Overig
alle pijlers
Het stamcafé XIII
maandag 9 mei 2016 om 22:12
Deel dertien van ons heerlijke café!
We zijn op Hawaii!
Zuigen wordt op prijs gesteld, zolang het stof betreft. We houden ruzie en andere ellende graag buiten de deur, verder kan alles en is iedereen, ook nieuwe mensen, meelezers en incidentele bezoekers, van harte welkom.
Met veel hartelijks van Lady Voldemort, Star, Yasmijn en Leo.
We zijn op Hawaii!
Zuigen wordt op prijs gesteld, zolang het stof betreft. We houden ruzie en andere ellende graag buiten de deur, verder kan alles en is iedereen, ook nieuwe mensen, meelezers en incidentele bezoekers, van harte welkom.
Met veel hartelijks van Lady Voldemort, Star, Yasmijn en Leo.
maandag 16 mei 2016 om 22:48
quote:hatsetats schreef op 16 mei 2016 @ 22:44:
[...]
Dan zeggen ze dat toch wel?Ja, maar dan is er een ongemakkelijk moment. Misschien worden ze dan boos of verdrietig en dat is dan mijn schuld, omdat ik ze iets gevraagd heb wat mijn zaak niet is. Ik denk teveel na over dit soort dingen, dat is altijd al een probleem geweest
[...]
Dan zeggen ze dat toch wel?Ja, maar dan is er een ongemakkelijk moment. Misschien worden ze dan boos of verdrietig en dat is dan mijn schuld, omdat ik ze iets gevraagd heb wat mijn zaak niet is. Ik denk teveel na over dit soort dingen, dat is altijd al een probleem geweest
maandag 16 mei 2016 om 22:49
quote:Nouschi schreef op 16 mei 2016 @ 22:39:
[...]
Het is wel iets wat de laatste jaren meer voorkomt. Even geen zin om de cijfers erbij te zoeken. En uiteraard moet je ermee dealen en dat doet ze dan ook.
Juist.
Mijn schoonouders vertellen aan iemand dat ze vijf kleinkinderen hebben. Drie van hun ene zoon en twee van de andere. En dan willen mensen altijd ook nog even het hoe en waarom weten van het ontbreken van kleinkinderen bij hun dochter. En zeker die generatie vindt het sneu dat zo'n leuke meid nog steeds geen man en kinderen heeft en ook niet meer zal krijgen.
En hoe vaak ik zelf die vraag niet krijg, waarom schoonzus nog single is en geen kinderen heeft.
[...]
Het is wel iets wat de laatste jaren meer voorkomt. Even geen zin om de cijfers erbij te zoeken. En uiteraard moet je ermee dealen en dat doet ze dan ook.
Juist.
Mijn schoonouders vertellen aan iemand dat ze vijf kleinkinderen hebben. Drie van hun ene zoon en twee van de andere. En dan willen mensen altijd ook nog even het hoe en waarom weten van het ontbreken van kleinkinderen bij hun dochter. En zeker die generatie vindt het sneu dat zo'n leuke meid nog steeds geen man en kinderen heeft en ook niet meer zal krijgen.
En hoe vaak ik zelf die vraag niet krijg, waarom schoonzus nog single is en geen kinderen heeft.
maandag 16 mei 2016 om 22:52
quote:barbaracartland schreef op 16 mei 2016 @ 22:41:
[...]
Ik heb geen idee. Ik ben altijd bang dat het onbeleefd is/mijn zaak niet is. Of dat mensen er echt niet over willen praten.Ik was vier jaar lang ongewenst kinderloos, kon een normale vraag daarover best waarderen, maar meestal werden die vragen semi-grappig gesteld en dat vond ik altijd vreselijk.
[...]
Ik heb geen idee. Ik ben altijd bang dat het onbeleefd is/mijn zaak niet is. Of dat mensen er echt niet over willen praten.Ik was vier jaar lang ongewenst kinderloos, kon een normale vraag daarover best waarderen, maar meestal werden die vragen semi-grappig gesteld en dat vond ik altijd vreselijk.
maandag 16 mei 2016 om 22:52
quote:barbaracartland schreef op 16 mei 2016 @ 22:48:
[...]
Ja, maar dan is er een ongemakkelijk moment. Misschien worden ze dan boos of verdrietig en dat is dan mijn schuld, omdat ik ze iets gevraagd heb wat mijn zaak niet is. Ik denk teveel na over dit soort dingen, dat is altijd al een probleem geweest Tja meid, dat merk je dan vanzelf. Je stelt die vraag niet omdat je een naar mens bent maar gewoon uit belangstelling, net als dat je vraagt wat voor werk iemand doet of in welke auto hij rijdt, of ze broers en zussen heeft etc.
[...]
Ja, maar dan is er een ongemakkelijk moment. Misschien worden ze dan boos of verdrietig en dat is dan mijn schuld, omdat ik ze iets gevraagd heb wat mijn zaak niet is. Ik denk teveel na over dit soort dingen, dat is altijd al een probleem geweest Tja meid, dat merk je dan vanzelf. Je stelt die vraag niet omdat je een naar mens bent maar gewoon uit belangstelling, net als dat je vraagt wat voor werk iemand doet of in welke auto hij rijdt, of ze broers en zussen heeft etc.
AFSCHEID NEMEN BESTAAT PIET
maandag 16 mei 2016 om 22:53
quote:fietsie schreef op 16 mei 2016 @ 22:52:
[...]
Ik was vier jaar lang ongewenst kinderloos, kon een normale vraag daarover best waarderen, maar meestal werden die vragen semi-grappig gesteld en dat vond ik altijd vreselijk.Semi-grappig? Die variant ken ik geloof ik niet.
[...]
Ik was vier jaar lang ongewenst kinderloos, kon een normale vraag daarover best waarderen, maar meestal werden die vragen semi-grappig gesteld en dat vond ik altijd vreselijk.Semi-grappig? Die variant ken ik geloof ik niet.
AFSCHEID NEMEN BESTAAT PIET
maandag 16 mei 2016 om 23:08
Ik kreeg wel ooit de opmerking dat ik heus wel kinderen zou willen als ik maar een echte vent had. Woest was ik, dus ik zei 'net als jouw vrouw zeker?' Dus die vent vol trots 'ja inderdaad' hij kreeg nog net geen stijve zo vol was ie van zichzelf. Tot ik zei 'ja ik ken die verhalen dat jij niet de echte vader bent, ik dacht dat het roddels waren maar niet dus' Werd hij woest. Lamzak.
AFSCHEID NEMEN BESTAAT PIET
maandag 16 mei 2016 om 23:08
quote:yasmijn schreef op 16 mei 2016 @ 23:04:
Hij heeft weer wat belangstelling voor de wereld, zit op de vensterbank en kijkt uit het raam. Als ie nu zelfstandig gaat eten en drinken (dat doet ie nog niet, heeft alleen aan de bakjes gesnuffeld) dan is het ergste over. Hoop ik.Dat klinkt idd al een stuk beter.
Hij heeft weer wat belangstelling voor de wereld, zit op de vensterbank en kijkt uit het raam. Als ie nu zelfstandig gaat eten en drinken (dat doet ie nog niet, heeft alleen aan de bakjes gesnuffeld) dan is het ergste over. Hoop ik.Dat klinkt idd al een stuk beter.
Life is short. Eat dessert first.
maandag 16 mei 2016 om 23:09
quote:yasmijn schreef op 16 mei 2016 @ 23:04:
Hij heeft weer wat belangstelling voor de wereld, zit op de vensterbank en kijkt uit het raam. Als ie nu zelfstandig gaat eten en drinken (dat doet ie nog niet, heeft alleen aan de bakjes gesnuffeld) dan is het ergste over. Hoop ik.Ik hoop het ook Yasmijn. Het klinkt goed i.i.g.
Hij heeft weer wat belangstelling voor de wereld, zit op de vensterbank en kijkt uit het raam. Als ie nu zelfstandig gaat eten en drinken (dat doet ie nog niet, heeft alleen aan de bakjes gesnuffeld) dan is het ergste over. Hoop ik.Ik hoop het ook Yasmijn. Het klinkt goed i.i.g.
maandag 16 mei 2016 om 23:11
quote:yasmijn schreef op 16 mei 2016 @ 23:04:
Hij heeft weer wat belangstelling voor de wereld, zit op de vensterbank en kijkt uit het raam. Als ie nu zelfstandig gaat eten en drinken (dat doet ie nog niet, heeft alleen aan de bakjes gesnuffeld) dan is het ergste over. Hoop ik.Lievelingshapje al neergezet?
Hij heeft weer wat belangstelling voor de wereld, zit op de vensterbank en kijkt uit het raam. Als ie nu zelfstandig gaat eten en drinken (dat doet ie nog niet, heeft alleen aan de bakjes gesnuffeld) dan is het ergste over. Hoop ik.Lievelingshapje al neergezet?
Once you’ve accepted your flaws, no one can use them against you.
maandag 16 mei 2016 om 23:27
quote:yasmijn schreef op 16 mei 2016 @ 23:22:
[...]
Gedaan uiteraard. Ik mag het van Hats niet zeggen maar ik ben een ervaren kattenmoeder Euh... Betovergrootmoeder toch inmiddels?
[...]
Gedaan uiteraard. Ik mag het van Hats niet zeggen maar ik ben een ervaren kattenmoeder Euh... Betovergrootmoeder toch inmiddels?
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
maandag 16 mei 2016 om 23:34
Nu kunnen we er vanuit gaan dat het bijvoeren niet meer nodig is. Ik vond dat ook zo naar.
Medicatie moet uiteraard doorgegeven worden tot het op is. Dat is maar een klein spuitje in de bekjes. Die bijvoeding voelt echt als mishandeling. Maar het moest gewoon.
Nu te bedde. Morgen weer werk.
Ik ga wat rustiger weg nu morgen. Man ook.
Medicatie moet uiteraard doorgegeven worden tot het op is. Dat is maar een klein spuitje in de bekjes. Die bijvoeding voelt echt als mishandeling. Maar het moest gewoon.
Nu te bedde. Morgen weer werk.
Ik ga wat rustiger weg nu morgen. Man ook.
maandag 16 mei 2016 om 23:42
quote:yasmijn schreef op 16 mei 2016 @ 23:34:
Nu kunnen we er vanuit gaan dat het bijvoeren niet meer nodig is. Ik vond dat ook zo naar.
Medicatie moet uiteraard doorgegeven worden tot het op is. Dat is maar een klein spuitje in de bekjes. Die bijvoeding voelt echt als mishandeling. Maar het moest gewoon.
Nu te bedde. Morgen weer werk.
Ik ga wat rustiger weg nu morgen. Man ook.
Fijn Yasmijn!
Nu lekker slapen
Nu kunnen we er vanuit gaan dat het bijvoeren niet meer nodig is. Ik vond dat ook zo naar.
Medicatie moet uiteraard doorgegeven worden tot het op is. Dat is maar een klein spuitje in de bekjes. Die bijvoeding voelt echt als mishandeling. Maar het moest gewoon.
Nu te bedde. Morgen weer werk.
Ik ga wat rustiger weg nu morgen. Man ook.
Fijn Yasmijn!
Nu lekker slapen
The owls are not what they seem
maandag 16 mei 2016 om 23:48
Ik kan nergens klagen dus maar even hier: ik moet morgen werken maar ik heb geen zin. Er verander veel de aankomende weken, en niet allemaal ten goede. Er komt meer werk aan dus t verzoek om harder te werken net als re rest maar ik krijg als enige minder betaald want op papier minder uren. Wel zelfde werk want als ik zeg dat ik minder zou moeten doen mag ik alle extra en leuke dingen waar je jezelf mee kunt onderscheiden en dus kans op interne promotie vergroot laten schieten. En doe ik dus alleen de normale dingen.
Ik weet t gewoon even niet: nu pas op de plaats en m'n uren doen want jong gezin. Of mee blijven racen en accepteren dat de rest meer betaald krijgt. Of vragen om meer uren met als risico dat ik niet meer terug kan en vast zit aan "te veel" uren op vaste basis.
Kortom slapen lukt niet.
Zo een glaasje sherry kijken of dat m'n gedachtes uit trapt
Ik weet t gewoon even niet: nu pas op de plaats en m'n uren doen want jong gezin. Of mee blijven racen en accepteren dat de rest meer betaald krijgt. Of vragen om meer uren met als risico dat ik niet meer terug kan en vast zit aan "te veel" uren op vaste basis.
Kortom slapen lukt niet.
Zo een glaasje sherry kijken of dat m'n gedachtes uit trapt
dinsdag 17 mei 2016 om 06:53
