Kinderen
alle pijlers
Te dikke kinderen
woensdag 18 mei 2011 om 13:32
Heb een vriendinnetje van mijn dochter te spelen. Een dametje met een zeer dikke vader (denk Herman den Blijker maal twee) en een moeder die ook niet heel slank is (maat 46 schat ik). Het arme schaap is dus ook te dik. En nu zit ze te huilen omdat ze niet in de verkleedkleren van mijn dochter past. Nu is mijn dochter ook niet een heel mager sprietje ofzo, maar hier schrik ik toch wel van. Ze is net zo lang als mijn dochter en alle verkleedkleren zijn te klein. Heb net even in haar eigen kleding gekeken. Ze heeft maat 122 aan, terwijl ze net zo lang is als mijn dochter en die zit tussen maat 104 en 110 in.
Ik vind het zo zielig. Maar ja, wat doe je er aan? Straks komt haar vader haar halen en dan vertel ik natuurlijk wel even wat er gebeurt is. Maar het liefst zou je zo'n grietje natuurlijk helpen om een gezond gewicht te halen. Maar hoe?
Weet verder ook niet zo goed wat ik met dit topic wil, maar moest het even kwijt.
Ik vind het zo zielig. Maar ja, wat doe je er aan? Straks komt haar vader haar halen en dan vertel ik natuurlijk wel even wat er gebeurt is. Maar het liefst zou je zo'n grietje natuurlijk helpen om een gezond gewicht te halen. Maar hoe?
Weet verder ook niet zo goed wat ik met dit topic wil, maar moest het even kwijt.
woensdag 18 mei 2011 om 14:26
woensdag 18 mei 2011 om 14:26
quote:Zanne schreef op 18 mei 2011 @ 14:10:
Een vraag aan de mensen die wel iets over het overgewicht van het kind zouden zeggen tegen de ouders:
Zouden jullie er ook iets van zeggen als het kind heel mager zou zijn?Nee, want die zou wel in de verkleedkleren passen. En ik geloof dat je het punt mist. Het gaat helemaal niet om het wijzen op iemands overgewicht, maar enkel en alleen om het waarom van een akkefietje wat toevallig thuis is gebeurd en waarbij het betreffende vriendinnetje heeft gehuild.
Een vraag aan de mensen die wel iets over het overgewicht van het kind zouden zeggen tegen de ouders:
Zouden jullie er ook iets van zeggen als het kind heel mager zou zijn?Nee, want die zou wel in de verkleedkleren passen. En ik geloof dat je het punt mist. Het gaat helemaal niet om het wijzen op iemands overgewicht, maar enkel en alleen om het waarom van een akkefietje wat toevallig thuis is gebeurd en waarbij het betreffende vriendinnetje heeft gehuild.
woensdag 18 mei 2011 om 14:28
quote:Pompadoer schreef op 18 mei 2011 @ 13:48:
Zeggen jullie zoiets trouwens wel tegen vriendinnen? Ik zie de dochter van een vriendin ineens helemaal dichtgroeien. Mijn vriendin is slank maar haar man is dik en eet heel ongezond.
Een andere vriendin overweegt om er iets van te zeggen maar ik voel me daar toch niet lekker bij. Ik neem aan dat ze het zelf ook wel ziet maar ik zou er nooit zelf tegen haar over beginnen.Ik wel. We hebben een dusdanige band met elkaar dat we dat rustig kunnen bespreken.
Zeggen jullie zoiets trouwens wel tegen vriendinnen? Ik zie de dochter van een vriendin ineens helemaal dichtgroeien. Mijn vriendin is slank maar haar man is dik en eet heel ongezond.
Een andere vriendin overweegt om er iets van te zeggen maar ik voel me daar toch niet lekker bij. Ik neem aan dat ze het zelf ook wel ziet maar ik zou er nooit zelf tegen haar over beginnen.Ik wel. We hebben een dusdanige band met elkaar dat we dat rustig kunnen bespreken.
woensdag 18 mei 2011 om 14:28
quote:evelynsalt schreef op 18 mei 2011 @ 14:26:En ik geloof dat je het punt mist. Het gaat helemaal niet om het wijzen op iemands overgewicht, maar enkel en alleen om het waarom van een akkefietje wat toevallig thuis is gebeurd en waarbij het betreffende vriendinnetje heeft gehuild.
Quote uit OP:"Maar het liefst zou je zo'n grietje natuurlijk helpen om een gezond gewicht te halen. Maar hoe?"
Het gaat dus niet alleen om uitleggen waarom kind heeft gehuild. TO zou het liefst ook bewerkstelligen dat het kind afvalt.
Quote uit OP:"Maar het liefst zou je zo'n grietje natuurlijk helpen om een gezond gewicht te halen. Maar hoe?"
Het gaat dus niet alleen om uitleggen waarom kind heeft gehuild. TO zou het liefst ook bewerkstelligen dat het kind afvalt.
woensdag 18 mei 2011 om 14:30
quote:evelynsalt schreef op 18 mei 2011 @ 14:22:
[...]
Dus? Moet ik dan maar een dergelijk voorval verzwijgen? Stel nou dat het kind er zelf over begint thuis? Dat ze zelf het hele verhaal vertelt aan haar vader? Dan sta je er pas mooi op als ouder.
Hoezo?
Ik had me als kind knap lullig gevoeld als de moeder van een vriendinnetje waar ik ging spelen aan m'n vader ging doorkleppen waar ik om gehuild had.
Als ze het er thuis over wil hebben, kan ze het zelf vertellen.
[...]
Dus? Moet ik dan maar een dergelijk voorval verzwijgen? Stel nou dat het kind er zelf over begint thuis? Dat ze zelf het hele verhaal vertelt aan haar vader? Dan sta je er pas mooi op als ouder.
Hoezo?
Ik had me als kind knap lullig gevoeld als de moeder van een vriendinnetje waar ik ging spelen aan m'n vader ging doorkleppen waar ik om gehuild had.
Als ze het er thuis over wil hebben, kan ze het zelf vertellen.
woensdag 18 mei 2011 om 14:33
quote:Snormel schreef op 18 mei 2011 @ 14:28:
[...]
Quote uit OP:"Maar het liefst zou je zo'n grietje natuurlijk helpen om een gezond gewicht te halen. Maar hoe?"
Het gaat dus niet alleen om uitleggen waarom kind heeft gehuild. TO zou het liefst ook bewerkstelligen dat het kind afvalt.Ja, dan wordt het een ander verhaal. Hoe moeilijk ook, dat is dan niet aan TO maar aan de betreffende ouders.
[...]
Quote uit OP:"Maar het liefst zou je zo'n grietje natuurlijk helpen om een gezond gewicht te halen. Maar hoe?"
Het gaat dus niet alleen om uitleggen waarom kind heeft gehuild. TO zou het liefst ook bewerkstelligen dat het kind afvalt.Ja, dan wordt het een ander verhaal. Hoe moeilijk ook, dat is dan niet aan TO maar aan de betreffende ouders.
woensdag 18 mei 2011 om 14:34
Ik denk dat hetmakkelijker is om iets te zeggen van een mager kind, dan van een dik kind.
Mijn oudste is echt een veertje: een broek kan ze niet aan want dat vliegt haar van de heupen af. Het staat haar ook gewoon niet. Mensen maken wel eens een opmerking: zo.. die waait nog net niet weg. Maar zo'n opmerking raakt mij verder niet: ik weet het wel. Mijn dochter eet verschrikkelijk slecht en dat kun je zien. Ik moet wel zeggen dat dit langzaamaan beter wordt, maar het is echt een mager meiske.
Mijn jongste eet alles en vooral fruit en avondeten vindt ze heerlijk. Tuurlijk krijgt ze af en toe iets lekkers maar gemiddeld op een dag krijgt ze een koekje en een snoepje, maar zij is stevig. Echt een buikje met dikke bovenbeentjes. Gelukkig speelt ze wel lekker en heeft ze veel energie dus echt superdik zal ze niet worden, maar het is een ander figuurtje.
En wat dit kind betreft: ik denk dat de ouders het zelf ook wel weten, maar misschien niet weten hoe ze het moeten oplossen. Die laatste opmerking van de lengte zou ik niet plaatsen. Dat is niet nodig en kwetst wellicht onnodig hard.
Mijn oudste is echt een veertje: een broek kan ze niet aan want dat vliegt haar van de heupen af. Het staat haar ook gewoon niet. Mensen maken wel eens een opmerking: zo.. die waait nog net niet weg. Maar zo'n opmerking raakt mij verder niet: ik weet het wel. Mijn dochter eet verschrikkelijk slecht en dat kun je zien. Ik moet wel zeggen dat dit langzaamaan beter wordt, maar het is echt een mager meiske.
Mijn jongste eet alles en vooral fruit en avondeten vindt ze heerlijk. Tuurlijk krijgt ze af en toe iets lekkers maar gemiddeld op een dag krijgt ze een koekje en een snoepje, maar zij is stevig. Echt een buikje met dikke bovenbeentjes. Gelukkig speelt ze wel lekker en heeft ze veel energie dus echt superdik zal ze niet worden, maar het is een ander figuurtje.
En wat dit kind betreft: ik denk dat de ouders het zelf ook wel weten, maar misschien niet weten hoe ze het moeten oplossen. Die laatste opmerking van de lengte zou ik niet plaatsen. Dat is niet nodig en kwetst wellicht onnodig hard.
woensdag 18 mei 2011 om 14:37
quote:dannas schreef op 18 mei 2011 @ 14:13:
[...]
Ik ga er vanuit dat deze vader wel degelijk wil weten dat zijn dochter heeft gehuild. Lijkt mij dat elke ouder dit wil weten. En ik ga er ook bij vertellen waarom ze heeft gehuild, want ik ga er vanuit dat elke ouder dit zou willen weten. En ja, dan gooi ik er nog achteraan dat de kleren niet pasten, ondanks dat de meiden even lang zijn. Een subtiele hint (of niet subtiel). Maar ik ga hem wel maken. Wie weet brengt het iets goed teweeg. Maar ik ga natuurlijk niet zeggen 'joh, je dochter past niet in de verkleedkleren van mijn dochter omdat jouw dochter te dik is'. Van zo'n directe aanpak schiet iemand alleen maar in de verdediging.Lijkt mij een prima aanpak. Ik zou het ook willen weten als mijn kind ergens gehuild heeft. Ik snap niet dat er mensen zijn die niets zouden zeggen. Het heeft toch niets te maken met je bemoeien met andermans kind? En ja, dat de reden hier gevoelig ligt dat is waar. De ouders zien zelf hopelijk ook dat hun kind te dik is, e zullen dat ook wel horen van de schoolarts oid, maar dat betekent toch niet dat je niet kan benoemen wat er is gebeurd.
[...]
Ik ga er vanuit dat deze vader wel degelijk wil weten dat zijn dochter heeft gehuild. Lijkt mij dat elke ouder dit wil weten. En ik ga er ook bij vertellen waarom ze heeft gehuild, want ik ga er vanuit dat elke ouder dit zou willen weten. En ja, dan gooi ik er nog achteraan dat de kleren niet pasten, ondanks dat de meiden even lang zijn. Een subtiele hint (of niet subtiel). Maar ik ga hem wel maken. Wie weet brengt het iets goed teweeg. Maar ik ga natuurlijk niet zeggen 'joh, je dochter past niet in de verkleedkleren van mijn dochter omdat jouw dochter te dik is'. Van zo'n directe aanpak schiet iemand alleen maar in de verdediging.Lijkt mij een prima aanpak. Ik zou het ook willen weten als mijn kind ergens gehuild heeft. Ik snap niet dat er mensen zijn die niets zouden zeggen. Het heeft toch niets te maken met je bemoeien met andermans kind? En ja, dat de reden hier gevoelig ligt dat is waar. De ouders zien zelf hopelijk ook dat hun kind te dik is, e zullen dat ook wel horen van de schoolarts oid, maar dat betekent toch niet dat je niet kan benoemen wat er is gebeurd.
woensdag 18 mei 2011 om 14:40
quote:Snormel schreef op 18 mei 2011 @ 14:28:
[...]
Quote uit OP:"Maar het liefst zou je zo'n grietje natuurlijk helpen om een gezond gewicht te halen. Maar hoe?"
Het gaat dus niet alleen om uitleggen waarom kind heeft gehuild. TO zou het liefst ook bewerkstelligen dat het kind afvalt.Ik denk niet dat TO zich er echt enorm wil mee gaan bemoeien, maar misschien ook even wil 'aftasten' of de ouders ook echt inzien dat het kind te dik is. Uiteindelijk gaat het toch om de gezondheid van het meisje?
[...]
Quote uit OP:"Maar het liefst zou je zo'n grietje natuurlijk helpen om een gezond gewicht te halen. Maar hoe?"
Het gaat dus niet alleen om uitleggen waarom kind heeft gehuild. TO zou het liefst ook bewerkstelligen dat het kind afvalt.Ik denk niet dat TO zich er echt enorm wil mee gaan bemoeien, maar misschien ook even wil 'aftasten' of de ouders ook echt inzien dat het kind te dik is. Uiteindelijk gaat het toch om de gezondheid van het meisje?
woensdag 18 mei 2011 om 14:46
quote:Snormel schreef op 18 mei 2011 @ 14:20:
Ik ben zelf te dik geweest (nu niet meer), en ik vind het ongelooflijk wat mensen menen te moeten/mogen zeggen over andermans gewicht. De opmerkingen die je naar je hoofd krijgt, allemaal zogenaamd vriendelijke geintjes, maar ondertussen met een knap belerend of hatelijk toontje.
Wellicht doen mensen dat óók onder het motto "eye-opener".
Breaking news: mensen die te dik zijn weten dat. DIe hebben daar geen eye-opener voor nodig.
Dus als je aan de vader uitlegt dat dochter gehuild heeft: prima. En dat je uitlegt waarom: ook prima.
En verder (niet specifiek gericht aan TO maar in het algemeen): maak er geen missie van om mensen te vertellen dat ze dik zijn. Dat weten ze al. En als ze het niet weten, of als ze er niks aan willen of kunnen doen, verandert dat ook niet door ongevraagd commentaar. Dat krijgen ze al vaak genoeg.Eens! En dit gaat onverkort ook op voor mensen die te dun zijn.
Ik ben zelf te dik geweest (nu niet meer), en ik vind het ongelooflijk wat mensen menen te moeten/mogen zeggen over andermans gewicht. De opmerkingen die je naar je hoofd krijgt, allemaal zogenaamd vriendelijke geintjes, maar ondertussen met een knap belerend of hatelijk toontje.
Wellicht doen mensen dat óók onder het motto "eye-opener".
Breaking news: mensen die te dik zijn weten dat. DIe hebben daar geen eye-opener voor nodig.
Dus als je aan de vader uitlegt dat dochter gehuild heeft: prima. En dat je uitlegt waarom: ook prima.
En verder (niet specifiek gericht aan TO maar in het algemeen): maak er geen missie van om mensen te vertellen dat ze dik zijn. Dat weten ze al. En als ze het niet weten, of als ze er niks aan willen of kunnen doen, verandert dat ook niet door ongevraagd commentaar. Dat krijgen ze al vaak genoeg.Eens! En dit gaat onverkort ook op voor mensen die te dun zijn.
Het is zoals het is
woensdag 18 mei 2011 om 14:48
Ik snap TO helemaal, maar soms is iets anders dan het lijkt. Waarschijnlijk in dit geval niet hoor, maar het doet me denken aan de situatie van een van mijn vriendinnen.
Die vriendin is te dik, echt te dik. Ze worstelt er al haar hele leven mee. Ze eet niks te veel, beweegt superwerantwoord, maar heeft kennelijk aanleg. Haar kinderen eten supergezond (want deze moeder wil, als ze dat kan, voorkomen dat haar dochters hetzelfde probleem krijgen), en toch is haar oudste een tikkeltje bol. Zeker geen dik kind, gewoon binnen het normale, maar net wat zwaarder dan het "ideale" gemiddelde. Tja, zelfde genen denk ik dan. Of toeval, want ik ken meer kinderen die boven het gemiddelde zitten (want waar komt dat gemiddelde anders vandaan he...). Maar deze vriendin krijgt dus regelmatig opmerkingen over haar zgn te dikke dochter; mensen gaan er vanuit dat ze thuis wel elke dag gefrituurde chocola te eten zal krijgen ofzo. Want "tja, die moeder is ook al zo dik, het kind gaat nu al dezelfde kant op..." hoor je ze denken. Ook op het CB bijvoorbeeld, zonder dat er eerst iets gevraagd wordt krijgt mijn vriendin op basis van de groeicurve van haar dochter direct een streng college over snoep, zoete drankjes en verantwoorde tussendoortjes. Terwijl dat arme kind thuis wordt volgestopt met worteltjes en stukjes komkommer, en bij wijze van spreke nog nooit een snoepje heeft gezien.
Ik krijg met mijn "keurige" maat 38 en mijn dochter die ook wat zwaarder is dan gemiddeld werkelijk nooit zo'n opmerking. En het CB zegt (ook zonder iets te vragen) "ze eet gezond dus dan is het prima".
Tja....
Die vriendin is te dik, echt te dik. Ze worstelt er al haar hele leven mee. Ze eet niks te veel, beweegt superwerantwoord, maar heeft kennelijk aanleg. Haar kinderen eten supergezond (want deze moeder wil, als ze dat kan, voorkomen dat haar dochters hetzelfde probleem krijgen), en toch is haar oudste een tikkeltje bol. Zeker geen dik kind, gewoon binnen het normale, maar net wat zwaarder dan het "ideale" gemiddelde. Tja, zelfde genen denk ik dan. Of toeval, want ik ken meer kinderen die boven het gemiddelde zitten (want waar komt dat gemiddelde anders vandaan he...). Maar deze vriendin krijgt dus regelmatig opmerkingen over haar zgn te dikke dochter; mensen gaan er vanuit dat ze thuis wel elke dag gefrituurde chocola te eten zal krijgen ofzo. Want "tja, die moeder is ook al zo dik, het kind gaat nu al dezelfde kant op..." hoor je ze denken. Ook op het CB bijvoorbeeld, zonder dat er eerst iets gevraagd wordt krijgt mijn vriendin op basis van de groeicurve van haar dochter direct een streng college over snoep, zoete drankjes en verantwoorde tussendoortjes. Terwijl dat arme kind thuis wordt volgestopt met worteltjes en stukjes komkommer, en bij wijze van spreke nog nooit een snoepje heeft gezien.
Ik krijg met mijn "keurige" maat 38 en mijn dochter die ook wat zwaarder is dan gemiddeld werkelijk nooit zo'n opmerking. En het CB zegt (ook zonder iets te vragen) "ze eet gezond dus dan is het prima".
Tja....
woensdag 18 mei 2011 om 14:49
Ik ben er voor om wel te zeggen dat ze gehuild heeft en waarom (dat zou ik als ouder ook altijd willen weten) maar verder niets.
Als die vader nu zou zeggen: goh, we proberen vanalles maar we weten niet meer wat we moeten doen. Ja, dan kun je altijd nog (voorzichtig) advies geven, maar ongevraagd zou ik dat zeker niet doen.
Als die vader nu zou zeggen: goh, we proberen vanalles maar we weten niet meer wat we moeten doen. Ja, dan kun je altijd nog (voorzichtig) advies geven, maar ongevraagd zou ik dat zeker niet doen.
Het is zoals het is
woensdag 18 mei 2011 om 14:51
quote:evelynsalt schreef op 18 mei 2011 @ 14:28:
[...]
Ik wel. We hebben een dusdanige band met elkaar dat we dat rustig kunnen bespreken.
Wij hebben ook een goede band maar ik krijg het niet over mijn hart om zo plompverloren tegen haar te zeggen: "Goh, X wordt wel dik hè." Net zoals ik ook niet zeg "Jee, wat staat dat jasje je slecht, zit je haar stom, vind ik je man toch een eikel." Uiteraard zou ik wel mijn mening en advies geven als ze er zelf over begon.
Vriendin die het wel wil zeggen, ziet dat als goedbedoelde "bemoeiplicht".
[...]
Ik wel. We hebben een dusdanige band met elkaar dat we dat rustig kunnen bespreken.
Wij hebben ook een goede band maar ik krijg het niet over mijn hart om zo plompverloren tegen haar te zeggen: "Goh, X wordt wel dik hè." Net zoals ik ook niet zeg "Jee, wat staat dat jasje je slecht, zit je haar stom, vind ik je man toch een eikel." Uiteraard zou ik wel mijn mening en advies geven als ze er zelf over begon.
Vriendin die het wel wil zeggen, ziet dat als goedbedoelde "bemoeiplicht".
woensdag 18 mei 2011 om 14:57
quote:Zanne schreef op 18 mei 2011 @ 14:07:
[...]
Dat ben ik met je eens.
Maar als ze nou niet gehuild had, had ik er niks over gezegd tegen de ouders.
Nee, dan zou ik er ook niets over zeggen. Ik zou in dit geval ook niet zeggen: de kleren pasten niet want ze is te dik. Ik zou gewoon zeggen: de verkleedkleren van mijn dochter pasten haar niet en daarom moest ze huilen.
Klaar. En dan moeten de ouders zelf kijken wat ze daar mee doen. En misschien doen ze er al lang wat aan. Dat is het moeilijke, dat weet je niet.
[...]
Dat ben ik met je eens.
Maar als ze nou niet gehuild had, had ik er niks over gezegd tegen de ouders.
Nee, dan zou ik er ook niets over zeggen. Ik zou in dit geval ook niet zeggen: de kleren pasten niet want ze is te dik. Ik zou gewoon zeggen: de verkleedkleren van mijn dochter pasten haar niet en daarom moest ze huilen.
Klaar. En dan moeten de ouders zelf kijken wat ze daar mee doen. En misschien doen ze er al lang wat aan. Dat is het moeilijke, dat weet je niet.
woensdag 18 mei 2011 om 14:59
Toch handig, zon'n forum. Ik ga de hint maar achterwege laten (over de gelijke lengte). Maar ik ga wel vertellen dat ze gehuild heeft en waarom. Het wichtje is vier. Ik zou dat ook willen weten van mijn dochter.
Ik zou dit meisje inderdaad het liefste helpen een gezond gewicht te hebben. Maar dat gaat niet, dat weet ik ook wel. En voor het gemak ga ik er maar even vanuit dat elk pondje nog steeds door het mondje gaat, ook bij dit meisje en haar ouders.
Dat het ene kind meer aanleg heeft dan het andere weet ik alles van. Ik heb een spriet van een zoon, terwijl mijn dochter zeker geen spriet is. Maar ook bij mij thuis geldt dat de sprietenzoon niks om snoep of ander snaaiwerk geeft, terwijl dochter het liefst de hele dag door snoept. Zowel postuur als eetgedrag zit in de genen, denk ik. Man is mager en heeft veel minder behoefte aan snoep dan ik. ik zit momenteel op dieet. Waarom? Omdat een eerder door mij geopend topic over een zoon met ondergewicht en een dochter tegen te dik aan, mij de ogen heeft geopend. Namelijk dat ik zelf het goede voorbeeld moet geven. Dus voor mij geen maat 44 meer en veel snoepen. Maar gezond eten en het goede voorbeeld geven door een gezond gewicht te hebben.
Dat zou ik dit meisje ook gunnen. Ipv op haar vierde al te dik te zijn en daardoor een grote kans op voor de rest van haar leven te dik zijn. Ika vind dat zielig.
Ik zou dit meisje inderdaad het liefste helpen een gezond gewicht te hebben. Maar dat gaat niet, dat weet ik ook wel. En voor het gemak ga ik er maar even vanuit dat elk pondje nog steeds door het mondje gaat, ook bij dit meisje en haar ouders.
Dat het ene kind meer aanleg heeft dan het andere weet ik alles van. Ik heb een spriet van een zoon, terwijl mijn dochter zeker geen spriet is. Maar ook bij mij thuis geldt dat de sprietenzoon niks om snoep of ander snaaiwerk geeft, terwijl dochter het liefst de hele dag door snoept. Zowel postuur als eetgedrag zit in de genen, denk ik. Man is mager en heeft veel minder behoefte aan snoep dan ik. ik zit momenteel op dieet. Waarom? Omdat een eerder door mij geopend topic over een zoon met ondergewicht en een dochter tegen te dik aan, mij de ogen heeft geopend. Namelijk dat ik zelf het goede voorbeeld moet geven. Dus voor mij geen maat 44 meer en veel snoepen. Maar gezond eten en het goede voorbeeld geven door een gezond gewicht te hebben.
Dat zou ik dit meisje ook gunnen. Ipv op haar vierde al te dik te zijn en daardoor een grote kans op voor de rest van haar leven te dik zijn. Ika vind dat zielig.
woensdag 18 mei 2011 om 15:04
Maar omdat ze niet in de kleding van je dochter past, betekent toch niet dat ze te dik is. Je zegt zelf dat je dochter niet de dunste is en maat 104/110 heeft. Mijn kind heeft maat 116, is dus niet dik,vader en ik ook niet. Je moet geen maten vergelijken maar het gewicht en de lengte delen. Dat kun je toch niet weten?
woensdag 18 mei 2011 om 15:05
quote:missverrektekoekwaus schreef op 18 mei 2011 @ 14:21:
Soms kan het ene kind in een gezin veel meer eten of snoepen als het andere, zonder noemenswaardig aan te komen. Dat kan heel frustrerend zijn voor het broertje of zusje dat wel gemakkelijk aankomt. Ik heb het idee dat je soms ook wel wat "geluk" met je bouw of spijsvertering moet hebben. Als je een van je kinderen moet indammen terwijl de ander ogenschijnlijk maar kan snoepen wat ie wil, dan lijkt me dat ook niet altijd gemakkelijk.
Nee dat is het ook niet. Ik was vroeger aan de magere kant (nu gemiddeld), en mijn zus was vroeger stevig (nu veel te dik). Vroeger kregen we precies hetzelfde eten. Mijn moeder wilde (terecht) geen onderscheid maken. Je kan het immers niet verkopen dat het ene kind wel iets lekkers krijgt en het andere niet.
Mijn zus wijt dit verschil nu dus aan mijn zogenaamde snellere spijsvertering. En zegt regelmatig dat ik niet weet waar ik het over heb. Maar ik heb helemaal geen snellere spijsvertering! Mijn zus ziet helemaal niet in dat ik ook moeite moet doen om niet te dik te worden, ik eet over het algemeen gezond en beweeg redelijk. Mijn zus doet dit allemaal niet. Het is gewoon oneerlijk van haar om dit te wijten aan haar eigen lichaam terwijl ze er totaal geen moeite voor doet om enigszins gezond te zijn. Zo word je wel dik ja! Als kind kwam het verschil omdat ik veel beweeglijker was, een soort spring in 't veld.
Soms kan het ene kind in een gezin veel meer eten of snoepen als het andere, zonder noemenswaardig aan te komen. Dat kan heel frustrerend zijn voor het broertje of zusje dat wel gemakkelijk aankomt. Ik heb het idee dat je soms ook wel wat "geluk" met je bouw of spijsvertering moet hebben. Als je een van je kinderen moet indammen terwijl de ander ogenschijnlijk maar kan snoepen wat ie wil, dan lijkt me dat ook niet altijd gemakkelijk.
Nee dat is het ook niet. Ik was vroeger aan de magere kant (nu gemiddeld), en mijn zus was vroeger stevig (nu veel te dik). Vroeger kregen we precies hetzelfde eten. Mijn moeder wilde (terecht) geen onderscheid maken. Je kan het immers niet verkopen dat het ene kind wel iets lekkers krijgt en het andere niet.
Mijn zus wijt dit verschil nu dus aan mijn zogenaamde snellere spijsvertering. En zegt regelmatig dat ik niet weet waar ik het over heb. Maar ik heb helemaal geen snellere spijsvertering! Mijn zus ziet helemaal niet in dat ik ook moeite moet doen om niet te dik te worden, ik eet over het algemeen gezond en beweeg redelijk. Mijn zus doet dit allemaal niet. Het is gewoon oneerlijk van haar om dit te wijten aan haar eigen lichaam terwijl ze er totaal geen moeite voor doet om enigszins gezond te zijn. Zo word je wel dik ja! Als kind kwam het verschil omdat ik veel beweeglijker was, een soort spring in 't veld.
woensdag 18 mei 2011 om 15:12
