Kinderen
alle pijlers
speeldates
woensdag 29 september 2010 om 14:32
Mijn dochter (3jr) heeft een aller-aller-allerbeste vriendje. Ze kennen elkaar van het kinderdagverblijf, waar ze 3 dagen per week bij elkaar in de groep zitten. Al twee jaar lang zijn die twee ontzettend dol op elkaar en ze spelen altijd erg leuk samen. Zelfs de leidsters op het kdv hebben gezegd dat ze het niet zo vaak meemaken dat twee kinderen zooooo dol op elkaar zijn. En dat het zo langdurig is schijnt ook vrij bijzonder te zijn.
Aangezien het vriendje van mijn dochter ook bij ons in de buurt woont, dacht ik dat het leuk zou zijn als die twee ook af en toe bij elkaar thuis gaan spelen. Dus heb ik contact gezocht met zijn moeder en ik heb haar (samen met haar zoontje) bij ons thuis uitgenodigd, in eerste instantie voor koffie/ thee/ etc. Zij was er niet zo happig op, maar op een bepaald moment (na een paar maanden) toch gelukt om een afspraak te maken. De kinderen helemaal door de dolle heen, hebben ontzettend leuk met elkaar zitten spelen terwijl wij aan de koffie zaten. Het klikte totaal niet tussen mij en haar, maar goed, gezien het feit dat de kinderen zo blij van elkaar werden dacht ik dat doen we nog een keer. Weer een paar maanden later (eerder lukte niet) werden we bij hen op de koffie uitgenodigd. Kinderen weer door de dolle heen, wij "gezellig" aan de koffie. Maar het klikte zo mogelijk nog minder goed dan de eerste keer, dus dat wordt toch een opgave, als er elke keer zo'n 2 uur lang zo een ongemakkelijke situatie ontstaat. Ik probeerde daarna dus erop aan te sturen dat de kinderen bij elkaar zouden kunnen spelen zonder dat ik of zijn moeder daar per se bij aanwezig moeten zijn. Maar aan haar reactie te merken, wil ze dat helemaal niet. Sowieso niet dat mijn dochter bij haar zou komen spelen (want dan zou ze met haar man moeten overleggen of hij dan ook thuis kan zijn ???!!!), maar ook niet dat haar zoontje bij ons komt spelen. Dan wil ze gewoon meekomen en erbij blijven.
Ligt dat aan mij of is dat toch een beetje vreemd? En waar zou dat aan kunnen liggen? Moet ik hier nog energie in stoppen of wordt het nooit wat? Wie heeft hier ervaring mee?
Aangezien het vriendje van mijn dochter ook bij ons in de buurt woont, dacht ik dat het leuk zou zijn als die twee ook af en toe bij elkaar thuis gaan spelen. Dus heb ik contact gezocht met zijn moeder en ik heb haar (samen met haar zoontje) bij ons thuis uitgenodigd, in eerste instantie voor koffie/ thee/ etc. Zij was er niet zo happig op, maar op een bepaald moment (na een paar maanden) toch gelukt om een afspraak te maken. De kinderen helemaal door de dolle heen, hebben ontzettend leuk met elkaar zitten spelen terwijl wij aan de koffie zaten. Het klikte totaal niet tussen mij en haar, maar goed, gezien het feit dat de kinderen zo blij van elkaar werden dacht ik dat doen we nog een keer. Weer een paar maanden later (eerder lukte niet) werden we bij hen op de koffie uitgenodigd. Kinderen weer door de dolle heen, wij "gezellig" aan de koffie. Maar het klikte zo mogelijk nog minder goed dan de eerste keer, dus dat wordt toch een opgave, als er elke keer zo'n 2 uur lang zo een ongemakkelijke situatie ontstaat. Ik probeerde daarna dus erop aan te sturen dat de kinderen bij elkaar zouden kunnen spelen zonder dat ik of zijn moeder daar per se bij aanwezig moeten zijn. Maar aan haar reactie te merken, wil ze dat helemaal niet. Sowieso niet dat mijn dochter bij haar zou komen spelen (want dan zou ze met haar man moeten overleggen of hij dan ook thuis kan zijn ???!!!), maar ook niet dat haar zoontje bij ons komt spelen. Dan wil ze gewoon meekomen en erbij blijven.
Ligt dat aan mij of is dat toch een beetje vreemd? En waar zou dat aan kunnen liggen? Moet ik hier nog energie in stoppen of wordt het nooit wat? Wie heeft hier ervaring mee?
woensdag 29 september 2010 om 17:49
Het ligt eraan op welke manier het niet klikt.
Als mensen echt een levensstijl hebben die ik ronduit afkeur of ongezonde of illegale dingen doen, zou ik mijn kind daar niet laten spelen. Maar als er sprake is van tegengestelde karakters en manier van denken (volgens mij is dat hier zo), terwijl het kind verder wel in een schone en zorgzame omgeving zit, vind ik het overdreven om het niet toe te staan.
Als mensen echt een levensstijl hebben die ik ronduit afkeur of ongezonde of illegale dingen doen, zou ik mijn kind daar niet laten spelen. Maar als er sprake is van tegengestelde karakters en manier van denken (volgens mij is dat hier zo), terwijl het kind verder wel in een schone en zorgzame omgeving zit, vind ik het overdreven om het niet toe te staan.
woensdag 29 september 2010 om 22:42
