Kinderen
alle pijlers
Zorgelijk / serieus kind
woensdag 2 september 2009 om 09:59
Ik zit met een probleem waar ik even niet precies weet wat ik eraan kan doen. ik hoop dat jullie misschien nuttige tips hebben.
Mijn dochter van 7 is een hele lieve meid. Ze kan erg goed leren en is eigenijk nooit ondeugend. Ze heeft 2 kleinere broertjes die wel de nodige aandacht vragen.
Vanmorgen sprak ik haar nieuwe juf en die zei mij dat ze vond dat mijn dochter altijd zo zorgelijk kijkt , deze opmerking heb ik wel eens eerder gehoord maar thuis maak ik haar nooit zo mee. Ze lacht en kletst en bijt ook goed van haar af als de jongens vervelend zijn.
Wel vraag ik me af of ik misschien onbewust (te) streng of (te) veel van haar verwacht of te weinig kind laat zijn. Ik ben zelf nogal een perfectionist dus mischien neemt ze dit van mij over.
Ik zeg haar elke dag dat ik van haar hou en dat ik trots op haar ben. Ook als we het over school hebben en dingen die ze moeilijk vind zeg ik tegen haar dat dat niet uitmaakt dat iedereen wel iets heeft wat hij/zij moeilijk vind.
Graag zou ik haar willen leren meer plezier te maken en leren dat ze niet perfect hoeft te zijn. Heeft iemand een idee hoe ik dit voor elkaar kan krijgen?
bedankt!
Mijn dochter van 7 is een hele lieve meid. Ze kan erg goed leren en is eigenijk nooit ondeugend. Ze heeft 2 kleinere broertjes die wel de nodige aandacht vragen.
Vanmorgen sprak ik haar nieuwe juf en die zei mij dat ze vond dat mijn dochter altijd zo zorgelijk kijkt , deze opmerking heb ik wel eens eerder gehoord maar thuis maak ik haar nooit zo mee. Ze lacht en kletst en bijt ook goed van haar af als de jongens vervelend zijn.
Wel vraag ik me af of ik misschien onbewust (te) streng of (te) veel van haar verwacht of te weinig kind laat zijn. Ik ben zelf nogal een perfectionist dus mischien neemt ze dit van mij over.
Ik zeg haar elke dag dat ik van haar hou en dat ik trots op haar ben. Ook als we het over school hebben en dingen die ze moeilijk vind zeg ik tegen haar dat dat niet uitmaakt dat iedereen wel iets heeft wat hij/zij moeilijk vind.
Graag zou ik haar willen leren meer plezier te maken en leren dat ze niet perfect hoeft te zijn. Heeft iemand een idee hoe ik dit voor elkaar kan krijgen?
bedankt!
woensdag 2 september 2009 om 10:14
Misschien kan de juf ook eens haar apart nemen om te vragen of er iets is? Misschien loopt ze met iets, of wordt ze gepest en zegt ze het tegen niemand.
Maar misschien is er ook niets aan de hand.
Heeft ze wel vriendinnetjes? Gaat ze wel met plezier naar school?
Misschien is het mogelijk om haar wat extraverter te maken. Vaak kindjes die zo braaf zijn worden wel eens vergeten omdat ze toch altijd alles goed doen en lief zijn. Op school vallen ze dan niet zo op en misschien vind ze dat vervelend.
Maar je zegt dat ze thuis eigenlijk goed meedraait...
Toch even alert blijven, dat ze geen dingen gaat verzwijgen of wegstoppen. Anders een langs een psychologe die op een leuke gezellige manier kan kijken of er iets is, of dat er echt niets aan de hand is. Ik denk dat ik dat toch ook nog wel zou doen.
Maar misschien is er ook niets aan de hand.
Heeft ze wel vriendinnetjes? Gaat ze wel met plezier naar school?
Misschien is het mogelijk om haar wat extraverter te maken. Vaak kindjes die zo braaf zijn worden wel eens vergeten omdat ze toch altijd alles goed doen en lief zijn. Op school vallen ze dan niet zo op en misschien vind ze dat vervelend.
Maar je zegt dat ze thuis eigenlijk goed meedraait...
Toch even alert blijven, dat ze geen dingen gaat verzwijgen of wegstoppen. Anders een langs een psychologe die op een leuke gezellige manier kan kijken of er iets is, of dat er echt niets aan de hand is. Ik denk dat ik dat toch ook nog wel zou doen.
woensdag 2 september 2009 om 10:44
mijn zoon is niet weg te slaan van podia en klets honderduit als hij zelf kan bepalen of hij praat. in de klas was hij daarentegen van de peuterspeelzaal tot groep 3 amper te horen, omdat hij moest leren in een groep te spreken als een ander dat van je vraagt en vooral als het niet gevraagd wordt maar wel iemand een antwoord moet geven.
zijn vader is net zo als volwassene op verjaardagen of dat soort bijeenkomsten, aangezien ik dat wist heb ik zoon daar nooit op aangesproken en in groep 4 ( hij gaat nu naar groep 5 ) kon hij het wel schijnbaar ( heb er niets meer over gehoord ).
moraal van het verhaal: niet elke eigenschap van een kind wijst op een probleem of een achterliggende oorzaak, denk ik.
als dat niet zo is, is afwachten ook een oplossing, ze leren het dan vanzelf.
als er meer problemen tegelijk spelen begrijp ik dat een leerkracht zich zorgen maakt trouwens.
zijn vader is net zo als volwassene op verjaardagen of dat soort bijeenkomsten, aangezien ik dat wist heb ik zoon daar nooit op aangesproken en in groep 4 ( hij gaat nu naar groep 5 ) kon hij het wel schijnbaar ( heb er niets meer over gehoord ).
moraal van het verhaal: niet elke eigenschap van een kind wijst op een probleem of een achterliggende oorzaak, denk ik.
als dat niet zo is, is afwachten ook een oplossing, ze leren het dan vanzelf.
als er meer problemen tegelijk spelen begrijp ik dat een leerkracht zich zorgen maakt trouwens.
woensdag 2 september 2009 om 11:41
Ik heb je post geopend, omdat ik het zo herkende van mijn eigen meisje. Ze is ook zo bewust van alles en wil alles zo goed doen. Vaak dachten ze dat ze te serieus en te braaf was omdat ze thuis gedrild werd! Wij zijn niet hele relaxte ouders, we hebben regels en tussen die regels door mag ze zelf laveren. Ze maakt het vooral voor zichzelf heel moeilijk. Op een gegeven moment kwam het er bij MiniPink uit met woede-aanvallen. We zijn toen hulp gaan zoeken. Ze heeft een training gedaan bij een kinderpsychologe, speltherapie. Het heeft haar zo goed op weg geholpen. Ze kan het beter loslaten als iets niet lukt, ze blijft niet hangen in het negatieve, ze is heel zeker geworden van zichzelf.
Ik weet niet of het bij jouw dochter ook zo is. Dit heeft onze MiniPink heel goed geholpen.
Toppunt was vanmorgen dat haar nieuwe juf na 3 weken al zegt: wat heb jij een heerlijk vrolijk en behulpzaam meisje. Ik straalde van trots. heeft ze toch mooi zelf voor elkaar gekregen met haar "leuke-dingen-school" (die naam heeft ze zelf aan de speltherapie gegeven).
Ik weet niet of het bij jouw dochter ook zo is. Dit heeft onze MiniPink heel goed geholpen.
Toppunt was vanmorgen dat haar nieuwe juf na 3 weken al zegt: wat heb jij een heerlijk vrolijk en behulpzaam meisje. Ik straalde van trots. heeft ze toch mooi zelf voor elkaar gekregen met haar "leuke-dingen-school" (die naam heeft ze zelf aan de speltherapie gegeven).
Volg je hart. Dat klopt.
woensdag 2 september 2009 om 13:14
Hallo allemaal,
Dank jullie voor jullie reacties!
@_lente_ ze heeft wel vriendinnetjes en ze heeft het heel erg naar haar zin. Ze vind het alleen moeilijk als ze iets niet kan (bijv. basketballen omdat ze te klein is, als er dan nog kindjes gaan lachen dan wordt ze erg verdrietig) maar vooral wat je schrijft over brave kindjes op school is erg herkenbaar.
@prinsessetamtam mischien heb jij ook gelijk maar mijn gevoel zegt dat ik hier wat mee moet doen.
@pink2510 Wat jij schrijft over MiniPink had over mijn eigen meisje kunnen gaan! Heb jij misschien ook tips gekregen van die kinderpsychologe hoe jullie als ouders daarmee om moeten gaan?
nogmaals bedankt!
Dank jullie voor jullie reacties!
@_lente_ ze heeft wel vriendinnetjes en ze heeft het heel erg naar haar zin. Ze vind het alleen moeilijk als ze iets niet kan (bijv. basketballen omdat ze te klein is, als er dan nog kindjes gaan lachen dan wordt ze erg verdrietig) maar vooral wat je schrijft over brave kindjes op school is erg herkenbaar.
@prinsessetamtam mischien heb jij ook gelijk maar mijn gevoel zegt dat ik hier wat mee moet doen.
@pink2510 Wat jij schrijft over MiniPink had over mijn eigen meisje kunnen gaan! Heb jij misschien ook tips gekregen van die kinderpsychologe hoe jullie als ouders daarmee om moeten gaan?
nogmaals bedankt!
woensdag 2 september 2009 om 16:04
