Kinderen
alle pijlers
Twijfels over een derde...
maandag 19 juli 2010 om 16:37
Ik ben erg benieuwd naar de verhalen van moeders met 3 kinderen of moeders met 2 kinderen die getwijfeld hebben over een derde en er uiteindelijk voor gekozen hebben het bij 2 te laten.
Zelf ben ik bijna 37, heb 2 kinderen van 3 en 1 en twijfel enorm over een derde. Mijn onderbuik zegt ja, die van mijn man ook, maar rationeel vinden we het wel goed zo. We werken allebei 4 dagen, zijn dankbaar en blij met ons gezin (beide zwangerschappen niet zonder slag of stoot) en vinden het best zwaar af en toe, ons drukke leven.
Maar ja, maar ja, die onderbuik, hè...
Kortom: ik weet dat niemand ons met deze beslissing kan helpen, en dat we het hier heel bewust samen over eens moeten worden, maar ik ben zo benieuwd naar de ervaringen van anderen. Altijd als ik hoor dat iemand drie kinderen heeft, wil ik vragen: "Waarom 3?"
Dus... ik ben benieuwd!
Zelf ben ik bijna 37, heb 2 kinderen van 3 en 1 en twijfel enorm over een derde. Mijn onderbuik zegt ja, die van mijn man ook, maar rationeel vinden we het wel goed zo. We werken allebei 4 dagen, zijn dankbaar en blij met ons gezin (beide zwangerschappen niet zonder slag of stoot) en vinden het best zwaar af en toe, ons drukke leven.
Maar ja, maar ja, die onderbuik, hè...
Kortom: ik weet dat niemand ons met deze beslissing kan helpen, en dat we het hier heel bewust samen over eens moeten worden, maar ik ben zo benieuwd naar de ervaringen van anderen. Altijd als ik hoor dat iemand drie kinderen heeft, wil ik vragen: "Waarom 3?"
Dus... ik ben benieuwd!
maandag 19 juli 2010 om 16:42
Wij hebben ook enorm getwijfeld na het 2e kind. Uiteindelijk niet gedaan. We hebben 2 ontzettende leuke en lieve jongens die kerngezond zijn. Ik was zo bang dat we bij een derde het noodlot gingen tarten. Klinkt wellicht heel stom maar we durfden niet. De zwangerschappen verliepen bij beide overigens vlekkeloos.
maandag 19 juli 2010 om 16:46
Waarom 3? Omdat we de interactie tussen nr. 1 en 2 al heel leuk vonden, en we benieuwd zijn hoe dat gaat als er een oudste, middelste en jongste is. Hoe dat zal zijn weet ik nog niet, ben nu 34 weken zwanger.
Voorals nog vind ik het wel een stukje zwaarder. Heb meer rug- en bekkenklachten, en het weer is op het moment ook geen succes bij mij (maar dat was het anders ook niet geweest). Dat was bij de andere twee zwangerschappen een stuk minder. Daarbij heb ik bij de zwangerschap van de 2e een periode werkloos thuisgezeten waardoor ik meer rust had, en op dit moment wil ik nog 2 weken werken voor ik met verlof ga.
De twijfel over twee gezonde kinderen, zal de 3e dat ook wel zijn had ik niet. 1e is niet gezond, en waar dit bij de zwangerschap van nr. 2 wel zorgen gegeven heeft, doet het dat nu (nog) niet.
Praktisch? Nee. Qua ruimte in huis is het geen punt (hoewel we dan intern wat moeten schuiven enzo), spullen hebben we ook nog, we hebben alleen wel echt een andere auto nodig. En dat is even zoeken
Voorals nog vind ik het wel een stukje zwaarder. Heb meer rug- en bekkenklachten, en het weer is op het moment ook geen succes bij mij (maar dat was het anders ook niet geweest). Dat was bij de andere twee zwangerschappen een stuk minder. Daarbij heb ik bij de zwangerschap van de 2e een periode werkloos thuisgezeten waardoor ik meer rust had, en op dit moment wil ik nog 2 weken werken voor ik met verlof ga.
De twijfel over twee gezonde kinderen, zal de 3e dat ook wel zijn had ik niet. 1e is niet gezond, en waar dit bij de zwangerschap van nr. 2 wel zorgen gegeven heeft, doet het dat nu (nog) niet.
Praktisch? Nee. Qua ruimte in huis is het geen punt (hoewel we dan intern wat moeten schuiven enzo), spullen hebben we ook nog, we hebben alleen wel echt een andere auto nodig. En dat is even zoeken
maandag 19 juli 2010 om 16:46
Er is een heel leuke (engelstalige) forum
http://www.havingthreekids.com/forum/
de hele forum is over "twijfels derde kind".
http://www.havingthreekids.com/forum/
de hele forum is over "twijfels derde kind".
maandag 19 juli 2010 om 16:47
maandag 19 juli 2010 om 17:02
Bedankt alvast voor jullie reacties!
Grappig, Blug, ik ben er juist van overtuigd dat het bij nr. 3 echt klaar zou zijn.
Tieger, gefeliciteerd en sterkte met de ltst loodjes!
Tjelsy, heel herkenbaar: Ik heb die angsten ook, alsook de angst voor een huilbaby.
Nata, bedankt voor de tip. Grappige site!
Grappig, Blug, ik ben er juist van overtuigd dat het bij nr. 3 echt klaar zou zijn.
Tieger, gefeliciteerd en sterkte met de ltst loodjes!
Tjelsy, heel herkenbaar: Ik heb die angsten ook, alsook de angst voor een huilbaby.
Nata, bedankt voor de tip. Grappige site!
maandag 19 juli 2010 om 17:39
Ik ben afgelopen woensdag bevallen van ons derde kindje. En we genieten met volle teugen!
Het is een heerlijk mannetje en onze andere twee kinderen vindne het geweldig.
We hebben een dochter van 6,5 en een zoon van 4. En hebben er bewust wat meer tijd tussen gelaten. Zodat we eerst van onze twee kinderen konden genieten en nu ook van de derde. De andere twee zitten inmiddels op school en dat scheelt erg veel. Voor ons gevoel was ons gezin nog niet compleet. Tuurlijk heb ik ook tijdens de zwangerschap mijn gedachten gehad: Wat als dit een huilbaby is, Wat als er iets is met het kindje, wat als.....wat als...
Maar tot nu toe, is het genieten.
O en volgens onze kraamhulp komen er niet veel gezinnen voor met drie kinderen. Het is toch vaak twee kinderen.
Het is een heerlijk mannetje en onze andere twee kinderen vindne het geweldig.
We hebben een dochter van 6,5 en een zoon van 4. En hebben er bewust wat meer tijd tussen gelaten. Zodat we eerst van onze twee kinderen konden genieten en nu ook van de derde. De andere twee zitten inmiddels op school en dat scheelt erg veel. Voor ons gevoel was ons gezin nog niet compleet. Tuurlijk heb ik ook tijdens de zwangerschap mijn gedachten gehad: Wat als dit een huilbaby is, Wat als er iets is met het kindje, wat als.....wat als...
Maar tot nu toe, is het genieten.
O en volgens onze kraamhulp komen er niet veel gezinnen voor met drie kinderen. Het is toch vaak twee kinderen.
maandag 19 juli 2010 om 17:54
Ik vind dat je deze beslissingen niet alleen naar je gevoel moet luisteren, maar ook rationeel moet denken.
Baby''s zijn natuurlijk meestal lief, dat zal een vierde en vijfde ook zijn.
Vraag jezelf eens af wat je precies mist, of wat je als toevoeging ziet.
Is het echt een verlangen van binnenuit, wat ligt aan dit verlangen ten grondslag.
Kan je ook voor 3 makkelijk oppas regelen. Ik weet niet of evt. ouders oppassen, maar willen ze wel 3 kindertjes?
En als je voor je (jullie) zelf echt weet dat je het wilt, moet je er voor gaan.
Baby''s zijn natuurlijk meestal lief, dat zal een vierde en vijfde ook zijn.
Vraag jezelf eens af wat je precies mist, of wat je als toevoeging ziet.
Is het echt een verlangen van binnenuit, wat ligt aan dit verlangen ten grondslag.
Kan je ook voor 3 makkelijk oppas regelen. Ik weet niet of evt. ouders oppassen, maar willen ze wel 3 kindertjes?
En als je voor je (jullie) zelf echt weet dat je het wilt, moet je er voor gaan.
maandag 19 juli 2010 om 19:07
Hoi Rebels!
Op viva regelmatig zo'n topic, net zoals vorig jaar februari van iemand. Ik reageerde toen als volgt en ik kan het niet opnieuw beter verwoorden. Misschien harstikke stom hoor maar ik quote het even. Het klopt nog steeds voor mijn gevoel.
En inmiddels is hier die derde ook net 1 geworden. Tis echt genieten. Maar vooral: het gezin voelt compleet.
En dát gevoel had ik echt nooit eerder.
Hoe prachtig/lief/leuk ik baby's blijf vinden!
quote:FleurtjeFee schreef op 23 februari 2009 @ 20:26:
Een derde kind is ook een andere overweging.
De keuze voor een eerste kind maak je al heel vroeg waarschijnlijk lang voordat 't er gaat komen.
Die tweede zorgt er weer voor dat je oudste geen enig kind blijft. Vaak is dit besluit ook al vooraf genomen. (even alle uitzonderingen daar gelaten.)
En dan die derde hé..Dat is inderdaad zo anders.
Volgens mij kies je voor een derde als je dit daadwerkelijk wil. Juist wel op gevoel...
Dat ik een derde wilde stond al vast bij nummer 1 en na nummer 2 bleef het níet complete gevoel.
Gelukkig heb ik jong kinderen gekregen en tijd zat.
Maar ik voelde wel heel duidelijk: ik wil ooit een derde.
Hoe onpraktisch ook, of weer opnieuw moeten beginnen, werk, leeftijdsverschil. Het speelde allemaal géén rol. Over een jaar of 4/5...nou wie weet?
Het voelde als een intens diep verlangen waar je héél zeker van bent.
De natuur besliste anders qua tijd..
En ik ben nu 24 weken zwanger van nummer drie. En ik ben zo intens gelukkig. Het voelt zo goed. En...zo compleet!! Dát gevoel kende ik nog niet. In deze zwangerschap zitten ook veel afscheid-momentjes want dit zal zéker de laatste zwangerschap zijn.
En het voelt als vrede mee hebben. En ook heel gelukkig zijn met straks de drie kinderen.
Pas bij een vierde zou ik aan bezwaren denken. En eigenlijk bekruipt mij dan ook direct het gevoel: nee, niet doen, het is mooi zo.
Volgens mij weet je dan voor je zelf wát je moet kiezen?quote:FleurtjeFee schreef op 24 februari 2009 @ 12:22:
NJB, ik heb een meisje en een jongen. Deze derde word een jongetje.
Omgeving vroeg nav deze derde zwangerschap wat we al hadden qua zoons/dochters.
Als ik dan antwoordde dat ik zowel een dochter als zoon heb werd er regelmatig geantwoord; nou dan maakt het dus niet meer uit......!
Vond ik best apart hoor. Ik snap de reactie heus wel. Maar toch.
Een derde kindje wil je graag. En het geslacht telt dan niet.
Ook al had ik 2 meiden gehad. Of 2 zoons..
En toen we de 'koningswens' hadden ( dochter&zoon) werd er ook vaak gezegd; ben je mooi klaar nu.
Neeeeeeeeeeeeeeeeeej schreeuwde mijn moederhart dan.
Kortom: het is zó een gevoel..die derde. Heel bijzonder.
Voor mij dan hé.
Op viva regelmatig zo'n topic, net zoals vorig jaar februari van iemand. Ik reageerde toen als volgt en ik kan het niet opnieuw beter verwoorden. Misschien harstikke stom hoor maar ik quote het even. Het klopt nog steeds voor mijn gevoel.
En inmiddels is hier die derde ook net 1 geworden. Tis echt genieten. Maar vooral: het gezin voelt compleet.
En dát gevoel had ik echt nooit eerder.
Hoe prachtig/lief/leuk ik baby's blijf vinden!
quote:FleurtjeFee schreef op 23 februari 2009 @ 20:26:
Een derde kind is ook een andere overweging.
De keuze voor een eerste kind maak je al heel vroeg waarschijnlijk lang voordat 't er gaat komen.
Die tweede zorgt er weer voor dat je oudste geen enig kind blijft. Vaak is dit besluit ook al vooraf genomen. (even alle uitzonderingen daar gelaten.)
En dan die derde hé..Dat is inderdaad zo anders.
Volgens mij kies je voor een derde als je dit daadwerkelijk wil. Juist wel op gevoel...
Dat ik een derde wilde stond al vast bij nummer 1 en na nummer 2 bleef het níet complete gevoel.
Gelukkig heb ik jong kinderen gekregen en tijd zat.
Maar ik voelde wel heel duidelijk: ik wil ooit een derde.
Hoe onpraktisch ook, of weer opnieuw moeten beginnen, werk, leeftijdsverschil. Het speelde allemaal géén rol. Over een jaar of 4/5...nou wie weet?
Het voelde als een intens diep verlangen waar je héél zeker van bent.
De natuur besliste anders qua tijd..
En ik ben nu 24 weken zwanger van nummer drie. En ik ben zo intens gelukkig. Het voelt zo goed. En...zo compleet!! Dát gevoel kende ik nog niet. In deze zwangerschap zitten ook veel afscheid-momentjes want dit zal zéker de laatste zwangerschap zijn.
En het voelt als vrede mee hebben. En ook heel gelukkig zijn met straks de drie kinderen.
Pas bij een vierde zou ik aan bezwaren denken. En eigenlijk bekruipt mij dan ook direct het gevoel: nee, niet doen, het is mooi zo.
Volgens mij weet je dan voor je zelf wát je moet kiezen?quote:FleurtjeFee schreef op 24 februari 2009 @ 12:22:
NJB, ik heb een meisje en een jongen. Deze derde word een jongetje.
Omgeving vroeg nav deze derde zwangerschap wat we al hadden qua zoons/dochters.
Als ik dan antwoordde dat ik zowel een dochter als zoon heb werd er regelmatig geantwoord; nou dan maakt het dus niet meer uit......!
Vond ik best apart hoor. Ik snap de reactie heus wel. Maar toch.
Een derde kindje wil je graag. En het geslacht telt dan niet.
Ook al had ik 2 meiden gehad. Of 2 zoons..
En toen we de 'koningswens' hadden ( dochter&zoon) werd er ook vaak gezegd; ben je mooi klaar nu.
Neeeeeeeeeeeeeeeeeej schreeuwde mijn moederhart dan.
Kortom: het is zó een gevoel..die derde. Heel bijzonder.
Voor mij dan hé.
maandag 19 juli 2010 om 19:49
Fleurtje Feee, wat mooi verwoord.
Ga het even kopieren zodat ik het nog eens na kan lezen.
Ik probeer nu zwanger te worden van een tweede en ik hoop ooit ook van een derde zwanger te worden.
Waarom, geen idee, inderdaad puur gevoel. En dit is pas gekomen na ons eerste kindje. Daarvoor wilde ik er altijd graag twee.
Blijf meelezen, want ben ook wel benieuwd.
Ga het even kopieren zodat ik het nog eens na kan lezen.
Ik probeer nu zwanger te worden van een tweede en ik hoop ooit ook van een derde zwanger te worden.
Waarom, geen idee, inderdaad puur gevoel. En dit is pas gekomen na ons eerste kindje. Daarvoor wilde ik er altijd graag twee.
Blijf meelezen, want ben ook wel benieuwd.
maandag 19 juli 2010 om 19:56
ik heb mijn twijfel nog maar een jaartje vooruit geschoven.
Mijn jongste is nu bijna 2, en als we nog een derde willen dan wel pas als dochter (bijna) naar school gaat.
Maar ik ben wel bang dat ik dan misschien nog wel 4,5,6e kind zou willen. Ik vind die babytijd namelijk zo bijzonder en speciaal dat zou ik nog wel 10 keer mee willen maken.
Maar ja................
Mijn jongste is nu bijna 2, en als we nog een derde willen dan wel pas als dochter (bijna) naar school gaat.
Maar ik ben wel bang dat ik dan misschien nog wel 4,5,6e kind zou willen. Ik vind die babytijd namelijk zo bijzonder en speciaal dat zou ik nog wel 10 keer mee willen maken.
Maar ja................
maandag 19 juli 2010 om 20:37
We hebben er 2, hebben een poos getwijfeld over een 3de, zelfs 10 maanden geprobeerd zwanger te worden van de derde. En inmiddels is duidelijk dat die er niet gaat komen. Niet omdat het niet meer kan, maar omdat het goed is nu. De jongste is bijna uit de luiers, nog een jaartje dan gaat ook hij naar school. Alles is nu makkelijker, we krijgen weer wat vrijheid terug en waar mijn gezin niet helemaal compleet is besef ikd at dit in mijn geval ook nooit compleet zal worden (Ik heb mijn eerste kind verloren) en dat het ook niet hoeft voor mij. Onze jongste heeft af en aan een hoop medisch gesteggel, dochter was een huilbaby en alles bij elkaar ben ik blij dat ze wat ouder zijn, iets zelfstandiger en dat we het gezin hebben dat we nu hebben.
Hier is het nu dus goed met 2 kindjes.
Hier is het nu dus goed met 2 kindjes.
maandag 19 juli 2010 om 21:55
quote:Keye schreef op 19 juli 2010 @ 17:39:
We hebben een dochter van 6,5 en een zoon van 4. En hebben er bewust wat meer tijd tussen gelaten. Zodat we eerst van onze twee kinderen konden genieten en nu ook van de derde.Ik zou dat juist niet aanraden. Kom zelf uit een gezin van 3 en de jongste was bijna enig kind op een gegeven moment. Ze scheelde behoorlijk met ons, en de oudste 2 hadden elkaar, maar de jongste was nog te jong. Niet leuk voor haar, maar ook niet zo voor ons.
We hebben een dochter van 6,5 en een zoon van 4. En hebben er bewust wat meer tijd tussen gelaten. Zodat we eerst van onze twee kinderen konden genieten en nu ook van de derde.Ik zou dat juist niet aanraden. Kom zelf uit een gezin van 3 en de jongste was bijna enig kind op een gegeven moment. Ze scheelde behoorlijk met ons, en de oudste 2 hadden elkaar, maar de jongste was nog te jong. Niet leuk voor haar, maar ook niet zo voor ons.
maandag 19 juli 2010 om 22:13
quote:tjelsy schreef op 19 juli 2010 @ 16:42:
Wij hebben ook enorm getwijfeld na het 2e kind. Uiteindelijk niet gedaan. We hebben 2 ontzettende leuke en lieve jongens die kerngezond zijn. Ik was zo bang dat we bij een derde het noodlot gingen tarten. Klinkt wellicht heel stom maar we durfden niet. De zwangerschappen verliepen bij beide overigens vlekkeloos.
Dat heb ik ook. Hier een dochter van 3 1/2 en zoonlief wordt in september 2. Gezonde kinderen, en wij durven het ook niet nog een keer. Daarnaast heeft onze jongste tot 1 1/2 veel gehuild 's nachts en zijn we blij dat we nu de rust weer in huis terug hebben. En het wordt nu steeds makkelijker. Geen megavolle luiertassen meer mee te sjouwen, de ritmes van de kinderen lopen gelijk.
We hebben weer tijd voor onszelf en kunnen ze af en toe makkelijker een nachtje weg doen.
Ook is 2 kinderen wat praktischer. (Maar als ik echt graag zou willen zou ik dit argument zo overboord gooien) Wij zouden bij een derde de zolder aan moeten pakken om een kamertje erbij te moeten maken, een grotere auto moeten kopen.
Bovendien (misschien heb ik het helemaal mis, ben zelf de oudste uit een gezin van twee) lijkt het mij helemaal niet leuk om het middelste kind te zijn.
Maar aan de andere kant, als straks de jongste langzaam aan richting de kleuterklas gaat, kan ik me voorstellen dat het weer begint te kriebelen. Dat je denkt, nog één keer, nog één keer zwanger mogen zijn, een klein afhankelijk humpie in huis. Als het kriebelt denk ik niet dat je het tegen houdt. Mijn moeder wou altijd graag een derde en ze heeft het er nu nog over dat het jammer is dat ze het niet gedaan heeft.
Wij hebben ook enorm getwijfeld na het 2e kind. Uiteindelijk niet gedaan. We hebben 2 ontzettende leuke en lieve jongens die kerngezond zijn. Ik was zo bang dat we bij een derde het noodlot gingen tarten. Klinkt wellicht heel stom maar we durfden niet. De zwangerschappen verliepen bij beide overigens vlekkeloos.
Dat heb ik ook. Hier een dochter van 3 1/2 en zoonlief wordt in september 2. Gezonde kinderen, en wij durven het ook niet nog een keer. Daarnaast heeft onze jongste tot 1 1/2 veel gehuild 's nachts en zijn we blij dat we nu de rust weer in huis terug hebben. En het wordt nu steeds makkelijker. Geen megavolle luiertassen meer mee te sjouwen, de ritmes van de kinderen lopen gelijk.
We hebben weer tijd voor onszelf en kunnen ze af en toe makkelijker een nachtje weg doen.
Ook is 2 kinderen wat praktischer. (Maar als ik echt graag zou willen zou ik dit argument zo overboord gooien) Wij zouden bij een derde de zolder aan moeten pakken om een kamertje erbij te moeten maken, een grotere auto moeten kopen.
Bovendien (misschien heb ik het helemaal mis, ben zelf de oudste uit een gezin van twee) lijkt het mij helemaal niet leuk om het middelste kind te zijn.
Maar aan de andere kant, als straks de jongste langzaam aan richting de kleuterklas gaat, kan ik me voorstellen dat het weer begint te kriebelen. Dat je denkt, nog één keer, nog één keer zwanger mogen zijn, een klein afhankelijk humpie in huis. Als het kriebelt denk ik niet dat je het tegen houdt. Mijn moeder wou altijd graag een derde en ze heeft het er nu nog over dat het jammer is dat ze het niet gedaan heeft.
maandag 19 juli 2010 om 22:30
Rebels...je kent ons verhaal ook wel inmiddels... ik kan maar 1 ding zeggen (net als FleurtjeFee eigenlijk) het is voornamelijk een gevoel wat ik al vanaf het begin af aan heb dat ik graag een 3e zou willen. Mijn man moest er in groeien. En het gaat bij ons niet (alleen) om de babytijd die we nog eens mee zouden willen maken. Als ik 3 kinderen voor me zie, zie ik vooral een gezin voor me met oudere kinderen (klinkt gek misschien).
Je hebt niet zoveel tijd meer als ik, als je wilt, niet te lang twijfelen!
En, zelf zie ik inmiddels ook wel de voordelen, dat de kinderen al wat groter zijn straks als er nog (eens) een kleine bij mag komen. Liefst had ik ze dichter op elkaar gewild, maar dat zit er niet meer in. Wie weet wel voor de jongste naar school gaat. Dat er wat mij betreft een 3e mag komen is 100 % zeker. Het voelt gewoon nog niet af .
Je hebt niet zoveel tijd meer als ik, als je wilt, niet te lang twijfelen!
En, zelf zie ik inmiddels ook wel de voordelen, dat de kinderen al wat groter zijn straks als er nog (eens) een kleine bij mag komen. Liefst had ik ze dichter op elkaar gewild, maar dat zit er niet meer in. Wie weet wel voor de jongste naar school gaat. Dat er wat mij betreft een 3e mag komen is 100 % zeker. Het voelt gewoon nog niet af .
dinsdag 20 juli 2010 om 11:02
Wat een boel bijzondere reacties. Ik vind het heel leuk om jullie verhalen te lezen; super dat jullie die willen delen.
ADL, leuk dat jij ook reageert! Ik snap wat je zegt, maar wil juist niet overhaasten. Als het "te laat" is en de natuur beslist dat het niet meer voor ons is weggelegd is het ook "goed". Wij willen dit juist heel weloverwogen doen en er samen voor 100% achterstaan. Daarom afgesproken dat we het er einde jaar pas weer over hebben, en aan die afspraak houden we ons ook. Maar dat wil niet zeggen dat het niet heel vaak in mijn gedachten is; vandaar ook dit topic
ADL, leuk dat jij ook reageert! Ik snap wat je zegt, maar wil juist niet overhaasten. Als het "te laat" is en de natuur beslist dat het niet meer voor ons is weggelegd is het ook "goed". Wij willen dit juist heel weloverwogen doen en er samen voor 100% achterstaan. Daarom afgesproken dat we het er einde jaar pas weer over hebben, en aan die afspraak houden we ons ook. Maar dat wil niet zeggen dat het niet heel vaak in mijn gedachten is; vandaar ook dit topic
dinsdag 20 juli 2010 om 18:56
dinsdag 20 juli 2010 om 20:23
Rebels, goed dat jullie deze beslissing weloverwogen willen nemen tot je zeker weet dat je allebei 100 % achter deze beslissing staat. Dat is ook belangrijk! En dat ene half jaar (of jaar) is ook niet van belang, maar ik bedoel meer...je kan geen jaren meer wachten met uitstellen.
Ik hoop dat jullie eruit komen samen!
Ik hoop dat jullie eruit komen samen!
woensdag 21 juli 2010 om 11:20
Hier ook absoluut geen kriebels voor een 3e.
Wij hebben met 2 jongens echt het gevoel klaar te zijn.
Ik was 30&33 toen ik ze kreeg,en nu ben ik 35 gaat de jongste na de vakantie naar de psz, en heb ik weer tijd om rustig te gaan sporten,boodschappen te doen zonder kind etc.
Als de jongste naar de basisschool gaat ben ik 37 en kan ik weer meer uren gaan werken heerlijk!
Ik heb die twijfel wel heel lang gehad over een 2e kindje,vandaar het leeftijdsverschil van 3.5 jaar.
Heb toevallig deze week alle baby spullen verkocht,en daar had ik totaal geen moeite mee.
Wij hebben met 2 jongens echt het gevoel klaar te zijn.
Ik was 30&33 toen ik ze kreeg,en nu ben ik 35 gaat de jongste na de vakantie naar de psz, en heb ik weer tijd om rustig te gaan sporten,boodschappen te doen zonder kind etc.
Als de jongste naar de basisschool gaat ben ik 37 en kan ik weer meer uren gaan werken heerlijk!
Ik heb die twijfel wel heel lang gehad over een 2e kindje,vandaar het leeftijdsverschil van 3.5 jaar.
Heb toevallig deze week alle baby spullen verkocht,en daar had ik totaal geen moeite mee.
woensdag 21 juli 2010 om 12:07
Hallo
Wij hebben er wel 3. 3 meiden die ondertussen, 9, 7 en 5 zijn. Het verschil tussen de jongste en oudste is iets minder dan 3 1/2 jaar. Toen ze klein waren vond ik het best heftig, maar nu geniet ik alleen maar. 3 kinderen onder de 4 jaar vond ik best zwaar als ik eerlijk ben, maar het werd eigenlijk elk jaar makkelijker.
Natuurlijk hebben ze geregeld heftige strijd, maar ze kunnen ook geweldig spelen en hebben veel dezelfde interesses. Het voelt voor ons echt compleet. Na de eerste 2 kriebelde het al snel weer, maar na de derde was dat helemaal over. Tuurlijk is het nu nog druk met kinderen die komen spelen, 3 sportende kinderen, zwemles etc, maar ik vind het heerlijk.
Wij hebben er wel 3. 3 meiden die ondertussen, 9, 7 en 5 zijn. Het verschil tussen de jongste en oudste is iets minder dan 3 1/2 jaar. Toen ze klein waren vond ik het best heftig, maar nu geniet ik alleen maar. 3 kinderen onder de 4 jaar vond ik best zwaar als ik eerlijk ben, maar het werd eigenlijk elk jaar makkelijker.
Natuurlijk hebben ze geregeld heftige strijd, maar ze kunnen ook geweldig spelen en hebben veel dezelfde interesses. Het voelt voor ons echt compleet. Na de eerste 2 kriebelde het al snel weer, maar na de derde was dat helemaal over. Tuurlijk is het nu nog druk met kinderen die komen spelen, 3 sportende kinderen, zwemles etc, maar ik vind het heerlijk.
