Napraattopic 20
vrijdag 9 januari 2015 om 19:07
Beste forummers,
Op verzoek een link naar de OP (openingspost) vanwege een te lange OP.
lees hier de OP van het napraattopic
Als blijkt dat er teveel onduidelijkheid bestaat en de OP niet gelezen wordt, dan zal de OP weer terug gezet worden.
Veel napraatplezier!
Met vriendelijke groet,
Community Manager Viva
"I'm busy holding myself together with tape and glue", dr. Miranda Bailey.
Op verzoek een link naar de OP (openingspost) vanwege een te lange OP.
lees hier de OP van het napraattopic
Als blijkt dat er teveel onduidelijkheid bestaat en de OP niet gelezen wordt, dan zal de OP weer terug gezet worden.
Veel napraatplezier!
Met vriendelijke groet,
Community Manager Viva
communitymanagerviva wijzigde dit bericht op 09-01-2015 19:50
Reden: Link aangepast
Reden: Link aangepast
% gewijzigd
"I'm busy holding myself together with tape and glue", dr. Miranda Bailey.
zondag 11 januari 2015 om 12:05
quote:Nouschi schreef op 11 januari 2015 @ 12:03:
Eens met Thordis. Je leest het verkeerd Hats. Heeft niks te maken met je jonger willen voelen. Maar ineens tot het besef komt, hemel ik ben moeder, ik moet sta hier een verantwoorde maaltijd voor mijn kind te maken. Beetje lastig uitleggen.O het is iets dat alleen moeders hebben?
Eens met Thordis. Je leest het verkeerd Hats. Heeft niks te maken met je jonger willen voelen. Maar ineens tot het besef komt, hemel ik ben moeder, ik moet sta hier een verantwoorde maaltijd voor mijn kind te maken. Beetje lastig uitleggen.O het is iets dat alleen moeders hebben?
AFSCHEID NEMEN BESTAAT PIET
zondag 11 januari 2015 om 12:12
zondag 11 januari 2015 om 12:18
quote:hatsetats schreef op 11 januari 2015 @ 12:05:
[...]
O het is iets dat alleen moeders hebben?
Niet alleen, in mijn werk heb ik het soms ook. Maar dan schiet me te binnen dat ik er een diploma voor heb en dat dus anderen ook ervan overtuigd zijn dat ik het kan.
In mijn moederschap, doe ik soms maar wat uit de losse pols en dan soms overvalt me ook zo'n momeent. Ik heb een kind met verkering, maar voor mijn gevoel is mijn eigen verkering nog niet zo lang geleden, hooguit een jaartje. Maar gevoel bedriegt, want het is pas 24 jaar geleden, maar het voelt niet zo heel lang!
[...]
O het is iets dat alleen moeders hebben?
Niet alleen, in mijn werk heb ik het soms ook. Maar dan schiet me te binnen dat ik er een diploma voor heb en dat dus anderen ook ervan overtuigd zijn dat ik het kan.
In mijn moederschap, doe ik soms maar wat uit de losse pols en dan soms overvalt me ook zo'n momeent. Ik heb een kind met verkering, maar voor mijn gevoel is mijn eigen verkering nog niet zo lang geleden, hooguit een jaartje. Maar gevoel bedriegt, want het is pas 24 jaar geleden, maar het voelt niet zo heel lang!
zondag 11 januari 2015 om 12:19
quote:Nouschi schreef op 11 januari 2015 @ 12:12:
[...]
Nee, het voorbeeld van werk is hetzelfde idee.
Ik herken het totaal niet. Natuurlijk ben ik weleens onzeker over hoe ik iets heb aangepakt of zie ik tegen n moeilijke taak op. En toen ik na 9 maanden werkloos weer begon vroeg ik me ook af of ik het kunstje nog wel kon.
Maar wanneer ik mijzelf niet kan bevestigen dat ik het wel goed doe, dan vraag ik om feedback.
En dat je jezelf 'opeens' tegenkomt als volwassene met de daarbij horende verantwoordelijkheden, dat hoort erbij toch? Het is toch veel raarder wanneer je zou beseffen 'Verhip, ik ben 46 en behalve dat getal is er verder niks veranderd sinds mijn 16e?'
[...]
Nee, het voorbeeld van werk is hetzelfde idee.
Ik herken het totaal niet. Natuurlijk ben ik weleens onzeker over hoe ik iets heb aangepakt of zie ik tegen n moeilijke taak op. En toen ik na 9 maanden werkloos weer begon vroeg ik me ook af of ik het kunstje nog wel kon.
Maar wanneer ik mijzelf niet kan bevestigen dat ik het wel goed doe, dan vraag ik om feedback.
En dat je jezelf 'opeens' tegenkomt als volwassene met de daarbij horende verantwoordelijkheden, dat hoort erbij toch? Het is toch veel raarder wanneer je zou beseffen 'Verhip, ik ben 46 en behalve dat getal is er verder niks veranderd sinds mijn 16e?'
AFSCHEID NEMEN BESTAAT PIET
zondag 11 januari 2015 om 12:23
Het schijnt een veelvoorkomende fase te zijn. De -oeps straks val ik door de mand en komen ze er achter dat ik maar wat doe-fase. (Zal vast een mooiere naam voor zijn)
Net zoiets als dat je als veertiger terugkijkt op je onzekerheden als tiener/twintiger en dat met terugwerkende kracht onzin en zonde vindt.
Net zoiets als dat je als veertiger terugkijkt op je onzekerheden als tiener/twintiger en dat met terugwerkende kracht onzin en zonde vindt.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
zondag 11 januari 2015 om 12:24
Steinbeck en Sandt Gefeliciteerd!
De taart ziet er prachtig uit!
Ik voel me qua thuisleven juist veel volwassener dan ik eigenlijk ben, misschien omdat ik erg jong een kind heb gekregen (okee, was geen tiener, maar 22 is relatief jong toch?)en daarmee dus eigenlijk veel meer verantwoordelijkheid had dan het overgrote deel van de mensen van die leeftijd.
In mijn werk voelde ik mij heeeeeel lang en nog steeds wel eens erg onvolwassen. Dat komt omdat ik eigenlijk veel te snel in mijn huidige functie ben beland en ik daarin heel erg heb op moeten boksen tegen allerlei mensen omdat er niet gedacht werd dat ik dit kon. Tegenwoordig wordt ik wel aardig serieus genomen vooral door de mensen die me kennen. Maar ik heb me soms echt keihard op moeten stellen omdat er anders echt over me heen gelopen zou worden en dat vond ik heel naar, zat dan uiteindelijk thuis een potje te janken.
De taart ziet er prachtig uit!
Ik voel me qua thuisleven juist veel volwassener dan ik eigenlijk ben, misschien omdat ik erg jong een kind heb gekregen (okee, was geen tiener, maar 22 is relatief jong toch?)en daarmee dus eigenlijk veel meer verantwoordelijkheid had dan het overgrote deel van de mensen van die leeftijd.
In mijn werk voelde ik mij heeeeeel lang en nog steeds wel eens erg onvolwassen. Dat komt omdat ik eigenlijk veel te snel in mijn huidige functie ben beland en ik daarin heel erg heb op moeten boksen tegen allerlei mensen omdat er niet gedacht werd dat ik dit kon. Tegenwoordig wordt ik wel aardig serieus genomen vooral door de mensen die me kennen. Maar ik heb me soms echt keihard op moeten stellen omdat er anders echt over me heen gelopen zou worden en dat vond ik heel naar, zat dan uiteindelijk thuis een potje te janken.
zondag 11 januari 2015 om 12:24
quote:StoraHuntur schreef op 11 januari 2015 @ 12:21:
Ik heb ook wel 's dat dat je aan iets van vroeger denkt en dat je je dan realiseert, my god, dat is alweer 20 (twintig!) jaar geleden. Dat vind ik best shocking.
Oh dat zeker.
Gisteren zei dochter dat iets al zeker 15 jaar geleden was ( film geloof ik), ik zei 'neeeee joh, uit 2000 of zo'
Mam, dat is 15 jaar geleden.
Ik heb ook wel 's dat dat je aan iets van vroeger denkt en dat je je dan realiseert, my god, dat is alweer 20 (twintig!) jaar geleden. Dat vind ik best shocking.
Oh dat zeker.
Gisteren zei dochter dat iets al zeker 15 jaar geleden was ( film geloof ik), ik zei 'neeeee joh, uit 2000 of zo'
Mam, dat is 15 jaar geleden.
Je bent zelf een theepot
zondag 11 januari 2015 om 12:25
zondag 11 januari 2015 om 12:26
quote:hatsetats schreef op 11 januari 2015 @ 12:19:
[...]
Ik herken het totaal niet. Natuurlijk ben ik weleens onzeker over hoe ik iets heb aangepakt of zie ik tegen n moeilijke taak op. En toen ik na 9 maanden werkloos weer begon vroeg ik me ook af of ik het kunstje nog wel kon.
Maar wanneer ik mijzelf niet kan bevestigen dat ik het wel goed doe, dan vraag ik om feedback.
En dat je jezelf 'opeens' tegenkomt als volwassene met de daarbij horende verantwoordelijkheden, dat hoort erbij toch? Het is toch veel raarder wanneer je zou beseffen 'Verhip, ik ben 46 en behalve dat getal is er verder niks veranderd sinds mijn 16e?'Ja maar dat is het dus niet. Meer zoiets van, Jezus zie mij hier nu staan een verantwoorde maaltijd voor MIJN kind maken, sinds wanneer is dat?
[...]
Ik herken het totaal niet. Natuurlijk ben ik weleens onzeker over hoe ik iets heb aangepakt of zie ik tegen n moeilijke taak op. En toen ik na 9 maanden werkloos weer begon vroeg ik me ook af of ik het kunstje nog wel kon.
Maar wanneer ik mijzelf niet kan bevestigen dat ik het wel goed doe, dan vraag ik om feedback.
En dat je jezelf 'opeens' tegenkomt als volwassene met de daarbij horende verantwoordelijkheden, dat hoort erbij toch? Het is toch veel raarder wanneer je zou beseffen 'Verhip, ik ben 46 en behalve dat getal is er verder niks veranderd sinds mijn 16e?'Ja maar dat is het dus niet. Meer zoiets van, Jezus zie mij hier nu staan een verantwoorde maaltijd voor MIJN kind maken, sinds wanneer is dat?
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
zondag 11 januari 2015 om 12:27
quote:Amaqanda schreef op 11 januari 2015 @ 12:24:
Steinbeck en Sandt Gefeliciteerd!
De taart ziet er prachtig uit!
Ik voel me qua thuisleven juist veel volwassener dan ik eigenlijk ben, misschien omdat ik erg jong een kind heb gekregen (okee, was geen tiener, maar 22 is relatief jong toch?)en daarmee dus eigenlijk veel meer verantwoordelijkheid had dan het overgrote deel van de mensen van die leeftijd.
In mijn werk voelde ik mij heeeeeel lang en nog steeds wel eens erg onvolwassen. Dat komt omdat ik eigenlijk veel te snel in mijn huidige functie ben beland en ik daarin heel erg heb op moeten boksen tegen allerlei mensen omdat er niet gedacht werd dat ik dit kon. Tegenwoordig wordt ik wel aardig serieus genomen vooral door de mensen die me kennen. Maar ik heb me soms echt keihard op moeten stellen omdat er anders echt over me heen gelopen zou worden en dat vond ik heel naar, zat dan uiteindelijk thuis een potje te janken.Maar dat laatste heeft dan ook een reden. Als jou echt duidelijk wordt gemaakt dat men geen vertrouwen in je heeft dan zul je dat waar moeten maken. Dat is heel wat anders dan gewoon je werk doen of je kinderen opvoeden en denken dat anderen denken dat jij het niet kan.
Steinbeck en Sandt Gefeliciteerd!
De taart ziet er prachtig uit!
Ik voel me qua thuisleven juist veel volwassener dan ik eigenlijk ben, misschien omdat ik erg jong een kind heb gekregen (okee, was geen tiener, maar 22 is relatief jong toch?)en daarmee dus eigenlijk veel meer verantwoordelijkheid had dan het overgrote deel van de mensen van die leeftijd.
In mijn werk voelde ik mij heeeeeel lang en nog steeds wel eens erg onvolwassen. Dat komt omdat ik eigenlijk veel te snel in mijn huidige functie ben beland en ik daarin heel erg heb op moeten boksen tegen allerlei mensen omdat er niet gedacht werd dat ik dit kon. Tegenwoordig wordt ik wel aardig serieus genomen vooral door de mensen die me kennen. Maar ik heb me soms echt keihard op moeten stellen omdat er anders echt over me heen gelopen zou worden en dat vond ik heel naar, zat dan uiteindelijk thuis een potje te janken.Maar dat laatste heeft dan ook een reden. Als jou echt duidelijk wordt gemaakt dat men geen vertrouwen in je heeft dan zul je dat waar moeten maken. Dat is heel wat anders dan gewoon je werk doen of je kinderen opvoeden en denken dat anderen denken dat jij het niet kan.
AFSCHEID NEMEN BESTAAT PIET
zondag 11 januari 2015 om 12:28
zondag 11 januari 2015 om 12:29
quote:StoraHuntur schreef op 11 januari 2015 @ 12:22:l
Ik vind best veel mensen van dezelfde leeftijd gewoon veel "volwassener" of zo.
En als je tegen de vijftig loopt, dan zie je leeftijdsgenoten die al zo veel 'volwassener' doen dat ze bijna bejaard doen! Die over dingen, waar ik nog vrolijk aan mee doe, roepen dat ze dat op hun leeftijd niet meer doen.
Ik doe ook nog iet meer alles, maar roep zelden dat het door mijn leeftijd komt. Ik ga bijvoorbeeld niet meer schaatsen, omdat de laatste twee pogingen toch wel heel lange blessures tot gevolg hadden. Maar echt niet dat ik roep dat ik er te oud voor ben!
Ik vind best veel mensen van dezelfde leeftijd gewoon veel "volwassener" of zo.
En als je tegen de vijftig loopt, dan zie je leeftijdsgenoten die al zo veel 'volwassener' doen dat ze bijna bejaard doen! Die over dingen, waar ik nog vrolijk aan mee doe, roepen dat ze dat op hun leeftijd niet meer doen.
Ik doe ook nog iet meer alles, maar roep zelden dat het door mijn leeftijd komt. Ik ga bijvoorbeeld niet meer schaatsen, omdat de laatste twee pogingen toch wel heel lange blessures tot gevolg hadden. Maar echt niet dat ik roep dat ik er te oud voor ben!
zondag 11 januari 2015 om 12:31