Overig
alle pijlers
Blijken mensen het heel anders te zien!!
zaterdag 15 maart 2014 om 09:41
Hebben jullie dat wel eens gehad? Dat je een tijd lang gedacht had dat mensen op een bepaalde manier naar je keken maar dat achteraf blijkt dat het helemaal anders was en je stomverbaasd bent?
Ik zal een voorbeeld van mezelf geven: op de basisschool hoorde ik niet bij een 'groepje'. Ik vond dat vervelend, had altijd het gevoel dat ik er daardoor niet bijhoorde. Dat maakte mij jarenlang onzeker. Had zelfs vaak het idee dat ik buitengesloten werd
Nu kwam een toen ik al jaren volwassenen was, een juf tegen van mijn basisschool. Nu vind ik het eigenlijk nog steeds heel stoer (en ben er vooral heel blij om!), ik vroeg hoe zij mij als kind ervaren had. Haar reactie: jij was altijd zo'n lief kind, dat met werkelijk iedereen overweg kon. Met wie je jou ook liet samenwerken, dat ging altijd perfect. Je was zo'n fijn kind om in de klas te hebben.
Heel vreemd misschien, maar ik had het ruim twintig jaar lang nooit zo bekeken. Maar wat ben ik blij met dat gesprekje met haar. In een klap veranderde mijn gevoel over toen en belangrijker: ik kijk nu ook anders naar mezelf.
Hebben jullie ook ooit zoiets meegemaakt? Dat mensen je een compliment maken of zo, die totaal onverwachts kwam, maar wel klopte? Ben benieuwd!
Ik zal een voorbeeld van mezelf geven: op de basisschool hoorde ik niet bij een 'groepje'. Ik vond dat vervelend, had altijd het gevoel dat ik er daardoor niet bijhoorde. Dat maakte mij jarenlang onzeker. Had zelfs vaak het idee dat ik buitengesloten werd
Nu kwam een toen ik al jaren volwassenen was, een juf tegen van mijn basisschool. Nu vind ik het eigenlijk nog steeds heel stoer (en ben er vooral heel blij om!), ik vroeg hoe zij mij als kind ervaren had. Haar reactie: jij was altijd zo'n lief kind, dat met werkelijk iedereen overweg kon. Met wie je jou ook liet samenwerken, dat ging altijd perfect. Je was zo'n fijn kind om in de klas te hebben.
Heel vreemd misschien, maar ik had het ruim twintig jaar lang nooit zo bekeken. Maar wat ben ik blij met dat gesprekje met haar. In een klap veranderde mijn gevoel over toen en belangrijker: ik kijk nu ook anders naar mezelf.
Hebben jullie ook ooit zoiets meegemaakt? Dat mensen je een compliment maken of zo, die totaal onverwachts kwam, maar wel klopte? Ben benieuwd!
zaterdag 15 maart 2014 om 10:52
Ik moest ooit een spreekbeurt houden in het Engels en ik tril en word rood als ik zenuwachtig ben en ben heel onzeker. Het werd ook gefilmd en ik kreeg het compliment dat ik als enige vd klas rustig overkwam en duidelijk sprak. Ik zag het zelf ook terug op de film. Ik had totaal een ander beeld van mezelf. Echt een eyeopener.
zaterdag 15 maart 2014 om 10:59
Vroeger heb ik als juf in het onderwijs gewerkt, maar ben daarmee gestopt. Ik was erg onzeker, en ervan overtuigd dat ik niet goed functioneerde voor de klas. Niet dat daar reden toe was, want het liep eigenlijk prima allemaal. Toch had ik mezelf dat wijsgemaakt, het was mijn waarheid geworden.
Een paar jaar geleden kwamen er in een winkelcentrum twee pubermeiden naar me toe. Giechelend, een beetje verlegen. Bleek ik die twee in de klas te hebben gehad, toen ik voor groep 3 stond. En weet je wat ze zeiden? 'We hebben na u nooit meer zo'n leuke en lieve juf gehad'. Ik wist niet wat ik hóórde, vond het een enorm compliment.
Heel toevallig vond ik een paar maanden later op Facebook iemand die als pabostudente bij mij in groep 3 stage had gelopen. We schreven wat over en weer. Op een gegeven moment schreef ze: 'Ik heb zoveel van jou geleerd, vond jou een geweldige juf'.
Zag ik het dan zelf zo verkeerd?
Blijkbaar....
Een paar jaar geleden kwamen er in een winkelcentrum twee pubermeiden naar me toe. Giechelend, een beetje verlegen. Bleek ik die twee in de klas te hebben gehad, toen ik voor groep 3 stond. En weet je wat ze zeiden? 'We hebben na u nooit meer zo'n leuke en lieve juf gehad'. Ik wist niet wat ik hóórde, vond het een enorm compliment.
Heel toevallig vond ik een paar maanden later op Facebook iemand die als pabostudente bij mij in groep 3 stage had gelopen. We schreven wat over en weer. Op een gegeven moment schreef ze: 'Ik heb zoveel van jou geleerd, vond jou een geweldige juf'.
Zag ik het dan zelf zo verkeerd?
Blijkbaar....
zaterdag 15 maart 2014 om 11:16
Toen ik een jaar of 18 was kreeg ik te horen dat ik een onwijs t*ringwijf was, en dat vond blijkbaar iedereen van de vriendengroep. .. Had ik niet verwacht.
Ook wel eens gehoord dat ik bij een sollicitatie erg arrogant overkwam terwijl ik dacht dat ik heel leuk overkwam, glimlachte veel en was aardig en open, schrok ik van..wel aangenomen trouwens, later zeiden ze dat ik juist heel lief en grappig was. Nu ken ik mezelf en ik kan idd een enorme bitch zijn, maar dat ligt aan wie ik tegen over me heb.
Ook wel eens gehoord dat ik bij een sollicitatie erg arrogant overkwam terwijl ik dacht dat ik heel leuk overkwam, glimlachte veel en was aardig en open, schrok ik van..wel aangenomen trouwens, later zeiden ze dat ik juist heel lief en grappig was. Nu ken ik mezelf en ik kan idd een enorme bitch zijn, maar dat ligt aan wie ik tegen over me heb.
zaterdag 15 maart 2014 om 11:40
Ik hoor heel vaak van mensen dat hun eerste indruk van mij is dat ik een enorme b*tch ben, vaak hebben zij mij dan nog niet gesproken. Meestal kunnen we het - als we elkaar eenmaal kennen - enorm vinden met elkaar en ik hoor vaak dat ik makkelijk in de omgang ben. Dat is wel grappig. Ik vind het altijd lollig om te horen hoe mensen mij vertellen hoe ze voorheen over mij dachten. Het zal wel aan mijn uiterlijk liggen ofzo...
Ik zal de rollen eens omdraaien: toen ik op de middelbare school zat (jaar of 16) toen was er een meisje wat ik vreselijk ENG vond! Soms zag ik haar ruzie maken en schreeuwen. Ik vond het echt een eng sletterig wijf, ze hing ook vaak met veel oudere jongens (drogreden) en ik vond haar "vies kijken". Later kwam ik met haar in de klas te zitten en zijn we hele goede vriendinnen geworden. Ik heb haar vrij snel verteld hoe ik over haar dacht (nadat we elkaar beter hadden leren kennen), hahahaa! Ze bleek trouwens helemaal niet te zijn hoe ik haar had voorgesteld.
Ik zal de rollen eens omdraaien: toen ik op de middelbare school zat (jaar of 16) toen was er een meisje wat ik vreselijk ENG vond! Soms zag ik haar ruzie maken en schreeuwen. Ik vond het echt een eng sletterig wijf, ze hing ook vaak met veel oudere jongens (drogreden) en ik vond haar "vies kijken". Later kwam ik met haar in de klas te zitten en zijn we hele goede vriendinnen geworden. Ik heb haar vrij snel verteld hoe ik over haar dacht (nadat we elkaar beter hadden leren kennen), hahahaa! Ze bleek trouwens helemaal niet te zijn hoe ik haar had voorgesteld.
No love without lost
zaterdag 15 maart 2014 om 12:12
Leuk voor je to!
ik heb het vaak anders, ik ben eigenlijk vrij verlegen en kijk de kat uit de boom maar ik kom bij bepaalde mensen over als arrogant, kak en 'geleerd'. bij mensen die wat meer open minded zijn en waar ik me op mijn gemak voel kom ik over als aardig en open. Het verbaast mij altijd weer hoe mensen mijn onzekerheid aan kunnen zien voor arrogantie want ik heb echt vrij weinig vooroordelen als ik ergens ben..
ik heb het vaak anders, ik ben eigenlijk vrij verlegen en kijk de kat uit de boom maar ik kom bij bepaalde mensen over als arrogant, kak en 'geleerd'. bij mensen die wat meer open minded zijn en waar ik me op mijn gemak voel kom ik over als aardig en open. Het verbaast mij altijd weer hoe mensen mijn onzekerheid aan kunnen zien voor arrogantie want ik heb echt vrij weinig vooroordelen als ik ergens ben..
zaterdag 15 maart 2014 om 12:42
zaterdag 15 maart 2014 om 16:02
Nou, wel laatst. Ik heb het gevoel niet zo goed te functioneren op school en onder te presteren, en moest echt lachen toen hij vroeg of ik volgend jaar een nieuw hoger ga doen (echt niet, dat kan ik niet hoor!). Toen zei mijn docent: "Je bescheidenheid siert je, maar je bent één van de betere leerlingen." Ik was stomverbaasd, want ik heb steeds het gevoel dat ik het niet kan. Hij zei ook dat het zo goed is dat ik toe kan geven wat ik lastig vind, en het weet van mezelf. Dat veel leerlingen zichzelf veel beter inschatten dan ze zijn, waardoor ze dus juist minder gaan presteren omdat ze denken dat ze het allemaal al weten. Een compliment om trots op te zijn, vind ik.
zaterdag 15 maart 2014 om 16:02
Ik was heel onzeker op de middelbare school. Later kreeg ik van meisjes tegen wie ik in die tijd enorm opkeek dat ik altijd zo'n leuke mooie meid was.
Omgekeerd heb ik het ook: op de basisschool was er een meisje voor wie ik bang was. Zij is nu al jaren mijn allerbeste en liefste vriendin! Zou haar voor geen goud willen missen, onze vriendschap is me zoveel waard.
Omgekeerd heb ik het ook: op de basisschool was er een meisje voor wie ik bang was. Zij is nu al jaren mijn allerbeste en liefste vriendin! Zou haar voor geen goud willen missen, onze vriendschap is me zoveel waard.
zaterdag 15 maart 2014 om 16:05
Ik herken het ook. Ik was altijd vrij onzeker en vond mezelf heel onopvallend en gemiddeld qua uiterlijk. Tot op een gegeven moment een jongen zei dat ik altijd elke jongen kon krijgen en ik daarover eens nadacht; het bleek echt zo te zijn (nou ja, bijna elke jongen dan, neem ik aan ). Daarna werd ik eens op een site gekozen als mooiste vrouw daar en dat heeft mijn zelfvertrouwen echt wel opgekrikt! Inmiddels vind ik mezelf wel weer wat afgetakeld trouwens
zaterdag 15 maart 2014 om 17:36
quote:bettiepage schreef op 15 maart 2014 @ 12:42:
Lotte35, ik vind het oprecht zonde! Je bent nu wat ouder..en wellicht ook zekerder. Vooral nu je weet hoe ze tegen je aankeken toentertijd. Je lijkt me een heel lieve juf, die haar kwaliteiten niet ziet maar die er wel degelijk zijn! Waag die stap!
Ik ken je helemaal niet, maar je woorden raken me.
Dank je wel
Lotte35, ik vind het oprecht zonde! Je bent nu wat ouder..en wellicht ook zekerder. Vooral nu je weet hoe ze tegen je aankeken toentertijd. Je lijkt me een heel lieve juf, die haar kwaliteiten niet ziet maar die er wel degelijk zijn! Waag die stap!
Ik ken je helemaal niet, maar je woorden raken me.
Dank je wel
zaterdag 15 maart 2014 om 17:39
Ik ben redelijk moeilijk met contacten. Ik dacht altijd dat mensen mij op afstand hielden omdat ze me maar een sukkel vinden. Blijkt dat ik vooral nogal intimiderend maar ook een beetje gesloten overkom. Wat ik heel jammer vind, maar ik probeer eraan te werken. Stiekem ben ik de onzekerheid zelve en zou ik dolgraag nieuwe mensen leren kennen.