Single moederen, hoe is dat nou echt?
donderdag 30 september 2010 om 18:01
Op dit moment probeer ik te beslissen of ik single moeder wil worden. Ik ben zwanger en mijn vriend wil het niet houden. Het komt erop neer dat ik er alleen voor zal staan als ik het kind hou. Ik heb mensen die me zullen steunen, maar niemand in de buurt die een (klein deel van) de opvang op zich zouden kunnen nemen.
Ik ben benieuwd naar verhalen van single moeders, die misschien wel een vergelijkbare situatie hebben meegemaakt, over hoe het hen is afgegaan.
Wat viel mee, wat viel tegen, hoe heb je je voorbereid, hoe gaat het financieel, hoe zwaar is het om alles zelf te moeten doen?
Of misschien zijn er juist mensen die hebben gekozen/overwogen het kind niet te houden omdat de weg te zwaar leek?
Trouwens, ik begrijp dat dit reacties zal oproepen in de trant van: wat een lul. Mag hoor, maar dat is eigenlijk niet waar ik naar op zoek ben. Vriend heeft zo zijn redenen.
Ik ben benieuwd naar verhalen van single moeders, die misschien wel een vergelijkbare situatie hebben meegemaakt, over hoe het hen is afgegaan.
Wat viel mee, wat viel tegen, hoe heb je je voorbereid, hoe gaat het financieel, hoe zwaar is het om alles zelf te moeten doen?
Of misschien zijn er juist mensen die hebben gekozen/overwogen het kind niet te houden omdat de weg te zwaar leek?
Trouwens, ik begrijp dat dit reacties zal oproepen in de trant van: wat een lul. Mag hoor, maar dat is eigenlijk niet waar ik naar op zoek ben. Vriend heeft zo zijn redenen.
vrijdag 1 oktober 2010 om 12:49
Ik heb twee kinderen, en ik doe 't de helft van de week alleen. Heb je wel iemand in de buurt die af en toe op kan passen, zodat jij een avondje wegkan? Of kan je kind af en toe ergens logeren? Want dat is wel heel lekker. Als dat niet zou kunnen, zou ik evengoed kiezen voor het kind. Een kind is echt heel leuk.
Ik vind sowieso vooral de babytijd zwaar (hoewel je 't ook een beetje moet treffen met de baby), en het zal een behoorlijk georganiseer zijn. Maar het is heus wel te doen. Je kunt je kind nu al inschrijven bij de opvang.
Overigens vind ik er ook voordelen aan zitten, aan alleen zijn met een kind. Het is rustiger, en je hoeft niet te discussiëren met je man over de opvoeding/regels in huis.
En misschien draait je vriend wel ooit bij, en wil hij toch contact met jullie kind. (Dat is bij ons gebeurd--er is zelfs een tweede gekomen).
Ik vind sowieso vooral de babytijd zwaar (hoewel je 't ook een beetje moet treffen met de baby), en het zal een behoorlijk georganiseer zijn. Maar het is heus wel te doen. Je kunt je kind nu al inschrijven bij de opvang.
Overigens vind ik er ook voordelen aan zitten, aan alleen zijn met een kind. Het is rustiger, en je hoeft niet te discussiëren met je man over de opvoeding/regels in huis.
En misschien draait je vriend wel ooit bij, en wil hij toch contact met jullie kind. (Dat is bij ons gebeurd--er is zelfs een tweede gekomen).
vrijdag 1 oktober 2010 om 12:52
Hey,
ook ik heb nooit eigenlijk op een roze wolk gezeten, kan ook nog steeds niet genieten van mijn zwangerschap, het uitspreken mag eigenlijk niet, maar ik vind het vervelend....maar kijk er wel heel erg naar uit dat mijn kleine meisje er is. En natuurlijk doet het mij ook heel veel als ik haar voel schoppen.
Ik vind het trouwens leuk om te horen dat ik zo sterk overkom, want zo voel ik me toch regelmatig niet (vooral niet als ik 's avonds weer jankend alleen op de bank zit) maar ik heb wel een strijdlust gekregen de afgelopen maanden waardoor ik weet dat ik en de kleine het gaan redden!
Ik heb nu geen recht op huursubsidie omdat ik teveel verdien, maar omdat ik straks dat salaris met zijn 2e heb, heb ik er ineens wel recht op. Je kan op belastingdienst.nl een proefberekening maken, dan zie je gelijk waar je allemaal recht op heb!
De creche gaat mij volgens de kosten van 2010 ongeveer 56 euro per maand kosten voor 3 dagen per week, 2011 zal waarschijnlijk meer worden, maar de rest krijg ik terug van de balasting. Ook heb je recht op alleenstaande ouderkorting en nog iets.Maar maak eens een proefberekening, kan je veel rust geven!
ook ik heb nooit eigenlijk op een roze wolk gezeten, kan ook nog steeds niet genieten van mijn zwangerschap, het uitspreken mag eigenlijk niet, maar ik vind het vervelend....maar kijk er wel heel erg naar uit dat mijn kleine meisje er is. En natuurlijk doet het mij ook heel veel als ik haar voel schoppen.
Ik vind het trouwens leuk om te horen dat ik zo sterk overkom, want zo voel ik me toch regelmatig niet (vooral niet als ik 's avonds weer jankend alleen op de bank zit) maar ik heb wel een strijdlust gekregen de afgelopen maanden waardoor ik weet dat ik en de kleine het gaan redden!
Ik heb nu geen recht op huursubsidie omdat ik teveel verdien, maar omdat ik straks dat salaris met zijn 2e heb, heb ik er ineens wel recht op. Je kan op belastingdienst.nl een proefberekening maken, dan zie je gelijk waar je allemaal recht op heb!
De creche gaat mij volgens de kosten van 2010 ongeveer 56 euro per maand kosten voor 3 dagen per week, 2011 zal waarschijnlijk meer worden, maar de rest krijg ik terug van de balasting. Ook heb je recht op alleenstaande ouderkorting en nog iets.Maar maak eens een proefberekening, kan je veel rust geven!
vrijdag 1 oktober 2010 om 12:54
ow ja, ook ik heb altijd geroepen, mocht ik zwanger raken zou ik het nooit weg laten halen. Maar toch heb ik af en toe flink getwijfeld want als het eenmaal echt zo is voelt het zo veel anders! Maar ik wist ook van mezelf dat ik spijt zou krijgen als ik het wel weg zou halen, dat is de afweging die je moet maken. En wat Shiloh ook zegt, ga eens praten met iemand om alles op een rijtje te zetten kan ook helpen.
vrijdag 1 oktober 2010 om 15:07
Het lijkt mij ook heel lastig. Vooral de keuze tussen relatie of kind. Ik denk er zelf wel over (er alleen aan te beginnen) maar heb geen idee hoe ik het aan zou pakken, en hoe het zou voelen als het écht was. Sterkte!
anoniem_31043 wijzigde dit bericht op 01-10-2010 15:10
Reden: wilde toch minder kwijt dan ik dacht....
Reden: wilde toch minder kwijt dan ik dacht....
% gewijzigd