moeder met uithuisplaatsing zien posten, over beren uit de praktijk.
Of toeleiders naar pleegzorg natuurlijk, voor zover die inzicht hebben in de dagelijkse gang van zaken binnen zo'n uithuisplaatsing.
Maar het ziet ernaar uit dat mijn kinderen in dagpleegzorg geplaatst zullen worden voor drie of vier dagen per week. Als het daarbij blijft na raadsonderzoek.
Ik denk niet dat het me gaat lukken om tegen de rapportages aan te boksen waar heuse zorgpunten in staan, al probeer ik het wel.
Niemand twijfelt aan mijn wil om het beste voor mijn kinderen te realiseren, maar dus wel aan mijn vermogen om dit ook voor elkaar te krijgen.
Iemand hier die al daadwerkelijk van heel dichtbij met pleegzorg te maken heeft? Ik zie een aantal beren op de weg.
* De kinderen hebben daar een swell time, ieder apart, en komen thuis en botsen weer radicaal tegen de regels en elkaar. Hoe ga je daarmee om?
* Pleegouders hebben op belangrijke onderdelen andere inzichten dan jijzelf over de opvoeding. Hoe dan?
* De mogelijkheid om zich te hechten aan de pleegouders. Wat als deze constructie niet werkt en er voor een intensievere vorm van pleegzorg moet worden gekozen (en die pleegouders alleen voor die vorm van zorg hadden gekozen)? Wat als de ouders er na een jaar tabak van hebben?
* Aanstaande pubers. Wat als de heren gaatjes zoeken tussen pleegouders en eigen moeder?
Ik ben benieuwd naar verhalen van ouders, maar meer waarschijnlijk pleegouders, ik heb hier tenslotte nog geen moeder met uithuisplaatsing zien posten, over beren uit de praktijk.
Of toeleiders naar pleegzorg natuurlijk, voor zover die inzicht hebben in de dagelijkse gang van zaken binnen zo'n uithuisplaatsing.
dinsdag 2 februari 2010 om 21:20
Hai Mamzelle,
Wat moeilijk voor je! Ik wil je eerst graag heel veel sterkte toewensen.
Wij zijn pleegouders, we doen aan crisis en kortdurende opvang. Ik heb geen ervaring met maar enkele dagen opvang per week, dus hier kan ik je niet heel veel informatie over geven. Ik neem aan dat de pleegzorg tijdelijk zal zijn, dat het de bedoeling is dat je met begeiding en hulp de opvoeding over een poos weer zelf kan/mag gaan doen?
Vaak is het zo dat er eerst een kennismaking komt tussen biologische ouders en pleegouders bij een langere plaatsing. En natuurlijk kan jij aangeven wat voor jou belangrijk is in de opvoeding. De pleegouders die ik ken proberen hier altijd rekening mee te houden, maar waarschijnlijk zullen er wel verschillen zijn. Kijk of jij en je kinderen een goed gevoel hebben bij de pleegouders, of je het met de mensen kunt vinden. Helaas is er niet altijd een keuze. Door het tekort aan pleegouders gebeurt het ook wel dat er maar 1 gezin beschikbaar is.
Pleegouders kunnen er inderdaad voor kiezen een plaatsing te stoppen als het echt niet gaat in het gezin. Wij hebben dit nooit meegemaakt, maar ik weet dat het wel gebeurt.
Ik hoop dat er een fijn pleeggezin gevonden zal kunnen worden, waar jij je ook goed bij voelt. Wij proberen altijd zoveel mogelijk rekening met de biologische ouders te houden en ik weet dat de meeste pleegouders dit doen. Maar eerst maar eens afwachten wat er uit het onderzoek gaat komen.
Wat moeilijk voor je! Ik wil je eerst graag heel veel sterkte toewensen.
Wij zijn pleegouders, we doen aan crisis en kortdurende opvang. Ik heb geen ervaring met maar enkele dagen opvang per week, dus hier kan ik je niet heel veel informatie over geven. Ik neem aan dat de pleegzorg tijdelijk zal zijn, dat het de bedoeling is dat je met begeiding en hulp de opvoeding over een poos weer zelf kan/mag gaan doen?
Vaak is het zo dat er eerst een kennismaking komt tussen biologische ouders en pleegouders bij een langere plaatsing. En natuurlijk kan jij aangeven wat voor jou belangrijk is in de opvoeding. De pleegouders die ik ken proberen hier altijd rekening mee te houden, maar waarschijnlijk zullen er wel verschillen zijn. Kijk of jij en je kinderen een goed gevoel hebben bij de pleegouders, of je het met de mensen kunt vinden. Helaas is er niet altijd een keuze. Door het tekort aan pleegouders gebeurt het ook wel dat er maar 1 gezin beschikbaar is.
Pleegouders kunnen er inderdaad voor kiezen een plaatsing te stoppen als het echt niet gaat in het gezin. Wij hebben dit nooit meegemaakt, maar ik weet dat het wel gebeurt.
Ik hoop dat er een fijn pleeggezin gevonden zal kunnen worden, waar jij je ook goed bij voelt. Wij proberen altijd zoveel mogelijk rekening met de biologische ouders te houden en ik weet dat de meeste pleegouders dit doen. Maar eerst maar eens afwachten wat er uit het onderzoek gaat komen.
Ik geloof niet in bijgeloof, want dat brengt ongeluk.
dinsdag 2 februari 2010 om 21:21
quote:mamzelle schreef op 02 februari 2010 @ 21:11:
Ik bedoel dus: ik ben ook een beschadigd kind.
Alles liever dan dat mijn kinderen dat zijn. Die cirkel van ellende moet stoppen.
Ja, vind je besluit daarom erg dapper!
Ook mooi wat je zei"je kinderen zijn niet je bezit"
En dat is zo ontzettend waar!
Vind je een hele sterke vrouw, en heb erg veel bewondering voor je besluit!
Ik bedoel dus: ik ben ook een beschadigd kind.
Alles liever dan dat mijn kinderen dat zijn. Die cirkel van ellende moet stoppen.
Ja, vind je besluit daarom erg dapper!
Ook mooi wat je zei"je kinderen zijn niet je bezit"
En dat is zo ontzettend waar!
Vind je een hele sterke vrouw, en heb erg veel bewondering voor je besluit!
"The time is always right to do what's right." -Martin Luther King
dinsdag 2 februari 2010 om 21:33
Men zei wel dat het voor langdurig zou zijn. Ik denk dat ze er erg tegenop zien dat ik dus binnen een jaar of wat drie puberende jongens heb en niet bulk van het overwicht.
(Dat ik niet kan schakelen naar wat ze dan nodig hebben).
Dat de pleegzorg dus ook beeindigd kan worden vind ik een best lastige. Bij de weekendpleegzorg heb ik gevraagd of die mensen alstjeblieft willen proberen de rest van hun leven op 1 of andere manier een deel uit te blijven maken van het leven van mijn kinderen (al is het maar via een hyve of zo). Nu blijkt dat die weekendpleegzorg zo makkelijk ongedaan kan worden gemaakt als Jeugdzorg de indicatie niet meer nodig vindt.
Ik hoop dat het mijn kinderen bespaard blijft al te veel wisselingen te ondergaan. De wisselingen bij de ambulante hulp (maar ook dat er van hem iets werd verwacht) hebben in elk geval mijn Oudste al murw gemaakt voor gesprekken met die mensen. De jongsten vragen nog wel eens of K. of A. terug komen.
(Dat ik niet kan schakelen naar wat ze dan nodig hebben).
Dat de pleegzorg dus ook beeindigd kan worden vind ik een best lastige. Bij de weekendpleegzorg heb ik gevraagd of die mensen alstjeblieft willen proberen de rest van hun leven op 1 of andere manier een deel uit te blijven maken van het leven van mijn kinderen (al is het maar via een hyve of zo). Nu blijkt dat die weekendpleegzorg zo makkelijk ongedaan kan worden gemaakt als Jeugdzorg de indicatie niet meer nodig vindt.
Ik hoop dat het mijn kinderen bespaard blijft al te veel wisselingen te ondergaan. De wisselingen bij de ambulante hulp (maar ook dat er van hem iets werd verwacht) hebben in elk geval mijn Oudste al murw gemaakt voor gesprekken met die mensen. De jongsten vragen nog wel eens of K. of A. terug komen.
dinsdag 2 februari 2010 om 21:46
dinsdag 2 februari 2010 om 21:52
Lieve Mamzelle, ik heb geen ervaring met waar jij nu voor staat. Daarmee kan ik je dus niet helpen. Maar wel met een virtuele en een virtueel bosje
Het valt mij op dat je er heel realistisch in staat, hoe je denkt over kinderen die niet je bezit zijn en je eigen verleden, dat je dat voor je kinderen niet wil. Als ik een definitie zou moeten geven van wat een goede moeder zijn inhoudt, dan zou ik daarmee al zo ongeveer klaar zijn!
Maar daar heb je misschien niets aan, dat snap ik wel. Als je wil kunnen we misschien mailadressen uitwisselen? Ik kan je weinig praktische raad geven maar wel een luisterend oor.
Het valt mij op dat je er heel realistisch in staat, hoe je denkt over kinderen die niet je bezit zijn en je eigen verleden, dat je dat voor je kinderen niet wil. Als ik een definitie zou moeten geven van wat een goede moeder zijn inhoudt, dan zou ik daarmee al zo ongeveer klaar zijn!
Maar daar heb je misschien niets aan, dat snap ik wel. Als je wil kunnen we misschien mailadressen uitwisselen? Ik kan je weinig praktische raad geven maar wel een luisterend oor.
Iets anders
dinsdag 2 februari 2010 om 22:07
dinsdag 2 februari 2010 om 22:13
dinsdag 2 februari 2010 om 22:32
woensdag 3 februari 2010 om 09:28
Nog even een reality check wat betreft het belang van mijn kinderen hoor. Ik vraag zelf geen OTS aan, ik vind het doodeng dat andere mensen gaan beslissen wat het beste voor mijn kinderen is.
Ik was en ben nog steeds van mening dat ondanks alles ik zelf dat ben.
Maar goed, de wijzen mogen beslissen. En als die beslissing anders uitvalt dan mij het beste lijkt, moet ik er maar het beste van maken, toch?
Ik was en ben nog steeds van mening dat ondanks alles ik zelf dat ben.
Maar goed, de wijzen mogen beslissen. En als die beslissing anders uitvalt dan mij het beste lijkt, moet ik er maar het beste van maken, toch?
woensdag 3 februari 2010 om 10:59
woensdag 3 februari 2010 om 11:15
quote:mamzelle schreef op 03 februari 2010 @ 09:28:
Maar goed, de wijzen mogen beslissen. En als die beslissing anders uitvalt dan mij het beste lijkt, moet ik er maar het beste van maken, toch?Ik vind het zo knap dat je er op deze manier tegenaan kunt kijken. Er zijn zoveel mensen die maar blijven vechten (wat ik me best in kan denken) en daardoor soms niet meer zien dat dit niet goed is voor hun kind(eren). Ik hoop dat er een beslissing komt waarin jij je kunt vinden.
Maar goed, de wijzen mogen beslissen. En als die beslissing anders uitvalt dan mij het beste lijkt, moet ik er maar het beste van maken, toch?Ik vind het zo knap dat je er op deze manier tegenaan kunt kijken. Er zijn zoveel mensen die maar blijven vechten (wat ik me best in kan denken) en daardoor soms niet meer zien dat dit niet goed is voor hun kind(eren). Ik hoop dat er een beslissing komt waarin jij je kunt vinden.
Ik geloof niet in bijgeloof, want dat brengt ongeluk.
