Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

Tips gezocht 'onrustige' baby

26-10-2020 00:20 131 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Vier maanden geleden hebben we een lief meisje gekregen.
Inmiddels zijn er echter veel momenten geweest dat ik me wanhopig voel en me af vraag hoe ik met haar om moet gaan. Het is nu zo dat ik het gevoel heb de zorg soms nog maar nauwelijks op te kunnen brengen.
Wat is er aan de hand? Een aantal dingen:

Baby wil overdag niet alleen zijn, zoals in de box of in het bedje of wat dan ook. Ik hoor wel eens dat dat in het begin normaal is, maar vraag me af of dit na 4 maanden nog steeds zo is? Ik vind het best pittig om haar overdag continu bij me te hebben. Af en toe wil ze wel in de box of op een kleed, om te spelen. Dat is max. een half uurtje. Als ze moe wordt, wil ze weer gepakt worden. Onder het eten heb ik sinds kort wel mijn handen vrij doordat we een kinderstoel hebben gekocht, die ze accepteert.
Ik vind dit vooral lastig omdat ik overdag aan weinig dingen toekom plus de dagen zo lang duren. Als ze bij me op schoot ligt of rondgedragen wordt, kan ik weinig doen. Ik ben vaak blij als er weer een half uur van de dag voorbij is

s Avonds (niet verrassend denk ik) valt ze moeilijk in slaap. Ze gaat huilen wanneer ze in haar bedje wordt gelegd (ze is dan moe maar nog wel wakker). Gelukkig gaat dit op zich wel iets beter nu ik een wat uitgebreider slaapritueel toe pas, dus dit is nu niet echt een 'probleem', alleen in combinatie met de andere dingen soms wel (ik ben zo moe).

Dan de nachten zelf. Ze wil, net als overdag, váák drinken. Geregeld om het uur of anders om de 2 uur. Gemiddeld voed ik haar 5x per nacht. Ze drinkt kleine beetjes. Dit is al vanaf de geboorte het geval. De kraamzorg en CB en de onlangs gepleegde lactatie kundige zeiden dat dit vanzelf beter zou moeten worden, maar dit merk ik (nog) niet. Terwijl ze toch al 4 maanden is nu. Af en toe laat ze er 3 uur tussen, maar dat gebeurt nog niet vaak.
Daardoor slaap ik weinig en dat breekt me op. Het huilen staat me vaak nader dan het lachen en ik ben snel overprikkeld/prikkelbaar. Relativeren lukt dan niet goed meer. Sinds een paar weken heb ik het gevoel dit niet lang meer vol te houden, maar ja, ik zal wel moeten, denk ik dan. Velen zeggen dat ik haar moet laten huilen, maar dat kan en wil ik niet. Daardoor is het ook wel mijn eigen schuld, waarom ik het vervolgens vaak moeilijk vind om hulp te vragen. Dan moet ik haar immers maar laten huilen?! Arts CB zei dit bij 1 maand al en anderen zeggen het ook vaak. Ik wil niet zielig doen, maar voel me daardoor vaak niet begrepen of gesteund en dat heb ik juist nu wel nodig. Gelukkig is er af en toe wel iemand die naar me wil luisteren of tips wil geven. Allebei kan ik goed gebruiken en dat hoop ik hier te vinden.
Lang verhaal, bedankt alvast voor het lezen en eventuele tips!
Heb nog niet alles opgeschreven wat er bijvoorbeeld geprobeerd is, uiteraard zal ik waar nodig toelichting geven.
Ik geef trouwens borstvoeding.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ten eerste even een hele dikke knuffel! Is het niet mogelijk om haar overdag te dragen in een draagzak of draagdoek? En is het niet mogelijk om eens te kolven zodat iemand anders een flesje kan geven? Heb je de afgelopen 4 maanden wel een momentje voor jezelf gehad? Hulp van anderen?

Herken het bij beide kinderen en heb ook vaak zo gezeten. Hoe raar het ook klinkt maar er werd vaak gezegd baby’s slapen veel overdag of noem maar op. Dat geldt niet voor iedereen dus je probeer er het beste van te maken. 4 maanden is echt nog heel klein. Probeer niet teveel te focussen op wat niet kan maar probeer te kijken wat je er wel aan kan doen. En echt op een gegeven moment gaat het beter, helaas is daar geen tijd aan gebonden. Heel veel succes en echt denk ook aan jezelf!
Alle reacties Link kopieren Quote
Heb je een partner? Zo ja, wat vindt hij/zij?
Alle reacties Link kopieren Quote
mommy2014 schreef:
26-10-2020 00:34
Ten eerste even een hele dikke knuffel! Is het niet mogelijk om haar overdag te dragen in een draagzak of draagdoek? En is het niet mogelijk om eens te kolven zodat iemand anders een flesje kan geven? Heb je de afgelopen 4 maanden wel een momentje voor jezelf gehad? Hulp van anderen?

Herken het bij beide kinderen en heb ook vaak zo gezeten. Hoe raar het ook klinkt maar er werd vaak gezegd baby’s slapen veel overdag of noem maar op. Dat geldt niet voor iedereen dus je probeer er het beste van te maken. 4 maanden is echt nog heel klein. Probeer niet teveel te focussen op wat niet kan maar probeer te kijken wat je er wel aan kan doen. En echt op een gegeven moment gaat het beter, helaas is daar geen tijd aan gebonden. Heel veel succes en echt denk ook aan jezelf!
Dankjewel!

Draagzak hebben we inderdaad. Gekocht met het idee om haar daar overdag in te dragen en ondertussen het huishouden te kunnen doen. Dit heb ik geprobeerd uiteraard, maar ik realiseerde me later dat koken en schoonmaken (behalve wanneer ik afwasmiddel gebruik) met haar zo dichtbij niet veilig is? Stofzuigen ook niet, ze gaat huilen (door het geluid vermoed ik, ze schrikt ook snel). Wel kan ik stoffen met haar in de draagzak. En rondlopen zonder iets te doen natuurlijk. Ze vindt dat heerlijk.
Heb je tips wat ik evt wel zou kunnen doen met haar in de draagzak?

De afgelopen 4 maanden heb ik behalve van mijn man geen steun van anderen gehad. Ze lijkt ook sowieso (kan dat nu al?) eenkennig te zijn. Wanneer oma haar bijvoorbeeld een zoen geeft of iemand anders alleen maar in de wagen kijkt, gaat ze niet huilen maar gillen en kan ze lang ontroostbaar zijn.

Mijn man zegt ook vaak: kijk naar wat wel goed gaat, ze is in ieder geval gezond. Ik kan dit rationeel beamen, maar gevoelsmatig helpt het me niet... Ik vind het moeilijk om te relativeren! Gelukkig zijn er zeker momenten dat ik van haar geniet.

Kolven is ook besproken met man, hij wil bijvoorbeeld dan aan het begin van de nacht wel een flesje geven. Alleen....hij hoort haar pas als ze hard huilt. Dan ben ik sowieso al wakker en slechte slaper die ik ben, dan duurt het alsnog weer tijdje voor ik slaap. Gesloten deuren, oordoppen zijn overdag geprobeerd en ik hoor haar alsnog.
Dan liever 1 iemand die een gebroken nacht heeft dan 2...
Of hoe zou dit nog anders kunnen?!
Alle reacties Link kopieren Quote
Poeszie schreef:
26-10-2020 00:39
Heb je een partner? Zo ja, wat vindt hij/zij?
Die heb ik en die zegt dat ik haar ook maar moet laten huilen, omdat het niet anders kan/ik het ook vol moet kunnen houden, aldus hem.
Ik heb het geprobeerd... tegen mijn gevoel in... Maar ik kan én wil het niet!
Alle reacties Link kopieren Quote
Anemoonn schreef:
26-10-2020 00:49
Dankjewel!

Draagzak hebben we inderdaad. Gekocht met het idee om haar daar overdag in te dragen en ondertussen het huishouden te kunnen doen. Dit heb ik geprobeerd uiteraard, maar ik realiseerde me later dat koken en schoonmaken (behalve wanneer ik afwasmiddel gebruik) met haar zo dichtbij niet veilig is? Stofzuigen ook niet, ze gaat huilen (door het geluid vermoed ik, ze schrikt ook snel). Wel kan ik stoffen met haar in de draagzak. En rondlopen zonder iets te doen natuurlijk. Ze vindt dat heerlijk.
Heb je tips wat ik evt wel zou kunnen doen met haar in de draagzak?

De afgelopen 4 maanden heb ik behalve van mijn man geen steun van anderen gehad. Ze lijkt ook sowieso (kan dat nu al?) eenkennig te zijn. Wanneer oma haar bijvoorbeeld een zoen geeft of iemand anders alleen maar in de wagen kijkt, gaat ze niet huilen maar gillen en kan ze lang ontroostbaar zijn.

Mijn man zegt ook vaak: kijk naar wat wel goed gaat, ze is in ieder geval gezond. Ik kan dit rationeel beamen, maar gevoelsmatig helpt het me niet... Ik vind het moeilijk om te relativeren! Gelukkig zijn er zeker momenten dat ik van haar geniet.

Kolven is ook besproken met man, hij wil bijvoorbeeld dan aan het begin van de nacht wel een flesje geven. Alleen....hij hoort haar pas als ze hard huilt. Dan ben ik sowieso al wakker en slechte slaper die ik ben, dan duurt het alsnog weer tijdje voor ik slaap. Gesloten deuren, oordoppen zijn overdag geprobeerd en ik hoor haar alsnog.
Dan liever 1 iemand die een gebroken nacht heeft dan 2...
Of hoe zou dit nog anders kunnen?!
Misschien kan je het dragen dan afwisselen met je man? En ik moet zeggen heb echt veel tijd doorgebracht samen met de baby want inderdaad wegleggen was lastig en ook het slapen in een bedje. In het begin vaak samen lekker gelegen maar moet zeggen dat ik lichamelijk niet veel kon. Maar niet zo strikt en streng zijn als het gaat om schoonmaken. Dan maar stofzuigen als het weekend is of als man kan meehelpen.

En wat betreft hulp dat heeft echt tijd nodig denk ik. Ik heb gemerkt dat het ook tijd kost om een band op te bouwen. Weet wel dat ik weleens heb gekolfd en mijn moeder een flesje heb laten geven. Heb haar ook laten oppassen, soms wat kortere tijd daarna wat langer. Maar vooral blijven proberen. En probeer anders te kolven zodat man of een ander overdag een flesje kan geven zodat jij iets voor jezelf kan doen? Het is echt uitproberen wat voor jullie werkt. Als je zelf al zegt dat de nachten moeilijker zijn probeer dan overdag samen te slapen na het geven van de melk? Zodat je ook even tot rust komt. Je moet maar zo zien, er zijn geen vaste tijden of vaste lijnen. Iedere baby is anders en iedere situatie is anders. Kijken wat de mogelijkheden zijn en probeer het uit, zo kom je vanzelf in een ritme wat gaat werken. Succes deze nacht!
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik ben zelf ook absoluut niet van het laten huilen. Onze oudste sliep vanaf dag 1 in eigen bed, onze jongste heeft de eerste 3 weken na de bevalling bovenop ons geslapen en was een enorme plakkerd. Ik denk dat ze tot 9 maanden echt zo’n beetje hele dagen in de draagzak heeft gehangen en ik heb dat ook gewoon zo gelaten. Als ik iets moest doen wat niet kon, zoals koken, dan gaf ik haar even aan m’n man. Ze vond het trouwens wel leuk op de opvang, maar zat op een babygroep van 3 waardoor er veel aandacht voor haar was.

Ook zij kwam ‘s nachts vaak en veel. En ja, het wordt echt wel een keer beter. Maar ze zijn net geboren en alles is zo verwarrend. Ben er zelf wel voorstander van om baby’s ook zoveel mogelijk te volgen in wat ze zelf aangeven - hoe irritant en vermoeiend ook. Waarschijnlijk wil ze graag weten dat je er bent. Ook zou je kunnen kijken of je op de vrije dagen van je man overdag zou kunnen bijslapen.

Het is echt even standje overleven, maar het wordt beter. Echt.
Alle reacties Link kopieren Quote
Letterlijk hulp vragen helpt.
Dus iemand echt vragen, he als je op visite komt kun je dan alsjeblieft een rondje stofzuigen, of de baby bij je houden dat je het zelf even doet. Bijvoorbeeld.
Of dat je even uitgebreid kan douchen.
Ik heb pas zelfs de buren van verderop gevraagd of ze de hond een blokjeom konden uitlaten omdat het me niet lukte door vanalles.
Mensen zeggen vaak, als je hulp nodig hebt geeft het aan, en ik vind dat ook moeilijk want je wilt alles zelf doen maar soms loop je vast en concreet iets vragen helpt, en mensen doen het dan ook echt wel is mijn ervaring.

Ik heb nu de 2e van bijna 3 maanden en merk ook zo'n verschil met de oudste.
De oudste was snel tevreden, kon op een kleed of in de box best een tijdje tevreden zijn.
Baby is ook echt veel meer een plakker en ik heb daar ook moeite mee. Vooral met al een peuter die ook nog rondloopt. Dan kun je echt niet zo makkelijk toegeven aan, ga lekker zitten met je baby.
Dus hier ook regelmatig in de draagzak en moet zeggen dat stoffen,stofzuigen en de vaatwasser uitruimen best wel gaat met kind in de draagzak.
Maar voornamelijk heb ik dan mijn handen vrij voor peuter.
De klusjes komen wel als man thuis is of in het weekend...

Erbij neerleggen, omdenken in wat wel kan zijn mijn tips.
En dat is heel moeilijk, dat ervaar ik ook zo maar het is nu even niet anders.

Het wordt beter!
Tralalalala
Alle reacties Link kopieren Quote
Onze oudste zoon had dit tot hij meer zelf kon. Hij was niet goed in baby zijn en wilde overal bij zijn. Het vele drinken bleef tot hij na eerste verjaardag meer ging eten.

Probeer de boel de boel te laten, ga liggen als kind ligt.

Je zou ook kunnen kijken naar draagconsult voor draagdoek. In de ruck-knoop mogen ze nu al op je rug en dat maakt sommige huishoudelijke zaken makkelijker.
Alle reacties Link kopieren Quote
Wat vervelend voor je dat je dit zo ervaart.

Je dochter is nog klein en heeft duidelijk veel behoefte aan geborgenheid. Het ene kindje heeft dat meer dan het andere kindje. Ze heeft ook nog niet de leeftijd waarop je haar kunt verwennen met aandacht maar wel om te gewennen, ze is inmiddels gewent aan jouw aandacht en het feit dat ze lekker bij je kan plakken.
Misschien Helpt het als je haar neer legt in de box, even met haar speelt of aandacht geeft en dan langzaam iets verder weg gaat maar wel tegen haar blijft praten, zo weet ze dat je in de buurt bent. Als ze begint te huilen ga je terug, geeft haar weer wat aandacht maar pakt haar niet op, vervolgens herhaal je het hele ritueel opnieuw.

Verder kun je eens een bezoekje brengen aan de osteopaat, deze kan haar goed bekijken en bemerken of ze misschien wel ergens last van heeft en haar hier eventueel voor behandelen.

Qua drinken in de nacht...drinkt ze overdag goede hoeveelheden? Als ze overdag niet voldoende binnen krijgt zal ze dit in de nachten in willen halen. (Ik heb altijd fv gegeven dus geen ervaring met bv) misschien een idee om even een dag te kolven en dan te kijken hoeveel ze drinkt op een dag?

Verder wil ik je veel sterkte wensen. Door mijn werk heb ik veel ervaring met baby’s maar als het om m’n eigen kind gaat lijk ik nog weleens alle “regels” te zijn vergeten....
Je hebt het beste voor met je dochter en je eigen kind zo horen huilen is echt vreselijk.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik ben ook niet van het laten huilen. Wel erg van volgen wat de baby graag wil. Die van mij heeft de eerste vijf maanden op mij gewoond. Het scheelt dat ik enorm goed los kan laten. Dus ik schoof een poef naar de bank, pakte een dienblad met een kan water, broodje etc etc etc en kon daar echt uren vertoeven.

Ik begrijp nooit zo goed wat je dan "moet" doen in huis?
Hier deden we in het weekend (en met we bedoel ik grotendeels man) het huishouden zoveel als nodig.

De rust die ik daarmee won en ik kon gewoon zonder schuldgevoel liggen, zitten en met haar op me slapen was zoo fijn.

Nu houd ik van koken dus zo gauw man thuis kwam mocht hij het overnemen en ging ik koken, hydrofiele strijken (dat noem ik nog steeds een hormonale actie maar was wel een half uurtje voor mij alleen), in bad of onder de douche.

Het is pittig. Absoluut.
Maar je weerstand weghalen en meebewegen met hoe het is en gaat kan een enorme rust meebrengen. Je hoeft het niet alleen te dragen. Je hoeft ook niet alleen de gebroken nachten te doen.
Ik wens je succes.
Alle reacties Link kopieren Quote
Je klinkt moe.
Daardoor gespannen.
En jouw naam wil helpen maar wat hij aanbiedt helpt jou nu niet.

Zou je een nacht door kunnen slapen door uit logeren te gaan? Om bij te tanken.
Of jij op zolder, baby bij man. Oordoppen in en jij bent er niet.

Ik had ook een plakker, hing de was op met kind in een mand aan mijn voeten. Hij is heel leuk opgedroogd, heel zelfstandig ook, raar maar waar.
Douchen met kind op aankleed kussen in de badkamer als toeschouwer. Ik kwam tot niks. En ik sliep niet.
Dat slaaptekort vond ik het ergste.

Ik ging elke dag zeker 1 keer naar buiten, dat hielp.
Ik sliep soms op zolder en man deed hele nacht met gekolfde melk.
Ik bleek niet genoeg te maken voor de nacht dus deden we een combi waarbij in de nacht aangevuld werd met poedermelk.
Toen hij meer kreeg hoefde hij minder vaak te drinken.

En met drie maanden krijste hij eens de Kruidvat bij elkaar tot ik de kap open deed en hem wat omhoog had gehesen. Toen was hij stil, lag aandachtig te kijken.

Kan ze zich vervelen?
Kan ze honger hebben in de nacht?
Kan jij nogal een slaaptekort hebben?
Ben je redelijk op gewicht of val je veel af?
Het is geen valsspelen als je het goede van borstvoeding combineert met wat extra flesvoeding als jouw kind het dan beter doet.
Alle reacties Link kopieren Quote
Wat een herkenning. Sommige babies zijn inderdaad aanhankelijker dan andere. Ik las je stuk en dacht, wauw, een half uur in de box, dat is lang :)

Onze baby was ook onrustig. Snel huilen, liever niet alleen (ook niet in bed) en de nachten met om de 2 uur borstvoeding heb ik ook tot lang gedaan. Ik herken je eindeloze moeheid, en de gevolgen op jezelf. Probeer te accepteren dat je kindje dit nu nodig heeft. De nabijheid, het drinken, het samenzijn met jou of papa. Wat al is gevraagd: wat móet je doen in huis? Is dat echt nodig?

Mij hielp een ritme in de dag. Elke ochtend en middag naar buiten, wandelen. Soms draagzak, maar meest de wagen als dat lukte. Met de hoop dat baby dan lekker in slaap viel na een uur wandelen en ik nog een half uur alleen op de bank kon zitten (met jas nog aan van totale moeheid).
Na 7 maanden waren de dagen ineens heel anders. Had ik tijd voor mezelf terug, baby vaker en meer tevreden. Ook het drinken nog maar 2x per nacht.
Ik heb gevoed tot 1 jaar oud, maar nu met een peuter van 2, sta ik nog elke nacht wel 2x naast mn bed voor hem. Hoort er blijkbaar bij.

Vraag hulp voor de dingen die echt niet gaan. Hou jezelf voor dat het over 3 maanden heel anders is. Het komt goed!
Hips, hopsakee en pierlala.
Alle reacties Link kopieren Quote
Het klinkt echt als normaal TO
Babies willen bij mama of papa zijn. De meeste slapen niet in bed en willen niet overdag alleen zijn.
Het is een vermoeiende tijd, stel je verwachtingen bij. Het huishouden kan je doen als man thuis is (of hij) of huur een werkster in
Laat beeb bij je in slaap vallen en leg haar weg, dan heb je even tijd voor noodzakelijke dingen: koken ofzo
Alle reacties Link kopieren Quote
Klinkt best heftig TO!

Hoe gaat het slapen overdag, leggen jullie haar weg als ze een slaapsingaal geeft?

Het klinkt een beetje alsof jullie baby overprikkeld/ vermoeid is waardoor het moeite heeft om goed in slaap te komen. Waardoor het steeds wil drinken omdat ze moe is kleine beetjes drinkt. Dit kan in de loop van de tijd aangeleerd gedrag zijn waardoor ze niet lekker haar slaap pakt.

Wellicht een idee om het boek, baby in droom ritme van Stephanie lampen / molenaar.

Sterkte en succes!
Alle reacties Link kopieren Quote
:hug:
In je OP schrijf je dat de CB arts je na een maand al een advies gaf, maar ik kan niet uit de tekst opmaken welk advies dat was.

Iemand hierboven zei het al: je kunt haar niet verwennen, wel gewennen. En ze is nu gewend om om het uur of vaker gevoed te worden. Dat is wel erg vaak hoor en voor niemand leuk. Jij komt nooit tot rust, maar zij toch ook niet? Ik zou echt adviseren te gaan opbouwen naar een normaler voedingsschema. En zou je adviseren te gaan kolven, zodat je je melk kan zien. Het zoontje van een vriendin was ongelooflijk verdrietig en uiteindelijk bleek haar melk onvoldoende voedzaam: door de suiker groeide hij wel, maar hij had nooit een verzadigd gevoel. Haar melk bleek er ook als suikerwater uit te zien.

Je hoeft je meisje niet te laten huilen, maar geef haar niet meer om de haverklap een slok. Daar is niemand bij gebaat. Tussen de voedingen kun je op deze leeftijd echt wel 4 uur laten zitten. Dat zal even wennen zijn, en daarna heeft iedereen wat meer rust, want minder honger, want goed gegeten. Als ze telkens zo kort drinkt dan drinkt ze hoofdzakelijk voormelk en dat is niet verzadigend.

Sterkte!
:hug:
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik lees geen bijzonderheden in het gedrag van jouw dochter. Gewoon normaal babygedrag. Zo regelmatig drinken in de nacht is helaas vrij normaal, hier ging dit pas beter na een maand of 9 denk ik. En toen kwamen de tandjes en was het weer maanden bal...
Een half uur alleen kunnen liggen vind ik al vrij lang met deze leeftijd. Hier sliepen ze slechts 20 minuten en dan was het weer huilen geblazen. Alleen op mij sliepen ze uren. Al die verhalen van kinderen die uren in hun bedje sliepen heb ik met 3 kinderen niet meegemaakt. Ja, eenmaal wanneer ze 1,5 jaar waren. Toen werd het makkelijker.

Laren huilen hebben wij ook nooit gedaan. Je hebt meer te winnen in accepteren dat dit het nu is het komende jaar. Het wordt beter, uiteindelijk. Ik zou meer taken aan je partner geven. Stuur hem een uur de deur uit met haar in de draagzak, dan heb jij je handen vrij. Laat hem de avonden doen en ga zelf om 19.00 naar bed. Kolf melk (of geef kunstvoeding en kolf onderweg) en ga af en toe de deur uit zonder kind. Zodat je ook even kunt opladen zonder baby. Dat soort dingen.

Sterkte. Het is niet makkelijk het eerste jaar, zeker niet bij de eerste. Probeer niet te vechten tegen dit natuurlijke gedrag en laat je al helemaal niet gek maken door alle tips en ervaringen van mensen bij wie het veel makkelijker schijnt te gaan. Dat scheelt ook bakken negatieve energie.
Alle reacties Link kopieren Quote
Het allerbelangrijkste is slaap. Zonder slaap wordt je gek en trek je het niet.

Heb je geen andere kamer waar je 's nachts kan slapen? Matras in de woonkamer? Dan oordoppen in, alle deuren dicht. Als je eenmaal slaapt is het natuurlijk anders dan overdag kijken of je haar dan hoort. Probeer het eens en laat je man de hele nacht doen. Dan kan je bijtanken.

Het minst belangrijke is schoonmaken. Laat oma maar komen schoonmaken. Ga lekker met je baby buiten wandelen met de draagzak. Gezond voor jullie, slapen jullie beter en voor jou mentaal goed om eruit te gaan.
Alle reacties Link kopieren Quote
Wat pittig voor jullie! Wij hadden enorm onrustige baby's door voedselintoleranties, net name koemelk en soja. Misschien iets om te bespreken met het cb? Wellicht is het niks, maar dan kan je het uitsluiten
Alle reacties Link kopieren Quote
Heb je een draagzak of doek? Met de draagzak kon ik inderdaad bijna niets, met de doek kon ik gewoon strijken, opruimen. En ga gewoon lekker buiten met haar wandelen. En laat papa dat als hij thuis is ook doen zodat je even rust hebt en overdag kan slapen.
Het huishouden is niet echt belangrijk nu, jouw slaap wel.
Heb je al een voorraad gekolft? Dan kan je man een halve dag de baby doen en jij even bijkomen.
Wanneer gaat ze naar de opvang? Wellicht dat dat ook al wel helpt in de eenkennigheid en drinken.
Alle reacties Link kopieren Quote
Wat een heftige periode voor je! Ik kan me heel goed voorstellen dat je het idee hebt te 'moeten' genieten van deze babytijd en dat het nu heel anders loopt. Er zijn al heel veel tips gegeven en ik hoop dat je de 'gouden' tip er tussen vindt. Ik wilde je eigenlijk alleen even sterkte wensen en de kracht om toch van de kleine momentjes te kunnen blijven genieten!
Alle reacties Link kopieren Quote
Mijn beide kinderen waren als baby onrustig, de oudste (dochter) heel erg. Beide hebben we ingebakerd, dat hielp al goed. In combinatie met een strak ritme, slapen, eten, wakker, slapen. Echt op de klok af, als ze wakker was ging ze op tijd naar bed want wanneer ze later ging was ze al over de slaap heen. We waren aan huis gekluisterd, want draagzak wilde ze niet en sliep ook niet in de auto of kinderwagen. Maar het gaf wel rust, want door dat strakke ritme kwam er weer slaap, ook voor onszelf.
De jongste (jongen) was iets minder onrustig, maar had veel baat bij inbakeren en hem heb ik veel gedragen in de draagzak. Dan sliep hij vaak en had ik toch enigzins mn handen vrij. Ook bij hem een strak ritme, juist als ze wakker zijn en ze fit lijken ben je vaak te laat met naar bed brengen. Tenminste zo werkte dat hier, op tijd in bed werkte altijd beter dan te laat.
De gouden tip die ik bij mijn jongste kreeg: ik hield hem in mijn armen op zn zij, dan lag hij met zijn buikje tegen mijn buik aan en dan een spuugdoekje over zn hoofd/gezicht. Vanaf minuut 1 dat we dit deden kalmeerde hij en viel in slaap. Door dat doekje werd het donker en werd hij als ware afgesloten van alle prikkels. Het zorgde voor geborgenheid. Als we buitenshuis waren deden we dit ook, het ziet er gek uit maar wat maakt het uit, als het maar helpt. Dit wist ik bij mn oudste niet helaas, maar zo simpel als het klinkt zo goed werkte het!
Qua voeding kan ik niets zeggen, want hier alleen flesvoeding en ze dronken altijd behoorlijk veel
Alle reacties Link kopieren Quote
Sterkte mama, het is pittig!

Mijn beide kinderen waren ook zo. Wat mij geholpen heeft is go with the flow. Ik heb alles losgelaten van ritmes, schema’s uit boeken enz. Ik ben de kinderen gaan volgen. Dat vraagt veel dat klopt maar uiteindelijk werkte dat voor iedereen bij ons het beste. Ik moet er wel bij zeggen dat ik bij beide kinderen pas na 9 maanden weer ben gaan werken. Ik kon de boel de boel laten en kon me hier helemaal op toeleggen zonder druk van buitenaf. Dat is wel een verschil. Maar het gaf me veel meer rust zelf. Ipv gefrustreerd over dat hij niet sliep wanneer hij zou moeten slapen of dat ik niks meer kon. Ik gaf me over en genoot van die momenten dat hij op me lag te slapen door zelf ook verplicht te rusten. Huishouden deed ik hoognodige vlug vlug tussendoor. Als ik op pad wilde dan ging kind lekker in de draagzak. Hele dag bij mij en sliep wanneer hij wilde maar dan had ik het idee ook nog even iets te kunnen doen.
Het eenkennige, aan mij vastplakken is er vanzelf, zonder strijd af gegaan. Heel natuurlijk. Ik denk dat het ene kind die behoefte meer heeft dan het andere.
Sommige ouders doorbreken dat met ‘trainen’. Dat zal best werken maar dat moet je ook passen. Ik kon dat niet en koos voor de weg met de minste weerstand. Ik was wel 9 maanden een echte moeke, alles in het teken van baby en ik was zelf ver te zoeken. Dat moet je ook passen natuurlijk.
Maar hoe je het ook went of keert, het is pittig en vraagt veel van je. Kijk of je steun kn vragen aan partner, familie, vrienden. Om de baby even over te nemen of juist om je te ontlasten met huishouden en boodschappen zodat jij daar geen druk van hebt.
Alle reacties Link kopieren Quote
Wat vervelend voor jullie. Steeds die korte slaapjes breken zo op!
Hier zelfde ervaring. Kind sliep op die leeftijd bij mij in bed, konden we snel verder slapen na een nachtvoeding. Google even op veilig samen slapen en koop een bedrekje.

Hier hielp flesvoeding echt onwijs! Borst dronk ze altijd een paar slokjes. Gekolfd flesje ging leeg maar kwam net zo snel weer. Op een flesje Nutrilon begonnen met doorslapen.
De tweede krijgt hier als laatste voeding vanaf een maand of 2 denk ik gelijk nutrilon in de avond en nacht. Weet achteraf niet waarom ik alle kunstvoeding adviezen zo lang heb genegeerd. Met een goede nachtrust ben je een veel leukere moeder en partner overdag. En borstvoeding geef je dan gewoon overdag.

Nu is kind een jaar een slaapt alweer maanden netjes in een eigen bedje op een eigen kamertje. Wil niet eens meer samen in bed slapen.
Alle reacties Link kopieren Quote
Bedankt voor alle reacties tot nu toe!

Ik lees meerdere keren: accepteer hoe het nu is, ga mee met de vraag van je baby, het is normaal baby gedrag (even in mijn eigen woorden).
Dat helpt om te horen. Van mijn omgeving krijg ik namelijk bijna altijd te horen dat dit niet normaal is en ik haar dit heb aangeleerd. Dat maakt me wat onzeker. Zelf vertellen ze daarbij hoe goed hun baby sliep en alleen kon zijn.
Maar bij jullie lees ik dat dit toch echt wel veel voorkomt! En dat het een kwestie is van (onbepaalde) tijd.
Dit steunt me al.
Ook over de eenkennigheid. Ik wijs nu mensen af als ze haar bijvoorbeeld vast willen houden of zelfs maar naar haar willen kijken, dit is dus OK? Niet dat ik haar moet 'trainen' hieraan te wennen?

Verdere tips ga ik allemaal even op een rijtje zitten! Bijvoorbeeld als het gaat over draagzak versus draagdoek, kolven, man met baby weg laten gaan, etcetera. Staan nieuwe dingen voor mij bij! :)

Qua huishouden: tsja dat is inderdaad niet het belangrijkste... zal proberen dit toch meer los te laten. Ben echt een doener, dus vind dit lastig en voel me soms schuldig over hoe weinig ik gedaan krijg. Aan de andere kant houd ik mezelf voor dat ik tevreden mag zijn dat er gekookt, gewassen, gestreken wordt, de boodschappen worden gedaan en de basale dingen worden schoongemaakt. Man wil hier ook nog wel eens in helpen. Maar als hij zegt: we kunnen een schoonmaakster nemen, dan wil ik daar niet aan... Stom hè, dan vind ik dat ik het zelf moet doen...
Ja ik ben iemand die het me zelf ook moeilijk kan maken.
Daarom de gouden tip: meer loslaten.

Anonymous
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven