Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

Gedicht voor begrafenis

29-01-2011 13:23 26 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik ben op zoek naar een gedicht voor de begrafenis van mijn moeder. Hoewel mijn moeder nog niet dood is. Mijn moeder is al meer dan tien jaar ziek en ze verblijft ook al zo lang in een verpleeghuis. Ze is niet kritiek maar ik weet dat ik op een gegeven moment een telefoontje krijg met de mededeling dat ze is overleden. En ik weet ook dat je dan maar kort te tijd hebt om te bedenken hoe je het afscheid wil vormgeven. Dus leek het me handig nu al vast wat te bedenken. Ik wil graag een gedicht voordragen maar de meeste gedichten over afscheid passen niet goed. Dit omdat ik mijn moeder al jaren stukje bij beetje ben kwijtgeraakt door haar ziekte. En er nu niet echt een moeder over is. Weet iemand een gedicht hierover? Ze heeft geen Alzheimer maar wel een ziekte (die ik niet noem ivm privacy) die je zowel lichamelijk als psychisch kapot maakt.



Ik heb al wel iets gevonden van Sarah Kroos:



Hoe kan de zon



De zomer was net ingezet

In de eerste dagen

De zon bleef wat langer

De lucht was nog zwanger

Van wat komen zou

De zomer was net ingezet

En jij kreeg te horen

Dat je niet lang meer

Het gevecht dit keer

Niet gewonnen werd door jou



Hoe kan de zon dagen maken

Als net de nacht gevallen is

Hoe durft de tijd door te gaan

Nu alles stil komt te staan



Het najaar bracht haar wreedheid mee

Ze nam en ze liet vallen

Het blad van de bomen, vallende dromen

Van wat komen zou

De winter heeft haar opgevolgd

Het voorjaar bloeide open

Maar jij vervaagde ieder seizoen

Nam het leven af in jou



Hoe kan de zon dagen maken

Als net de nacht gevallen is

Hoe durft de tijd door te gaan

Nu alles stil komt te staan



Hoe kan de zon dagen maken

Als net de nacht gevallen is

Hoe durft de tijd door te gaan

Nu alles stil komt te staan



Hierin vind ik de zinnen 'Maar jij vervaagde ieder seizoen

Nam het leven af in jou' heel mooi en passend maar de rest is weer minder. Iemand suggesties?
Alle reacties Link kopieren
Ik vind een beetje van toon Hermans erg mooi... Is niet zo lang, maar wel heel mooi..



sterven doe je niet ineens

maar af en toe een beetje

en alle beetjes die je sterft

't is vreemd, maar die vergeet je

het is je dikwijls ontgaan

je zegt ik ben wat moe

maar op 'n keer ben je aan

je laatste beetje toe
Alle reacties Link kopieren
De ziel is zijn cocon ontstegen

Het lichaam heeft zich neergelegd

Gevoelens van genegenheid

en liefde zijn gezegd



Berusting van de nederlaag

De strijd is nu gestreden

Je hebt voldoende moed getoond

teveel heb je geleden



Ga maar naar het pad van licht

Wees verlost en vlieg maar vrij

Gekoesterd in herinneringen

zul je in harten aanwezig zijn

(karin- troostgeschenk)
"The time is always right to do what's right." -Martin Luther King
Alle reacties Link kopieren
Het zal wel moeilijk zijn om hier al mee bezig te zijn, lijkt mij wel dubbel.

Ik heb geen tips voor je, maar toen mijn vader overleed (kanker) heb ik voor op de rouwkaart een gedichtje gemaakt, ik vind gedichten maken altijd erg ontspannend en dat gedicht toen werd opgelezen op de begrafenis, niet door mij want dat wilde ik niet.

Ik weet het even niet meer uit mijn hoofd, en proberen op te zoeken maar kan hem zo snel niet vinden.



Succes in ieder geval met het vinden van een mooi gedicht!
Alle reacties Link kopieren
Mijn moeder is enkele jaren terug overleden. Ze was al jaren aan bed gekluisterd en stukje bij stukje hebben we afscheid van haar genomen en heeft zij stukje bij stukje afscheid van het leven moeten nemen.



Wat ik juist belangrijk vond was dat mensen mijn moeder leerde kennen van voor haar ziekte. Hoe wij haar hebben herinnerd (broer en ik). In die jaren van ziek zijn zijn er nl vele vrienden afgevallen en heeft ze andere mensen om zich heen gekregen die haar alleen ziek hebben gekend.



Ik heb een persoonlijk verhaal geschreven en dat voorgedragen. Mijn moeder had dit al eens aan mij gevraagd, maar dat leek me erg moeilijk. Toen het moment daar was.... heb ik besloten om het toch te doen.
Alle reacties Link kopieren
Een persoonlijk verhaal vind ik mooier dan een gedicht (bedacht door iemand anders).

Een gedicht door iemand anders bedacht zegt niets over jouw moeder.

En wat zegt de ziekte over jouw moeder?

Hoe was jouw moeder zonder de ziekte?

Die ziekte heeft ze niet om gevraagd. Ik vind het voor jouw moeder mooier om de leuke en fijne momenten met haar te vertellen. Door een gedicht over ziekte voor te lezen, zeg je eigenlijk dat je moeder de ziekte was en niet dat ze de ziekte had. Dat is eigenlijk extra zuur.
Alle reacties Link kopieren
diaantje1971 schreef op 29 januari 2011 @ 13:33:

De ziel is zijn cocon ontstegen

Het lichaam heeft zich neergelegd

Gevoelens van genegenheid

en liefde zijn gezegd



Berusting van de nederlaag

De strijd is nu gestreden

Je hebt voldoende moed getoond

teveel heb je geleden



Ga maar naar het pad van licht

Wees verlost en vlieg maar vrij

Gekoesterd in herinneringen

zul je in harten aanwezig zijn

(karin- troostgeschenk)






Wat een draak van een gedicht. Vol met clichés, koud en afstandelijk. Het lijkt echt zo uit de gedichtengenerator van de rouwkaartenindustrie gerold te zijn.



Ik zou iets kiezen dat je moeder nu al mooi vindt. Of wat jij zelf al mooi vindt.
Alle reacties Link kopieren
tilalia2 schreef op 29 januari 2011 @ 15:03:

[...]





Wat een draak van een gedicht. Vol met clichés, koud en afstandelijk. Het lijkt echt zo uit de gedichtengenerator van de rouwkaartenindustrie gerold te zijn.



Ik zou iets kiezen dat je moeder nu al mooi vindt. Of wat jij zelf al mooi vindt.


Komt uit een gedichtenbundel, van een vrouw geschreven voor haar overleden dochter,dus koud, afstandelijke gaat in deze niet op!

Kan jou smaak niet zijn, dat mag, maar is wel geschreven uit liefde!
"The time is always right to do what's right." -Martin Luther King
Alle reacties Link kopieren
diaantje1971 schreef op 29 januari 2011 @ 15:06:

[...]



Komt uit een gedichtenbundel, van een vrouw geschreven voor haar overleden dochter,dus koud, afstandelijke gaat in deze niet op!

Kan jou smaak niet zijn, dat mag, maar is wel geschreven uit liefde!
Dat zal best, dat het met liefde geschreven is, maar omdat het barst van de clichés lijkt het onwijs afstandelijk.
Alle reacties Link kopieren
,
Alle reacties Link kopieren
Moet het perse een gedicht zijn dan?

Ik vind zelf een persoonlijk stukje ook mooi.



Mijn vader is nu bijna een jaar geleden overleden. Hij had Alzheimer en ik ben al drie jaar voor hij overleed begonnen met het schrijven van een stuk over zijn leven.

Ik had toen het idee dat het niet lang meer zou duren, en geregeld pakte ik dat stuk en schreef er weer wat bij.

Als er iemand wat vertelde, weet je nog toen.. Pa zei altijd...enz enz.. leuke voorvallen, dagelijks dingetjes van toen hij nog 'goed' was zeg maar...

Ik kon al in de verleden tijd schrijven omdat hij eigenlijk nog maar een schim was van de vader die hij was.Hij herkende niemand meer, praatte niet meer..



Uiteindelijk duurde het veel langer dan ik had verwacht en toen hij overleden was had ik al een heel goed stuk op papier waar ik tot op de dag van de begrafenis nog dingen aan veranderd heb. Ik heb het talloze malen hardop gelezen, net zo lang tot ik het zonder tranen voor kon dragen.



Uiteindelijk is het een heel vrolijk stuk geworden waarin zoveel leuke herkenbare dingen stonden, we hebben echt gelachen met z'n allen in de kerk, en ook de nodige traantjes weggepinkt...

Het was een verhaal over zijn leven waarin ik maar kort heb stilgestaan bij zijn onmenselijke aftakeling en sterven..



Dus misschien kan je gewoon beginnen met schrijven, of je zoekt een gedicht wat in de buurt komt van wat jij wilt en dan kan je het aanpassen waar je maar wilt.

Succes in ieder geval!
Alle reacties Link kopieren
Ik heb bij het afscheid van mijn moeder het gedicht Aan een graf van Martinus Nijhoff voorgelezen.



Vliegen en vlinders, kinderen en bijen,

Al wat als stipjes vonkt door de natuur,

warm, blij en snel, moedertje, schoot van vuur,

daar hield je van, en zie, die bleven bij je.



Want als ik hier de diepe stilte intuur,

stijgt het zo glinsterend op, dat ik moet schreien,

en duizend lachjes, liedjes, mijmerijen,

tintelen uit het gras naar het azuur.



‘k Sta aan je graf als jij eens aan mijn wieg.

Moeder, vrees niet dat ik bij dit verzonken

handjevol as mij om het vuur bedrieg.



Ik ween, als jij toen, om de vrije vonken,

de bij, het kind, de vlinder en de vlieg,

die in het licht van puur geluk verblonken
"Ik leg de lat lekker hoog, dan kruip ik er makkelijk onder door"
Alle reacties Link kopieren
biol schreef op 29 januari 2011 @ 13:26:

Ik vind een beetje van toon Hermans erg mooi... Is niet zo lang, maar wel heel mooi..



sterven doe je niet ineens

maar af en toe een beetje

en alle beetjes die je sterft

't is vreemd, maar die vergeet je

het is je dikwijls ontgaan

je zegt ik ben wat moe

maar op 'n keer ben je aan

je laatste beetje toe




Dit blijft mooi he.....

Google ook eens op Belinda Meuldijk, zij schreef ook ooit eens een tekst voor Rob de Nijs.

Ik kan me herinneren dat dat me raakte. Misschien jou ook wel. Sterkte !
Alle reacties Link kopieren
Ik heb een steen verlegd,

in een rivier op aarde.

Het water gaat er anders dan voorheen.

De stroom van een rivier, hou je niet tegen

het water vindt er altijd een weg omheen.

Misschien eens gevuld, door sneeuw en regen,

neemt de rivier m'n kiezel met zich mee.

Om hem, dan glad, en rond gesleten,

te laten rusten in de luwte van de zee.



Ik heb een steen verlegd,

in een rivier op aarde.

Nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten.

Ik leverde bewijs van mijn bestaan.

Omdat, door het verleggen van die ene steen,

de stroom nooit meer dezelfde weg zal gaan.
Alle reacties Link kopieren
En deze bedoelde ik van Belinda Meuldijk :





Vandaag begraaf ik jou in mij.

Niet in de aarde, niet in die kist.

Niet bij die bomen in de ochtend mist.

Daar ben jij niet, jij bent veilig in mij.



Vandaag begraaf ik jou in mij.

Niet bij die steen daar, die lange rij.

Al die oude namen, daar hoor jij niet bij.

Nee vandaag begraaf ik jou in mij.



Dan kan ik met je praten en antwoord geven.

Dan blijf je leven in mijn leven.

Neem mijn ogen en kijk met mij.

Neem mijn voeten en loop met mij.

We gaan naar huis toe, wij allebei.

Vanaf vandaag leef jij in mij.



Vandaag begraaf ik jou in mij.

Ik zal je niet zoeken waar je nu bent.

Blijf maar bij ons hier waar je iedereen kent.

Jouw plaats aan tafel hou ik voor je vrij.



We zullen lachen en weer plannen maken.

Ik zal met je slapen en met jou ontwaken.

Neem mijn mond en lach met mij.

Neem mijn handen en voel met mij.

Wat je nog doen wilde, doe ik erbij.

Vanaf vandaag leef jij in mij.



Haal weg dat kruis en al die bloemen.

Verscheur de krant waar in ze jouw naam in noemen.

Neem mijn ogen en kijk met mij.

Neem mijn hart en leef met mij.

Want jouw dood is nu voorbij.

Vanaf vandaag leef jij in mij.



Ik zal twee levens leven.

Met jou in mij.
Alle reacties Link kopieren
God, het raakt me weer......
Alle reacties Link kopieren
Ik vind die van Toon Hermans ook prachtig.



En wat ik zelf ook een prachtig gedicht vind;



Wanneer ik morgen doodga,

vertel dan aan de bomen

hoeveel ik van je hield.

Vertel het aan de wind,

die in de bomen klimt

of uit de takken valt,

hoeveel ik van je hield.

Vertel het aan een kind,

dat jong genoeg is om het te begrijpen.

Vertel het aan een dier,

misschien alleen door het aan te kijken.

Vertel het aan de huizen van steen,

vertel het aan de stad,

hoe lief ik je had.



Maar zeg het aan geen mens.

Ze zouden je niet geloven.

Ze zouden niet willen geloven dat

alleen maar een man alleen maar een vrouw

dat een mens een mens zo liefhad

als ik jou.
668, the neighbour of the Beast
Alle reacties Link kopieren
whopper schreef op 29 januari 2011 @ 16:45:

Ik heb een steen verlegd,

in een rivier op aarde.

Het water gaat er anders dan voorheen.

De stroom van een rivier, hou je niet tegen

het water vindt er altijd een weg omheen.

Misschien eens gevuld, door sneeuw en regen,

neemt de rivier m'n kiezel met zich mee.

Om hem, dan glad, en rond gesleten,

te laten rusten in de luwte van de zee.



Ik heb een steen verlegd,

in een rivier op aarde.

Nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten.

Ik leverde bewijs van mijn bestaan.

Omdat, door het verleggen van die ene steen,

de stroom nooit meer dezelfde weg zal gaan.






Dit nummer hebben we gedraaid op de crematie, net zoals:



Borsato - Voor Altijd



Ik heb je al eens eerder moeten missen

Ik was je al eens vaker even kwijt

Toch heb ik er nooit aan hoeven wennen

Jou niet meer om me heen te hebben

Je vond altijd je weg naar mij

Het voelt heel anders nu je weggaat



Voor altijd



Zoveel herinneringen samen

Zoveel wat jou met mij verbindt

Zoveel meer dingen die ik nergens anders vindt



Het leven gaat voorbij

Maar je leeft door in mij

In alles wat je hebt gegeven

Wat je me leerde in dit leven

De mooie dingen die je zei

Lieve schat

Hier in mijn hart

Hou ik een kamer voor je vrij



Voor altijd
"Ik leg de lat lekker hoog, dan kruip ik er makkelijk onder door"
Alle reacties Link kopieren
En ook dit liedje. Ik heb een rothekel aan Rob de Nijs, maar deze vind ik wel mooi;



Doof nu het licht en sluit je ogen

En vergeet de strijd

Jouw leven hier is omgevlogen

Maar je liefde blijft

Maar waar jij gaat zijn zon en maan gelijk

De kleinste bloem is daar als de hoogste eik

En alle koningen en kinderen zijn daar gelijk

En alle koningen en kinderen zijn daar gelijk



Laat nu die laatste droom maar komen

En wees niet meer bang

Jouw nacht van vrede is gekomen

Na een leven lang

En waar jij gaat daar is geen haat of pijn

Het heetste vuur wordt dat als van een kaars zo klein

Zoals de zon schijnt na de regen

Zo zal het zijn

En waar jij gaat daar is geen haat of pijn

Het heetste vuur wordt dat als van een kaars zo klein

Zoals de zon schijnt na de regen

Zo zal het zijn

Zoals de zon schijnt na de regen

Zo zal het zijn



Hmmmmm hmmhm hmhmhmhmhm hmhmhm



En waar jij gaat daar zullen vriend en vijand samen gaan

Wat stof is zal tot stof vergaan

En elke storm komt weer tot rust daar

Zo zal het gaan

En waar jij gaat laat ik mijn hart en ziel met jou meegaan

Jouw taak op aarde is voldaan

Zoals je was in alle liefde

Zo zal je gaan

Hmhmhmhmhm zo zal je gaan

Zo zal je gaan

Zo zal je gaan...
668, the neighbour of the Beast
Alle reacties Link kopieren
Marels, ik wilde hem net plakken...
Alle reacties Link kopieren
Rob de Nijs of Hans Andreus Claudia? ;-)
668, the neighbour of the Beast
Alle reacties Link kopieren
Rob de Nijs. Het nummer was voor mij destijds erg van toepassing na het overlijden van mijn lieve moeder en daardoor heel troostend.
Alle reacties Link kopieren
Ik vind het ook wel een hele mooie tekst inderdaad, al heb ik er geen persoonlijke herinneringen aan ofzo.

Maar de tekst is gewoon prachtig, en vaak ook zo toepasbaar. Voor mij staat het symbool voor een heel mooi en rustig einde, weten dat het goed is zo, en dat zie ik gelukkig in de praktijk ook heel vaak. Dus daarom vind ik deze tekst zo mooi.
668, the neighbour of the Beast
Alle reacties Link kopieren
Rob de nijs heeft prachtige liedjes.

@Whopper , die jij daar hebt neergezet is gedraaid op de uitvaart van mijn lieve mam,prachtig nummer.
"The time is always right to do what's right." -Martin Luther King
Alle reacties Link kopieren
Ik heb bij de crematie van mijn vader het gedicht Ritueel van Jean Pierre Rawie voorgelezen. Ik had graag een persoonlijk stukje voorgelezen maar daar was ik niet toe in staat maar wilde wel graag wat zeggen.





Ik houd het kleine ritueel in ere,

opdat je elk moment terug kunt keren.



Iedere dag, wanneer het avond wordt,

maak ik de tafel klaar: een extra bord,



bestek, je eigen stoel, een kaars, een glas,

alsof je enkel opgehouden was.



Ik hoor (hoe kon ik denken dat hetgene

waardoor ik ben, voor altijd was verdwenen ?),



ik hoor, alsof de woning nog bestond,

het grind, de klink, het aanslaan van de hond,



en je komt binnen op het ogenblik

dat ik de lamp ontsteek, de bloemen schik.



Ik hoop alleen dat ik dan rustig blijf

en haast niet opziend van mijn stil bedrijf



de woorden vind, als was het vanzelfsprekend:

Schuif aan; tast toe: er is op je gerekend.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven