Kinderen
alle pijlers
tijd voor mezelf
maandag 24 augustus 2009 om 14:55
Hallo allemaal,
Ik heb een dochtertje van 2 jaar waar ik dolblij mee ben. Stapelgek ben ik op haar, ze is alles wat ik me heb kunnen wensen in een kind, het beste wat me ooit is overkomen. Echt hoor, alle clichées zijn wat dit betreft waar.
Maar dan... ik heb het idee dat ik nooit meer de oude ben geworden na de bevalling. Heb af en toe last van depressieve stemmingen, ben futloos, moe, heb nergens zin in of energie voor, ik voel me afgesloten van de wereld en aan de andere kant heb ik ook geen behoefte aan contact... met andere woorden, ik zit gewoon niet lekker in mijn vel. Nadat ik bij de huisarts ben geweest, heb ik een paar gesprekken met een psycholoog gehad. Daar kwam uit dat ik wat meer tijd voor mezelf zou willen. Even voor de duidelijkheid, ik werk 4 dagen per week, één dag zorg ik alleen voor mijn dochter, en in het weekend doen we zo veel mogelijk dingen met z'n drieën (mijn man, mijn dochter en ik). Voor de bevalling had ik dus één dag per week "voor mezelf". Nu blijkt uit die gesprekken met de psycholoog dat ik dat mis, en dat het me (misschien) daardoor niet lukt om weer lekker in mijn vel te komen zitten.
Ik weet het niet hoor, ik vind dat zo dubbel: aan de ene kant geniet ik enorm van het samenzijn met mijn dochter. Ik kijk er echt naar uit die ene dag per week dat ik alleen met haar ben, en ik zou het echt niet willen missen. Ik wil dus ook absoluut niet dat ze een dag extra naar de creche gaat zodat ik een dag "voor mezelf" heb. En ik wil ook niet het weekend missen, dat wij lekker met z'n drieën zijn, dat is voor mij ook heel waardevol. De enige oplossing zou zijn om een dag minder te gaan werken. Maar los van de financiële consequenties, of dat wel of niet kan, vind ik het zo raar van mezelf. Ik bedoel, ik hoor andere moeders er nooit over dat ze meer tijd voor zichzelf nodig hebben, of dat het ze niet lukt om weer de oude te worden na de bevalling. Ligt het echt aan mij? En zo ja, waar ligt het precies aan? Nogmaals, ik ben stapelgek op mijn dochter, ik geniet met volle teugen als ik bij haar ben, daar ligt het niet aan. Waarom heb ik dan zo'n behoefte aan tijd voor mezelf? En zijn er ook andere moeders die dat herkennen?
Ik heb een dochtertje van 2 jaar waar ik dolblij mee ben. Stapelgek ben ik op haar, ze is alles wat ik me heb kunnen wensen in een kind, het beste wat me ooit is overkomen. Echt hoor, alle clichées zijn wat dit betreft waar.
Maar dan... ik heb het idee dat ik nooit meer de oude ben geworden na de bevalling. Heb af en toe last van depressieve stemmingen, ben futloos, moe, heb nergens zin in of energie voor, ik voel me afgesloten van de wereld en aan de andere kant heb ik ook geen behoefte aan contact... met andere woorden, ik zit gewoon niet lekker in mijn vel. Nadat ik bij de huisarts ben geweest, heb ik een paar gesprekken met een psycholoog gehad. Daar kwam uit dat ik wat meer tijd voor mezelf zou willen. Even voor de duidelijkheid, ik werk 4 dagen per week, één dag zorg ik alleen voor mijn dochter, en in het weekend doen we zo veel mogelijk dingen met z'n drieën (mijn man, mijn dochter en ik). Voor de bevalling had ik dus één dag per week "voor mezelf". Nu blijkt uit die gesprekken met de psycholoog dat ik dat mis, en dat het me (misschien) daardoor niet lukt om weer lekker in mijn vel te komen zitten.
Ik weet het niet hoor, ik vind dat zo dubbel: aan de ene kant geniet ik enorm van het samenzijn met mijn dochter. Ik kijk er echt naar uit die ene dag per week dat ik alleen met haar ben, en ik zou het echt niet willen missen. Ik wil dus ook absoluut niet dat ze een dag extra naar de creche gaat zodat ik een dag "voor mezelf" heb. En ik wil ook niet het weekend missen, dat wij lekker met z'n drieën zijn, dat is voor mij ook heel waardevol. De enige oplossing zou zijn om een dag minder te gaan werken. Maar los van de financiële consequenties, of dat wel of niet kan, vind ik het zo raar van mezelf. Ik bedoel, ik hoor andere moeders er nooit over dat ze meer tijd voor zichzelf nodig hebben, of dat het ze niet lukt om weer de oude te worden na de bevalling. Ligt het echt aan mij? En zo ja, waar ligt het precies aan? Nogmaals, ik ben stapelgek op mijn dochter, ik geniet met volle teugen als ik bij haar ben, daar ligt het niet aan. Waarom heb ik dan zo'n behoefte aan tijd voor mezelf? En zijn er ook andere moeders die dat herkennen?
maandag 24 augustus 2009 om 15:59
Hoi,
Ik lees mee met dit onderwerp.
Heel veel moeders vinden het raar om tijd voor jezelf te nemen maar het is erg belangrijk.
Afgelopen week is onze zoon van 14 maand 5dagen uit logeren geweest, toen ik dat aan sommige moeders vertelde rolden er wat ogen uit. Maar man en ik vonden het heerlijk, nou werk ik maar 2 dagen en slokt het me niet op, maar toch is het wel eens lekker om niet met de klok te hoeven leven en samen wat te ondernemen.
Heb je geen ouders/vrienden/familie die een aantal dagen kan oppassen zodat je even op adem kan komen?
En wat je vooral niet is je wat aantrekken wat andere moeders zeggen, als jij tijd voor jezelf nodig hebt moet je dat doen. Iemand anders voelt niet wat jij voelt.
Succes!
Ik lees mee met dit onderwerp.
Heel veel moeders vinden het raar om tijd voor jezelf te nemen maar het is erg belangrijk.
Afgelopen week is onze zoon van 14 maand 5dagen uit logeren geweest, toen ik dat aan sommige moeders vertelde rolden er wat ogen uit. Maar man en ik vonden het heerlijk, nou werk ik maar 2 dagen en slokt het me niet op, maar toch is het wel eens lekker om niet met de klok te hoeven leven en samen wat te ondernemen.
Heb je geen ouders/vrienden/familie die een aantal dagen kan oppassen zodat je even op adem kan komen?
En wat je vooral niet is je wat aantrekken wat andere moeders zeggen, als jij tijd voor jezelf nodig hebt moet je dat doen. Iemand anders voelt niet wat jij voelt.
Succes!
maandag 24 augustus 2009 om 16:27
Je werkt vier dagen, en een middag of ochtend minder werken en je kind dan wel die dag naar de creche laten gaan, is dat geen optie financieel?
Je ziet dus nu dat je niet de enige daarin bent. Ik heb die tijd gewoon nodig, ik it lekkerder in mn vel, ik tank bij. Ik vind het heerlijk.
Ik las dat er dingen gaan veranderen mbt opvang, maar ik gok dat dat voor structureel niet-werkende vrouwen is? En niet voor vrouwen die soms gewoon hun kind een dagje brengen, of een dagdeel en zelf dan vrij zijn?
Je ziet dus nu dat je niet de enige daarin bent. Ik heb die tijd gewoon nodig, ik it lekkerder in mn vel, ik tank bij. Ik vind het heerlijk.
Ik las dat er dingen gaan veranderen mbt opvang, maar ik gok dat dat voor structureel niet-werkende vrouwen is? En niet voor vrouwen die soms gewoon hun kind een dagje brengen, of een dagdeel en zelf dan vrij zijn?
maandag 24 augustus 2009 om 16:58
jeetje wat een herkenbaar topic, had het zelf kunnen starten. Ook ik heb dit weekend staan gillen tegen mijn lief 'laat me met rust', 'luister naar me', 'geef me de ruimte' en nog veel meer vanuit de behoefte aan even adempauze, even bijtanken om daarna weer de leuke peutermoeder, liefhebbende partner en energieke collega te kunnen zijn. Een maand een huisje op een onbewoond eiland lijkt me heeeeeerlijk! Ook hier een kind dat vier dagen naar de creche gaat, geen financiele ruimte om minder te gaan werken want kostwinner (en dat ligt niet aan mijn partner, even voor de duidelijkheid) en het gevoel dt de tijd met mijn kind (oftewel al mijn overgebleven vrije tijd) min of meer heilig is, zeker aangezien opa's en oma's maar blijven benadrukken dat dat kleine zo voorbij is!
Ga fanatiek luisteren naar de tips van ervaren moeders/en wijze voorbij de burn-out dames! TO: je bent niet alleen
!
Ga fanatiek luisteren naar de tips van ervaren moeders/en wijze voorbij de burn-out dames! TO: je bent niet alleen
!
maandag 24 augustus 2009 om 18:03
quote:blijfgewoonbianca schreef op 24 augustus 2009 @ 15:18:
Tijd voor jezelf kan niet 's avonds? Met een vriendin eens in de week/twee weken een filmpje pakken, of naar een sportschool of lekker met koopavond de stad in?
Misschien zou het al schelen als je wat minder in het huishouden hoefde te doen en op zoek zou gaan naar een werkster .
Die schoonmaakster scheelt zoveel (en nu niet zoeken naar mijn schoonmaakster topic en denken dat het echt is ) Het scheelt stress en zoveel tijd en is elke cent waard.
Overigens herken ik helemaal wat je schrijft!
Ik moet er wel bij toevoegen dat het minder wordt naarmate ze ouder worden. (kind is hier 4 en het is nu echt heel goed te doen. Maar een tweede zou ik dan weer niet trekken)
Tijd voor jezelf kan niet 's avonds? Met een vriendin eens in de week/twee weken een filmpje pakken, of naar een sportschool of lekker met koopavond de stad in?
Misschien zou het al schelen als je wat minder in het huishouden hoefde te doen en op zoek zou gaan naar een werkster .
Die schoonmaakster scheelt zoveel (en nu niet zoeken naar mijn schoonmaakster topic en denken dat het echt is ) Het scheelt stress en zoveel tijd en is elke cent waard.
Overigens herken ik helemaal wat je schrijft!
Ik moet er wel bij toevoegen dat het minder wordt naarmate ze ouder worden. (kind is hier 4 en het is nu echt heel goed te doen. Maar een tweede zou ik dan weer niet trekken)
maandag 24 augustus 2009 om 18:30
Nou, ik vind het heerlijk hoor, tijd voor mezelf! Heb ik ook altijd voor gezorgd. Toen mijn man een hbo-opleiding deed (deeltijd, 3 jaar lang) zat ik net als jij er helemaal doorheen. Ik ben gek op m'n kinderen, maar kwam toen dus niet meer toe aan mezelf, omdat man moest leren. 's Weekends moest ik dan ook nog vaak met de kinderen op pad, voor zijn rust.
Toen ik er achter kwam hoezeer dat een stempel op mij drukte, heb ik gezorgd voor een dag voor mezelf, de week na z'n tentamens. Dan moest het even kunnen, vond ik.
Overigens heb ik in de creche-periode ouderschapsverlof genomen op een dag dat de kinderen naar de creche waren. Dat was m'n dag voor het huishouden en mijn sport.. daarnaast nog wat tijd voor mij. Heerlijk! Doordat ik dan het huishouden deed, scheelde dat ook in onze gezamenlijke tijd 's weekends, want dat hoefde dan niet meer
Toen ik er achter kwam hoezeer dat een stempel op mij drukte, heb ik gezorgd voor een dag voor mezelf, de week na z'n tentamens. Dan moest het even kunnen, vond ik.
Overigens heb ik in de creche-periode ouderschapsverlof genomen op een dag dat de kinderen naar de creche waren. Dat was m'n dag voor het huishouden en mijn sport.. daarnaast nog wat tijd voor mij. Heerlijk! Doordat ik dan het huishouden deed, scheelde dat ook in onze gezamenlijke tijd 's weekends, want dat hoefde dan niet meer
Later is nu
maandag 24 augustus 2009 om 20:25
sunlight, ik denk dat er maar weinig structureel niet werkende vrouwen gebruik maken van opvang, want dan is opvang erg duur! (geen teruggave als niet beide ouders een inkomen hebben)
Tijd voor jezelf is essentieel vind ik. Af en toe een dag vrij nemen als je kind op de creche is, of een halve dag. Een keer savonds wat buiten de deur doen of een keer in het weekend iets doen zonder man en kind, heerlijk! En absoluut noodzakelijk. Kind uit logeren als dat een mogelijkheid is. Etc, etc, voel je niet schuldig, eerlijk gezegd begrijp ik mensen niet die er geen behoefte aan hebben (zullen er best zijn hoor, maar ik kan me er niks bij voorstellen). Ik vind werk trouwens ook voelen als tijd voor mezelf, gewoon rust aan mijn hoofd (met een beetje mazzel lukt me dat op werk)
Tijd voor jezelf is essentieel vind ik. Af en toe een dag vrij nemen als je kind op de creche is, of een halve dag. Een keer savonds wat buiten de deur doen of een keer in het weekend iets doen zonder man en kind, heerlijk! En absoluut noodzakelijk. Kind uit logeren als dat een mogelijkheid is. Etc, etc, voel je niet schuldig, eerlijk gezegd begrijp ik mensen niet die er geen behoefte aan hebben (zullen er best zijn hoor, maar ik kan me er niks bij voorstellen). Ik vind werk trouwens ook voelen als tijd voor mezelf, gewoon rust aan mijn hoofd (met een beetje mazzel lukt me dat op werk)
maandag 24 augustus 2009 om 20:39
Heel herkenbaar, zeker nu we twee kleintjes hebben. Onze oplossing zit in het "verdelen" van de avonden. Ik heb nu twee vaste sportavonden in de week, en af en toe een dag in het weekend. Mijn man heeft ook diverse buiten-de-deur activiteiten, dus wij zitten regelmatig met de gezamenlijke kalender op schoot. Ik geniet van mijn sportavond, maar ook van de avond dat mijn man op stap is en ik het rijk alleen heb als de kinderen slapen. Door de vaste avond hoef ik nooit na te denken over de oppas, het huishouden of de afwas, ik pak mijn spullen en ga de deur uit. Ik merk juist dat ik zo erg de tijd met zijn tweetjes mis. We gaan bijna nooit meer samen even wat doen, ik vind het nogal wat om twee bewerkelijke kinderen, waarvan de jongste nog borstvoeding krijgt, voor een avond bij een oppas achter te laten.
maandag 24 augustus 2009 om 21:25
Toevallig begint morgen mijn vakantie maar de kinderen breng ik wel morgen naar de creche.
Ze gaan maar 2 dagen en vinden het daar erg leuk en ik kijk heel erg uit naar een hele dag (EEN HELE DAG!!) voor mezelf.
Alvast een beetje de koffer inpakken zonder dat de kinderen alles er meteen weer uit halen of een keer een tijdschrift pakken en dan niet op de 1e pagina te stranden.
Lekker doen dus, af en toe of structureel een dag voor jezelf.
Ze gaan maar 2 dagen en vinden het daar erg leuk en ik kijk heel erg uit naar een hele dag (EEN HELE DAG!!) voor mezelf.
Alvast een beetje de koffer inpakken zonder dat de kinderen alles er meteen weer uit halen of een keer een tijdschrift pakken en dan niet op de 1e pagina te stranden.
Lekker doen dus, af en toe of structureel een dag voor jezelf.
maandag 24 augustus 2009 om 22:02
maandag 24 augustus 2009 om 22:49
Naar mijn idee rust er een taboe op het niet altijd zin hebben in aandacht geven aan je kind.
Natuurlijk hou je van je kind en ben je graag samen, maar het is ook heel logisch om te snakken naar tijd voor jezelf.
Ik heb nu een baby van 3 maanden en ik ben gelukkig, trots en tevreden, maar ik moest wel erg wennen aan het aanpassen aan zo'n kleintje dat totaal afhankelijk van je is.
Ik zou niet meer zonder mijn zoontje kunnen, maar ik vind het af en toe wel beklemmend dat het voor altijd is.
Ik kan het me dus helemaal voorstellen.
Natuurlijk hou je van je kind en ben je graag samen, maar het is ook heel logisch om te snakken naar tijd voor jezelf.
Ik heb nu een baby van 3 maanden en ik ben gelukkig, trots en tevreden, maar ik moest wel erg wennen aan het aanpassen aan zo'n kleintje dat totaal afhankelijk van je is.
Ik zou niet meer zonder mijn zoontje kunnen, maar ik vind het af en toe wel beklemmend dat het voor altijd is.
Ik kan het me dus helemaal voorstellen.
dinsdag 25 augustus 2009 om 00:44
dinsdag 25 augustus 2009 om 09:49
Laat ik het dan anders formuleren: ik voel me soms schuldig als ik net lekker iets aan het doen ben voor mezelf en meneertje slaat aan en ik daar dan niet meteen verrukt op af ren, maar denk: wat is er nu weer?
Die antenne staat constant uit: ook als ie stil is en slaapt, blijf ik toch onwillekeurig luisteren of ik niets hoor.
Maar dat ligt meer aan mij dan aan mijn zoontje, dat begint nu trouwens wel te wennen.
Wat mee speelt is dat ik snel denk dat ik wel iets verkeerds zal doen en dat het aan mij ligt als hij uit zijn hum is.
Die antenne staat constant uit: ook als ie stil is en slaapt, blijf ik toch onwillekeurig luisteren of ik niets hoor.
Maar dat ligt meer aan mij dan aan mijn zoontje, dat begint nu trouwens wel te wennen.
Wat mee speelt is dat ik snel denk dat ik wel iets verkeerds zal doen en dat het aan mij ligt als hij uit zijn hum is.
dinsdag 25 augustus 2009 om 09:54
Pff, ze zitten hier op school (gelukkig) maar ook herkenbaar, soms wil je gewoon even helemaal niks, niet zorgen, geen antwoord geven, gewoon echt niks.
Maar dat gaat niet, dus ga je maar door en neem je je rust als de kinderen op de basisschool zitten. en jij een vrij dag hebt.
Mijn huis is nog nooit zo ongeordend geweest sinds ik het heb laten varen voor een beetje rust.
Maar die rust is wel heel erg lekker en dat huis is er voor mij, ik niet voor het huis.
(maak je geen voorstelling dat ik helemaal niks doe maar ik stofzuig, dweil en sop niet meer iedere dag mijn hele huis)
Maar dat gaat niet, dus ga je maar door en neem je je rust als de kinderen op de basisschool zitten. en jij een vrij dag hebt.
Mijn huis is nog nooit zo ongeordend geweest sinds ik het heb laten varen voor een beetje rust.
Maar die rust is wel heel erg lekker en dat huis is er voor mij, ik niet voor het huis.
(maak je geen voorstelling dat ik helemaal niks doe maar ik stofzuig, dweil en sop niet meer iedere dag mijn hele huis)
dinsdag 25 augustus 2009 om 10:33
hallo!
natuurlijk heb je tijd nodig voor jezelf, dat lijkt me eigenlijk heel logisch. Maar moet dat per se een hele dag zijn elke week? Dat kun je toch ook creeeren door een avond een leuke cursus te gaan doen, af en toe een dagje vrij te nemen om de stad in te gaan met een vriendin, in het weekend eens een dagdeel iets voor jezelf te doen. dat is hoe ik het doe en dat bevalt prima.
(ik heb vier kinderen en werk ook vier dagen. regel af en toe een weekendje met vriendinnen, ga eens uit eten met iemand, dans eens per week een avondje.. nou ja, dat soort dingen dus en dat gaat prima zo).
als je geen tijd hebt voor jezelf, dan vind je jezelf niet belangrijk genoeg denk ik., dus natuurlijk is dta niet gek of betekent dat niet dat je je dochter niet leuk genoeg vindt, Maar je wil haar toch ook leren dat ze voor zichzelf moet opkomen en dat het logisch is dat mamma ook af en toe iets gaat doen dat ze zelf leuk vindt? zij moet toch ook niet alleen dingen doen voor iemand anders?
gewoon leuke dingen gaan doen en lekker 4 dagen blijven werken!
natuurlijk heb je tijd nodig voor jezelf, dat lijkt me eigenlijk heel logisch. Maar moet dat per se een hele dag zijn elke week? Dat kun je toch ook creeeren door een avond een leuke cursus te gaan doen, af en toe een dagje vrij te nemen om de stad in te gaan met een vriendin, in het weekend eens een dagdeel iets voor jezelf te doen. dat is hoe ik het doe en dat bevalt prima.
(ik heb vier kinderen en werk ook vier dagen. regel af en toe een weekendje met vriendinnen, ga eens uit eten met iemand, dans eens per week een avondje.. nou ja, dat soort dingen dus en dat gaat prima zo).
als je geen tijd hebt voor jezelf, dan vind je jezelf niet belangrijk genoeg denk ik., dus natuurlijk is dta niet gek of betekent dat niet dat je je dochter niet leuk genoeg vindt, Maar je wil haar toch ook leren dat ze voor zichzelf moet opkomen en dat het logisch is dat mamma ook af en toe iets gaat doen dat ze zelf leuk vindt? zij moet toch ook niet alleen dingen doen voor iemand anders?
gewoon leuke dingen gaan doen en lekker 4 dagen blijven werken!
dinsdag 25 augustus 2009 om 11:34
Herkenbaar!!
Af en toe gaat mijn vriend met de kinderen een dag/weekendje naar zijn ouders.
Opa en oma blij, kinderen blij en ik blij, ik doe dan ook vooral niks, beetje rommelen in huis hooguit. Veel slapen, vriendinnen bellen etc
Ik heb dat echt nodig soms, mijn vriend ook trouwens.
Niks van aantrekken wat anderen vinden, volgens mij heeft bijna iedereen dit wel nodig.
Alleen hebben zoveel mensen de drang om ieder uur van de dag zinvol te besteden, erg vermoeiend lijkt me.
Af en toe gaat mijn vriend met de kinderen een dag/weekendje naar zijn ouders.
Opa en oma blij, kinderen blij en ik blij, ik doe dan ook vooral niks, beetje rommelen in huis hooguit. Veel slapen, vriendinnen bellen etc
Ik heb dat echt nodig soms, mijn vriend ook trouwens.
Niks van aantrekken wat anderen vinden, volgens mij heeft bijna iedereen dit wel nodig.
Alleen hebben zoveel mensen de drang om ieder uur van de dag zinvol te besteden, erg vermoeiend lijkt me.
woensdag 26 augustus 2009 om 10:09
quote:fleurtje schreef op 24 augustus 2009 @ 18:39:
Maar Dreamer, deed man dan helemaal niets in het huishouden?
Jawel, die heeft eerst z'n ouderschapsverlof opgenomen om op de vrije dag het huishouden te doen Hij werkte sowieso 32 uur, met ouderschapsverlof dus 24 uur. Toen kreeg hij binnen zijn bedrijf een nieuwe functie, die niet te combineren was met slechts 24 uur, dus hij weer 32 uur en ik toen 24 uur. Lekker afgewisseld.
Als het niet zo ging, dan dus in het weekend samen (op onze dag met de kinderen thuis bleek het er niet van te komen ) en dat vind ik dan weer zonde van de tijd
(nu een hulp, want huishouden vind ik nog steeds zonde van mijn tijd!)
Maar Dreamer, deed man dan helemaal niets in het huishouden?
Jawel, die heeft eerst z'n ouderschapsverlof opgenomen om op de vrije dag het huishouden te doen Hij werkte sowieso 32 uur, met ouderschapsverlof dus 24 uur. Toen kreeg hij binnen zijn bedrijf een nieuwe functie, die niet te combineren was met slechts 24 uur, dus hij weer 32 uur en ik toen 24 uur. Lekker afgewisseld.
Als het niet zo ging, dan dus in het weekend samen (op onze dag met de kinderen thuis bleek het er niet van te komen ) en dat vind ik dan weer zonde van de tijd
(nu een hulp, want huishouden vind ik nog steeds zonde van mijn tijd!)
Later is nu
woensdag 26 augustus 2009 om 10:14
quote:MissBR schreef op 25 augustus 2009 @ 10:33:
als je geen tijd hebt voor jezelf, dan vind je jezelf niet belangrijk genoeg denk ik., dus natuurlijk is dta niet gek of betekent dat niet dat je je dochter niet leuk genoeg vindt, Maar je wil haar toch ook leren dat ze voor zichzelf moet opkomen en dat het logisch is dat mamma ook af en toe iets gaat doen dat ze zelf leuk vindt? zij moet toch ook niet alleen dingen doen voor iemand anders?
gewoon leuke dingen gaan doen en lekker 4 dagen blijven werken!
Ik vind dit een hele goede! Als jij de tijd voor jezelf neemt, leer je je kind dat ook. Je kinderen kopieren. Als jij nu geen tijd neemt voor jezelf, valt je dochter misschien later in diezelfde valkuil.
Trouwens, ik hoor in mijn omgeving bijna alleen maar moeders, die het normaal vinden, tijd voor zichzelf/met vriendinnen.
Een enkeling zegt daar geen behoefte aan te hebben, maar slaakt een zucht van verlichting wanneer het kind (eindelijk) naar de peuterschool gaat.
als je geen tijd hebt voor jezelf, dan vind je jezelf niet belangrijk genoeg denk ik., dus natuurlijk is dta niet gek of betekent dat niet dat je je dochter niet leuk genoeg vindt, Maar je wil haar toch ook leren dat ze voor zichzelf moet opkomen en dat het logisch is dat mamma ook af en toe iets gaat doen dat ze zelf leuk vindt? zij moet toch ook niet alleen dingen doen voor iemand anders?
gewoon leuke dingen gaan doen en lekker 4 dagen blijven werken!
Ik vind dit een hele goede! Als jij de tijd voor jezelf neemt, leer je je kind dat ook. Je kinderen kopieren. Als jij nu geen tijd neemt voor jezelf, valt je dochter misschien later in diezelfde valkuil.
Trouwens, ik hoor in mijn omgeving bijna alleen maar moeders, die het normaal vinden, tijd voor zichzelf/met vriendinnen.
Een enkeling zegt daar geen behoefte aan te hebben, maar slaakt een zucht van verlichting wanneer het kind (eindelijk) naar de peuterschool gaat.
Later is nu
