Napraattopic 20
vrijdag 9 januari 2015 om 19:07
Beste forummers,
Op verzoek een link naar de OP (openingspost) vanwege een te lange OP.
lees hier de OP van het napraattopic
Als blijkt dat er teveel onduidelijkheid bestaat en de OP niet gelezen wordt, dan zal de OP weer terug gezet worden.
Veel napraatplezier!
Met vriendelijke groet,
Community Manager Viva
"I'm busy holding myself together with tape and glue", dr. Miranda Bailey.
Op verzoek een link naar de OP (openingspost) vanwege een te lange OP.
lees hier de OP van het napraattopic
Als blijkt dat er teveel onduidelijkheid bestaat en de OP niet gelezen wordt, dan zal de OP weer terug gezet worden.
Veel napraatplezier!
Met vriendelijke groet,
Community Manager Viva
communitymanagerviva wijzigde dit bericht op 09-01-2015 19:50
Reden: Link aangepast
Reden: Link aangepast
% gewijzigd
"I'm busy holding myself together with tape and glue", dr. Miranda Bailey.
woensdag 14 januari 2015 om 20:04
woensdag 14 januari 2015 om 20:07
Een tijdje terug was hier een gesprek over 'ouder worden'.
Het gekke is, mijn biologische vader is overleden toen ik heel jong was. En op een of andere manier voelen alle jaren die ik er na mijn 34e bij kreeg (hij was 34 toen hij overleed) als een soort extra bonusjaren voor mij. Ik kon me er nooit iets bij voorstellen dat ik ouder zou zijn dan mijn vader werd. Het was ook zo raar toen ik zelf 34 werd. Toen besefte ik me pas hoe jong mijn vader eigenlijk was toen hij overleed. Als kind had ik me dat nooit beseft, hij was tenslotte mijn vader.
Maar ook daarom voelt het soms zo vreemd als ik dan oude bekenden terug zie en hoe zij ouder zijn geworden. Feitelijk net als ik, alleen voelt het dan niet zo. Alsof het niet echt is dat ik zelf ook al zo oud ben.
Wat ik er eigenlijk mee wil zeggen: iedereen heeft zijn eigen ervaringen en beleeft het ouder worden dus op zijn/haar eigen manier.
Dat is iets wat ik me vanmiddag besefte.
Overigens; het ouderlijk huis waar ik het net over had is waar ik ben opgegroeid met mijn moeder en mijn stiefvader, die dus eigenlijk het grootste gedeelte van mijn leven mijn vaderfiguur was.
Het gekke is, mijn biologische vader is overleden toen ik heel jong was. En op een of andere manier voelen alle jaren die ik er na mijn 34e bij kreeg (hij was 34 toen hij overleed) als een soort extra bonusjaren voor mij. Ik kon me er nooit iets bij voorstellen dat ik ouder zou zijn dan mijn vader werd. Het was ook zo raar toen ik zelf 34 werd. Toen besefte ik me pas hoe jong mijn vader eigenlijk was toen hij overleed. Als kind had ik me dat nooit beseft, hij was tenslotte mijn vader.
Maar ook daarom voelt het soms zo vreemd als ik dan oude bekenden terug zie en hoe zij ouder zijn geworden. Feitelijk net als ik, alleen voelt het dan niet zo. Alsof het niet echt is dat ik zelf ook al zo oud ben.
Wat ik er eigenlijk mee wil zeggen: iedereen heeft zijn eigen ervaringen en beleeft het ouder worden dus op zijn/haar eigen manier.
Dat is iets wat ik me vanmiddag besefte.
Overigens; het ouderlijk huis waar ik het net over had is waar ik ben opgegroeid met mijn moeder en mijn stiefvader, die dus eigenlijk het grootste gedeelte van mijn leven mijn vaderfiguur was.
Beter onvolmaakt en echt dan gemaakt volmaakt - Beati pauperes spiritu
woensdag 14 januari 2015 om 20:13
Ik herken wel wat je zegt MissI, alleen op een andere manier.
Zelf heb ik geen kinderen en al langer ook geen relatie. Soms kom ik mensen tegen die ik kende toen ik veel jonger waren. En die hebben dan (soms al grote) kinderen. Ik kijk daar altijd van op "Huh, heeft die kinderen?" Terwijl het natuurlijk logisch is dat veel van mijn leeftijdsgenoten kinderen hebben.
Zelf heb ik geen kinderen en al langer ook geen relatie. Soms kom ik mensen tegen die ik kende toen ik veel jonger waren. En die hebben dan (soms al grote) kinderen. Ik kijk daar altijd van op "Huh, heeft die kinderen?" Terwijl het natuurlijk logisch is dat veel van mijn leeftijdsgenoten kinderen hebben.
woensdag 14 januari 2015 om 20:23
woensdag 14 januari 2015 om 20:43
woensdag 14 januari 2015 om 20:54
quote:Steinbeck2 schreef op 14 januari 2015 @ 20:13:
Ik herken wel wat je zegt MissI, alleen op een andere manier.
Zelf heb ik geen kinderen en al langer ook geen relatie. Soms kom ik mensen tegen die ik kende toen ik veel jonger waren. En die hebben dan (soms al grote) kinderen. Ik kijk daar altijd van op "Huh, heeft die kinderen?" Terwijl het natuurlijk logisch is dat veel van mijn leeftijdsgenoten kinderen hebben.
O, dat herken ik ook wel. Ik heb zelf ook geen kinderen.
Zag vandaag ook weer een oude bekende. En haar kinderen. Tussen de 15 en 20. Bizar.
Ik herken wel wat je zegt MissI, alleen op een andere manier.
Zelf heb ik geen kinderen en al langer ook geen relatie. Soms kom ik mensen tegen die ik kende toen ik veel jonger waren. En die hebben dan (soms al grote) kinderen. Ik kijk daar altijd van op "Huh, heeft die kinderen?" Terwijl het natuurlijk logisch is dat veel van mijn leeftijdsgenoten kinderen hebben.
O, dat herken ik ook wel. Ik heb zelf ook geen kinderen.
Zag vandaag ook weer een oude bekende. En haar kinderen. Tussen de 15 en 20. Bizar.
Beter onvolmaakt en echt dan gemaakt volmaakt - Beati pauperes spiritu
woensdag 14 januari 2015 om 20:55
woensdag 14 januari 2015 om 20:59
quote:blijfgewoonbianca schreef op 14 januari 2015 @ 20:23:
[...]
Moeten plaatjes die je op dit forum plakt perse mooi zijn dan ?Die voorwaarde staat niet in de voorwaarden die ik heb geaccepteerd maar ja, een vrouwentepel mag niet, een mannentepel wel. Een vrouwenkont met een reetveter mag ook
[...]
Moeten plaatjes die je op dit forum plakt perse mooi zijn dan ?Die voorwaarde staat niet in de voorwaarden die ik heb geaccepteerd maar ja, een vrouwentepel mag niet, een mannentepel wel. Een vrouwenkont met een reetveter mag ook
Je bent zelf een theepot