Overig
alle pijlers
Ernstig ongeval eerste hulp verleend
maandag 5 augustus 2013 om 23:53
Waarschuwing, kan schokkend zijn, als je niet tegen bloed en ongelukken kan vooral niet verder lezen:
Ik zat vanavond in de stadsbus, in de bus zaten nog een stelletje van rond de 22, en een meisje van ongeveer 17, en ik dan.
Opeens zag ik op het fietspad naast de bus iets donkers liggen, ik dacht, wat raar, een boomstronk? ( het was een scooter)
Buschauffeur ging ineens zachter rijden en ik dacht, hey, daar ligt een man in de berm. Ik, de zenuwpees die heel slecht kan organiseren en wegkijk als ik bloed zie en draaierig wordt als ik op tv een operatie zie of wonden, stapte heel koelbloeding de bus uit, in een flits dacht ik nog wel, godverdomme, dit is echt en ik moet handelen. Ik riep, bel 112, rende naar de man, riep hallo, hij was bij bewustzijn, ik zei meneer ik kom terug. Ik riep naar de chauffeur voor de verbandtrommel en zocht de handschoenen. Ik dacht ik moet dat hoofd vasthouden. Heel het hoofd onder het bloed en de oogkas zag er compleet verbrijzeld uit, heel afschuwelijk. Rond het hoofd in het gras allemaal bloed. Ik dacht, ik moet hem er bij houden, ik vroeg hoe heet je, waar woon je, heb je erge pijn, vooral je hoofd niet bewegen. Hij heette Lucas zei hij ( fictieve naam) en hij vertelde zijn achternaam wat ik niet kon verstaan, ik dacht ik moet hem steeds met zijn naam aan blijven spreken en vooral dat hoofd goed vasthouden. Lucas zei ik, de ambulance is onderweg en we zijn allemaal bij je, als je voelt dat je flauw valt, heel hard je best doen om wakker te blijven, misschien slaat dat nergens op maar ik dacht dat dat misschien belangrijk is om niet dood te gaan.
Lucas, erbij blijven en je hoofd niet bewegen, hij begon minder te reageren, ik dacht godverdomme, ik moet nu zijn pols voelen, en ik moet straks reanimeren als de ambulance er nog niet is. Ik zei, Lucas, ik laat je hoofd even los want ik moet je pols voelen, ik voelde die pols heel zwak, shit , hij gaat dood,onder zijn pols voelen streelde ik zijn hand, van hoofd vast houden naar pols, ik dacht als ik pols niet voel, en hij reageert niet meer moet ik dan de pijnprikkel toepassen of direct gaan reanimeren. Zijn hoofd onder het bloed, ik zag bloed op zijn tanden. Ik maakt in een flits een risico analyse op HIV en hepatitis, ik dacht, het moet als het moet. Vreselijk. Gelukkig, daar hoorde ik sirene in de verte. Ik zei, Lucas, hoor je dat? Ze zijn onderweg, ze zijn er bijna. Ambulance kwam en even later politie. Ambulance broeder en zuster vroegen of ik zijn hoofd vast wilde blijven houden. Ze knipten zijn tas van hem af en alle kleren. Hij kreeg een infuus en meisje van 17 hield het infuus omhoog. Een tweede ambulance kwam en ik hoorde iets over een traumahelicopter. Mannen van de tweede ambulance gingen heel snel bezig met zo'n schild op zijn hoofd en in zijn nek.
Ik zei, zeg maar wat ik moet doen, je doet het goed zei die broeder. Even graag hand aan de kant en nu weer vasthouden.
Hij werd op een harde schaal gelegd, ook hier hiep ik zelfs nog mee. Ondertussen voordat de ambulance kwam heb ik andere buspassagiers ieder een een kant van het fietspad gevraagd en verkeer tegen te houden. Ook kwamen er nog 2 jongens op een scooter die op een meter afstand hun scooters stationair lieten lopen met herrie en uitlaatgassen. Ik vertelde ze op te donderen met die herrie en uitlaatgassen, wegwezen, opdonderen, ze gingen. Ok, man op de brancard en politie agente zei heel koelbloedig dat de bus weer kon rijden. Agenten kwamen naar me toe en vroegen hoe het met me ging, prima, ik ben niet eens geschrokken???????????????? Ik heb niet eens het idee dat het echt is gebeurt vanavond?????? OK, ze wilden mijn ID, ik zei waarom, ik ben niet betrokken ik zat in de bus. Ja zei die agent, je hebt eerste hulp verleend, huh? Ik ? Oh? Ik zei ik heb toch niks verkeerd gedaan,( hoezo raar reageren, ik schaam me) , nee zei die agent, dit is niet Amerika. Hij gaf me heel officieel een hand en zie "bedankt, je hebt vandaag heel goed werk gedaan". En ik heb ook zijn naam en telefoonnummer. Ik zou eigenlijk heel graag willen weten hoe het met Lucas is, ik ben zijn achternaam vergeten. Ik zou zelfs graag morgen naar hem toe gaan in het ziekenhuis.
Zo, ik heb mijn moeder al gebeld, mijn zus, een nicht en 2 vriendinnen en nu het hier neer geplempt, ik ben nog steeds helemaal hyper, bla bla bla bla, is dat adrenaline? Ik wil nog meer mensen bellen, maar zo laat kan dat niet meer.
Ik zat vanavond in de stadsbus, in de bus zaten nog een stelletje van rond de 22, en een meisje van ongeveer 17, en ik dan.
Opeens zag ik op het fietspad naast de bus iets donkers liggen, ik dacht, wat raar, een boomstronk? ( het was een scooter)
Buschauffeur ging ineens zachter rijden en ik dacht, hey, daar ligt een man in de berm. Ik, de zenuwpees die heel slecht kan organiseren en wegkijk als ik bloed zie en draaierig wordt als ik op tv een operatie zie of wonden, stapte heel koelbloeding de bus uit, in een flits dacht ik nog wel, godverdomme, dit is echt en ik moet handelen. Ik riep, bel 112, rende naar de man, riep hallo, hij was bij bewustzijn, ik zei meneer ik kom terug. Ik riep naar de chauffeur voor de verbandtrommel en zocht de handschoenen. Ik dacht ik moet dat hoofd vasthouden. Heel het hoofd onder het bloed en de oogkas zag er compleet verbrijzeld uit, heel afschuwelijk. Rond het hoofd in het gras allemaal bloed. Ik dacht, ik moet hem er bij houden, ik vroeg hoe heet je, waar woon je, heb je erge pijn, vooral je hoofd niet bewegen. Hij heette Lucas zei hij ( fictieve naam) en hij vertelde zijn achternaam wat ik niet kon verstaan, ik dacht ik moet hem steeds met zijn naam aan blijven spreken en vooral dat hoofd goed vasthouden. Lucas zei ik, de ambulance is onderweg en we zijn allemaal bij je, als je voelt dat je flauw valt, heel hard je best doen om wakker te blijven, misschien slaat dat nergens op maar ik dacht dat dat misschien belangrijk is om niet dood te gaan.
Lucas, erbij blijven en je hoofd niet bewegen, hij begon minder te reageren, ik dacht godverdomme, ik moet nu zijn pols voelen, en ik moet straks reanimeren als de ambulance er nog niet is. Ik zei, Lucas, ik laat je hoofd even los want ik moet je pols voelen, ik voelde die pols heel zwak, shit , hij gaat dood,onder zijn pols voelen streelde ik zijn hand, van hoofd vast houden naar pols, ik dacht als ik pols niet voel, en hij reageert niet meer moet ik dan de pijnprikkel toepassen of direct gaan reanimeren. Zijn hoofd onder het bloed, ik zag bloed op zijn tanden. Ik maakt in een flits een risico analyse op HIV en hepatitis, ik dacht, het moet als het moet. Vreselijk. Gelukkig, daar hoorde ik sirene in de verte. Ik zei, Lucas, hoor je dat? Ze zijn onderweg, ze zijn er bijna. Ambulance kwam en even later politie. Ambulance broeder en zuster vroegen of ik zijn hoofd vast wilde blijven houden. Ze knipten zijn tas van hem af en alle kleren. Hij kreeg een infuus en meisje van 17 hield het infuus omhoog. Een tweede ambulance kwam en ik hoorde iets over een traumahelicopter. Mannen van de tweede ambulance gingen heel snel bezig met zo'n schild op zijn hoofd en in zijn nek.
Ik zei, zeg maar wat ik moet doen, je doet het goed zei die broeder. Even graag hand aan de kant en nu weer vasthouden.
Hij werd op een harde schaal gelegd, ook hier hiep ik zelfs nog mee. Ondertussen voordat de ambulance kwam heb ik andere buspassagiers ieder een een kant van het fietspad gevraagd en verkeer tegen te houden. Ook kwamen er nog 2 jongens op een scooter die op een meter afstand hun scooters stationair lieten lopen met herrie en uitlaatgassen. Ik vertelde ze op te donderen met die herrie en uitlaatgassen, wegwezen, opdonderen, ze gingen. Ok, man op de brancard en politie agente zei heel koelbloedig dat de bus weer kon rijden. Agenten kwamen naar me toe en vroegen hoe het met me ging, prima, ik ben niet eens geschrokken???????????????? Ik heb niet eens het idee dat het echt is gebeurt vanavond?????? OK, ze wilden mijn ID, ik zei waarom, ik ben niet betrokken ik zat in de bus. Ja zei die agent, je hebt eerste hulp verleend, huh? Ik ? Oh? Ik zei ik heb toch niks verkeerd gedaan,( hoezo raar reageren, ik schaam me) , nee zei die agent, dit is niet Amerika. Hij gaf me heel officieel een hand en zie "bedankt, je hebt vandaag heel goed werk gedaan". En ik heb ook zijn naam en telefoonnummer. Ik zou eigenlijk heel graag willen weten hoe het met Lucas is, ik ben zijn achternaam vergeten. Ik zou zelfs graag morgen naar hem toe gaan in het ziekenhuis.
Zo, ik heb mijn moeder al gebeld, mijn zus, een nicht en 2 vriendinnen en nu het hier neer geplempt, ik ben nog steeds helemaal hyper, bla bla bla bla, is dat adrenaline? Ik wil nog meer mensen bellen, maar zo laat kan dat niet meer.
woensdag 7 augustus 2013 om 21:24
En dan, stel dat hij overleden is, dan is het jouw schuld? Denk je dat die agent daar iets zinnigs over kan zeggen?
Ik vind echt dat je er teveel mee bezig bent en jezelf een te zware rol hebt toebedeeld. Ik snap dat het indruk heeft gemaakt en dat de beelden nog op je netvlies staan en in je gedachten blijven, maar je verbindt jezelf er teveel en op een ongezonde manier mee.
Laat het los en als je merkt dat dat niet lukt, zoek daar hulp bij.
Ik vind echt dat je er teveel mee bezig bent en jezelf een te zware rol hebt toebedeeld. Ik snap dat het indruk heeft gemaakt en dat de beelden nog op je netvlies staan en in je gedachten blijven, maar je verbindt jezelf er teveel en op een ongezonde manier mee.
Laat het los en als je merkt dat dat niet lukt, zoek daar hulp bij.
woensdag 7 augustus 2013 om 23:48
Wat vervelend dat de agent je niet terug belt.
Ik zou het nog eens proberen hoor, en dan erbij vertellen dat het je al drie keer beloofd is en dat het je nog steeds flink bezighoudt.
Ik vind het onzin dat hier gezegd wordt dat je het los moet laten. Dat lukt gewoon niet en dat moet ook zeker niet, wat jij hebt meegemaakt is traumatisch en dat moet je verwerken. Dat heeft tijd nodig.
Ik zou het nog eens proberen hoor, en dan erbij vertellen dat het je al drie keer beloofd is en dat het je nog steeds flink bezighoudt.
Ik vind het onzin dat hier gezegd wordt dat je het los moet laten. Dat lukt gewoon niet en dat moet ook zeker niet, wat jij hebt meegemaakt is traumatisch en dat moet je verwerken. Dat heeft tijd nodig.
donderdag 8 augustus 2013 om 00:21
Je zou als je informatie zoekt ook in de plaatselijke krant kunnen kijken. Veel regionale kranten of de huis-aan-huisbladen plaatsen nieuws over dit soort ongelukken. Soms gewoon op hun website, of in de eerste editie erna. Als de man overleden zou zijn zullen ze dat zeker vermelden in de krant, staat het er niet in, dan vallen de verwondingen vermoedelijk mee. Het geeft natuurlijk geen zekerheid, maar wie weet stelt het je toch gerust. En daarna inderdaad proberen de boel los te laten! Sterkte!
donderdag 8 augustus 2013 om 06:45
Ik vind het lullig dat die agenten je niet hebben teruggebeld. Als hulpverlener heb je er recht op dat ze je op de hoogte stellen van de afloop. Wellicht kun je het ziekenhuis bellen?
Dit soort nieuws komt nooit zo uitgebreid in de (buurt)krant als waar je als nieuwgierige op hoopt. Hooguit als iemand is overleden, maar dan staat er ook nooit de toedracht van het ongeval bij.
Dit soort nieuws komt nooit zo uitgebreid in de (buurt)krant als waar je als nieuwgierige op hoopt. Hooguit als iemand is overleden, maar dan staat er ook nooit de toedracht van het ongeval bij.
donderdag 8 augustus 2013 om 07:23
Het ziekenhuis zal geen informatie verstrekken over patiënten. En verderben ik het eens met ratsmodee. Ik heb ook wel eens eh verleend, en natuurlijk is het fijn als je weet hoe het is afgelopen met die persoon, maar ik krijg inderdaad de indruk dat je er veel teveel mee bezig bent. Slachtofferhulp lijkt me niet verkeerd.
donderdag 8 augustus 2013 om 07:26
Waarom vind jij dit er veel mee bezig zijn? Het is toch gewoon logisch dat je de afloop wil weten van 'n ongeval, zeker als je zelf hebt meegeholpen! Ik vind het vaak al irritant dat er geen uitgebreide info online te vinden is als ik ergens 'n auto tegen 'n boom heb zien staan. Ik zou die politie gewoon blijven bellen tot ze de moeite nemen voor jou te informeren. Net of ze het daar zo druk hebben, ze zijn gewoon laks. Beetje meer dankbaarheid naar iemand die hulp heeft geboden zou hen sieren.
dinsdag 13 augustus 2013 om 23:10
Lieve mensen,
De lieve meelevende reacties van jullie vorige week deden me zo goed, daarom wil ik jullie ook dit geweldige nieuws niet onthouden.......Raad eens wie me vanavond heeft gebeld??
Lucas het slachtoffer! Hij had mijn telefoonnummer en ook mijn adres van de politie door gekregen. Het gaat boven verwachting goed met hem en hij is uit het ziekenhuis.
Zijn oog zag er zo akelig uit omdat er een glas van zijn bril onder zijn ooglid was geschoten. Hij had wel een heel dik oog maar geen blijvend letsel! Hij had niets gebroken, enkel een scheurtje in zijn schedel wat niet ernstig is. Hij heeft wel een pijnlijke knie en heup, maar ook daar niks mee gebroken. Ongeluk was veroorzaakt omdat hij voor een kat uitweek en met zijn band hierdoor in een geul kwam.
Hij vertelde me hoe hij zich gerust gesteld voelde door mij doordat ik mijn handen om zijn hoofd hield en geruststellend tegen hem praatte. ( haha hij moest eens weten hoe bang ik was)
Wel vond hij het irritant dat ik zijn naam bleef vragen. ( ik verstond zijn achternaam niet) Hoe dan ook, ik heb vanavond een half uur met Lucas aan de telefoon gezeten en besefte dat hoewel ik altijd de neiging heb te ratelen ( dat is mijn negatieve eigenschap) hem moest laten praten, dat heb ik dus ook gedaan. Ik heb hem laten vragen wat hij wilde en hem vooral laten praten. Hoe dan ook, hij vertelde dat hij de behoefte heeft mij te ontmoeten omdat hij dan ook zichzelf aan mij kan laten zien hoe het nu met hem ging, hij klonk heel trots. Ik vertelde hem dat als hij daar de behoefte aan heeft mij dat dan een goed idee leek en hij zei dat hij morgen! al weer aan het werk ging en hij dus mobiel was en hij bij mij langs wilde komen. Lucas komt zaterdagochtend hier op de koffie.
Hij kon 's avonds niet voor zijn werk, dus moet wel even oppas regelen zodat we rustig kunnen praten.
Vanmorgen belde trouwens ook slachtofferhulp, ze vertelden dat de politie altijd standaard gegevens door geeft. Ik vertelde slachtofferhulp dat ik verder geen hulp nodig had omdat ik er geen trauma van heb, nu trouwens helemaal niet meer nu het zo goed gaat met Lucas!
De lieve meelevende reacties van jullie vorige week deden me zo goed, daarom wil ik jullie ook dit geweldige nieuws niet onthouden.......Raad eens wie me vanavond heeft gebeld??
Lucas het slachtoffer! Hij had mijn telefoonnummer en ook mijn adres van de politie door gekregen. Het gaat boven verwachting goed met hem en hij is uit het ziekenhuis.
Zijn oog zag er zo akelig uit omdat er een glas van zijn bril onder zijn ooglid was geschoten. Hij had wel een heel dik oog maar geen blijvend letsel! Hij had niets gebroken, enkel een scheurtje in zijn schedel wat niet ernstig is. Hij heeft wel een pijnlijke knie en heup, maar ook daar niks mee gebroken. Ongeluk was veroorzaakt omdat hij voor een kat uitweek en met zijn band hierdoor in een geul kwam.
Hij vertelde me hoe hij zich gerust gesteld voelde door mij doordat ik mijn handen om zijn hoofd hield en geruststellend tegen hem praatte. ( haha hij moest eens weten hoe bang ik was)
Wel vond hij het irritant dat ik zijn naam bleef vragen. ( ik verstond zijn achternaam niet) Hoe dan ook, ik heb vanavond een half uur met Lucas aan de telefoon gezeten en besefte dat hoewel ik altijd de neiging heb te ratelen ( dat is mijn negatieve eigenschap) hem moest laten praten, dat heb ik dus ook gedaan. Ik heb hem laten vragen wat hij wilde en hem vooral laten praten. Hoe dan ook, hij vertelde dat hij de behoefte heeft mij te ontmoeten omdat hij dan ook zichzelf aan mij kan laten zien hoe het nu met hem ging, hij klonk heel trots. Ik vertelde hem dat als hij daar de behoefte aan heeft mij dat dan een goed idee leek en hij zei dat hij morgen! al weer aan het werk ging en hij dus mobiel was en hij bij mij langs wilde komen. Lucas komt zaterdagochtend hier op de koffie.
Hij kon 's avonds niet voor zijn werk, dus moet wel even oppas regelen zodat we rustig kunnen praten.
Vanmorgen belde trouwens ook slachtofferhulp, ze vertelden dat de politie altijd standaard gegevens door geeft. Ik vertelde slachtofferhulp dat ik verder geen hulp nodig had omdat ik er geen trauma van heb, nu trouwens helemaal niet meer nu het zo goed gaat met Lucas!
dinsdag 13 augustus 2013 om 23:19
zaterdag 17 augustus 2013 om 19:16
Dan nu even een laatste update in dit topic:
Lucas is hier vanmorgen geweest, en hoe raar kan het gaan, het was super gezellig, hij was hier al om 10.00 uur. Hij had een doosje Merci meegenomen en een VVV bon. Ik wilde die bon niet aannemen, maar er was echt geen kans dat hij het terug wilde nemen. Voelde me heel lullig met die bon, maar goed. Ik had gebak voor bij de koffie, hij keek zo blij, en zei, zie je nu wel, maar goed dat ik dit heb meegenomen. Nou, het was super gezellig zelfs, hij ging hier om 13.30 uur pas weg. Heeft hier tussen de middag soep gegeten . Hij zat hier lekker relaxed op de bank en ik denk dat ik er een leuke kennis bij heb die ik op een heel bijzondere manier heb ontmoet. Hij is timmerman en doet ook klussen bij mensen thuis. Ik heb dus een timmerman nodig en zodra hij helemaal is hersteld komt hij bij me klussen, we hebben al een uurloon afgesproken.
Lucas is hier vanmorgen geweest, en hoe raar kan het gaan, het was super gezellig, hij was hier al om 10.00 uur. Hij had een doosje Merci meegenomen en een VVV bon. Ik wilde die bon niet aannemen, maar er was echt geen kans dat hij het terug wilde nemen. Voelde me heel lullig met die bon, maar goed. Ik had gebak voor bij de koffie, hij keek zo blij, en zei, zie je nu wel, maar goed dat ik dit heb meegenomen. Nou, het was super gezellig zelfs, hij ging hier om 13.30 uur pas weg. Heeft hier tussen de middag soep gegeten . Hij zat hier lekker relaxed op de bank en ik denk dat ik er een leuke kennis bij heb die ik op een heel bijzondere manier heb ontmoet. Hij is timmerman en doet ook klussen bij mensen thuis. Ik heb dus een timmerman nodig en zodra hij helemaal is hersteld komt hij bij me klussen, we hebben al een uurloon afgesproken.