Ouders
donderdag 28 oktober 2010 om 07:50
Geen idee of ik in de juiste groep zit, geen idee of hier iemand hier iets mee kan, wellicht door het typen van mijn verhaal geeft het mij opluchting.
ik ben gescheiden en hertrouwd, Ik heb drie kinderen. Op de een of andere manier zijn voor mijn ouders , mijn ex belangrijker dan ik. Om een verhaal kort te maken, ik heb anderhalf jaar geleden mijn vader gemaild, om plzzzzzz op een neutrale plek te praten. Dit is afgewezen want hij wil niets doen achter de rug van mijn moeder. ( heb ik ook niet omgevraagd). Kortom, ik heb alle contacten verbroken met ouders , zus en broer. Maar waar het nu omgaat, mijn middelste dochter was hier gisteren, die zit heel erg er mee dat ik het contact heb verbroken, de verhalen die ze mij vertelde waren compleet contra dan wat ik weet. Helaas door provider te veranderen kan ik mails niet terug halen. Om mijn dochter haar verdriet tegemoed te komen heb ik mijn ouders gisteren geprobeerd te bellen, helaas steeds in gesprek. Ze hebben nummer herkenning maar tot nu toe niet terug gebeld. Ik vraag me af, moet ik weer bellen of moet ik maar stoppen met contact zoeken.
ik ben gescheiden en hertrouwd, Ik heb drie kinderen. Op de een of andere manier zijn voor mijn ouders , mijn ex belangrijker dan ik. Om een verhaal kort te maken, ik heb anderhalf jaar geleden mijn vader gemaild, om plzzzzzz op een neutrale plek te praten. Dit is afgewezen want hij wil niets doen achter de rug van mijn moeder. ( heb ik ook niet omgevraagd). Kortom, ik heb alle contacten verbroken met ouders , zus en broer. Maar waar het nu omgaat, mijn middelste dochter was hier gisteren, die zit heel erg er mee dat ik het contact heb verbroken, de verhalen die ze mij vertelde waren compleet contra dan wat ik weet. Helaas door provider te veranderen kan ik mails niet terug halen. Om mijn dochter haar verdriet tegemoed te komen heb ik mijn ouders gisteren geprobeerd te bellen, helaas steeds in gesprek. Ze hebben nummer herkenning maar tot nu toe niet terug gebeld. Ik vraag me af, moet ik weer bellen of moet ik maar stoppen met contact zoeken.
donderdag 28 oktober 2010 om 08:38
Ik snap je verhaal ook niet helemaal, maar ik begrijp dat je weer contact wilt zoeken met je ouders. Hoe oud zijn je kinderen? Is het een idee om met hen naar je ouders te gaan? Dan laten ze je vast niet voor een dichte deur staan en kan je misschien een afspraak maken om eens rustig met ze alles uit te spreken.
donderdag 28 oktober 2010 om 08:47
Het verhaal is me niet helemaal duidelijk. Ik begrijp het nu als volgt: je bent gescheiden en je ouders hebben zich achter jouw partner geschaard ipv achter jou, je kinderen hebben wel nog contact met jouw ouders, waarschijnlijk via je ex en je middelste kind is verdrietig dat er een breuk zit tussen jou en je familie.
Nu vraag je je af of je contact op moet nemen. Nou, persoonlijk lijkt het me altijd beter om contact te hebben met je familie. Maar ik heb dan ook een familie waar goddank geen ernstige drama's spelen. Ik neem aan dat je goede redenen had om het contact met je ouders te breken. Natuurlijk is het rot om je dochter verdrietig te zien en belangen van kinderen horen voorop te staan. Maar ik neem aan dat je niet voor niets het contact hebt verbroken. Of je het weer goed wilt maken of niet moet je eigen keuze zijn, daar moet je helemaal achter kunnen staan. Contact opnemen met als enig motief de tranen van je dochter lijkt me niet de goede insteek. Want als het toch niks word, omdat er teveel oud zeer zit bijvoorbeeld, zal het verdriet van je dochter des te groter zijn.
Dus: blijf bij jezelf. Probeer op een neutrale manier, zonder zwartmakerij, aan je dochter uit te leggen waarom de dingen zo gelopen zijn.
Is je hart groot genoeg om te vergeven en te vergeten dan zeg ik: ga ervoor.
Hoe dan ook: succes.
Nu vraag je je af of je contact op moet nemen. Nou, persoonlijk lijkt het me altijd beter om contact te hebben met je familie. Maar ik heb dan ook een familie waar goddank geen ernstige drama's spelen. Ik neem aan dat je goede redenen had om het contact met je ouders te breken. Natuurlijk is het rot om je dochter verdrietig te zien en belangen van kinderen horen voorop te staan. Maar ik neem aan dat je niet voor niets het contact hebt verbroken. Of je het weer goed wilt maken of niet moet je eigen keuze zijn, daar moet je helemaal achter kunnen staan. Contact opnemen met als enig motief de tranen van je dochter lijkt me niet de goede insteek. Want als het toch niks word, omdat er teveel oud zeer zit bijvoorbeeld, zal het verdriet van je dochter des te groter zijn.
Dus: blijf bij jezelf. Probeer op een neutrale manier, zonder zwartmakerij, aan je dochter uit te leggen waarom de dingen zo gelopen zijn.
Is je hart groot genoeg om te vergeven en te vergeten dan zeg ik: ga ervoor.
Hoe dan ook: succes.
donderdag 28 oktober 2010 om 19:21
Dat ik alles op een rijtje moet zetten dat is een feit. En idd komt het warrig over, maar als je verdrietig bent wil je alles wat in je hoofd zit zo snel mogelijk opschrijven. Helaas is dat niet altijd mogelijk.
De opmerking die ik als reactie kreeg, dat ik alleen contact moet zoeken als ik er zelf volledig achtersta heeft me aan het denken gezet. Maar tot nu toe kom ik er eigenlijk niet uit. Twijfels , twijfels, ga ik het goedmaken van wege mijn dochter of voor eigen gevoel. Punt is ik heb problemen ermee dat naar mijn kinderen veel verdraaid is, en ik weet ook in de toekomst dit weer gaat gebeuren. Daarom is het fijn om anoniem dit soort dingen te vragen. Maar eerlijk is eerlijk, twee kanten dus twee verschillende verhalen en opvattingen.
Bedankt
Mvg
De opmerking die ik als reactie kreeg, dat ik alleen contact moet zoeken als ik er zelf volledig achtersta heeft me aan het denken gezet. Maar tot nu toe kom ik er eigenlijk niet uit. Twijfels , twijfels, ga ik het goedmaken van wege mijn dochter of voor eigen gevoel. Punt is ik heb problemen ermee dat naar mijn kinderen veel verdraaid is, en ik weet ook in de toekomst dit weer gaat gebeuren. Daarom is het fijn om anoniem dit soort dingen te vragen. Maar eerlijk is eerlijk, twee kanten dus twee verschillende verhalen en opvattingen.
Bedankt
Mvg