Kinderen
alle pijlers
Wanneer en hoe vertel je het de (stief)kids
zondag 21 september 2008 om 19:59
Ik heb sinds kort een relatie met een man die 2 kinderen heeft (1 van 3 en 1 van 11).
We hebben het vaak erover wanneer en hoe hij/we het de kinderen zullen vertellen, maar komen er niet echt uit.
Hebben jullie tips, ideeen? We willen dit proberen zo soepel mogelijk te laten verlopen en het vooral niet te gehaast te doen. Vooral omdat de oudste al 11 is...
We hebben het vaak erover wanneer en hoe hij/we het de kinderen zullen vertellen, maar komen er niet echt uit.
Hebben jullie tips, ideeen? We willen dit proberen zo soepel mogelijk te laten verlopen en het vooral niet te gehaast te doen. Vooral omdat de oudste al 11 is...
Perfectionisme is niet perfect...
zondag 21 september 2008 om 20:06
Is een beetje moeilijk om dit zo te beoordelen hoe je het zou moeten doen. Hangt van veel dingen af als: kennen de kinderen jou al of niet? Hoe lang zijn jullie samen? Hebben de kinderen net een scheiding achter de rug of is het al even geleden? etc.
Tip van een stiefmoeder in elk geval: wacht tot je elkaar in elk geval goed kent en 'zeker' (voor zover je heel zeker kan zijn) weet dat je met elkaar verder wil.
Succes!
Tip van een stiefmoeder in elk geval: wacht tot je elkaar in elk geval goed kent en 'zeker' (voor zover je heel zeker kan zijn) weet dat je met elkaar verder wil.
Succes!
zondag 21 september 2008 om 20:28
Hey Dummels,
Thnks voor je snelle reactie.
Even wat meer achtergrond dan:
We hebben nu ongeveer 3 maanden een relatie en gaan zo'n jaar met elkaar om. (we kennen elkaar wel al veel langer..). De kinderen kennen mij niet. En hun ouders hebben jarenlang een zeer onstabiele relatie gehad. (dan kon het 2 weken goed gaan, dan woonde hij weer even ergens anders, ging weer terug naar huis etc.) Nu zijn ze definitief een jaar uit elkaar.
Thnks voor de tip. We willen zeker met elkaar verder...daar zijn we al wel uit.
Thnks voor je snelle reactie.
Even wat meer achtergrond dan:
We hebben nu ongeveer 3 maanden een relatie en gaan zo'n jaar met elkaar om. (we kennen elkaar wel al veel langer..). De kinderen kennen mij niet. En hun ouders hebben jarenlang een zeer onstabiele relatie gehad. (dan kon het 2 weken goed gaan, dan woonde hij weer even ergens anders, ging weer terug naar huis etc.) Nu zijn ze definitief een jaar uit elkaar.
Thnks voor de tip. We willen zeker met elkaar verder...daar zijn we al wel uit.
Perfectionisme is niet perfect...
zondag 21 september 2008 om 20:31
zondag 21 september 2008 om 20:41
zondag 21 september 2008 om 22:29
Toevallig was gister een soortgelijk topic geopend...daar had ik ook gereageerd, en heb het even gekopieerd en hieronder geplakt voor je...
Ik heb een een vriend met kinderen, en we hebben het in het begin heeeeel erg rustig aan gedaan...Hij heeft ze pas verteld dat ie een nieuwe vriendin had toen hij (en ik) heel erg zeker ervan waren dat dit wel een lange relatie zou worden...de kinderen vonden het in eerste instantie helemaal niet leuk, maar na een tijdje werden ze toch wel nieuwsgierig naar me....gingen af en toe dingetjes over mij vragen enzo, wilden een foto zien enz....
Na een tijdje (iets van 8 maanden) vroegen ze zelf wanneer ze mij eens zouden zien, en pas toen hebben we met zijn allen wat leuks gedaan...
In het begin zag ik ze meestal maar zo'n 1x per maand, en langzaam is dat opgebouwd naar nu een paar keer per week...
Niet alleen voor die kinderen, maar ook voor mezelf een prettige aanpak, want ik moest er ook aan wennen....Je ziet je vriend ineens in een andere ''rol'' (als vader) en je moet hem en zijn aandacht toch ineens ''delen'' zeg maar....
Ik heb een een vriend met kinderen, en we hebben het in het begin heeeeel erg rustig aan gedaan...Hij heeft ze pas verteld dat ie een nieuwe vriendin had toen hij (en ik) heel erg zeker ervan waren dat dit wel een lange relatie zou worden...de kinderen vonden het in eerste instantie helemaal niet leuk, maar na een tijdje werden ze toch wel nieuwsgierig naar me....gingen af en toe dingetjes over mij vragen enzo, wilden een foto zien enz....
Na een tijdje (iets van 8 maanden) vroegen ze zelf wanneer ze mij eens zouden zien, en pas toen hebben we met zijn allen wat leuks gedaan...
In het begin zag ik ze meestal maar zo'n 1x per maand, en langzaam is dat opgebouwd naar nu een paar keer per week...
Niet alleen voor die kinderen, maar ook voor mezelf een prettige aanpak, want ik moest er ook aan wennen....Je ziet je vriend ineens in een andere ''rol'' (als vader) en je moet hem en zijn aandacht toch ineens ''delen'' zeg maar....
'Tell people there's an invisible man in the sky who created the universe, and the vast majority will believe you. Tell them the paint is wet, and they have to touch it to be sure.' -George Carlin
maandag 22 september 2008 om 07:56
met zulke kleine kindjes zou ik het ook niet te groot maken, vaak hebben ze nog weinig besef van hoe relaties in mekaar zitten en zou je als gewoon een vriendin geintroduceerd kunnen worden zonder dat ze het daar erg moeilijk mee zullen hebben. Als het voor jullie vanzelfsprekend is (met de wetenschap dat het goed zit en jullie met elkaar verder willen gaan) zul je dat ook op de kindjes overbrengen. (is hun moeder wel op de hoogte of heb ik dat gemist?)
maandag 22 september 2008 om 08:42
@ Vlammendetroela
Die topic heb ik dan helemaal over het hoofd gezien. Ik ga nogmaals op zoek erna dan!
Thnks voor je reactie. Is idd een goed idee dat vader het ze wel verteld, zodat ze aan het idee kunnen wennen. En dat later pas een ontmoeting volgt!
@ Shyte
Thnks voor je reactie. Gaat idd niet echt op bij een kind van 11
Die topic heb ik dan helemaal over het hoofd gezien. Ik ga nogmaals op zoek erna dan!
Thnks voor je reactie. Is idd een goed idee dat vader het ze wel verteld, zodat ze aan het idee kunnen wennen. En dat later pas een ontmoeting volgt!
@ Shyte
Thnks voor je reactie. Gaat idd niet echt op bij een kind van 11
Perfectionisme is niet perfect...
