Kinderen
alle pijlers
slapen 2 jarige
dinsdag 3 januari 2012 om 07:14
nooit gedacht dat ik nog eens een topic zou open over slapen en mijn kind
K nu 2 jaar heeft altijd heel goed geslapen echt nooit problemen gehad tot vorige week....
Nu is het na 10 minuten op bed drama krijsen krijsen en nog eens krijsen
De eerste avond dat dit gebeurde zijn we wel 30 keer naar boven gegaan iedere keer had ze een ander smoesje slokje water,slaapzak niet goed, knuffel kwijt etc etc.
We zijn hier op ingegaan omdat we niet zo goed snapte waar dit allemaal vandaan kwam.
2e avond hetzelfde verhaal maar zijn we er iets minder op ingegaan en hebben we als resultaat dat ze nu een week verder allleen nog maar krijst om water. Maar het gekke is dat ze er helemaal niks van drinkt!!! het moet warm in het flesje en zodra het afgekoelt is ( wat nu dus door de kou buiten redelijk snel gaat en dan begint het hele circus weer opnieuw.
Geven we geen gehoor aan het warm water flesje dan bedenkt ze weer wat anders.
Nu weten we eigenlijk niet zo goed wat we moeten doen en waar dit ineens vandaan komt.
moeten we het gaan negeren en haar helemaal over de toeren laten gaan,flesje afpakken er helemaal in mee gaan onder het mom het is een fase of iets anders???
K nu 2 jaar heeft altijd heel goed geslapen echt nooit problemen gehad tot vorige week....
Nu is het na 10 minuten op bed drama krijsen krijsen en nog eens krijsen
De eerste avond dat dit gebeurde zijn we wel 30 keer naar boven gegaan iedere keer had ze een ander smoesje slokje water,slaapzak niet goed, knuffel kwijt etc etc.
We zijn hier op ingegaan omdat we niet zo goed snapte waar dit allemaal vandaan kwam.
2e avond hetzelfde verhaal maar zijn we er iets minder op ingegaan en hebben we als resultaat dat ze nu een week verder allleen nog maar krijst om water. Maar het gekke is dat ze er helemaal niks van drinkt!!! het moet warm in het flesje en zodra het afgekoelt is ( wat nu dus door de kou buiten redelijk snel gaat en dan begint het hele circus weer opnieuw.
Geven we geen gehoor aan het warm water flesje dan bedenkt ze weer wat anders.
Nu weten we eigenlijk niet zo goed wat we moeten doen en waar dit ineens vandaan komt.
moeten we het gaan negeren en haar helemaal over de toeren laten gaan,flesje afpakken er helemaal in mee gaan onder het mom het is een fase of iets anders???
dinsdag 3 januari 2012 om 07:19
Fase... je kind ontwikkelt nu ook angsten en daardoor zal het wellicht moeite hebben om in slaap te vallen en te blijven. Mijn dochter van nu 3 laat ik niet helemaal over de toeren huilen. Dat is zinloos, vervelend voor je kind en het gaat er echt niet beter van slapen.
Wat wij dan doen is dat ze even in ons bed mag slapen tot wij naar bed gaan. Dat vindt ze prettig en soms namen we haar de hele nacht in ons bed. Dan sliep zij en wij ook.
Wat wij dan doen is dat ze even in ons bed mag slapen tot wij naar bed gaan. Dat vindt ze prettig en soms namen we haar de hele nacht in ons bed. Dan sliep zij en wij ook.
dinsdag 3 januari 2012 om 08:01
Misschien helpt het om voor het slapen gaan precies door te nemen hoe ze naar bed gaat. Pyjama aan en tanden poetsen. (bijv. even naar buiten naar de sterren kijken en zeggen dat het nu echt bed tijd is en dat alle kindjes slapen (vriendjes van creche etc.) Samen op het grote bed liedjes zingen of verhaaltje lezen. Misschien onder het verhaaltje haar warme flesje water geven. Dan samen naar haar bedje en lekker instoppen.
Je zou af kunnen spreken dat je na een paar minuten nog even komt kijken. Je kan dan zeggen dat ze het goed doet en dat ze lekker moet gaan slapen.
Je zou zelf nog even op de gang rond kunnen rommelen zodat ze jullie hoort. Of een klein lampje aan laten.
En als ze toch gaat huilen gewoon even een knuffel geven, maar bij het bedje blijven. En zeggen dat het nu echt tijd is om te gaan slapen. Terug leggen en even aaien. Een veilig vertrouwd gevoel geven.
Misschien kan je dan ook zeggen dat ze nu echt moet gaan slapen omdat jullie nu ook gaan slapen. Zo laat is het al.
Nou ja heel verhaal. Maar misschien zit er wat tussen. Bij ons helpt het goed. Inderdaad niet de hele avond laten krijsen. Werkt niet echt mee als ze juist wat bang zijn en geborgenheid/veiligheid zoeken.
Je zou af kunnen spreken dat je na een paar minuten nog even komt kijken. Je kan dan zeggen dat ze het goed doet en dat ze lekker moet gaan slapen.
Je zou zelf nog even op de gang rond kunnen rommelen zodat ze jullie hoort. Of een klein lampje aan laten.
En als ze toch gaat huilen gewoon even een knuffel geven, maar bij het bedje blijven. En zeggen dat het nu echt tijd is om te gaan slapen. Terug leggen en even aaien. Een veilig vertrouwd gevoel geven.
Misschien kan je dan ook zeggen dat ze nu echt moet gaan slapen omdat jullie nu ook gaan slapen. Zo laat is het al.
Nou ja heel verhaal. Maar misschien zit er wat tussen. Bij ons helpt het goed. Inderdaad niet de hele avond laten krijsen. Werkt niet echt mee als ze juist wat bang zijn en geborgenheid/veiligheid zoeken.
dinsdag 3 januari 2012 om 08:02
Hier hetzelfde als Tuorrebout. Bij mijn dochter heeft 'laten huilen' nooit zin gehad. Die kon zo over de emmer raken dat ze ervan ging overgeven. Altijd bij me genomen en op die manier geslapen. Kan me voorstellen dat niet iedereen dit zou doen maar voor ons werkte het. Ze kroop soms zo in me dat het leek alsof ze alleen echt bang was, ze zal het wel nodig gehad hebben.
dinsdag 3 januari 2012 om 08:03
Heeft ze al een groter bedje? Onze zoon is bijna twee, heeft het ook sinds een week of drie ongeveer. Wij gaan even bij hem liggen, troosten hem, en na vijf minuten ga ik dan weer weg. Dat gaat nu redelijk. Soms gaat hij dan weer over de zeik, dan ga ik weer even bij hem zitten, maar soms gaat hij ook rustig weer liggen. Laten huilen doen we hier niet aan, met name omdat hij huilt totdat hij al zn eten er uit heeft gegooid.
dinsdag 3 januari 2012 om 08:15
Mijn kinderen hadden het ook tonddie leeftijd. Ik ben bij ze gebleven als tot ze sliepen. Eerst met handje vast, na een paar dagen zonder. Dan steeds iets verder van het bedje af (richting deur) tot ik uiteindelijk met een boekje op de gang zat. De kinderen hadden et vertrouwen dat ik er was en gingen lekker slapen en na een tijdje kan je dus gewoon weer direct weg. Het kost wel even tijd, maar voor ons werkte het.
dinsdag 3 januari 2012 om 08:50
Nachtlampje aan. En misschien de slaapzak laten zitten, kan je kind zelf in en uit bed. En wij gaan nog wel eens naast de onze liggen in bed. Heerlijk is dat!
Zelf heeft onze jongste(2 jaar) geen slaapzak meer en slaapt al in een groot bed. Dit allebei vanaf 1 jaar. Vinden wij erg makkelijk. Ze kunnen nu overal slapen zonder slaapzak en in ieder bed.
Zelf heeft onze jongste(2 jaar) geen slaapzak meer en slaapt al in een groot bed. Dit allebei vanaf 1 jaar. Vinden wij erg makkelijk. Ze kunnen nu overal slapen zonder slaapzak en in ieder bed.
dinsdag 3 januari 2012 om 08:50
Hier ook dochter nooit overstuur laten worden. Konden aan haar merken dat ze ergens bang voor was, wisten alleen niet waarvoor, en wouden haar niet overstuur én bang in haar bed hebben liggen. Ging elke 5 minuten naar haar toe, zodat ze wist dat ik er nog was, en telkens gerustgesteld, een knuffel gegeven, en verteld dat ik weer naar beneden ging enz. Hielp wel iets, want ze ging daarna wel slapen.
Uiteindelijk na veel vragen, kwamen we er achter dat ze bang was in het donker. Toen een nachtlampje gekocht, en sindsdien is het over.
Uiteindelijk na veel vragen, kwamen we er achter dat ze bang was in het donker. Toen een nachtlampje gekocht, en sindsdien is het over.
dinsdag 3 januari 2012 om 08:59
Mijn dochter had met twee jaar ook opeens problemen met slapen. Met 2 jaar en 2 maanden is ze overgegaan naar een peuterbedje (1-persoons kan natuurlijk ook) en elke avond ging ik even bij haar liggen. Eerst tot ze in slaap viel, maar op sommige dagen duurde dat zo lang dat ik dan zelf al naast haar lag te pitten en een uur later wakker werd en me helemaal verrot voelde Toen ben ik in gaan voeren dat ik elke avond een paar minuten bij haar ging liggen en dat doe ik nu nog steeds. Gewoon even lekker knuffelen, haar rustig krijgen en zeggen hoeveel ik van haar houd etc. En na 5 minuutjes (als ze nog niet slaapt) zeg ik dat ik nu echt even beneden op moet ruimen of de tanden van grote zus moet poetsen of zoiets en dat ik straks nog even bij haar kom. In het begin sputterde ze dan wel even tegen, maar nu eigenlijk nooit meer. En als ik dan na een tijdje kom kijken, ligt ze altijd al lekker te slapen.
Het is wel belangrijk dat je duidelijk bent, dus niet daarna tóch nog bij haar blijven liggen of je laten overhalen door smoesjes. Mijn dochter zei namelijk gisteravond in bed opeens dat ze honger had, maar ze had de hele dag normaal gegegeten, dus dan gewoon de volgende dag weer eten. Wel krijgt ze altijd een fles (babyfles) water mee naar bed, ze houdt van drinken en wordt er ook rustig van, een beetje als een fopspeen. Dan kan ze dus ook niet 's avonds laat nog roepen dat ze wil drinken.
Het is wel belangrijk dat je duidelijk bent, dus niet daarna tóch nog bij haar blijven liggen of je laten overhalen door smoesjes. Mijn dochter zei namelijk gisteravond in bed opeens dat ze honger had, maar ze had de hele dag normaal gegegeten, dus dan gewoon de volgende dag weer eten. Wel krijgt ze altijd een fles (babyfles) water mee naar bed, ze houdt van drinken en wordt er ook rustig van, een beetje als een fopspeen. Dan kan ze dus ook niet 's avonds laat nog roepen dat ze wil drinken.
dinsdag 3 januari 2012 om 11:55
Jacjac
Vindt het wel duidelijk klinken naar verlatingsangst. Dat is normaal voor deze leeftijd. Kind heeft nog geen begrip van de toekomst (morgen/ over 5 minuten), leeft compleet in het hier en nu en zijn of haar grootste angst is om alleen achter te blijven.
Dat kun niet door rationele argumenten wegnemen (zoals jij zelf doorhebt is dat warme water natuurlijk ook maar een vehikel). Die angst verdwijnt vanzelf. Je kind willen 'opvoeden' zal niets verhelpen mbt de verlatingsangst.
Beter is: betrouwbaar in de buurt zijn, geluiden maken, licht, troosten. Hoe meer vertrouwen je kindje nu ontwikkelt doordat je op zijn angsten ingaat hoe zelfbewuster zal het later worden.
Vindt het wel duidelijk klinken naar verlatingsangst. Dat is normaal voor deze leeftijd. Kind heeft nog geen begrip van de toekomst (morgen/ over 5 minuten), leeft compleet in het hier en nu en zijn of haar grootste angst is om alleen achter te blijven.
Dat kun niet door rationele argumenten wegnemen (zoals jij zelf doorhebt is dat warme water natuurlijk ook maar een vehikel). Die angst verdwijnt vanzelf. Je kind willen 'opvoeden' zal niets verhelpen mbt de verlatingsangst.
Beter is: betrouwbaar in de buurt zijn, geluiden maken, licht, troosten. Hoe meer vertrouwen je kindje nu ontwikkelt doordat je op zijn angsten ingaat hoe zelfbewuster zal het later worden.
dinsdag 3 januari 2012 om 13:47
Gaat voorbij, jonge kinderen kunnen in mijn ervaring van de ene dag op de andere dat soort dingen overkomen. Mijn jongste at bijvoorbeeld als baby altijd groente en dan opeens wilde hij niks meer behalve broccoli. Gisteren nog at hij 10 minitomaatjes achter elkaar op en vandaag niet meer.
Met slapen, de oudste heeft bvb duidelijk periodes dat hij elke nacht bij ons in bed komt. Dat doet hij dan bijvoorbeeld 2 weken lang en dan houdt het weer voor een paar maanden op. En dan opeens weer. Waar het aag ligt? Geen idee. Soms is het net na de vakantie oid maar meestal kan ik geen duidelijke reden vinden.
Met slapen, de oudste heeft bvb duidelijk periodes dat hij elke nacht bij ons in bed komt. Dat doet hij dan bijvoorbeeld 2 weken lang en dan houdt het weer voor een paar maanden op. En dan opeens weer. Waar het aag ligt? Geen idee. Soms is het net na de vakantie oid maar meestal kan ik geen duidelijke reden vinden.
