Lijf & Lijn
alle pijlers
Blij met mijn Lijf
vrijdag 27 januari 2012 om 17:24
Als dikke vrouw heb ik een heel pad afgelopen voordat ik mijzelf weer kon zien als mooi, sensueel, vrouwelijk, aantrekkelijk, etc.
Nog steeds heb ik zo mijn momenten dat ik negatieve gedachten binnen laat komen. Gelukkig weet ik daar goed mee om te gaan en kom ik snel weer terug bij "Blij met mijn Lijf"
Om me heen merk ik dat het bij veel anderen ook speelt. Niet alleen dikke vrouwen, maar vanalles kan je belemmeren in het accepteren van je lijf.
Zou het samenkomen met een supportgroep jou steunen in het proces om positief over jouw lijf te denken en voelen?
(Ja, ik ben zo een groep aan het opstarten, maar vooral ben ik benieuwd naar de behoefte aan zo een groep)
Nog steeds heb ik zo mijn momenten dat ik negatieve gedachten binnen laat komen. Gelukkig weet ik daar goed mee om te gaan en kom ik snel weer terug bij "Blij met mijn Lijf"
Om me heen merk ik dat het bij veel anderen ook speelt. Niet alleen dikke vrouwen, maar vanalles kan je belemmeren in het accepteren van je lijf.
Zou het samenkomen met een supportgroep jou steunen in het proces om positief over jouw lijf te denken en voelen?
(Ja, ik ben zo een groep aan het opstarten, maar vooral ben ik benieuwd naar de behoefte aan zo een groep)
vrijdag 27 januari 2012 om 17:38
Nee het zou mij niet helpen, ik ben er van overtuigd dat als je een vertekend zelfbeeld hebt dat dat niet verdwijnt.
Ik ben overigens niet dik ( normaal,nu zwanger) en ik ben heel onzeker over mijn lijf terwijl ik van mensen hoor dat ik een heel mooi lijf heb. Hoe vaak ze het ook tegen me zullen zeggen, ik vind van niet.
Ik ben overigens niet dik ( normaal,nu zwanger) en ik ben heel onzeker over mijn lijf terwijl ik van mensen hoor dat ik een heel mooi lijf heb. Hoe vaak ze het ook tegen me zullen zeggen, ik vind van niet.
vrijdag 27 januari 2012 om 18:15
Ik vind het heel knap als mensen hun te dikke lijf kunnen accepteren. Ik kan het niet en zou daarom meer behoefte hebben aan een afval-steun-clubje dan mezelf een beetje voor de gek houden en er niks aan doen eigenlijk. Een beetje kort door de bocht, daar ben ik me van bewust.
Mijn situatie: was veel te dik, ben gaan meeschrijven in een afval-steun-clubje en ben nog maar een beetje te zwaar! En het is heerlijk om mijn lijf nu te accepteren!
Mijn situatie: was veel te dik, ben gaan meeschrijven in een afval-steun-clubje en ben nog maar een beetje te zwaar! En het is heerlijk om mijn lijf nu te accepteren!
vrijdag 27 januari 2012 om 19:18
Kan het niet zo zijn, dat je het eerst moet accepteren, voordat je besluit om er iets of niets aan te doen? Als je (nog) overhoop ligt met jezelf, met je lijf, lukt er positief mee bezig zijn ook niet. Het accepteren geeft juist rust . . . . en als je daar een tijdje bent, kun je alsnog besluiten om af te vallen . . . . of niet! Dat hangt wsch ook samen met hoe je er medisch voor staat. Bij hoge bloeddruk, hoog cholesterol, dreigende diabetes weet je echt wel wat beter is . . . . je weet waar je voor werkt.
En het hangt denk ik ook af, van hoe zwaar je bent. Kan me voorstellen dat er een verschil is, tussen bijvoorbeeld boven/onder 100/125kg, om maar een getal te noemen . . . .
En het hangt denk ik ook af, van hoe zwaar je bent. Kan me voorstellen dat er een verschil is, tussen bijvoorbeeld boven/onder 100/125kg, om maar een getal te noemen . . . .
vrijdag 27 januari 2012 om 19:22
@ Carenza: ik denk dat je er juist helemaal zat van moet zijn om het kwijt te kunnen raken. Afvallen is heel erg moeilijk en als je je gewicht geaccepteerd hebt lijkt mij de kans heel klein dat het je dan nog gaat lukken om af te vallen.
Het is eigenlijk net als roken. Waarom zou je het accepteren als je een roker bent? Roken is een hartstikke slechte gewoonte (te veel/slecht eten is vaak ook een gewoonte). Maar als je accepteert dat je een roker bent, gaat stoppen echt nooit lukken.
Het is eigenlijk net als roken. Waarom zou je het accepteren als je een roker bent? Roken is een hartstikke slechte gewoonte (te veel/slecht eten is vaak ook een gewoonte). Maar als je accepteert dat je een roker bent, gaat stoppen echt nooit lukken.
vrijdag 27 januari 2012 om 19:49
Waarom zou je iets gaan accepteren wat hartstikke ongezond is?quote
sorry hoor maar ik vind dit een beetje een botte reactie.
ik neem aan dat TO ook wel hersens heeft en dat ze dit ook wel weet. wat ze daar verder mee doet moet ze toch zelf weten?
ik denk dat eventueel afvallen een stuk makkelijker en fijner gaat als je niet negatief denkt over je zelf.
ik weeg trouwens rond de 63 kilo bij 167, prima gewicht, maar omdat ik jaren rond de 85 heb gewogen ben ik ook weer best onzeker en wil ik afvallen (voor de veiligheid)
dat heeft dus niet per se te maken of je erg zwaar bent of niet.
wij vrouwen zijn gewoon te kritisch en te onzeker......
zouden we es me op moeten houden en beseffen dat een lichaam zowiezo al perfect is met wat het allemaal kan.
klinkt beetje zweverig, maar whatever
sorry hoor maar ik vind dit een beetje een botte reactie.
ik neem aan dat TO ook wel hersens heeft en dat ze dit ook wel weet. wat ze daar verder mee doet moet ze toch zelf weten?
ik denk dat eventueel afvallen een stuk makkelijker en fijner gaat als je niet negatief denkt over je zelf.
ik weeg trouwens rond de 63 kilo bij 167, prima gewicht, maar omdat ik jaren rond de 85 heb gewogen ben ik ook weer best onzeker en wil ik afvallen (voor de veiligheid)
dat heeft dus niet per se te maken of je erg zwaar bent of niet.
wij vrouwen zijn gewoon te kritisch en te onzeker......
zouden we es me op moeten houden en beseffen dat een lichaam zowiezo al perfect is met wat het allemaal kan.
klinkt beetje zweverig, maar whatever
vrijdag 27 januari 2012 om 20:24
Ik denk dat het wel belangrijk is dat je eerst jezelf een beetje accepteert voordat je echt kan afvallen. Dan ga je 'samenwerken met je lijf' om gezonder te worden.
Wanneer je van jezelf walgt, is de kans denk ik groter dat je extreem gaat lijnen (want dat vet moet er zo snel mogelijk af) en ook weer keihard aankomt, waardoor je je nog slechter gaat voelen.
Wanneer je jezelf een beetje accepteert, kun je ten minste als doel hebben 'gezonder worden' in plaats van alleen maar 'er slank uitzien', en bij wijze van spreke samen met je lijf voor een gezonder leven gaan.
Wanneer je van jezelf walgt, is de kans denk ik groter dat je extreem gaat lijnen (want dat vet moet er zo snel mogelijk af) en ook weer keihard aankomt, waardoor je je nog slechter gaat voelen.
Wanneer je jezelf een beetje accepteert, kun je ten minste als doel hebben 'gezonder worden' in plaats van alleen maar 'er slank uitzien', en bij wijze van spreke samen met je lijf voor een gezonder leven gaan.
vrijdag 27 januari 2012 om 20:28
Ik had het fijn gevonden als ik meer van lichaam had kunnen genieten toen ik nog dik was. Ben nu veel afgevallen, ben nog steeds net iets te zwaar, maar ben heel blij met mijn lijf. Ik wil er graag nog wat vet vanaf, maar ben onder de indruk van hoeveel mijn lijf aankan. Ik sport nu veel en blijf het top vinden om weer nieuwe spieren te ontdekken en om steeds een stapje verder te kunnen gaan qua conditie en kracht.
Ook vind ik het geweldig dat mijn lijf me zoveel kan zeggen, dat ik er zoveel mee kan voelen. Dat klinkt misschien een beetje suf, maar ik ben gewoon heel blij met mijn lijf nu! Dat maakt het overigens ook makkelijker om er beter voor te zorgen dan ik voorheen deed.
Een supportgroep zou ik nooit aan begonnen zijn, maar ik had wel eerder door willen hebben dat ik ook vrouwelijk kon zijn al was ik dik. En me ook beter kunnen voelen in mijn lijf met sex bijvoorbeeld, aangezien degene waar ik mee in bed lag mijn lijf wel prachtig vond. Dus wel mijzelf accepteren, maar me daarmee er niet bij neerleggen dat ik altijd dik en ongezond moest blijven.
Nu streef ik naar een gezond fit lichaam waar ik me goed in voel, niet naar een bepaald gewicht.
Ik denk dat het lastig is om een groep hiervoor te starten. Waar haal je je deelnemers vandaan? Of bedoel je een kletsgroep op het forum? Dat moet wel lukken denk ik. 1 op 1 coaching op dit onderwerp of in een therapie is lichaamsacceptatie bespreken is zinvoller denk ik.
Ook vind ik het geweldig dat mijn lijf me zoveel kan zeggen, dat ik er zoveel mee kan voelen. Dat klinkt misschien een beetje suf, maar ik ben gewoon heel blij met mijn lijf nu! Dat maakt het overigens ook makkelijker om er beter voor te zorgen dan ik voorheen deed.
Een supportgroep zou ik nooit aan begonnen zijn, maar ik had wel eerder door willen hebben dat ik ook vrouwelijk kon zijn al was ik dik. En me ook beter kunnen voelen in mijn lijf met sex bijvoorbeeld, aangezien degene waar ik mee in bed lag mijn lijf wel prachtig vond. Dus wel mijzelf accepteren, maar me daarmee er niet bij neerleggen dat ik altijd dik en ongezond moest blijven.
Nu streef ik naar een gezond fit lichaam waar ik me goed in voel, niet naar een bepaald gewicht.
Ik denk dat het lastig is om een groep hiervoor te starten. Waar haal je je deelnemers vandaan? Of bedoel je een kletsgroep op het forum? Dat moet wel lukken denk ik. 1 op 1 coaching op dit onderwerp of in een therapie is lichaamsacceptatie bespreken is zinvoller denk ik.
vrijdag 27 januari 2012 om 21:07
Ik accepteer mijn lijf meer dan toen ik (een paar jaar geleden)10
kilo meer had.Ik heb een doorgetraind figuur daar ik vaak naar de
sportschool ga en het een uitdaging vind om af en toe ook mijn
grenzen te verleggen.Ik had geen zin om mezelf te accepteren
zoals ik was en er vooral niets aan te doen.Omdat de kilos mij
stoorden ben ik ook afgevallen.Ik ben meestal wel blij met mijn
lijf op baalmomenten na soms.Dat heeft iedereen wel eens hoor.
Een praatgroep of kletsgroep lijkt me een goed idee.Dat zou je
evtl.kunnen proberen.
kilo meer had.Ik heb een doorgetraind figuur daar ik vaak naar de
sportschool ga en het een uitdaging vind om af en toe ook mijn
grenzen te verleggen.Ik had geen zin om mezelf te accepteren
zoals ik was en er vooral niets aan te doen.Omdat de kilos mij
stoorden ben ik ook afgevallen.Ik ben meestal wel blij met mijn
lijf op baalmomenten na soms.Dat heeft iedereen wel eens hoor.
Een praatgroep of kletsgroep lijkt me een goed idee.Dat zou je
evtl.kunnen proberen.
zaterdag 28 januari 2012 om 17:03
Ik verwachtte heel wat anders toen ik dit topic opende, namelijk dat de TO heel blij zou zijn met haar lijf. Ergens klopt dat ook wel blijkt uit de OP, maar dus nog wel moeilijke momenten..
Ik ben nu 30 en eigenlijk voor het eerst super blij met mijn lijf.
Het klinkt misschien arrogant, maar ik ben gewoon heel blij met mijn figuurtje. Okee mijn borsten zijn klein en hangen sinds de borstvoeding, maar gek genoeg kan me dat helemaal niks schelen..
Ik heb mezelf altijd te dik gevonden (nooit geweest hoor, het zat tussen mijn oren, behalve toen ik zwanger was, toen was ik ook echt flink). Ik weeg zo'n beetje mijn hele leven 60-63 kilo bij 1,71, maar toch zag ik jarenlang een mollige vrouw in de spiegel, nu gelukkig niet meer..
Ik zou nu dus niets aan zo'n groep hebben, simpelweg omdat ik het niet nodig heb, maar vroeger had ik daar zeker wat aan gehad.. Zo'n groepje lijkt me vooral goed voor vrouwen met een slecht zelfbeeld, ongeacht de maat/het gewicht..
Ik ben nu 30 en eigenlijk voor het eerst super blij met mijn lijf.
Het klinkt misschien arrogant, maar ik ben gewoon heel blij met mijn figuurtje. Okee mijn borsten zijn klein en hangen sinds de borstvoeding, maar gek genoeg kan me dat helemaal niks schelen..
Ik heb mezelf altijd te dik gevonden (nooit geweest hoor, het zat tussen mijn oren, behalve toen ik zwanger was, toen was ik ook echt flink). Ik weeg zo'n beetje mijn hele leven 60-63 kilo bij 1,71, maar toch zag ik jarenlang een mollige vrouw in de spiegel, nu gelukkig niet meer..
Ik zou nu dus niets aan zo'n groep hebben, simpelweg omdat ik het niet nodig heb, maar vroeger had ik daar zeker wat aan gehad.. Zo'n groepje lijkt me vooral goed voor vrouwen met een slecht zelfbeeld, ongeacht de maat/het gewicht..
zaterdag 28 januari 2012 om 22:19
quote:noodles schreef op 28 januari 2012 @ 17:03:
Ik verwachtte heel wat anders toen ik dit topic opende, namelijk dat de TO heel blij zou zijn met haar lijf. Ergens klopt dat ook wel blijkt uit de OP, maar dus nog wel moeilijke momenten..
Ik ben nu 30 en eigenlijk voor het eerst super blij met mijn lijf.
Het klinkt misschien arrogant, maar ik ben gewoon heel blij met mijn figuurtje. Okee mijn borsten zijn klein en hangen sinds de borstvoeding, maar gek genoeg kan me dat helemaal niks schelen..
Ik heb mezelf altijd te dik gevonden (nooit geweest hoor, het zat tussen mijn oren, behalve toen ik zwanger was, toen was ik ook echt flink). Ik weeg zo'n beetje mijn hele leven 60-63 kilo bij 1,71, maar toch zag ik jarenlang een mollige vrouw in de spiegel, nu gelukkig niet meer..
Ik zou nu dus niets aan zo'n groep hebben, simpelweg omdat ik het niet nodig heb, maar vroeger had ik daar zeker wat aan gehad.. Zo'n groepje lijkt me vooral goed voor vrouwen met een slecht zelfbeeld, ongeacht de maat/het gewicht..Ik vind overigens dat er nogal een verschil zit tussen iemand die zichzelf dik vindt maar het niet is en iemand die zichzelf dik vindt maar het ook daadwerkelijk is. De eerste categorie zou zeker iets kunnen hebben aan een praatgroepje waarbij ze leren om zichzelf mooi te vinden en zichzelf te zien zoals ze zijn. De tweede groep zou in mijn optiek niet met acceptatie bezig moeten zijn, want wat valt er in godsnaam te accepteren?
Ik verwachtte heel wat anders toen ik dit topic opende, namelijk dat de TO heel blij zou zijn met haar lijf. Ergens klopt dat ook wel blijkt uit de OP, maar dus nog wel moeilijke momenten..
Ik ben nu 30 en eigenlijk voor het eerst super blij met mijn lijf.
Het klinkt misschien arrogant, maar ik ben gewoon heel blij met mijn figuurtje. Okee mijn borsten zijn klein en hangen sinds de borstvoeding, maar gek genoeg kan me dat helemaal niks schelen..
Ik heb mezelf altijd te dik gevonden (nooit geweest hoor, het zat tussen mijn oren, behalve toen ik zwanger was, toen was ik ook echt flink). Ik weeg zo'n beetje mijn hele leven 60-63 kilo bij 1,71, maar toch zag ik jarenlang een mollige vrouw in de spiegel, nu gelukkig niet meer..
Ik zou nu dus niets aan zo'n groep hebben, simpelweg omdat ik het niet nodig heb, maar vroeger had ik daar zeker wat aan gehad.. Zo'n groepje lijkt me vooral goed voor vrouwen met een slecht zelfbeeld, ongeacht de maat/het gewicht..Ik vind overigens dat er nogal een verschil zit tussen iemand die zichzelf dik vindt maar het niet is en iemand die zichzelf dik vindt maar het ook daadwerkelijk is. De eerste categorie zou zeker iets kunnen hebben aan een praatgroepje waarbij ze leren om zichzelf mooi te vinden en zichzelf te zien zoals ze zijn. De tweede groep zou in mijn optiek niet met acceptatie bezig moeten zijn, want wat valt er in godsnaam te accepteren?
