Overig
alle pijlers
Kitlerulezzzz part 15
dinsdag 26 april 2016 om 18:42
Alweer het 3e lustrum !
Om deze kat draait alles.
NOOT: Wij vinden Kitlers alleen grappig puur vanwege de vergelijkenis. We distantiëren ons verder geheel van zijn waanideeën
'
Om het 3e lustrum te vieren, 15 bijzondere kattenspreuken (verzin zelf het plaatje er maar bij)
"I cannot brain today, I has the dumbs"
"I are serious cat, this are serious threat"
"All hail, fluffy Kitler"
"I like the sound you make.... when you shut up"
"You have cat to be kitten me right meow"
"I swearz i didnt touch him, he juss like esploded"
"Yarr, I waz pirate, but they kicked meowt"
"I can explains... Ok, I cant"
"I'm givin U "the face", now U give me sumthing"
"Ve muz cleanse ze world, of ze gypsie dogs"
"Your sole iz mine"
"I can haz Poland"
"Owner said Meow! He understandz my language"
"I regret nothing.... Nothing.."
"Haterz.... Gonna hate!"
En.. Ter ere van de "oude" Max
______________________________
Although some Huuumins really suck
Which is simply their bad luck
It's so obvious to spy
Kitler is a cutie pie!
© Max[ /b]
______________________________
Voor de echte die-hards (lees, mensen die echt geen ruk te doen hebben) hier nog even alle voorgaande Kitlers
DorothyParker in "Kitlers"
anoniem070820151651 in "Kitlers the sequel"
Anoniem01102015010101 in "Kitleren!"
Grobbekuiken in "Kitlers & friends part 4"
Enora in "Kitlers & Co. The greatest gift is the l..."
Anoniem01102015010102 in "To Kitler or not to Kitler, that's ..."
Lovestar in "Hier Kitleren we verder
"
Anoniem120420160101010101 in "Kitler de achtste"
rosanna08 in "Kitlers X-ray of sunshine"
charlottew88 in "Kitlers de negende alweer and still goin..."
roan2013 in "Purrfect Kitler - deel 11"
OldWood in "Kitlers deel 12, gaan nog steeds deur."
anoniem170320161 in "Kitlers 13th; Supportgroup for catnip ad..."
anoniem250420162158 in "Kitler 14, home of the Kitlers"
Om deze kat draait alles.
NOOT: Wij vinden Kitlers alleen grappig puur vanwege de vergelijkenis. We distantiëren ons verder geheel van zijn waanideeën
'
Om het 3e lustrum te vieren, 15 bijzondere kattenspreuken (verzin zelf het plaatje er maar bij)
"I cannot brain today, I has the dumbs"
"I are serious cat, this are serious threat"
"All hail, fluffy Kitler"
"I like the sound you make.... when you shut up"
"You have cat to be kitten me right meow"
"I swearz i didnt touch him, he juss like esploded"
"Yarr, I waz pirate, but they kicked meowt"
"I can explains... Ok, I cant"
"I'm givin U "the face", now U give me sumthing"
"Ve muz cleanse ze world, of ze gypsie dogs"
"Your sole iz mine"
"I can haz Poland"
"Owner said Meow! He understandz my language"
"I regret nothing.... Nothing.."
"Haterz.... Gonna hate!"
En.. Ter ere van de "oude" Max
______________________________
Although some Huuumins really suck
Which is simply their bad luck
It's so obvious to spy
Kitler is a cutie pie!
© Max[ /b]
______________________________
Voor de echte die-hards (lees, mensen die echt geen ruk te doen hebben) hier nog even alle voorgaande Kitlers
DorothyParker in "Kitlers"
anoniem070820151651 in "Kitlers the sequel"
Anoniem01102015010101 in "Kitleren!"
Grobbekuiken in "Kitlers & friends part 4"
Enora in "Kitlers & Co. The greatest gift is the l..."
Anoniem01102015010102 in "To Kitler or not to Kitler, that's ..."
Lovestar in "Hier Kitleren we verder
"Anoniem120420160101010101 in "Kitler de achtste"
rosanna08 in "Kitlers X-ray of sunshine"
charlottew88 in "Kitlers de negende alweer and still goin..."
roan2013 in "Purrfect Kitler - deel 11"
OldWood in "Kitlers deel 12, gaan nog steeds deur."
anoniem170320161 in "Kitlers 13th; Supportgroup for catnip ad..."
anoniem250420162158 in "Kitler 14, home of the Kitlers"
dinsdag 10 mei 2016 om 10:02
quote:lindybopophelia schreef op 10 mei 2016 @ 09:59:
[...]
Ik zou zeggen: Daag jezelf uit en ga anders alletwee doen (Als dat eigenlijk wel kan)
Ga je je achteraf geweldig door voelen. Tenmiste dat is mijn ervaring
Ik heb nieuwe schoenen voor t bos, die mogen liever niet op asfalt
Ik toch maar voor het bos. Er zijn vast drogere stukken.
[...]
Ik zou zeggen: Daag jezelf uit en ga anders alletwee doen (Als dat eigenlijk wel kan)
Ga je je achteraf geweldig door voelen. Tenmiste dat is mijn ervaring
Ik heb nieuwe schoenen voor t bos, die mogen liever niet op asfalt
Ik toch maar voor het bos. Er zijn vast drogere stukken.
dinsdag 10 mei 2016 om 10:05
quote:Kittens schreef op 10 mei 2016 @ 10:02:
[...]
Ik heb nieuwe schoenen voor t bos, die mogen liever niet op asfalt
Ik toch maar voor het bos. Er zijn vast drogere stukken.Ahhh...Okay! Nu snap ik je dilemma! Gewoon lekker naar het bos. Kun je even niet rennen dan kun je lekker lopen toch? Krijg je ook beweging
[...]
Ik heb nieuwe schoenen voor t bos, die mogen liever niet op asfalt
Ik toch maar voor het bos. Er zijn vast drogere stukken.Ahhh...Okay! Nu snap ik je dilemma! Gewoon lekker naar het bos. Kun je even niet rennen dan kun je lekker lopen toch? Krijg je ook beweging
dinsdag 10 mei 2016 om 10:07
quote:Kittens schreef op 10 mei 2016 @ 08:59:
Hoe is het Hooch?
Goed! Ik schrik niet meer steeds als ik in de spiegel kijk, en ik krijg veel te horen van mensen dat dít het gezicht is die ze eigenlijk altijd al bij me gezien hebben maar dan scheef. Als je begrijpt wat ik bedoel. Mijn man zegt ook, eigenlijk zie je er niet eens zo anders uit, maar het staat nu allemaal recht. Ik heb dus wel mijn 'eigen' gezicht gehouden, wordt ook gewoon herkend en zo door kennissen en zo. Daar was ik eigenlijk, merk ik nu, het meeste bang voor, dat ik niet meer mijn 'eigen' gezicht zou hebben. Maar dat valt dus mee. Voor de omgeving dan . Voor mezelf is het anders, ook omdat het allemaal nog raar aanvoelt. Wil ik aan mijn neus krabbelen (ja, ik weet het, mag niet krabben!), zit ik twee centimeter te veel naar de zijkant op mijn wang te hannessen. Wil ik mijn oorlel aanraken, moet ik serieus op zoek naar mijn oor . Die zit bijna 4 cm hoger (vier, he, VIER CENTIMETER!! Dat is echt veel in een gezicht). En mijn oog ligt veel meer aan de oppervlakte, dat merk ik met wind, heb nu constant een tranend ook als ik in de wind sta omdat dat oog verwend is met altijd in de luwte liggen. Kan ook nog komen omdat hij verplaatst is (of beter gezegd, omhoog geduwd), dus dat het gewoon nog geirriteerd is. Ik voel dat van binnen ook wel, een raar trekkend gevoel. Terwijl de oogzenuw nu juist in een bochtje ligt omdat het 'lijntje' naar boven korter geworden is. Zal ook wel wennen zijn. De littekens genezen echt prachtig, het is allemaal zó gedaan dat ik er straks bijna niets aan overhoudt. Langs mijn kaaklijn loopt een lijntje van het oor wat verplaatst is, en het jukbeen is van binnenuit opgevuld, ook via die lijn. Het is echt wel mooi, hoor!
Zoon vind het geweldig, iedere keer als ik hem van school haal kijkt hij met opzet langs me heen, tot hij 'verbaasd' naar me kijkt en dan roept 'O, ja, die mooie mevrouw is MIJN MAMA!!'.
Ik vind de complimenten heel fijn om te krijgen, maar ergens, he... wringt het toch. Ook omdat ik ergens niet helemaal achter de operatie stond omdat ik het weliswaar voor mezelf deed, maar vooral om er voor de omgeving 'mooier' uit te zien. Voor mezelf had ik eigenlijk geen problemen met hoe ik er uit zag, doe er tenslotte al dik veertig jaar mee. Maar bij elk compliment over hoe mooi het nu is voel ik op de achtergrond toch een 'was het niet goed genoeg dan hiervoor?'. Beetje kinderachtig, maar toch... Ik heb ook niemand (behalve hier en mijn man en moeder en broer en vriendin en eigenlijk best wel veel mensen ) écht verteld waarom ik voor de operatie gegaan ben. Dat het eigenlijk niet helemaal voor mezelf is, maar voor mijn kinderen, voor mijn carriere.
Gemiep eigenlijk van me
Hoe is het Hooch?
Goed! Ik schrik niet meer steeds als ik in de spiegel kijk, en ik krijg veel te horen van mensen dat dít het gezicht is die ze eigenlijk altijd al bij me gezien hebben maar dan scheef. Als je begrijpt wat ik bedoel. Mijn man zegt ook, eigenlijk zie je er niet eens zo anders uit, maar het staat nu allemaal recht. Ik heb dus wel mijn 'eigen' gezicht gehouden, wordt ook gewoon herkend en zo door kennissen en zo. Daar was ik eigenlijk, merk ik nu, het meeste bang voor, dat ik niet meer mijn 'eigen' gezicht zou hebben. Maar dat valt dus mee. Voor de omgeving dan . Voor mezelf is het anders, ook omdat het allemaal nog raar aanvoelt. Wil ik aan mijn neus krabbelen (ja, ik weet het, mag niet krabben!), zit ik twee centimeter te veel naar de zijkant op mijn wang te hannessen. Wil ik mijn oorlel aanraken, moet ik serieus op zoek naar mijn oor . Die zit bijna 4 cm hoger (vier, he, VIER CENTIMETER!! Dat is echt veel in een gezicht). En mijn oog ligt veel meer aan de oppervlakte, dat merk ik met wind, heb nu constant een tranend ook als ik in de wind sta omdat dat oog verwend is met altijd in de luwte liggen. Kan ook nog komen omdat hij verplaatst is (of beter gezegd, omhoog geduwd), dus dat het gewoon nog geirriteerd is. Ik voel dat van binnen ook wel, een raar trekkend gevoel. Terwijl de oogzenuw nu juist in een bochtje ligt omdat het 'lijntje' naar boven korter geworden is. Zal ook wel wennen zijn. De littekens genezen echt prachtig, het is allemaal zó gedaan dat ik er straks bijna niets aan overhoudt. Langs mijn kaaklijn loopt een lijntje van het oor wat verplaatst is, en het jukbeen is van binnenuit opgevuld, ook via die lijn. Het is echt wel mooi, hoor!
Zoon vind het geweldig, iedere keer als ik hem van school haal kijkt hij met opzet langs me heen, tot hij 'verbaasd' naar me kijkt en dan roept 'O, ja, die mooie mevrouw is MIJN MAMA!!'.
Ik vind de complimenten heel fijn om te krijgen, maar ergens, he... wringt het toch. Ook omdat ik ergens niet helemaal achter de operatie stond omdat ik het weliswaar voor mezelf deed, maar vooral om er voor de omgeving 'mooier' uit te zien. Voor mezelf had ik eigenlijk geen problemen met hoe ik er uit zag, doe er tenslotte al dik veertig jaar mee. Maar bij elk compliment over hoe mooi het nu is voel ik op de achtergrond toch een 'was het niet goed genoeg dan hiervoor?'. Beetje kinderachtig, maar toch... Ik heb ook niemand (behalve hier en mijn man en moeder en broer en vriendin en eigenlijk best wel veel mensen ) écht verteld waarom ik voor de operatie gegaan ben. Dat het eigenlijk niet helemaal voor mezelf is, maar voor mijn kinderen, voor mijn carriere.
Gemiep eigenlijk van me
dinsdag 10 mei 2016 om 10:21
Grappige is dat ik jarenlang in een kliniek voor plastische chirurgie heb bijgebeund, en daar was ik juist een soort boegbeeld; je hebt geen plastische chirurgie nodig als je goed in je vel zit. Dus eerst dát, en dan kijken of je die plastische chirurgie wel nodig hebt. En nu heb ik het zelf toch ook gedaan, ondanks dat ik goed in mijn vel zat en er zelf niet zo heel veel problemen mee had. Voelt tegenstijdig. Klopt niet helemaal, wat ik gedaan heb voor mijn gevoel. Nou ja. Dat dus. En zo. Zeg maar .
En dat moet ik een beetje op een rijtje krijgen. Ik ben er heel blij mee, zie er nu 'gewoon' uit, maar ergens voelt het ook alsof ik mezelf een beetje verloochend heb. Eerst iedereen vertellen dat ze het heus echt niet nodig hebben, zo'n operatie, als je het alleen maar voor je omgeving doet, en nu heb ik het zelf ook gedaan.
Maar aan de andere kant, ik weet dat ik echt in mijn carriere ben tegengehouden door mijn gezicht. En zelfs voor zwakbegaafd werd aangezien (dat er aan mijn dochter wordt gevraagd of ze gewoon tegen mij konden praten, dat gezicht van mijn dochter daarbij ). Dus ik weet wel waar ik het voor gedaan heb. Maar toch, he...
En dat moet ik een beetje op een rijtje krijgen. Ik ben er heel blij mee, zie er nu 'gewoon' uit, maar ergens voelt het ook alsof ik mezelf een beetje verloochend heb. Eerst iedereen vertellen dat ze het heus echt niet nodig hebben, zo'n operatie, als je het alleen maar voor je omgeving doet, en nu heb ik het zelf ook gedaan.
Maar aan de andere kant, ik weet dat ik echt in mijn carriere ben tegengehouden door mijn gezicht. En zelfs voor zwakbegaafd werd aangezien (dat er aan mijn dochter wordt gevraagd of ze gewoon tegen mij konden praten, dat gezicht van mijn dochter daarbij ). Dus ik weet wel waar ik het voor gedaan heb. Maar toch, he...
dinsdag 10 mei 2016 om 10:30
quote:MadameHooch schreef op 10 mei 2016 @ 10:07:
[...]
Goed! Ik schrik niet meer steeds als ik in de spiegel kijk, en ik krijg veel te horen van mensen dat dít het gezicht is die ze eigenlijk altijd al bij me gezien hebben maar dan scheef. Als je begrijpt wat ik bedoel. Mijn man zegt ook, eigenlijk zie je er niet eens zo anders uit, maar het staat nu allemaal recht. Ik heb dus wel mijn 'eigen' gezicht gehouden, wordt ook gewoon herkend en zo door kennissen en zo. Daar was ik eigenlijk, merk ik nu, het meeste bang voor, dat ik niet meer mijn 'eigen' gezicht zou hebben. Maar dat valt dus mee. Voor de omgeving dan . Voor mezelf is het anders, ook omdat het allemaal nog raar aanvoelt. Wil ik aan mijn neus krabbelen (ja, ik weet het, mag niet krabben!), zit ik twee centimeter te veel naar de zijkant op mijn wang te hannessen. Wil ik mijn oorlel aanraken, moet ik serieus op zoek naar mijn oor . Die zit bijna 4 cm hoger (vier, he, VIER CENTIMETER!! Dat is echt veel in een gezicht). En mijn oog ligt veel meer aan de oppervlakte, dat merk ik met wind, heb nu constant een tranend ook als ik in de wind sta omdat dat oog verwend is met altijd in de luwte liggen. Kan ook nog komen omdat hij verplaatst is (of beter gezegd, omhoog geduwd), dus dat het gewoon nog geirriteerd is. Ik voel dat van binnen ook wel, een raar trekkend gevoel. Terwijl de oogzenuw nu juist in een bochtje ligt omdat het 'lijntje' naar boven korter geworden is. Zal ook wel wennen zijn. De littekens genezen echt prachtig, het is allemaal zó gedaan dat ik er straks bijna niets aan overhoudt. Langs mijn kaaklijn loopt een lijntje van het oor wat verplaatst is, en het jukbeen is van binnenuit opgevuld, ook via die lijn. Het is echt wel mooi, hoor!
Zoon vind het geweldig, iedere keer als ik hem van school haal kijkt hij met opzet langs me heen, tot hij 'verbaasd' naar me kijkt en dan roept 'O, ja, die mooie mevrouw is MIJN MAMA!!'.
Ik vind de complimenten heel fijn om te krijgen, maar ergens, he... wringt het toch. Ook omdat ik ergens niet helemaal achter de operatie stond omdat ik het weliswaar voor mezelf deed, maar vooral om er voor de omgeving 'mooier' uit te zien. Voor mezelf had ik eigenlijk geen problemen met hoe ik er uit zag, doe er tenslotte al dik veertig jaar mee. Maar bij elk compliment over hoe mooi het nu is voel ik op de achtergrond toch een 'was het niet goed genoeg dan hiervoor?'. Beetje kinderachtig, maar toch... Ik heb ook niemand (behalve hier en mijn man en moeder en broer en vriendin en eigenlijk best wel veel mensen ) écht verteld waarom ik voor de operatie gegaan ben. Dat het eigenlijk niet helemaal voor mezelf is, maar voor mijn kinderen, voor mijn carriere.
Gemiep eigenlijk van me
Klein beetje maar! Maar wel een beetje gemiep.
Natuurlijk was je voor net zo geweldig als nu!
En na zoiets mag je best lange posts plaatsen!
Het zal gewoon nog een paar maanden ook wennen zijn. is toch een mega verandering.
Is niet even dat je dat pukkeltje op je neus even weg laat halen he
En dat je het voor je kinderen doet, is toch ook mooi!
[...]
Goed! Ik schrik niet meer steeds als ik in de spiegel kijk, en ik krijg veel te horen van mensen dat dít het gezicht is die ze eigenlijk altijd al bij me gezien hebben maar dan scheef. Als je begrijpt wat ik bedoel. Mijn man zegt ook, eigenlijk zie je er niet eens zo anders uit, maar het staat nu allemaal recht. Ik heb dus wel mijn 'eigen' gezicht gehouden, wordt ook gewoon herkend en zo door kennissen en zo. Daar was ik eigenlijk, merk ik nu, het meeste bang voor, dat ik niet meer mijn 'eigen' gezicht zou hebben. Maar dat valt dus mee. Voor de omgeving dan . Voor mezelf is het anders, ook omdat het allemaal nog raar aanvoelt. Wil ik aan mijn neus krabbelen (ja, ik weet het, mag niet krabben!), zit ik twee centimeter te veel naar de zijkant op mijn wang te hannessen. Wil ik mijn oorlel aanraken, moet ik serieus op zoek naar mijn oor . Die zit bijna 4 cm hoger (vier, he, VIER CENTIMETER!! Dat is echt veel in een gezicht). En mijn oog ligt veel meer aan de oppervlakte, dat merk ik met wind, heb nu constant een tranend ook als ik in de wind sta omdat dat oog verwend is met altijd in de luwte liggen. Kan ook nog komen omdat hij verplaatst is (of beter gezegd, omhoog geduwd), dus dat het gewoon nog geirriteerd is. Ik voel dat van binnen ook wel, een raar trekkend gevoel. Terwijl de oogzenuw nu juist in een bochtje ligt omdat het 'lijntje' naar boven korter geworden is. Zal ook wel wennen zijn. De littekens genezen echt prachtig, het is allemaal zó gedaan dat ik er straks bijna niets aan overhoudt. Langs mijn kaaklijn loopt een lijntje van het oor wat verplaatst is, en het jukbeen is van binnenuit opgevuld, ook via die lijn. Het is echt wel mooi, hoor!
Zoon vind het geweldig, iedere keer als ik hem van school haal kijkt hij met opzet langs me heen, tot hij 'verbaasd' naar me kijkt en dan roept 'O, ja, die mooie mevrouw is MIJN MAMA!!'.
Ik vind de complimenten heel fijn om te krijgen, maar ergens, he... wringt het toch. Ook omdat ik ergens niet helemaal achter de operatie stond omdat ik het weliswaar voor mezelf deed, maar vooral om er voor de omgeving 'mooier' uit te zien. Voor mezelf had ik eigenlijk geen problemen met hoe ik er uit zag, doe er tenslotte al dik veertig jaar mee. Maar bij elk compliment over hoe mooi het nu is voel ik op de achtergrond toch een 'was het niet goed genoeg dan hiervoor?'. Beetje kinderachtig, maar toch... Ik heb ook niemand (behalve hier en mijn man en moeder en broer en vriendin en eigenlijk best wel veel mensen ) écht verteld waarom ik voor de operatie gegaan ben. Dat het eigenlijk niet helemaal voor mezelf is, maar voor mijn kinderen, voor mijn carriere.
Gemiep eigenlijk van me
Klein beetje maar! Maar wel een beetje gemiep.
Natuurlijk was je voor net zo geweldig als nu!
En na zoiets mag je best lange posts plaatsen!
Het zal gewoon nog een paar maanden ook wennen zijn. is toch een mega verandering.
Is niet even dat je dat pukkeltje op je neus even weg laat halen he
En dat je het voor je kinderen doet, is toch ook mooi!
dinsdag 10 mei 2016 om 10:31
quote:MadameHooch schreef op 10 mei 2016 @ 10:21:
Grappige is dat ik jarenlang in een kliniek voor plastische chirurgie heb bijgebeund, en daar was ik juist een soort boegbeeld; je hebt geen plastische chirurgie nodig als je goed in je vel zit. Dus eerst dát, en dan kijken of je die plastische chirurgie wel nodig hebt. En nu heb ik het zelf toch ook gedaan, ondanks dat ik goed in mijn vel zat en er zelf niet zo heel veel problemen mee had. Voelt tegenstijdig. Klopt niet helemaal, wat ik gedaan heb voor mijn gevoel. Nou ja. Dat dus. En zo. Zeg maar .
En dat moet ik een beetje op een rijtje krijgen. Ik ben er heel blij mee, zie er nu 'gewoon' uit, maar ergens voelt het ook alsof ik mezelf een beetje verloochend heb. Eerst iedereen vertellen dat ze het heus echt niet nodig hebben, zo'n operatie, als je het alleen maar voor je omgeving doet, en nu heb ik het zelf ook gedaan.
Maar aan de andere kant, ik weet dat ik echt in mijn carriere ben tegengehouden door mijn gezicht. En zelfs voor zwakbegaafd werd aangezien (dat er aan mijn dochter wordt gevraagd of ze gewoon tegen mij konden praten, dat gezicht van mijn dochter daarbij ). Dus ik weet wel waar ik het voor gedaan heb. Maar toch, he...ja dit vind ik dus zo triest he, dat geeft meer aan hoe zwakbegaafd de mensen zijn die dat zeggen..
Grappige is dat ik jarenlang in een kliniek voor plastische chirurgie heb bijgebeund, en daar was ik juist een soort boegbeeld; je hebt geen plastische chirurgie nodig als je goed in je vel zit. Dus eerst dát, en dan kijken of je die plastische chirurgie wel nodig hebt. En nu heb ik het zelf toch ook gedaan, ondanks dat ik goed in mijn vel zat en er zelf niet zo heel veel problemen mee had. Voelt tegenstijdig. Klopt niet helemaal, wat ik gedaan heb voor mijn gevoel. Nou ja. Dat dus. En zo. Zeg maar .
En dat moet ik een beetje op een rijtje krijgen. Ik ben er heel blij mee, zie er nu 'gewoon' uit, maar ergens voelt het ook alsof ik mezelf een beetje verloochend heb. Eerst iedereen vertellen dat ze het heus echt niet nodig hebben, zo'n operatie, als je het alleen maar voor je omgeving doet, en nu heb ik het zelf ook gedaan.
Maar aan de andere kant, ik weet dat ik echt in mijn carriere ben tegengehouden door mijn gezicht. En zelfs voor zwakbegaafd werd aangezien (dat er aan mijn dochter wordt gevraagd of ze gewoon tegen mij konden praten, dat gezicht van mijn dochter daarbij ). Dus ik weet wel waar ik het voor gedaan heb. Maar toch, he...ja dit vind ik dus zo triest he, dat geeft meer aan hoe zwakbegaafd de mensen zijn die dat zeggen..
dinsdag 10 mei 2016 om 10:40
dinsdag 10 mei 2016 om 10:47
dinsdag 10 mei 2016 om 10:48
quote:MadameHooch schreef op 10 mei 2016 @ 10:47:
En ik heb mijn haar afgeknipt trouwens . Ik had altijd een schuine boblijn die ik een klein beetje over de gedeukte kant van mijn gezicht had hangen zodat met name dat afhangende oor niet zo opviel, en nu kun je beide oren zien, heb nog wel een soort bob, maar een korte
Dit was het
[afbeelding]
en nu is het zo:
[afbeelding]Gedurfd dat je een selfie hier plaatst hoor...
En ik heb mijn haar afgeknipt trouwens . Ik had altijd een schuine boblijn die ik een klein beetje over de gedeukte kant van mijn gezicht had hangen zodat met name dat afhangende oor niet zo opviel, en nu kun je beide oren zien, heb nog wel een soort bob, maar een korte
Dit was het
[afbeelding]
en nu is het zo:
[afbeelding]Gedurfd dat je een selfie hier plaatst hoor...