Gouden jaren

@lemoos2, 'planned obsolence' heet dat. Zo jammer. Ook weer een ambacht dat verloren gaat, repareren van elektronica, weten hoe apparaten in elkaar zitten en hoe ze werken.



@hondenmens, door internet kom ik juist meer bij anderen over de vloer. Zoveel interessante mensen leren kennen door de jaren heen. En handig, allerlei adresjes wereldwijd!

quote:-anna- schreef op 01 februari 2015 @ 13:33:

Bruin en oranje midden jaren 80?

Dat was toch echt jaren 70 hoor. Volgens mij kwam ineens veel wit in het interieur. In de keuken met felle kleuraccenten, zoals vuurrood of knalblauw. Maar velen mensen hadden nog zware eiken houten meubelen.

In de mode was inderdaad veel pastelstinten, leuk vond ik dat.Die witte meubels met felle accenten zijn van 1988/1989 en begin jaren '90. Begin jaren '80 had je nog veel bruin.

quote:ikeaverslaafde schreef op 01 februari 2015 @ 12:43:

Kwartier typen? Nee joh, hoeveel nummers weet je nog uit je hoofd nu alles al in je mobieltje staat?



Wel eens met dat de kwaliteit tegenwoordig lager is. Dat is inherent aan het kapitalisme. Als een wasmachine nu 10 jaar meegaat, is dat lang, terwijl mijn oma wel 40 jaar deed met de hare.



Juist niet. Het kapitalistische systeem leidt op lange termijn tot steeds goedkopere en betere producten. Die verbetering gaat zo snel dat veel apparatuur al verouderd is voordat het versleten is. Hierdoor ontbreekt ook de noodzaak om apparatuur zo stevig te maken dat het een eeuwigheid meekan.



quote:ikeaverslaafde schreef op 01 februari 2015 @ 14:33:

@hondenmens, door internet kom ik juist meer bij anderen over de vloer. Zoveel interessante mensen leren kennen door de jaren heen. En handig, allerlei adresjes wereldwijd! Inderdaad. Ik heb dezelfde ervaring. Dankzij Internet heb ik interessante, leuke en lieve mensen ontmoet, waaronder mijn huidige partner

[quote]tof schreef op 01 februari 2015 @ 14:11:

[...]



Dit bestaat al, en niet pas sinds kort. In de jaren tachtig heb ik hiermee al kennisgemaakt in een buitenland, voor vaccinaties. Was voor mij, als kind, een prettige ervaring.

Bijvoorbeeld http://pharmajet.com/



Hier heb ik het nooit gezien. Misschien in de rest van het land.

quote:hondenmens schreef op 01 februari 2015 @ 13:20:

Ik ben in midden jaren '80 geboren. Voor mijn gevoel nog niet eens zo lang geleden, maar wat is er dan al veel veranderd nu.

Onze 1e telefoon die ik me herinner was zo'n bruine met hoorn en draaitoetsen. Cassettebandjes. De baby- en peutermode waren toen pasteltinten. Mijn moeder breidde ook veel truien samen met de buurvrouw die ook een dochter van mijn leeftijd had.

Grote brillen. Veel bruin en oranje qua meubels en inrichting.

Eind jaren '80 en begin '90 hele kleurige mode met bloemen en andere patronen. Halverwege tot eind jaren '90 zag je ineens niks anders dan zwart, bruin en beige. Dat vond ik heel saai.

Gratis zwemles in het buitenbad in mijn dorp.

Ouderwetse speeltuinen met hoge schommels, open glijbanen met houten latten, stalen familieschommel. Waar zie je dat nog?

Verse friet in de snackbars. Bij sommige nog wel, maar tegenwoordig steeds vaker diepvriesfriet.

Kinderen waren langer kind. In groep 8 speelde het gros van mijn klas nog, binnen en buiten. En wij mochten nog gewoon kleuteren. Tegenwoordig is dat wel anders. Nu moeten ze al een Cito Toets maken en leren lezen. Wij speelden ook meer buiten. Nu zitten ze allemaal achter de computers.

De SRV wagen. Wij kochten daar nooit iets, maar ik en de buurkinderen kregen altijd een snoepje van hem.

De chemokar. Al jaren niet meer gezien.

Doordat er nog geen internet was, kwamen mensen meer bij elkaar over de vloer. Ik kan me een leven zonder internet moeilijk meer voorstellen, maar vond die tijd vroeger toch gezelliger.



Toekomst:

Ik heb tijdens mijn opleiding eens gehoord (11 jaar geleden) dat ze in de toekomst voor verdovingsprikken geen naald meer nodig gaan hebben. Maar een soort hogedrukspuit. Ik hoop echt dat het waar is. Heb nogal een angst voor naalden.Bruin, oranje en groen was echt jaren '60/'70, ik heb toen ik een jaar of 17 was (1967) mijn kamer knal-oranje met groen geverfd, werd niet echt op prijs gesteld. In 1974 had ik in mijn eigen woning een knalgroen voor die tijd design bankstel en verder veel dingen met verchroomde poten en donkerbruin hout (geen eiken, altijd al een schurft aan gehad). Tussendoor na mijn scheiding een allegaartje dat gelukkig wel bij elkaar paste en in de jaren '80 was mijn inrichting voornamelijk blauw met wit, witte meubelen, blauwe vloerbedekking. Moet er niet meer aan denken. De gebloemde kleding met alles wat daarbij hoort stamt uit het hippietijdperk en de tijd van de (mede dankzij de pil) seksuele revolutie, zo rond 1967/'68. Mooie tijd was dat. Woodstock, Kralingsebos, iedereen was lief voor elkaar.

In ons huis had het toch echt die kleuren. Maar mijn ouders deden ook lang met het interieur. En ik had ook gebloemde kleding in de jaren '90, maar was toen wel kind. Het kan natuurlijk dat de volwassen mode anders was.

Skai was in een bepaalde periode ook helemaal het einde, oerdegelijk en afschuwelijk maar wel makkelijk schoon te maken. Dat je er, als het warm was, aan vastplakte deed niet terzake.



Er zijn ook ontelbare trends wat eten betreft, de garnalencocktail is uit, net als de avocado gevuld met garnalen of krab, nu zijn het allerlei amuses. Eerst werd je doodgegooid met brownies, nu met cupcakes, gourmetten/fonduen is uit, voor een enkeling is de smulsteen ín, gewone koffie is uit, bijna iedereen drinkt koffie met allerlei toeters en bellen (geef mij maar gewoon zwart), sherry is uit de gratie, net als witte wijn die zo droog is dat je het wegspoelt met een halve liter water, nu is het prosecco en rosé die eerst op zijn retour was.

quote:sabbaticalmeds schreef op 01 februari 2015 @ 12:22:

ach vroeger was het niet allemaal beter hoor. Toen was er ook al terrorisme van de RAF bijvoorbeeld of kapingen in treinen en zelfs op een basisschool. Elke dag ging je naar bed met de gedachte dat elk moment de derde WO uit kon breken

Ja precies. En we hadden de koude oorlog en de atoombom. Bleh.

Toen ook al oorlog in het midden oosten.

Ons telefoon nummer thuis had 4 cijfers. Later toen ik op kamers ging was een telefoon veel te duur. Als ik bij mijn broer wilde logeren die ook geen telefoon had werd dat via briefwisseling afgesproken. Kan ik me nu bijna niet meer voorstellen, wat primitief Ik kom trouwens uit de vroege jaren 60.

Toen ik klein was, was er nog een enorme woningnood, mijn ouders woonden in bij mijn grootouders tot ik drie was, ze waren de koning te rijk toen ze een driekamerwoning kregen, met een tuin. Ik herinner me nog goed de platgegooide stukken in de stad ook al begreep ik nog niet wat daar de oorzaak van was.

In een rij opstellen op het schoolplein, 2 naast elkaar. En dan keurig netjes naar de klas lopen.

Bidden voor elke lesdag begon, een gezang uit het liedboek voor de kerken en een leerling die dan op de blokfluit meedeed. Als meester iets anders moest doen waren wij als klas zo gedresseerd dat we uit onszelf een lied uit het boek zochten, blokfluiter telde af: één twee drie en daar ging de klas, braaf zingend. Dit is van begin jaren 70.

Je ging lopend naar school, soms op de fiets wanneer je wat verder weg woonde. Met de auto gebracht worden was er niet bij, niet iedereen had een auto trouwens.

Ik ben van begin jaren 60, wij hadden telefoon vanwege het beroep van vader. Er werd wel eens gebeld voor de buren, moest ik het trappenhuis door om ze te halen. Buurman, er is telefoon voor u.

Maar twee zenders op tv, Nederland 1 en Nederland 2. Qua radiozenders: Hilversum 1, 2 en 3. En er waren piraten-zenders, Radio Veronica, MiAmigo, RadioCaroline. Toppop met Ad Visser, Op losse groeven met Chiel Montagne.

Huurtoeslag en zorgtoeslag waren er nog niet, je was particulier verzekerd of via het ziekenfonds.

En op de basisschool moest je nog naar de schooldokter en naar de schooltandarts.

O ja, die rijtjes, zelfs in de pauze gingen we in de rij naar buiten en weer naar binnen maar voorzover ik me herinner alleen in de eerste klas, daarna waren we kennelijk voldoende gedrild. Wie liep te gillen werd naar binnen gestuurd. Ik liep naar school, hij was aan het eind van de straat. Het was wel een leuke school, Dalton dus tamelijk vooruitstrevend en vrij vergeleken met andere scholen, zeker voor dié tijd. Dan had je nog de schoolreisjes, met de bus. Ik heb geen idee meer waar we naartoe gingen, ik herinner me nog een groot openlucht zwembad maar het was veel te koud om te zwemmen en een driedaagse schoolreis naar Ulvenhout waar ik twee nogal koude nachten gedeeltelijk op de gang mocht doorbrengen, samen met een klasgenote, omdat we de boel een beetje op stelten hadden gezet. Toen de leraar die toezicht hield eindelijk zelf het bed had opgezocht zijn we teruggeslopen naar de slaapzaal. Ik had altijd al een gruwelijke hekel aan die leraar, hij gaf wiskunde en daar was ik niet bepaald een uitblinker in maar die e***rbak liet me wel altijd voor de klas komen. Ik zie nog die vingers met die zwarte haren (hij had iets weg van een gorilla) vóór me. Hij stuurde je ook altijd de klas uit als je ook maar een spoortje van mascara of nagellak had.