3000 plus deel 51
zaterdag 15 mei 2010 om 02:28
Nou, mooi dat je die stappen al hebt gezet Iry.
Ik heb natuurlijk wel mijn mening hierover, maar kan niet vanuit expertise en ervaring spreken, daarom ben ik wat voorzichtig. Bovendien heb ik zomaar het idee dat Iry heel goed weet hoe Iry dingen voelt en ervaart. Dat ga ik niet lopen invullen.
Je hebt een keuze gemaakt die niet handig was, dat ondervonden, het erkent en er vervolgens aktie op ondernomen. Dat is alvast heel goed. Nu hopen dat die hulp verdorie eens opschiet...
Ik heb natuurlijk wel mijn mening hierover, maar kan niet vanuit expertise en ervaring spreken, daarom ben ik wat voorzichtig. Bovendien heb ik zomaar het idee dat Iry heel goed weet hoe Iry dingen voelt en ervaart. Dat ga ik niet lopen invullen.
Je hebt een keuze gemaakt die niet handig was, dat ondervonden, het erkent en er vervolgens aktie op ondernomen. Dat is alvast heel goed. Nu hopen dat die hulp verdorie eens opschiet...
zaterdag 15 mei 2010 om 02:33
En ik vind nog steeds dat ik er een zooitje van maak op zijn tijd, en diegene die daar het hards onder lijd ben ik zelf , omdat ik zoveel mogelijk de klappen opvang.En vriend als tweede en dat vind ik vreselijk.
En ja, dat moet veranderen, en daarom sta ik weer aan de voet van deze hopelijk veelbelovende therapie.
Maar er is echt niemand die mij in de maag gesplitst krijgt dat ik niet vreselijk hard knock
En ja, dat moet veranderen, en daarom sta ik weer aan de voet van deze hopelijk veelbelovende therapie.
Maar er is echt niemand die mij in de maag gesplitst krijgt dat ik niet vreselijk hard knock
zaterdag 15 mei 2010 om 02:34
Ja, ik denk dat je dat wel als een compliment van die psych. mag opvatten en terecht.
Gelukkig dat het je lukt voor je kinderen. Dat is je redding ws. Nog mooier en beter zou het zijn als het je zou lukken puur voor jezelf. En ik hoop lief tuimelpoppetje dat je daar heel snel hulp bij krijgt.
Ik ga zakken, trustuh lieverTs hier.
Gelukkig dat het je lukt voor je kinderen. Dat is je redding ws. Nog mooier en beter zou het zijn als het je zou lukken puur voor jezelf. En ik hoop lief tuimelpoppetje dat je daar heel snel hulp bij krijgt.
Ik ga zakken, trustuh lieverTs hier.
zaterdag 15 mei 2010 om 02:36
quote:iry schreef op 15 mei 2010 @ 02:33:
En ik vind nog steeds dat ik er een zooitje van maak op zijn tijd, en diegene die daar het hards onder lijd ben ik zelf , omdat ik zoveel mogelijk de klappen opvang.En vriend als tweede en dat vind ik vreselijk.
En ja, dat moet veranderen, en daarom sta ik weer aan de voet van deze hopelijk veelbelovende therapie.
Maar er is echt niemand die mij in de maag gesplitst krijg dat ik niet vreselijk hard knock
Jezelf op de eerste plaat zetten is nix mis mee , vriend op 2e plaats.
En je kinderen???????????????
En ik vind nog steeds dat ik er een zooitje van maak op zijn tijd, en diegene die daar het hards onder lijd ben ik zelf , omdat ik zoveel mogelijk de klappen opvang.En vriend als tweede en dat vind ik vreselijk.
En ja, dat moet veranderen, en daarom sta ik weer aan de voet van deze hopelijk veelbelovende therapie.
Maar er is echt niemand die mij in de maag gesplitst krijg dat ik niet vreselijk hard knock
Jezelf op de eerste plaat zetten is nix mis mee , vriend op 2e plaats.
En je kinderen???????????????
Heb ik dat?!
zaterdag 15 mei 2010 om 02:39
Sgaap, zoals ik het begrepen heb, zorgen die pillen er vooral voor dat er geen eetbuien meer zijn, met alle gevolgen van dien. Alleen de onderliggende oorzaak van die eetbuien, daar wordt nu niks mee gedaan en komen dubbel zo hard binnen. Als er dan de hele dag iemand tegen je zegt dat als je die pillen niet slikt, je je wel weet kunt verdoven, is het een verdomd hard gevecht om het dan vol te houden.
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
zaterdag 15 mei 2010 om 02:43
zaterdag 15 mei 2010 om 02:53
De pillen doen niets anders dan eetlust wegnemen, that's it.
Daardoor neemt je drang naar eetbuien zelfs niet af, maar lichamelijk lukt het niet echt om ze te hebben.
De eetbuien hebben wel een functie, maar die functie heb je nu bijna niet meer, en dus sta je met lege handen,en dan begint de ellende.
Je herbelevingen kunnen niet gedempt worden, je stemmen worden agressiever, en schelden en treiteren je nog harder, je spanningen lopen nog harder op, je onrust word groter, je wordt depressiever, geirriteerder, je emotie's vliegen alle kanten op.
Je word angstiger, zondert je af, wordt paniekeriger, krijgt paniekaanvallen, je dissocieerd meer, je zoekt naar ander destructief gedrag om je spanningen te ontladen, je stemmen moedigen dat aan.. je krijgt waanideeen. je moet je steeds meer concentreren en je hoofd erbij te houden wat echt is en wat niet, je slaapt niet meer, je raakt finaal uitgeput. je kan om elke vinger die naar je wijst gaan huilen, je raakt prikkelbaar.
Want tsja... je bent je adem kwijt.
Maar he, je slikt je pil, beter toch?
Snap je dat het niet zo wart wit is, het is niet beter, het is kiezen tussen twee kwaden, En ik heb nog niets voor het ene kwaad en dat is verdomde zwaar.
Die medicijnen waren mijn eigen experiment, mijn keuze met uiteindelijke toestemming van de huisarst....
Ik ben er nog niet uit of ik er goed aan doe, maar ik begin er wel weer aan want ik geef niet op.
Daardoor neemt je drang naar eetbuien zelfs niet af, maar lichamelijk lukt het niet echt om ze te hebben.
De eetbuien hebben wel een functie, maar die functie heb je nu bijna niet meer, en dus sta je met lege handen,en dan begint de ellende.
Je herbelevingen kunnen niet gedempt worden, je stemmen worden agressiever, en schelden en treiteren je nog harder, je spanningen lopen nog harder op, je onrust word groter, je wordt depressiever, geirriteerder, je emotie's vliegen alle kanten op.
Je word angstiger, zondert je af, wordt paniekeriger, krijgt paniekaanvallen, je dissocieerd meer, je zoekt naar ander destructief gedrag om je spanningen te ontladen, je stemmen moedigen dat aan.. je krijgt waanideeen. je moet je steeds meer concentreren en je hoofd erbij te houden wat echt is en wat niet, je slaapt niet meer, je raakt finaal uitgeput. je kan om elke vinger die naar je wijst gaan huilen, je raakt prikkelbaar.
Want tsja... je bent je adem kwijt.
Maar he, je slikt je pil, beter toch?
Snap je dat het niet zo wart wit is, het is niet beter, het is kiezen tussen twee kwaden, En ik heb nog niets voor het ene kwaad en dat is verdomde zwaar.
Die medicijnen waren mijn eigen experiment, mijn keuze met uiteindelijke toestemming van de huisarst....
Ik ben er nog niet uit of ik er goed aan doe, maar ik begin er wel weer aan want ik geef niet op.
zaterdag 15 mei 2010 om 02:59