-U-

07-04-2012 23:12 71 berichten
Alle reacties Link kopieren
Naar aanleiding van een ander topic over 'u' zeggen:



Welke indruk maakte het op jou, toen iemand voor de eerste keer 'u' tegen je zei?



En (later)



Heb je ook wel eens gehad, dat iemand 'jij' zei, en dat je dacht: "mmm, jij mag ook wel 'u' zeggen, snotneus"?
Alle reacties Link kopieren
Ligt aan de toon waarop 'jij' gezegd wordt.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Alle reacties Link kopieren
Ik was 17 of zo, toen werd ik met u aan gesproken, vond ik wel een hele rare gewaarwording.



Nu kan ik het op prijs stellen als vriendjes van mijn kinderen het tegen mij zeggen, vervolgens zeg ik toch dat je jij of mijn naam mogen zeggen, want op de een of andere manier voel ik ik dan toch weer bejaard.
Alle reacties Link kopieren
Er komt inderdaad een periode dat je kennelijk - na de eerste schok - gewend bent aan u zeggen en dat je het weer op gaat vallen als ze ( pubers, geen leeftijdsgenoten ) jij'en en jou'en.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Ik hou er over het algemeen niet van als iemand u tegen me zegt. Ik zeg dan altijd zeg maar jij. Vind u zo vreselijk afstandelijk klinken. Die afstandelijke beleefdheid vind ik alleen okee als je 'n zakelijke relatie hebt zoals bijv. verkoper/klant. Maar mensen die je op persoonlijke basis leert kennen moeten geen u tegen elkaar zeggen, dat schept afstand.
Alle reacties Link kopieren
Ik dacht trouwens de kortste topic-titel ooit te hebben. U.

Maar het bleek dat de topic-titel uit tenminste drie karakters moest bestaan.



Vandaar -U-. Het is niet bedoeld als invuloefening
quote:elninjoo schreef op 07 april 2012 @ 23:24:

Ik hou er over het algemeen niet van als iemand u tegen me zegt. Ik zeg dan altijd zeg maar jij. Vind u zo vreselijk afstandelijk klinken. Die afstandelijke beleefdheid vind ik alleen okee als je 'n zakelijke relatie hebt zoals bijv. verkoper/klant. Maar mensen die je op persoonlijke basis leert kennen moeten geen u tegen elkaar zeggen, dat schept afstand.dit
Alle reacties Link kopieren
Ik studeerde of werkte misschien net toen ik hoorde roepen: "mevrouw, mevrouw, weet u misschien hoe laat het is?"



Ik was in shock toen ik me realiseerde dat ze mij bedoelden....
Alle reacties Link kopieren
Ben nu halverwege de 30 en vind 'u' nog steeds akelig. Zei op de kov bij de kennismaking dat ze gerust jij mocht zeggen, na twee zinnen viel ze terug in 'u'. Toen voelde ik me heel oud....
Alle reacties Link kopieren
Maar het allerergste: als ik vroeger 'u' zei tegen mijn tante, zei ze altijd "zeg maar je hoor, anders voel ik me zo oud". Dan dacht ik "maar u bent toch ook oud"



Tegenwoordig hoor ik het mezelf zeggen. Ben bang dat ze dan hetzelfde denken als ik toen....
Alle reacties Link kopieren
quote:Whympysinger schreef op 07 april 2012 @ 23:30:

Ik dacht trouwens de kortste topic-titel ooit te hebben. U.

Maar het bleek dat de topic-titel uit tenminste drie karakters moest bestaan.



Vandaar -U-. Het is niet bedoeld als invuloefening







Ik ben het wel eens met zusenzo: vind het van respect getuigen wanneer een kind eerst u tegen je zegt (al zeg ik inderdaad ook meteen dat ze wel je mogen zeggen).



Eerste keer 'u' was toen ik achter de kassa zat als 16-jarige. Vond het wel grappig. Er waren trouwens ook veel oudere dames en heren die me daarbij nog met 'juffrouw' aanspraken. Ook zo schattig
Ik denk dat het zo'n twee jaar geleden is dat ik door een kassameisje met U werd aangesproken. De schok was groot.



Inmiddels ben ik er wel aan gewend.



Van mij hoeft het echter niet, al ben ik zelf consequent en spreek ik mensen die duidelijk ouder zijn dan ik wel zo aan.
Alle reacties Link kopieren
Ik ben eigenlijk wel jaloers op landen waar het heel eenvoudig is.



In heel de Engelstalige wereld is het gewoon you.



En in Duitsland gewoon Sie, net zo makkelijk eigenlijk.



En hier in Nederland doen we heel ingewikkeld. Als we mekaar kennen / eerder gezien hebben / vertrouwen is het heel gauw jij en jou, en als je daar eenmaal bent is er ook geen weg terug meer eigenlijk
De eerste keer dat er u tegen me gezegd werd schrok ik me een hoedje. Had eerst helemaal niet door dat ik bedoeld werd. Vind het niet leuk trouwens, iedereen mag je tegen me zeggen, behalve verkopers.



Ik zeg tegen mijn ouders en oude opa ook je, en geen u.
Alle reacties Link kopieren
Mijn neefje en nichtje moeten van hun ouders (lees: vader; maar daardoor ook moeder, want die heeft geen eigen mening meer) pertinent u tegen mij zeggen, ondanks dat ik dat zelf niet wil.

U in familiekring vind ik u een



Ik stoor me er niet aan als ik in winkels of horeca met jij aangesproken wordt. Wel als een jong meisje dat bij mijn moeder (60+) doet overigens. Vandaag nog zelf met u aangesproken en dan voel ik me toch wel oud!
Alle reacties Link kopieren
Huh? In het Duits is Sie toch gewoon u en gaat men daarna ook over op Du?
Alle reacties Link kopieren
De eerste keer dat ik met u werd aangesproken weet ik niet meer, wel dat ik voor het eerst mevrouw werd genoemd. Dat was bij mijn eerste bijbaantje. Ik moest kinderen schminken en een van de moeders zei tegen haar kind dat hij de mevrouw maar moest vertellen hoe hij geschminkt wilde worden. Heel normaal natuurlijk, maar de rillingen liepen me over mijn rug
Alle reacties Link kopieren
quote:VotesforLeo schreef op 07 april 2012 @ 23:53:

Huh? In het Duits is Sie toch gewoon u en gaat men daarna ook over op Du?



Nope, in DL is nog steeds een behoorlijke hiërarchie, daar ga je echt niet zo gemakkelijk over op Du als er eenmaal met Sie is begonnen.

Absoluut not done!
"Laat varen alle hoop, gij die hier binnentreedt"
quote:VotesforLeo schreef op 07 april 2012 @ 23:53:

Huh? In het Duits is Sie toch gewoon u en gaat men daarna ook over op Du?Niet per se. Duitsers houden bij mijn weten langer vast aan het Siezen en gaan pas na lange(re) tijd over op het duzen.
Alle reacties Link kopieren
quote:VotesforLeo schreef op 07 april 2012 @ 23:53:

Huh? In het Duits is Sie toch gewoon u en gaat men daarna ook over op Du?



Nein, in Deutschland bietet man sich irgendwann das Duzen an.



Je mag dus niet zomaar 'Du' zeggen tegen iemand.

Als je dat wel doet, denkt men:



O, een Nederlander.
Alle reacties Link kopieren
Ok, wist ik niet. Leuk, weer wat geleerd.
quote:Whympysinger schreef op 07 april 2012 @ 23:59:

[...]

Nein, in Deutschland bietet man sich irgendwann das Duzen an.



Je mag dus niet zomaar 'Du' zeggen tegen iemand.

Als je dat wel doet, denkt men:



O, een Nederlander.Maar grammaticaal is er wel onderscheid, dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld het Engels.
Alle reacties Link kopieren
quote:[message=11642439,noline]Whympysinger schreef op 07 april 2012 @ 23:

Als je dat wel doet, denkt men:



O, een Nederlander.Ik dus wellicht
En tegen kleine kinderen zou ik in Duitsland 'du' zeggen. Dat is dus fout begrijp ik?
Alle reacties Link kopieren
quote:helene31 schreef op 08 april 2012 @ 00:00:

[...]



Maar grammaticaal is er wel onderscheid, dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld het Engels.Wat bedoel je?

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven