Rijangst...help!

Volgens mij kun je het beste een paar rijlessen nemen en vantevoren bij de instructeur duidelijk aangeven waar je angsten/behoeftes zitten!

Een kennis van mij had hier ook erg last van, durfde bijvoorbeeld ook nauwelijks te parkeren in de angst dat ze iets zou raken... Zij heeft een paar "opfrislesjes" genomen bij een geduldige instructrice en is daar erg van opgeknapt. Idee?

Ja dat kun je ook goed bij de ANWB doen. Gewoon dat je je zekerder voelt. En daarna veel zelf oefenen. Er komt een dag dat je het gewoon echt leuk gaat vinden!

Er zijn ook rijscholen met speciaal getrainde instructeurs, die goed kunnen inspelen op mensen met rij-angst.

Het is vooral ervaring, net wat je zegt. Dus zsm een auto aanschaffen! En dan wat opfrislesjes voor het vertrouwen. Rijden op bekend terrein maakt je ook steviger: je kent de situaties al en dat scheelt enorm. Dán leer je kijken voorbij de borden.

Zoek een goede rijschool in je buurt met instructeurs die een rij-angst cursus hebben gevolgd! En zorg ervoor dat je een instructeur vindt die je volledig vertrouwd. Je kunt er echt alleen af komen door op de juiste manier te ondervinden dat het niet eng hoeft te zijn. Dat kan alleen door te oefenen, oefenen en nog eens oefenen met iemand naast je die weet wat hij/zij doet! Geen forum helpt je daarbij, dat moet je echt in de auto doen!

(Steun op het forum is natuurlijk prima, maar alleen het forum helpt niet, dat wil ik alleen maar zeggen...)



Succes!

Ja ik herken het! Ik heb het ook, eigenlijk alleen op de snelweg. Ik merk dat ik altijd probeer binnendoor te rijden.. maar dat werkt niet altijd... Ook ik ben bang om ergens tegenaan te rijden, tunnels op de snelweg vind ik een hel om doorheen te moeten. Altijd zo donker ineens en sommige tunnels zijn zo smal (geen vluchtstrook)



Ook als twee wegen samen komen op een snelweg, schrik ik me altijd te pletter van hoe hard men rijdt en ineens naast me zit. Toen ik net mijn rijbewijs had, had ik nergens last van. Ben ik in de eerste week naar Frankrijk gereden. Ook ik heb nooit een auto in bezit gehad, tot nu.. maar ik rij dus niet graag op de snelweg. Ik spreek mijzelf telkens stevig toe dat ik niet zo moet mutsen en dat ik het heus wel kan.



Ik heb ook voorgenomen om wat rijlessen te gaan nemen, alleen nog steeds die stap niet genomen om een concrete afspraak te maken met een rijschool. Ik baal er soms zo stevig van dat ik niet lekker relax achter het stuur kan kruipen en naar weet-ik-veel-waar kan rijden.

Ik heb mijn rijbewijs ongeveer 11 jaar geleden gehaald, heb 2 jaar gereden. Toen kwam ik heel dicht bij mijn werk te wonen, waardoor ik de auto niet meer nodig had en mijn auto ook om financiele redenen moest weg doen.

Ik heb toen jaren niet meer gereden en nu durf ik niet meer, ik ben heel bang, dat ik achter het stuur in paniek raak en daardoor andere weggebruikers in gevaar breng.

Ik heb na mijn rijbewijs heel weinig gereden. Het was sowieso een hel om mijn rijbewijs te halen, ik ben niet dom, maar autorijden leek ik gewoon niet te kunnen. hielp ook niet dat ik de auto van mijn moeder flink beschadigde nadat ik mijn rijbewijs had gehaald en wat reed om te oefenen....



Daarna heb ik een jaar of 5 niet gereden, totdat ik een auto voor mijn werk moest hebben. Toen heb ik een les of 3 gedaan met een geduldige instructeur, dat ging heel goed. Auto gekocht (mijn vader deed de proefrit ik zat ernaast) En toen ben ik met mijn vriend gaan rijden.



Maar ik kwam er al snel achter dat ik in mijn eentje veel relaxter rijd. En beter. Ik hou er niet van om iemand naast me te hebben die me beoordeelt, daar word ik nog steeds nerveus van. Ik zal me ook niet zo snel opwerpen als bob hierdoor... Maar goed, ik kan wel goed autorijden nu, rij dagelijks voor mijn werk, maak geen brokken enz. Dus ik kan het wel.





Trouwens: op snelwegen heb ik geen stress, juist in de stad met veel voetgangers, stoplichten ed raak ik wat gespannen. Maar goed, inmiddels heb ik echt meer dan genoeg vertrouwen in mijn stuurmanskunsten en wat maakt het ook uit als je kleine foutjes maakt zoals een motor die afslaat bij groen licht? Of als je wat langer over parkeren doet?

Hier heb ik ook last van gehad. Ik had al minstens 20 jaar mijn rijbewijs, nooit ongelukken gehad en opeens durfde ik niet meer te rijden. Ik zag alles wat maar kon gebeuren, fout kon gaan, gebeuren. Dat maakte me zo onzeker dat ik niet meer wilde rijden.

Na een jaar of drie kreeg ik in de gaten dat het in mijn hoofd zat en ik degene was die die gedachten voedde. Want als je al bij voorbaat alle doemscenario's ziet gebeuren, kun je het vergeten en rij je zo onzeker dat je geheid ongelukken gaat maken.



Dat beseffende, ben ik op een goeie dag in de auto gestapt. Het heeft me bijna een uur gekost, zweet in mijn handen, zowat hyperventileren en jawel, gestart en gewoon gaan. Het was onwennig maar ik realiseerde me wel dat ik de auto kon besturen, dat ie goed werkte en ik eigenlijk geen reden had om paniekerig te zijn. Ik moest mezelf vertrouwen.



Ik ben blij dat ik die stap gezet heb want het maakt je leven net iets makkelijker. En ik vond het een overwinning voor mezelf om iets doorbroken te hebben wat ik zelf had gecreeerd.



De tips hier om een paar lessen te volgen, lijkt me ook een aanrader Dan voel je je misschien veiliger omdat er iemand bij is die in kan grijpen.



Realiseer je dat dit in jouw hoofd zit en dat je daar een punt achter moet zetten want je weet dat je het kunt.



Veel succes!