Kinderen
alle pijlers
Postnatale depressie????
woensdag 6 oktober 2010 om 12:37
Lieve mensen,
Ik heb een kindje van 5 weken. En ik ben hier heel blij mee maar ik voel mij vreselijk. Ik huil om alles en ik ben superonzeker. Ik slaap bijna niet omdat ik bang ben voor wiegendood en ik durf 's avonds nergens alleen naartoe. Op het consultatiebureau zeiden ze dat ze bang zijn dat ik een postnatale depresse kan krijgen.
Wat is dit en wie heeft dit ook gehad???
Ik heb een kindje van 5 weken. En ik ben hier heel blij mee maar ik voel mij vreselijk. Ik huil om alles en ik ben superonzeker. Ik slaap bijna niet omdat ik bang ben voor wiegendood en ik durf 's avonds nergens alleen naartoe. Op het consultatiebureau zeiden ze dat ze bang zijn dat ik een postnatale depresse kan krijgen.
Wat is dit en wie heeft dit ook gehad???
woensdag 6 oktober 2010 om 12:44
Ga naar de dokter als je voor zoiets vreest. Het consultatiebureau is er voor je kind en niet om bij iets te diagnotiseren (is dit wel een nederlands woord?).
Verder kan ik mij deze gevoelens nog helder voor de geest halen hoor toen mijn dochter net een paar weken was dus of het uitzonderlijk is weet ik niet.
Note, ik had geen postnatale depressie.
Verder kan ik mij deze gevoelens nog helder voor de geest halen hoor toen mijn dochter net een paar weken was dus of het uitzonderlijk is weet ik niet.
Note, ik had geen postnatale depressie.
woensdag 6 oktober 2010 om 12:46
Hallo Bubbles,
Is dit je eerste kindje? Ik kan me voorstellen dat je zo onzeker bent, ik was het zelf ook bij mijn eerste. Als het je eerste is, dan is alles nog nieuw voor je. Je moet nog wennen aan de hele situatie en dat geeft angst en onzekerheid. Je kunt je nogal neerslachtig voel hierdoor, maar ook het slaaptekort en je hormonen die ontregeld zijn spelen een rol.
Als dit je dagelijks leven ernstig belemmert zou ik hulp inschakelen. Maar bedenk goed dat dit veel voorkomt en geef het de tijd. Laat alles over je heen gaan. Probeer je angsten met vrienden, je echtgenoot bespreekbaar te maken. Zorg ervoor dat je zelf overdag kunt rusten wanneer je baby ligt te slapen.
Het komt goed!
Is dit je eerste kindje? Ik kan me voorstellen dat je zo onzeker bent, ik was het zelf ook bij mijn eerste. Als het je eerste is, dan is alles nog nieuw voor je. Je moet nog wennen aan de hele situatie en dat geeft angst en onzekerheid. Je kunt je nogal neerslachtig voel hierdoor, maar ook het slaaptekort en je hormonen die ontregeld zijn spelen een rol.
Als dit je dagelijks leven ernstig belemmert zou ik hulp inschakelen. Maar bedenk goed dat dit veel voorkomt en geef het de tijd. Laat alles over je heen gaan. Probeer je angsten met vrienden, je echtgenoot bespreekbaar te maken. Zorg ervoor dat je zelf overdag kunt rusten wanneer je baby ligt te slapen.
Het komt goed!
woensdag 6 oktober 2010 om 12:47
Wat betreft het bang zijn voor wiegendood. Wij hebben een sensormatje voor onder het matras. Het heet Babysense van Luvion, je hebt ze ook van Nannycare. Als de baby niet meer ademt/beweegt, dan gaat het alarm af. Daardoor hoef je je zelf niet meer druk te maken, of je baby nog wel leeft en kun je rustig slapen. Ik heb het aangeschaft, omdat ik zo'n type ben dat anders 's nachts wakker zou liggen.
woensdag 6 oktober 2010 om 13:04
Ga eens in gesprek met je huisarts om te kijken of je onzekerheid een signaal is voor een PND. Ik vind het nogal wat dat het CB dat zo tegen je zegt, zonder er verder iets mee te doen.
En zo'n matje is een heel goed idee voor jou. Het helpt je misschien om het wat meer los te laten. Vraag je huisarts om zijn toestemming voor zo'n matje, dan kun je hem waarschijnlijk vergoed krijgen bij je ziektekostenverzekering.
Het komt goed
En zo'n matje is een heel goed idee voor jou. Het helpt je misschien om het wat meer los te laten. Vraag je huisarts om zijn toestemming voor zo'n matje, dan kun je hem waarschijnlijk vergoed krijgen bij je ziektekostenverzekering.
Het komt goed
woensdag 6 oktober 2010 om 13:05
Nike, ik heb die ook gehad, alleen als zoontje ook maar een beetje verschoof (en zo klein hij was, dat deed hij al), dan gingen alle bellen af en stond ik met een hartverlamming naast zijn bed. Na een week heb ik het weggeflikkerd.
TO, ik denk dat het heel verstandig is om hier even met je HA over te praten. Misschien is er niets aan de hand, maar dat kunnen wij niet zien.
TO, ik denk dat het heel verstandig is om hier even met je HA over te praten. Misschien is er niets aan de hand, maar dat kunnen wij niet zien.
woensdag 6 oktober 2010 om 13:12
Ik zou inderdaad naar je huisarts gaan. Angsten zijn vreselijk om te hebben en zeker in een periode dat alles al spannend en nieuw is. je hormonen en je lijf kunnen gekke dingen met je uithalen maar het is wel belangrijk dat jij je niet helemaal out of control voelt. Dat je de deur niet uit zou willen is iets anders dan durven. En ik denk dat die mevrouw van het CB het goed bedoelt, alleen een beetje onbenullig om dat zo voor je voeten te gooien.
Huisarts dus en als dat nog te ver is in ieder geval je partner/ en/of vriendinnen/ouders....
Sterkte en blijf naar je gevoel luisteren
Huisarts dus en als dat nog te ver is in ieder geval je partner/ en/of vriendinnen/ouders....
Sterkte en blijf naar je gevoel luisteren
Slapen is goud
woensdag 6 oktober 2010 om 13:38
quote:gizz schreef op 06 oktober 2010 @ 13:05:
Nike, ik heb die ook gehad, alleen als zoontje ook maar een beetje verschoof (en zo klein hij was, dat deed hij al), dan gingen alle bellen af en stond ik met een hartverlamming naast zijn bed. Na een week heb ik het weggeflikkerd.
TO, ik denk dat het heel verstandig is om hier even met je HA over te praten. Misschien is er niets aan de hand, maar dat kunnen wij niet zien.Oh, dat is vreemd, want dochter lag ook (bijna vanaf het begin) al onderstekop (is dat een woord?) of helemaal dwars in bed. Ze gaat het hele bed door. De enige keren dat bij ons het alarm is afgegaan, is als wij haar uit bed halen en vergeten het alarm uit te zetten. En dat is alleen maar goed, want dan weet je tenminste zeker dat het ding werkt. Beetje jammer dat zo'n duur ding dan niet goed heeft gewerkt. Ik zweer in ieder geval bij het ding en dank er mijn nachtrust aan (en het feit dat dochter lekker doorslaapt, natuurlijk).
Nike, ik heb die ook gehad, alleen als zoontje ook maar een beetje verschoof (en zo klein hij was, dat deed hij al), dan gingen alle bellen af en stond ik met een hartverlamming naast zijn bed. Na een week heb ik het weggeflikkerd.
TO, ik denk dat het heel verstandig is om hier even met je HA over te praten. Misschien is er niets aan de hand, maar dat kunnen wij niet zien.Oh, dat is vreemd, want dochter lag ook (bijna vanaf het begin) al onderstekop (is dat een woord?) of helemaal dwars in bed. Ze gaat het hele bed door. De enige keren dat bij ons het alarm is afgegaan, is als wij haar uit bed halen en vergeten het alarm uit te zetten. En dat is alleen maar goed, want dan weet je tenminste zeker dat het ding werkt. Beetje jammer dat zo'n duur ding dan niet goed heeft gewerkt. Ik zweer in ieder geval bij het ding en dank er mijn nachtrust aan (en het feit dat dochter lekker doorslaapt, natuurlijk).
woensdag 6 oktober 2010 om 13:39
Ga even bij de huisarts langs inderdaad. Ik heb zelf een PPD gehad en herken je angsten niet echt, maar een depressie uit zich bij iedereen anders natuurlijk. In het algemeen gezegd kun je denk ik wel stellen dat als er sprake is van ongegronde negatieve gevoelens en irreële angsten en/of (op je kind gerichte) boosheid, je op je hoede moet zijn. In jouw verhaal lees ik zeker irreële angsten terug. Bespreek dit met de huisarts en kijk hoe je daaraan kunt werken. (En in mijn ogen valt een angelcare matje onder het matras niet onder "werken aan irreële angsten". Je voedt het op die manier juist, vind ik.)
Dat het CB dit signaleert vind ik niet zo gek trouwens. Zorg voor het kind bieden betekent ook: vroegtijdig problemen bij de moeder signaleren die ertoe kunnen leiden dat het kind niet goed verzorgd wordt. Bij mij werd er ook altijd uitgebreid en nadrukkelijk gevraagd naar hoe het met míj ging en of ík het allemaal wel trok.
Dat het CB dit signaleert vind ik niet zo gek trouwens. Zorg voor het kind bieden betekent ook: vroegtijdig problemen bij de moeder signaleren die ertoe kunnen leiden dat het kind niet goed verzorgd wordt. Bij mij werd er ook altijd uitgebreid en nadrukkelijk gevraagd naar hoe het met míj ging en of ík het allemaal wel trok.
woensdag 6 oktober 2010 om 13:43
De werking van het angelcare matje is gebaseerd op de veronderstelling dat een kind dat stopt met ademen juist stopt met bewegen. Mijn ervaring is dat mijn kind in geval van ademnood juist ging bewegen. (Prematuur geboren kind dat zowel in de couveuse als later wat problemen met de zuurstofvoorziening heeft gehad.) Nog los van dat je met zo'n matje juist heel erg gefocust raakt op een scenario dat bijna nooit voorkomt, biedt het matje dus ook nog eens een vals gevoel van veiligheid. Niet doen dus. Wel doen: werken aan je irreële angsten.
woensdag 6 oktober 2010 om 13:50
[quote]qwertuu schreef op 06 oktober 2010 @ 13:39:
Ga even bij de huisarts langs inderdaad. Ik heb zelf een PPD gehad en herken je angsten niet echt, maar een depressie uit zich bij iedereen anders natuurlijk. In het algemeen gezegd kun je denk ik wel stellen dat als er sprake is van ongegronde negatieve gevoelens en irreële angsten en/of (op je kind gerichte) boosheid, je op je hoede moet zijn. In jouw verhaal lees ik zeker irreële angsten terug. Bespreek dit met de huisarts en kijk hoe je daaraan kunt werken. (En in mijn ogen valt een angelcare matje onder het matras niet onder "werken aan irreële angsten". Je voedt het op die manier juist, vind ik.)
Dat het CB dit signaleert vind ik niet zo gek trouwens. Zorg voor het kind bieden betekent ook: vroegtijdig problemen bij de moeder signaleren die ertoe kunnen leiden dat het kind niet goed verzorgd wordt. Bij mij werd er ook altijd uitgebreid en nadrukkelijk gevraagd naar hoe het met míj ging en of ík het allemaal wel trok.[/quote]
Hier doet het cb dat ook. Het is in het belang van de baby dat een pnd zo snel mogelijk onderkent wordt. In de dossiers van mijn meiden staat dat ik bij allebei een pnd heb gehad, dus verwacht ik dat deze keer ze er ook weer extra op zullen letten.
TO ik herken deze angsten niet, ik had wel angsten. Maar ik raad je aan om zo snel mogelijk naar je huisarts te gaan. Die kan je verder helpen. Sterkte!
Ga even bij de huisarts langs inderdaad. Ik heb zelf een PPD gehad en herken je angsten niet echt, maar een depressie uit zich bij iedereen anders natuurlijk. In het algemeen gezegd kun je denk ik wel stellen dat als er sprake is van ongegronde negatieve gevoelens en irreële angsten en/of (op je kind gerichte) boosheid, je op je hoede moet zijn. In jouw verhaal lees ik zeker irreële angsten terug. Bespreek dit met de huisarts en kijk hoe je daaraan kunt werken. (En in mijn ogen valt een angelcare matje onder het matras niet onder "werken aan irreële angsten". Je voedt het op die manier juist, vind ik.)
Dat het CB dit signaleert vind ik niet zo gek trouwens. Zorg voor het kind bieden betekent ook: vroegtijdig problemen bij de moeder signaleren die ertoe kunnen leiden dat het kind niet goed verzorgd wordt. Bij mij werd er ook altijd uitgebreid en nadrukkelijk gevraagd naar hoe het met míj ging en of ík het allemaal wel trok.[/quote]
Hier doet het cb dat ook. Het is in het belang van de baby dat een pnd zo snel mogelijk onderkent wordt. In de dossiers van mijn meiden staat dat ik bij allebei een pnd heb gehad, dus verwacht ik dat deze keer ze er ook weer extra op zullen letten.
TO ik herken deze angsten niet, ik had wel angsten. Maar ik raad je aan om zo snel mogelijk naar je huisarts te gaan. Die kan je verder helpen. Sterkte!
woensdag 6 oktober 2010 om 13:54
quote:qwertuu schreef op 06 oktober 2010 @ 13:39:
Ga even bij de huisarts langs inderdaad. Ik heb zelf een PPD gehad en herken je angsten niet echt, maar een depressie uit zich bij iedereen anders natuurlijk. In het algemeen gezegd kun je denk ik wel stellen dat als er sprake is van ongegronde negatieve gevoelens en irreële angsten en/of (op je kind gerichte) boosheid, je op je hoede moet zijn. In jouw verhaal lees ik zeker irreële angsten terug. Bespreek dit met de huisarts en kijk hoe je daaraan kunt werken. (En in mijn ogen valt een angelcare matje onder het matras niet onder "werken aan irreële angsten". Je voedt het op die manier juist, vind ik.)
Dat het CB dit signaleert vind ik niet zo gek trouwens. Zorg voor het kind bieden betekent ook: vroegtijdig problemen bij de moeder signaleren die ertoe kunnen leiden dat het kind niet goed verzorgd wordt. Bij mij werd er ook altijd uitgebreid en nadrukkelijk gevraagd naar hoe het met míj ging en of ík het allemaal wel trok.Ik vind het ook niet gek. Ik vind het gek dat het genoemd wordt, zonder dat er verdere actie op ondernomen wordt. Dat vind ik wel gek.
Ga even bij de huisarts langs inderdaad. Ik heb zelf een PPD gehad en herken je angsten niet echt, maar een depressie uit zich bij iedereen anders natuurlijk. In het algemeen gezegd kun je denk ik wel stellen dat als er sprake is van ongegronde negatieve gevoelens en irreële angsten en/of (op je kind gerichte) boosheid, je op je hoede moet zijn. In jouw verhaal lees ik zeker irreële angsten terug. Bespreek dit met de huisarts en kijk hoe je daaraan kunt werken. (En in mijn ogen valt een angelcare matje onder het matras niet onder "werken aan irreële angsten". Je voedt het op die manier juist, vind ik.)
Dat het CB dit signaleert vind ik niet zo gek trouwens. Zorg voor het kind bieden betekent ook: vroegtijdig problemen bij de moeder signaleren die ertoe kunnen leiden dat het kind niet goed verzorgd wordt. Bij mij werd er ook altijd uitgebreid en nadrukkelijk gevraagd naar hoe het met míj ging en of ík het allemaal wel trok.Ik vind het ook niet gek. Ik vind het gek dat het genoemd wordt, zonder dat er verdere actie op ondernomen wordt. Dat vind ik wel gek.
woensdag 6 oktober 2010 om 14:41
Ze heeft gezegd dat ik langs de huisarts moet. Mijn man is gelukkig niet zo paniekerig maar ik trek het niet meer. Ik ben zelfs gestopt met borstvoeding en dat vind ik zo erg. Ik heb daar echt een schuldgevoel aan overgehouden. Ik wilde dat zo rgaag maar ik werd zo moe en gestresst dat ik het niet meer kon. Ik zit ook de hele dag naast mijn kindje gewoon te kijken en bij alles schrik ik al. Ik hou dit niet langer vol
woensdag 6 oktober 2010 om 14:59
woensdag 6 oktober 2010 om 15:01
woensdag 6 oktober 2010 om 15:02
naar de huisarts!dan neem maar een grote stap over die drempel heen,maar je moet!
als het zo is,ben je nu nog redelijk op tijd er bij.ik was een stukje later,en ik heb dus momenten gehad dat ik niet meer lief was voor de kleine,puur door angst(om uit huis te moeten)slaapgebrek(gewoon helemaal op maar de slaap niet kunnen vatten)enz.
en anders de kleine een nacht uit logeren,zodat je 1 nacht met slaapmiddel eens goed door kunt halen,maakt je gelijk een ander mens...
als het zo is,ben je nu nog redelijk op tijd er bij.ik was een stukje later,en ik heb dus momenten gehad dat ik niet meer lief was voor de kleine,puur door angst(om uit huis te moeten)slaapgebrek(gewoon helemaal op maar de slaap niet kunnen vatten)enz.
en anders de kleine een nacht uit logeren,zodat je 1 nacht met slaapmiddel eens goed door kunt halen,maakt je gelijk een ander mens...
woensdag 6 oktober 2010 om 15:29
De huisarts ziet echt wel ergere dingen voorbij komen hoor. En wat Fleurtje zegt: dit is gewoon een restantje van de zwangerschap/bevalling. Ik merkte althans heel duidelijke samenhang met de hormonen. Het zijn je hormonen die ervoor zorgen dat je de dingen niet meer in proportie kunt zien. Aan je hormonen kun je niet veel veranderen, aan je irreële gedachten wel. Maar dat lukt alleen als je naar de huisarts gaat.
En echt hoor. De huisarts ziet ergere dingen voorbij komen. Ik wil je niet bang maken met de dingen die ik voelde, maar mijn advies zou echt zijn om juist nú naar de huisarts te gaan en om niet te wachten tot je de afschuwelijke gedachten ontwikkelt die ik had. Die kún je voor zijn, maar alleen als je op tijd hulp inschakelt. En op tijd is nu.
Dit is niks om je voor te schamen, er zijn veel meer vrouwen die dit hebben (het ís ook groots en ingrijpend, de geboorte van je kind) en je bent het in mijn ogen verplicht aan je kind, je gezin en jezelf om te voorkomen dat dit van kwaad tot erger gaat. Het consultatiebureau maakt zich niet voor niets zorgen. Als zij je naar de huisarts verwijzen, dan is dat niet omdat je zou falen als moeder (dan schakelen ze Jeugdzorg in ), maar omdat ze oprecht denken dat je een ziekte hebt. En een ziekte vraagt om een behandeling.
Veel sterkte.
En echt hoor. De huisarts ziet ergere dingen voorbij komen. Ik wil je niet bang maken met de dingen die ik voelde, maar mijn advies zou echt zijn om juist nú naar de huisarts te gaan en om niet te wachten tot je de afschuwelijke gedachten ontwikkelt die ik had. Die kún je voor zijn, maar alleen als je op tijd hulp inschakelt. En op tijd is nu.
Dit is niks om je voor te schamen, er zijn veel meer vrouwen die dit hebben (het ís ook groots en ingrijpend, de geboorte van je kind) en je bent het in mijn ogen verplicht aan je kind, je gezin en jezelf om te voorkomen dat dit van kwaad tot erger gaat. Het consultatiebureau maakt zich niet voor niets zorgen. Als zij je naar de huisarts verwijzen, dan is dat niet omdat je zou falen als moeder (dan schakelen ze Jeugdzorg in ), maar omdat ze oprecht denken dat je een ziekte hebt. En een ziekte vraagt om een behandeling.
Veel sterkte.
woensdag 6 oktober 2010 om 16:14
quote:Bubblesx schreef op 06 oktober 2010 @ 16:05:
Ikben blij dat jullie dit niet raar vinden.
En ik maak een afspraak en ik zorg dat er iemand meegaat. Dan kan ik ook niet terugkrabbelen.
Ik wil alleen niet te horen krijgen dat ikpillen of zo moet slikken. Dat doe ik echt niet
Zoals de rest al zegt, ga liever eerder dan later, dan ben je veel problemen voor.
Dat zei ik trouwens ook: wil geen pillen en ga ze absoluut niet slikken. Zei je van te voren ook: ik ga PERSE borstvoeding geven? Klinkt bekend. Misschien hoeft je wel helemaal niet aan de pillen maar laat het allemaal los, dat is echt het beste. Ik ben ze uiteindelijk wel gaan gebruiken. Er was niets engs aan en heeft mij goed geholpen maar het is niet bij iedereen nodig.
Nogmaals goed dat je een afspraak gaat maken, daar kunnen ze je verder helpen.
Ikben blij dat jullie dit niet raar vinden.
En ik maak een afspraak en ik zorg dat er iemand meegaat. Dan kan ik ook niet terugkrabbelen.
Ik wil alleen niet te horen krijgen dat ikpillen of zo moet slikken. Dat doe ik echt niet
Zoals de rest al zegt, ga liever eerder dan later, dan ben je veel problemen voor.
Dat zei ik trouwens ook: wil geen pillen en ga ze absoluut niet slikken. Zei je van te voren ook: ik ga PERSE borstvoeding geven? Klinkt bekend. Misschien hoeft je wel helemaal niet aan de pillen maar laat het allemaal los, dat is echt het beste. Ik ben ze uiteindelijk wel gaan gebruiken. Er was niets engs aan en heeft mij goed geholpen maar het is niet bij iedereen nodig.
Nogmaals goed dat je een afspraak gaat maken, daar kunnen ze je verder helpen.
woensdag 6 oktober 2010 om 16:21
quote:Bubblesx schreef op 06 oktober 2010 @ 16:05:
Ikben blij dat jullie dit niet raar vinden.
En ik maak een afspraak en ik zorg dat er iemand meegaat. Dan kan ik ook niet terugkrabbelen.
Ik wil alleen niet te horen krijgen dat ikpillen of zo moet slikken. Dat doe ik echt niet
waarom doe je dat echt niet?
Als je hechtingen niet genezen of zelfs ontsteken, ga dan ook echt geen antibiotica slikken?
Ikben blij dat jullie dit niet raar vinden.
En ik maak een afspraak en ik zorg dat er iemand meegaat. Dan kan ik ook niet terugkrabbelen.
Ik wil alleen niet te horen krijgen dat ikpillen of zo moet slikken. Dat doe ik echt niet
waarom doe je dat echt niet?
Als je hechtingen niet genezen of zelfs ontsteken, ga dan ook echt geen antibiotica slikken?
woensdag 6 oktober 2010 om 16:24
