Kinderen
alle pijlers
vraag
zondag 21 augustus 2011 om 23:41
Ik ben nieuw hier en zal mijn verhaal zo kort mogelijk proberen te houden dus alvast excuus als het te lang is.
Ik ben op 8 juli met 35 weken zwangerschap bevallen van een zoon. Opzich ging alles goed lag op de neonatologie afdeling en mocht daar al snel weg en naar de kinderafdeling. Echter een week na zijn geboorte kreeg hij een behoorlijke infectie waardoor hij erg ziek was en nog langer moest blijven. 2 weken later mocht hij uiteindelijk mee naar huis! Helemaal blij en gelukkig dat we eindelijk als echt gezin samen konden zijn! Helaas kreeg hij gister weer koorts dus moesten we gelijk weer naar het ziekenhuis komen er bleken bepaalde waardes te hoog te zijn en hij moest blijven zn koorts was inmiddels gezakt maar vandaag waren dezelfde waardes verdubbeld en krijgt nu weer antibiotica. Er is een bloedkweek afgenomen en daar krijgen we over 3 of 4 dagen de uitslag pas van. Hij moet minimaal een week blijven maar dit kan ook langer worden.
Ik ga er langzaam aan kapot dat ik mijn kleine hummeltje achter moet laten en dat we in een voor ons leeg huis thuis komen!
Mijn vraag is dus ook of er mensen zijn die ook zoiets mee gemaakt hebben en hoe zijn/gaan jullie er mee om?? Want zoals ik al zei het breekt me op ik ben echt gesloopt vermoeid en zit echt in een mega dip!
Alvast bedankt voor de reacties en sorry voor het lange misschien wat wazige verhaal!
Groetjes J
Ik ben op 8 juli met 35 weken zwangerschap bevallen van een zoon. Opzich ging alles goed lag op de neonatologie afdeling en mocht daar al snel weg en naar de kinderafdeling. Echter een week na zijn geboorte kreeg hij een behoorlijke infectie waardoor hij erg ziek was en nog langer moest blijven. 2 weken later mocht hij uiteindelijk mee naar huis! Helemaal blij en gelukkig dat we eindelijk als echt gezin samen konden zijn! Helaas kreeg hij gister weer koorts dus moesten we gelijk weer naar het ziekenhuis komen er bleken bepaalde waardes te hoog te zijn en hij moest blijven zn koorts was inmiddels gezakt maar vandaag waren dezelfde waardes verdubbeld en krijgt nu weer antibiotica. Er is een bloedkweek afgenomen en daar krijgen we over 3 of 4 dagen de uitslag pas van. Hij moet minimaal een week blijven maar dit kan ook langer worden.
Ik ga er langzaam aan kapot dat ik mijn kleine hummeltje achter moet laten en dat we in een voor ons leeg huis thuis komen!
Mijn vraag is dus ook of er mensen zijn die ook zoiets mee gemaakt hebben en hoe zijn/gaan jullie er mee om?? Want zoals ik al zei het breekt me op ik ben echt gesloopt vermoeid en zit echt in een mega dip!
Alvast bedankt voor de reacties en sorry voor het lange misschien wat wazige verhaal!
Groetjes J
zondag 21 augustus 2011 om 23:53
maandag 22 augustus 2011 om 00:21
maandag 22 augustus 2011 om 02:33
Er is niks wazigs aan en ik heb met je te doen. Ik vrees dat je door de zure appel zult moeten heenbijten, maar ik weet dat dat veel, heel veel gemakkelijker is geschreven dan gedaan en ik vind het echt ontzettend rot voor je. Het leven is soms ongelooflijk gemeen en moeilijk.
Ik wens je heel veel sterkte.
Ik wens je heel veel sterkte.
maandag 22 augustus 2011 om 03:49
Ach jee, wat naar om je kindje nu weer in het ziekenhuis achter te moeten laten. Misschien kun je eens praten met een maatschappelijk werker van het ziekenhuis? Toen mijn te vroeg geboren zoontje op neonatologie lag, zijn we verschillende keren gewezen op die mogelijkheid (geen gebruik van gemaakt waar ik later wel een beetje spijt van had).
Ik hoop dat hij snel weer mee naar huis mag. Sterkte
Ik hoop dat hij snel weer mee naar huis mag. Sterkte
maandag 22 augustus 2011 om 08:47
Onze zoon is vier keer opgenomen geweest (hij is nu 13 maanden). Elke keer voor langere tijd. Ik kreeg de mogelijkheid tot rooming-in. Ik ben dus ook elke keer bij hem gebleven.
Als ik jou was zou ik even navragen of ze dat daar ook hebben.
De eerste keer dat hij werd opgenomen was met 4 weken en toen gaf ik nog borstvoeding maar de laatste keer was een maand geleden en toen gaf ik geen bv maar kon toch blijven.
Heel veel sterkte, het is niet niks...
Als ik jou was zou ik even navragen of ze dat daar ook hebben.
De eerste keer dat hij werd opgenomen was met 4 weken en toen gaf ik nog borstvoeding maar de laatste keer was een maand geleden en toen gaf ik geen bv maar kon toch blijven.
Heel veel sterkte, het is niet niks...
maandag 22 augustus 2011 om 08:49
Ik mag inderdaad blijven slapen maar dit wil ik zelf niet heb dat de eerste keer gedaan toen hij op de kinderafdeling lag en omdat hij aan allerlei toeters en bellen ligt heb ik dus geen oog dicht gedaan en ik vind het ook belangrijk dat ik zelf aan mijn rust kom mocht hij weer mee naar huis mogen dat ik ( wij ) goed uitgerust zijn om weer voor hem te zorgen.
Het ronald mc donald huis kunnen wij wel doen maar we wonen behoorlijk dichtbij het ziekenhuis 20 min rijden en ik vind dat echt voor mensen die verder wonen zodat ze bij hun kindje kunnen zijn.
Ik heb inderdaad een gesprek aangevraagd met maatschappelijk werk en de huisarts om te kijken want hun voor me kunnen betekenen.
Het ronald mc donald huis kunnen wij wel doen maar we wonen behoorlijk dichtbij het ziekenhuis 20 min rijden en ik vind dat echt voor mensen die verder wonen zodat ze bij hun kindje kunnen zijn.
Ik heb inderdaad een gesprek aangevraagd met maatschappelijk werk en de huisarts om te kijken want hun voor me kunnen betekenen.
maandag 22 augustus 2011 om 09:37
Hey Mamavansandro,
Gefeliciteerd!
Ik heb er ook vrij recent middenin gezeten, het is echt HEEL heftig. Ik hield maar voor ogen dat ik het voor ons kleintje deed dat die me zo hard nodig had. Ik heb thuis alles de boel de boel gelaten. (was wel een behoorlijke zooi maar achteraf opgeruimd met mijn man en moeder) ook mijn sociale leven lag volledig stil. Verder goed op mezelf gelet en ook dat was soms heel moeilijk! Maar wat heeft je kindje thuis aan een afgebrande moeder?
Blijven slapen was voor mij ook niet fijn, ook ivm alle toeters en bellen. Het RonMacD-huis vond ik prettig en niet-prettig tegelijk. Je bent lekker dicht bij je kind en kunt soms even extra rusten en je bent lekker flexibel maar je hoort ook allerlei verhalen van andere ouders en ik had meer dan genoeg aan mijn eigen verhaal.
Verder heb ik er heel veel over gepraat met mijn man, familie en vriendinnen om het allemaal een plekje te geven.
En heb er vertrouwen in dat het goed komt, dat straal je uit naar je kind.
Heel veel sterkte!
Gefeliciteerd!
Ik heb er ook vrij recent middenin gezeten, het is echt HEEL heftig. Ik hield maar voor ogen dat ik het voor ons kleintje deed dat die me zo hard nodig had. Ik heb thuis alles de boel de boel gelaten. (was wel een behoorlijke zooi maar achteraf opgeruimd met mijn man en moeder) ook mijn sociale leven lag volledig stil. Verder goed op mezelf gelet en ook dat was soms heel moeilijk! Maar wat heeft je kindje thuis aan een afgebrande moeder?
Blijven slapen was voor mij ook niet fijn, ook ivm alle toeters en bellen. Het RonMacD-huis vond ik prettig en niet-prettig tegelijk. Je bent lekker dicht bij je kind en kunt soms even extra rusten en je bent lekker flexibel maar je hoort ook allerlei verhalen van andere ouders en ik had meer dan genoeg aan mijn eigen verhaal.
Verder heb ik er heel veel over gepraat met mijn man, familie en vriendinnen om het allemaal een plekje te geven.
En heb er vertrouwen in dat het goed komt, dat straal je uit naar je kind.
Heel veel sterkte!
