Rammelende eierstokken DEEL 2
donderdag 8 april 2010 om 09:46
Wie wil er meepraten over haar kinderwens?
Heb jij ook rammelende eierstokken maar is je vriend nog niet toe aan kinderen, lucht hier je hart!
Hier kun je je 'ei' kwijt bij lotgenoten
xx
NaamLeeftijdSTART..!!N.O.D.ZwangerWanneer uitgerekendNukje33April/Mei 201029 maart 2011janine2000131April 2010 31 januari 2011Boefje29December 2009 18/09/10Frutje30Augustus 201031 augustusPipo31Oktober 2010Verkademeisje30Januari 2010 19/11/2010Assie7831Begin 2011Orchis29begin 2011Orchid34Begin 2010 12-12-10Lavender 32?Spingstof29December 2010Moimoi29April 201026 juniMoos8623juni/juli 2010?Minie86 (gaat voor de tweede)23augustus 2010Meis, 9 sep 2009Hofje7732??[/quote]
Heb jij ook rammelende eierstokken maar is je vriend nog niet toe aan kinderen, lucht hier je hart!
Hier kun je je 'ei' kwijt bij lotgenoten
xx
NaamLeeftijdSTART..!!N.O.D.ZwangerWanneer uitgerekendNukje33April/Mei 201029 maart 2011janine2000131April 2010 31 januari 2011Boefje29December 2009 18/09/10Frutje30Augustus 201031 augustusPipo31Oktober 2010Verkademeisje30Januari 2010 19/11/2010Assie7831Begin 2011Orchis29begin 2011Orchid34Begin 2010 12-12-10Lavender 32?Spingstof29December 2010Moimoi29April 201026 juniMoos8623juni/juli 2010?Minie86 (gaat voor de tweede)23augustus 2010Meis, 9 sep 2009Hofje7732??[/quote]
donderdag 22 juli 2010 om 10:28
FC: Poeh, heftige situatie waarin je je nu bevindt. En idd wat Nukje zegt pas op dat jezelf niet verliest... Wens je veel liefde toe.
Assie: thuisbevallen zit er voor mij niet in. En dat vind ik niet erg. Het lijkt me gewoon een veiliger vooruitzicht om in het ziekenhuis te bevallen. Heb het programma gisteren niet gezien.. ga de volgende keer weer kijken (alhoewel dan lig ik met mijn buikje in frankrijk ergens haha). Hou me nu nog niet bezig met de bevalling moet ik zeggen. Morgen hebben we de combitest en dat vind ik nu belangrijk...
vandaag even wat projecten overdragen en vooral rustig aan doen.
Assie: thuisbevallen zit er voor mij niet in. En dat vind ik niet erg. Het lijkt me gewoon een veiliger vooruitzicht om in het ziekenhuis te bevallen. Heb het programma gisteren niet gezien.. ga de volgende keer weer kijken (alhoewel dan lig ik met mijn buikje in frankrijk ergens haha). Hou me nu nog niet bezig met de bevalling moet ik zeggen. Morgen hebben we de combitest en dat vind ik nu belangrijk...
vandaag even wat projecten overdragen en vooral rustig aan doen.
donderdag 22 juli 2010 om 10:40
Janine: bijna vakantie! Lekker hoor. En logisch dat je met een tweeling niet thuis kan bevallen. Je zal waarschijnlijk zelfs de keuze keizersnede of natuurlijke bevalling krijgen. Als ze op het eind verkeerd liggen wordt het sowieso een keizersnede......lijkt me lastig thuis
Hebben jullie alles al klaar voor de vakantie? En hoe lang gaan jullie ook al weer?
Hebben jullie alles al klaar voor de vakantie? En hoe lang gaan jullie ook al weer?
donderdag 22 juli 2010 om 10:45
Bedankt voor het warme welkom!
Ik heb het programma gisteren ook gezien.... Wat een kabaal maakte die vrouw idd! Maar echt goed dat ze toch nog natuurlijk heeft kunnen bevallen! En ik hou mijn adem dan toch weer in hé... Als het kindje er is en dan niet huilt. En vooral omdat het woord meconium was gevallen. Ik dacht nog; het zal toch niet zijn dat het kindje in problemen komt! Maar gelukkig was hij gezond.
Nukje; op één of andere manier horen de buren niks! Tja, of je moet op klaarlichte dag met de ramen open gaan liggen schreeuwen.... Meestal schreeuw je ook minder hard dan je zelf denkt. Bij het programma van gisteren hing er een microfoon boven haar, dus dan komt het wel luider over denk ik. Ik heb in de kraam gewerkt, en het valt erg mee! Lijkt me wel grappig. Ben je je hond uit aan het laten, loop je voorbij een huis waar je iemand hoort bevallen.
Assie; Dat we vruchtbaar zijn is 1 ding wat zeker is. Tenminste, er van uit gaande dat het in de loop van de jaren niet ineens verminderd is?
Dus dat is zeer zeker een hele fijne gedachten. Helaas weet ik ook al van te voren dat het geen pretje gaat worden en ik onder begeleiding kom te staan voor, tijdens en na de zwangerschap. Ook daar is over gesproken en over getwijfeld. Maar ook dat vertel ik nog wel.
Het is inderdaad een bijzondere situatie. We kennen elkaar al heel erg lang dus 3/4 jaar lijkt heel kort om dan al over kinderen te praten, maar aangezien het traject dat we doormoeten intensief zal zijn, moet er ook wel gepraat worden.
We wilden altijd al een tweede kindje, na de geboorte van onze dochter moesten we 3 jaar wachten, en na die tijd hadden we de behoefte nog niet echt. En anderhalf jaar daarna gingen we uit elkaar. Tja, dan houd het ook op!
Ik moet nog gaan werken, begin om 13.00. Gelukkig is het vandaag niet zo warm.... Morgen nog en dan lekker weekend! Voor mij nog 2 weken werken tot ik vakantie heb. Hier al meiden met vakantie? En wat zijn jullie plannen?
Ik heb het programma gisteren ook gezien.... Wat een kabaal maakte die vrouw idd! Maar echt goed dat ze toch nog natuurlijk heeft kunnen bevallen! En ik hou mijn adem dan toch weer in hé... Als het kindje er is en dan niet huilt. En vooral omdat het woord meconium was gevallen. Ik dacht nog; het zal toch niet zijn dat het kindje in problemen komt! Maar gelukkig was hij gezond.
Nukje; op één of andere manier horen de buren niks! Tja, of je moet op klaarlichte dag met de ramen open gaan liggen schreeuwen.... Meestal schreeuw je ook minder hard dan je zelf denkt. Bij het programma van gisteren hing er een microfoon boven haar, dus dan komt het wel luider over denk ik. Ik heb in de kraam gewerkt, en het valt erg mee! Lijkt me wel grappig. Ben je je hond uit aan het laten, loop je voorbij een huis waar je iemand hoort bevallen.
Assie; Dat we vruchtbaar zijn is 1 ding wat zeker is. Tenminste, er van uit gaande dat het in de loop van de jaren niet ineens verminderd is?
Dus dat is zeer zeker een hele fijne gedachten. Helaas weet ik ook al van te voren dat het geen pretje gaat worden en ik onder begeleiding kom te staan voor, tijdens en na de zwangerschap. Ook daar is over gesproken en over getwijfeld. Maar ook dat vertel ik nog wel.
Het is inderdaad een bijzondere situatie. We kennen elkaar al heel erg lang dus 3/4 jaar lijkt heel kort om dan al over kinderen te praten, maar aangezien het traject dat we doormoeten intensief zal zijn, moet er ook wel gepraat worden.
We wilden altijd al een tweede kindje, na de geboorte van onze dochter moesten we 3 jaar wachten, en na die tijd hadden we de behoefte nog niet echt. En anderhalf jaar daarna gingen we uit elkaar. Tja, dan houd het ook op!
Ik moet nog gaan werken, begin om 13.00. Gelukkig is het vandaag niet zo warm.... Morgen nog en dan lekker weekend! Voor mij nog 2 weken werken tot ik vakantie heb. Hier al meiden met vakantie? En wat zijn jullie plannen?
donderdag 22 juli 2010 om 10:51
assie: neuh, niet niet alles geregeld.. sterker nog: bijna nog niks. We hebben een tent! dinsdag gaan we waarschijnlijk vertrekken... waarschijnlijk richting ardeche/drome... maar volgens weerberichten kan het daar gaan regenen.. dus dat moet ik nog in de gaten houden. Onze planning is 8-10 dagen.
ps. soms zijn we te relaxed en doen we teveel op onze dooie gemak haha.. en daardoor lopen we (lees ik) op het laatst te stressen.
En dat schreeuwen tijdens de bevalling. ik weet niet of ik dat doe, ik ben meestal rustig en knijp ik in een kussen ofzo als ik pijn heb.... en bijt op mijn tanden.. maar je weet het maar nooit misschien schreeuw ik zo hard dat heel het ziekenhuis het kan horen haha
ps. soms zijn we te relaxed en doen we teveel op onze dooie gemak haha.. en daardoor lopen we (lees ik) op het laatst te stressen.
En dat schreeuwen tijdens de bevalling. ik weet niet of ik dat doe, ik ben meestal rustig en knijp ik in een kussen ofzo als ik pijn heb.... en bijt op mijn tanden.. maar je weet het maar nooit misschien schreeuw ik zo hard dat heel het ziekenhuis het kan horen haha
donderdag 22 juli 2010 om 11:50
@FC: heel moeilijk hoor, zo'n eigenwijze man. Maar (en dit is een enorm cliche) in een relatie is het geven en nemen. En moet je soms ook dingen doen die jezelf niet echt leuk vindt maar voor je partner wel belangrijk zijn. Misschien een confronterende vraag dit maar als hij geen centimeter jouw kant op beweegt, wat maakt hem dan een leuke man voor jou?
@Froep: wat mooi dat jullie weer bij elkaar zijn. Ik hoop dat jullie hernieuwde relatie snel 'bekroond' mag worden met een nieuwe baby.
@Nukje: ik kan je reactie heel goed voorstellen. De vorige keer dat ik dat programma keek zei ik tegen vriend dat ik misschien geen kinderen meer wilde
Ik denk dat ik in het zhuis zou willen bevallen. Net om wat Assie zegt: de pijnstilling die aanwezig is Ik vraag me af of ze zo'n lachgas apparaat in de NL ziekenhuizen ook gebruiken. heb daar nog nooit iemand over gehoord. Alleen over ruggenprikken.
@Janine: heel fijn dat je op vakantie gaat. Waarschijnlijk de laatste keer met zijn 2tjes... Geniet ervan!
@Froep: wat mooi dat jullie weer bij elkaar zijn. Ik hoop dat jullie hernieuwde relatie snel 'bekroond' mag worden met een nieuwe baby.
@Nukje: ik kan je reactie heel goed voorstellen. De vorige keer dat ik dat programma keek zei ik tegen vriend dat ik misschien geen kinderen meer wilde
Ik denk dat ik in het zhuis zou willen bevallen. Net om wat Assie zegt: de pijnstilling die aanwezig is Ik vraag me af of ze zo'n lachgas apparaat in de NL ziekenhuizen ook gebruiken. heb daar nog nooit iemand over gehoord. Alleen over ruggenprikken.
@Janine: heel fijn dat je op vakantie gaat. Waarschijnlijk de laatste keer met zijn 2tjes... Geniet ervan!
donderdag 22 juli 2010 om 11:51
FC: Woedeaanvallen.. die ken ik. Heb ik ook gehad en nu nog wel eens een klein uitbarstinkje. Heb 3 lange relaties gehad (4,6 en nu 5 jaar) en moet zeggen dat de werking tussen twee personen er toe kan bij dragen dat het verergert. Bij de eerste vriend had ik nauwelijks aanvallen... dat komt mede omdat hij superstabiel was en altijd rustig. Hij ging niet mee in mijn aanvallen... daardoor kreeg ik ook rust. Maar ja, ik was jong en rebels en vond het soms ook wat saai.. werd verliefd op relatie 2. Dat was een stuk spectaculairder.. we waren allebei meer passioneel.. maar de relatie werd ook geweldadiger.. ik ergerde me steeds meer aan hem. Hij ging helemaal mee in mijn aanvallen en ik kreeg steeds minder rust (ondertussen had ik niet door dat het de wisselwerking was tussen ons, maar gooide het op het werk). Raakte overspannen en in een hormonaal disbalans.. geen leuke tijd. Deed snachts geen oog dicht en lag vaak te trillen in bed. Maanden later had ik (onbewust) al besloten om bij hem weg te gaan... want het ging opeens stukken beter met me. Ik ging weer vaker uit met vriendinnen en had geen zin meer om met hem naar huis te gaan. Had veel sjans en dat was de druppel... niks gedaan hoor.. maar toch, dat ik zo voor open stond vertelde me genoeg. Punt achtergezet (een jaar nadat ik overspannen was geraakt). en binnen 2 dagen was ik eroverheen. Geen traan om gelaten.. best erg. Hij was zo verdrietig en heeft het niet zien aankomen.. maar ondanks zijn verdriet was hij er ook snel weer vrolijk en zag in dat de relatie niet goed was. (nu is hij samen met de grootste heks die er is,hij doet alles voor die vrouw.. dat vind ik echt kots..).
3e relatie is bijna dezelfde als 1e. Rust rust en rust. Dezelfde humor, vertrouwen, respect en elkaar vrij laten... maar ook veel dingen samen doen. Echt heerlijk! Als we bij elkaar zijn kunnen we helemaal in elkaar opgaan.. zo leuk! Tuurlijk heb ik nog weleens een aanval... maar als ik zie dat ik hem daarmee ongelukkig maak dan waait het snel weer over.
succes iig
3e relatie is bijna dezelfde als 1e. Rust rust en rust. Dezelfde humor, vertrouwen, respect en elkaar vrij laten... maar ook veel dingen samen doen. Echt heerlijk! Als we bij elkaar zijn kunnen we helemaal in elkaar opgaan.. zo leuk! Tuurlijk heb ik nog weleens een aanval... maar als ik zie dat ik hem daarmee ongelukkig maak dan waait het snel weer over.
succes iig
donderdag 22 juli 2010 om 11:54
http://www.nu.nl/lifestyl ... tie-levensgevaarlijk.html
donderdag 22 juli 2010 om 12:16
Hoi,
ik kom me ook even "aanmelden". Heb al een hele tijd meegelezen en vind het tijd worden om ook mee te gaan schrijven.
Wil graag beginnen met proberen zwanger te worden, maar manlief niet. We zijn nog redelijk jong (25 en 26), dus hebben nog even maar het rammelt heel sterk en manlief begrijpt dat niet zo goed. Heeft ook geen duidelijke redenen om nog niet te beginnen. Dus erg lastig.
Heb het voorstel gedaan een termijn/datum af te spreken, maar daar wordt nog niet helemaal serieus op gereageerd. Heb juni 2011 voorgesteld, dus moet nog minimaal een jaar wachten.
Dames die al zwanger zijn: Gefeliciteerd!!!
Dames die aan het proberen zijn: veel succes!!!
Dames die in dezelfde situatie zitten: succes met geduld hebben!!!
ik kom me ook even "aanmelden". Heb al een hele tijd meegelezen en vind het tijd worden om ook mee te gaan schrijven.
Wil graag beginnen met proberen zwanger te worden, maar manlief niet. We zijn nog redelijk jong (25 en 26), dus hebben nog even maar het rammelt heel sterk en manlief begrijpt dat niet zo goed. Heeft ook geen duidelijke redenen om nog niet te beginnen. Dus erg lastig.
Heb het voorstel gedaan een termijn/datum af te spreken, maar daar wordt nog niet helemaal serieus op gereageerd. Heb juni 2011 voorgesteld, dus moet nog minimaal een jaar wachten.
Dames die al zwanger zijn: Gefeliciteerd!!!
Dames die aan het proberen zijn: veel succes!!!
Dames die in dezelfde situatie zitten: succes met geduld hebben!!!
donderdag 22 juli 2010 om 12:23
donderdag 22 juli 2010 om 12:25
Zo, hoe meer zielen hoe meer vreugd. Welkom sept. Gezellig....gaan onze (af en toe saaie) werkdagen nog sneller voorbij.
Wat voor argumenten geeft hij om nog niet te beginnen? Waarschijnlijk zitten er redenen bij die wij hier ook kennen / hebben meegemaakt. Wie weet kunnen we wat tips geven
Zo, net veel bijpraat, regel dingen op mijn werk gedaan....dus dan vliegt de tijd ineens voorbij. Goed teken!
Nu maar eens gaan lunchen.
Wat voor argumenten geeft hij om nog niet te beginnen? Waarschijnlijk zitten er redenen bij die wij hier ook kennen / hebben meegemaakt. Wie weet kunnen we wat tips geven
Zo, net veel bijpraat, regel dingen op mijn werk gedaan....dus dan vliegt de tijd ineens voorbij. Goed teken!
Nu maar eens gaan lunchen.
donderdag 22 juli 2010 om 12:54
Welkom aan alle nieuwelingen!!! Het is heerlijk om je frustraties op dit forum kwijt te kunnen. Scheelt ook in de discussies met je man/vriend omdat je hier al lekker hebt kunnen kletsen....
Pffff.....ik weet gewoon niet meer hoe ik moet zitten op mijn bureaustoel. Als ik naar voren leun dan krijg ik trappen van babyboef in mijn maag en als ik naar achteren zit krijg ik pijn mijn in mijn kont...
De motivatie om te werken is ook helemaal weg...en ik moet nog 3 weken.
Ga maar ff lekker een broodje eten!!!
Doeiiiiiiiiii!!
Pffff.....ik weet gewoon niet meer hoe ik moet zitten op mijn bureaustoel. Als ik naar voren leun dan krijg ik trappen van babyboef in mijn maag en als ik naar achteren zit krijg ik pijn mijn in mijn kont...
De motivatie om te werken is ook helemaal weg...en ik moet nog 3 weken.
Ga maar ff lekker een broodje eten!!!
Doeiiiiiiiiii!!
donderdag 22 juli 2010 om 13:14
Boef; zet 'm nog even op. Misschien wat vaker tussendoor lopen? Ben je op je werk al echt aan het afronden, of moet er nog veel geregeld worden voordat je op verlof kan gaan?
Als je nog wat vakantiedagen over hebt...misschien toch iets eerder vrij nemen?
Nog een paar weekjes.....aftellen maar.....en dan verlof! Even tijd voor jezelf, je laten verwennen en dan is Babyboef er al.
Als je nog wat vakantiedagen over hebt...misschien toch iets eerder vrij nemen?
Nog een paar weekjes.....aftellen maar.....en dan verlof! Even tijd voor jezelf, je laten verwennen en dan is Babyboef er al.
donderdag 22 juli 2010 om 13:38
[quote]pipo79 schreef op 22 juli 2010 @ 11:50:
@FC: heel moeilijk hoor, zo'n eigenwijze man. Maar (en dit is een enorm cliche) in een relatie is het geven en nemen. En moet je soms ook dingen doen die jezelf niet echt leuk vindt maar voor je partner wel belangrijk zijn. Misschien een confronterende vraag dit maar als hij geen centimeter jouw kant op beweegt, wat maakt hem dan een leuke man voor jou?
Ik hou verschrikkelijk veel van hem... En ik weet zo langzamerhand dat dat alleen niet genoeg is hoor... Maar hij is verder ook heel lief en goed voor me, hij weet alleen niet hoe een relatie werkt jammergenoeg...
@FC: heel moeilijk hoor, zo'n eigenwijze man. Maar (en dit is een enorm cliche) in een relatie is het geven en nemen. En moet je soms ook dingen doen die jezelf niet echt leuk vindt maar voor je partner wel belangrijk zijn. Misschien een confronterende vraag dit maar als hij geen centimeter jouw kant op beweegt, wat maakt hem dan een leuke man voor jou?
Ik hou verschrikkelijk veel van hem... En ik weet zo langzamerhand dat dat alleen niet genoeg is hoor... Maar hij is verder ook heel lief en goed voor me, hij weet alleen niet hoe een relatie werkt jammergenoeg...
donderdag 22 juli 2010 om 13:45
quote:janine20001 schreef op 22 juli 2010 @ 13:42:
@FC: alleen houden van is niet altijd genoeg.. wat maakt hem zo leuk? en zo speciaal? wat vind je geweldig aan hem.. en wat juist niet
Precies, dat klopt.. Als ik hem zie, voel ik dat hij bij mij hoort, weet niet waarom!
Ik vind het geweldig dat hij zo'n drive en passie heeft voor zijn bedrijf maar tegelijkertijd verwoest dat ook onze relatie omdat hij hierin geen consesies wil doen...
Hij wil het liefst geen confrontaties aan gaan en als ik dus dingen uit wil praten, heeft hij daar geen behoefte aan..
@FC: alleen houden van is niet altijd genoeg.. wat maakt hem zo leuk? en zo speciaal? wat vind je geweldig aan hem.. en wat juist niet
Precies, dat klopt.. Als ik hem zie, voel ik dat hij bij mij hoort, weet niet waarom!
Ik vind het geweldig dat hij zo'n drive en passie heeft voor zijn bedrijf maar tegelijkertijd verwoest dat ook onze relatie omdat hij hierin geen consesies wil doen...
Hij wil het liefst geen confrontaties aan gaan en als ik dus dingen uit wil praten, heeft hij daar geen behoefte aan..
donderdag 22 juli 2010 om 14:16
quote:janine20001 schreef op 22 juli 2010 @ 12:23:
Wonen jullie samen? alles goed in orde? wat houdt je man dan tegen? Wil hij nog reizen, genieten met zijn twee?
Bedankt voor jullie welkom.
Heb even alleen het bericht van Janine geciteerd, omdat de vragen op hetzelfde neer kwamen.
Ja, wij wonen samen, zijn getrouwd. Geen problemen.
Zijn argumenten komen vooral neer op het feit dat het nu makkelijk is om weg te gaan. Gaan vaak weekendjes weg bijvoorbeeld, makkelijker om naar vrienden te gaan etc. En hij heeft niet zo'n zin om weer vanalles te moeten gaan regelen, zoals kamertje, opvang etc. Terwijl het geregel altijd op mij neerkomt dus snap dat argument niet helemaal.
Ook de overige argumenten kan ik niet zoveel mee, want weggaan met een kleintje kan ook. Dat doen zoveel mensen en wij zijn niet zo veeleisend/paniekerig dus zie geen probleem. Natuurlijk gaat het in het begin iets lastiger, maar daar kun je het één en ander op aanpassen.
Sommige van de vrienden en broers/zussen hebben ook kinderen en dat gaat ook hartstikke goed samen met leuke dingen doen. Dus snap dat argument ook niet. Vind het juist heel veel toevoegen om die kleintjes erbij te hebben. Vind hij trouwens ook.
Daarnaast vind hij het gezellig om met vrienden op stap te gaan zo nu en dan, maar hij weet dat ik nu al niet persé elke keer mee wil en hij mag dan gewoon alleen gaan. Dat zal straks niet anders worden, want zo vaak gaat hij niet op stap. Moet kunnen vind ik.
Ook financieel is nog een klein puntje voor hem, daarom heb ik ook voor over een jaar voorgesteld en dan kan hij ook nog wennen aan het idee.
Mannen hebben soms het idee dat vanaf het punt dat je oppert laten we eens beginnen totdat de baby er is, er maar 1 dag tussenzit terwijl dit toch echt minimaal 9 maanden is.
Wat bij mij nog meetelt is wat lichamelijke problemen (op baarmoedergebied) waardoor het kan zijn (maar niet is bewezen) dat ik minder snel/makkelijk zwanger word. En dan loop ik liever niet het risico om tot mijn 30/35ste te wachten terwijl bewezen is dat vanaf je 25ste je vruchtbaarheid afneemt.
Bekende argumenten denk ik zo en geloof me ik heb er echt al veel tegenin proberen te brengen. Ik denk dat ik nu maar moet proberen om geduld te hebben, het zo nu en dan en vooral niet teveel in een gesprek naar voren te brengen en hopen dat hij tegen juni 2011 genoeg gewend en overtuigd is dat hij er zelf ook aan wil beginnen.
Wonen jullie samen? alles goed in orde? wat houdt je man dan tegen? Wil hij nog reizen, genieten met zijn twee?
Bedankt voor jullie welkom.
Heb even alleen het bericht van Janine geciteerd, omdat de vragen op hetzelfde neer kwamen.
Ja, wij wonen samen, zijn getrouwd. Geen problemen.
Zijn argumenten komen vooral neer op het feit dat het nu makkelijk is om weg te gaan. Gaan vaak weekendjes weg bijvoorbeeld, makkelijker om naar vrienden te gaan etc. En hij heeft niet zo'n zin om weer vanalles te moeten gaan regelen, zoals kamertje, opvang etc. Terwijl het geregel altijd op mij neerkomt dus snap dat argument niet helemaal.
Ook de overige argumenten kan ik niet zoveel mee, want weggaan met een kleintje kan ook. Dat doen zoveel mensen en wij zijn niet zo veeleisend/paniekerig dus zie geen probleem. Natuurlijk gaat het in het begin iets lastiger, maar daar kun je het één en ander op aanpassen.
Sommige van de vrienden en broers/zussen hebben ook kinderen en dat gaat ook hartstikke goed samen met leuke dingen doen. Dus snap dat argument ook niet. Vind het juist heel veel toevoegen om die kleintjes erbij te hebben. Vind hij trouwens ook.
Daarnaast vind hij het gezellig om met vrienden op stap te gaan zo nu en dan, maar hij weet dat ik nu al niet persé elke keer mee wil en hij mag dan gewoon alleen gaan. Dat zal straks niet anders worden, want zo vaak gaat hij niet op stap. Moet kunnen vind ik.
Ook financieel is nog een klein puntje voor hem, daarom heb ik ook voor over een jaar voorgesteld en dan kan hij ook nog wennen aan het idee.
Mannen hebben soms het idee dat vanaf het punt dat je oppert laten we eens beginnen totdat de baby er is, er maar 1 dag tussenzit terwijl dit toch echt minimaal 9 maanden is.
Wat bij mij nog meetelt is wat lichamelijke problemen (op baarmoedergebied) waardoor het kan zijn (maar niet is bewezen) dat ik minder snel/makkelijk zwanger word. En dan loop ik liever niet het risico om tot mijn 30/35ste te wachten terwijl bewezen is dat vanaf je 25ste je vruchtbaarheid afneemt.
Bekende argumenten denk ik zo en geloof me ik heb er echt al veel tegenin proberen te brengen. Ik denk dat ik nu maar moet proberen om geduld te hebben, het zo nu en dan en vooral niet teveel in een gesprek naar voren te brengen en hopen dat hij tegen juni 2011 genoeg gewend en overtuigd is dat hij er zelf ook aan wil beginnen.
donderdag 22 juli 2010 om 14:26
@sept: aha, zo'n man hebben we hier allemaal..! bang om zijn vrijheid helemaal in te moeten leveren. Dat klopt deels natuurlijk, maar ja, wil hij kinderen? Dan zou hij toch ook naar de vrouw moeten luisteren. Wij hebben besloten om de gulden middenweg te nemen. Ik wilde op mijn 30ste beginnen meneer op mijn 32ste.. dus 31!
Bij mij is ooit pcos geconstateerd (cystes in eierstokken) maar die waren ook weer weg na een aantal jaar. En een afwijkende baarmoedervorm (dubbele)... maar dit is niet meer te zien nadat ik 2 keer een echo heb laten maken tijdens mijn zwangerschap. Gek he. Ik ging er helemaal vanuit dat ik waarschijnlijk moeilijk zwanger werd en ook moeilijk zwanger zou blijven (ooit verteld door gyneacoloog).. maar van beide is niks waar.. heel apart
succes
Bij mij is ooit pcos geconstateerd (cystes in eierstokken) maar die waren ook weer weg na een aantal jaar. En een afwijkende baarmoedervorm (dubbele)... maar dit is niet meer te zien nadat ik 2 keer een echo heb laten maken tijdens mijn zwangerschap. Gek he. Ik ging er helemaal vanuit dat ik waarschijnlijk moeilijk zwanger werd en ook moeilijk zwanger zou blijven (ooit verteld door gyneacoloog).. maar van beide is niks waar.. heel apart
succes
donderdag 22 juli 2010 om 14:42
sept; mannen......ze zijn toch altijd iets banger voor verandering dan wij
Even een oppepper....je vruchtbaarheid neemt pas af vanaf je 30e, dus daar zou ik niet al te veel over in zitten. En het heeft mij heel veel rust gegeven om toch een keer uitgebreid de discussie aan te gaan, inclusief alle twijfels over eventueel moeilijk zwanger worden, afnemende vruchtbaarheid, meerdere kinderen willen, etc. Uiteindelijk kwam er toch een termijn uit, die toen ook een jaar verder lag. Dat geeft toch wel veel rust. Je kan er meer naar toe werken en anders blijft de twijfel wil hij wel, wanneer wil hij.....etc.
Hopelijk gaat dat voor jou ook werken. Ik heb er inmiddels ruim een half jaar 'wachttijd' op zitten en ben net gestopt met de pil. Ben ook heel benieuwd hoe actief hij condooms gaat gebruiken....
Even een oppepper....je vruchtbaarheid neemt pas af vanaf je 30e, dus daar zou ik niet al te veel over in zitten. En het heeft mij heel veel rust gegeven om toch een keer uitgebreid de discussie aan te gaan, inclusief alle twijfels over eventueel moeilijk zwanger worden, afnemende vruchtbaarheid, meerdere kinderen willen, etc. Uiteindelijk kwam er toch een termijn uit, die toen ook een jaar verder lag. Dat geeft toch wel veel rust. Je kan er meer naar toe werken en anders blijft de twijfel wil hij wel, wanneer wil hij.....etc.
Hopelijk gaat dat voor jou ook werken. Ik heb er inmiddels ruim een half jaar 'wachttijd' op zitten en ben net gestopt met de pil. Ben ook heel benieuwd hoe actief hij condooms gaat gebruiken....
donderdag 22 juli 2010 om 15:54