Overig
alle pijlers
schaam me kapot
woensdag 16 oktober 2013 om 15:36
Ik studeer en moet veel opdrachten in groepjes maken, dat we uiteindelijk als hele klas beoordeeld krijgen. Nu was 1 iemand in mijn groepje ziek, de ander doet niets en een ander is gestopt met de opleiding. Vandaag heb ik veel alleen gedaan en ik kreeg ook veel kritiek over me heen. Waarom het zo lang duurde enzo... Daarna werd de leraar ook boos op me en toen moest ik (schaam me dood) huilen . Door de kritiek, de stress, de angst het niet te halen. Ben nu zo bang dat mensen een foute indruk van me krijgen.
woensdag 16 oktober 2013 om 15:53
Als ik het goed begrijp, moest je huilen op het moment dat de leraar voor jouw gevoel boos op je werd?
Welke foute indruk zouden mensen nu van je kunnen krijgen?
En wat maakt de mening van die mensen uit?
Als je wil kun je op een ander moment in gesprek gaan met je leraar om te praten over het voorval. Dat jij het gevoel had dat de leraar boos op je was en waarom je op dat moment moest huilen.
Verder zou ik, als ik in mijn eentje een groepsopdracht in elkaar zet, dat ook inleveren met alleen mijn naam eronder. Maar dat is weer een andere discussie.
Welke foute indruk zouden mensen nu van je kunnen krijgen?
En wat maakt de mening van die mensen uit?
Als je wil kun je op een ander moment in gesprek gaan met je leraar om te praten over het voorval. Dat jij het gevoel had dat de leraar boos op je was en waarom je op dat moment moest huilen.
Verder zou ik, als ik in mijn eentje een groepsopdracht in elkaar zet, dat ook inleveren met alleen mijn naam eronder. Maar dat is weer een andere discussie.
woensdag 16 oktober 2013 om 15:53
quote:hyale schreef op 16 oktober 2013 @ 15:36:
Ik studeer en moet veel opdrachten in groepjes maken, dat we uiteindelijk als hele klas beoordeeld krijgen. Nu was 1 iemand in mijn groepje ziek, de ander doet niets en een ander is gestopt met de opleiding. Vandaag heb ik veel alleen gedaan en ik kreeg ook veel kritiek over me heen. Waarom het zo lang duurde enzo... Daarna werd de leraar ook boos op me en toen moest ik (schaam me dood) huilen . Door de kritiek, de stress, de angst het niet te halen. Ben nu zo bang dat mensen een foute indruk van me krijgen.
Ik vind het niet raar dat je door de spanning moest huilen hoor.
Waarom werd de leraar boos dan?
Misschien is het goed met hem nog eens te bespreken hoe het kwam dat er dingen misgingen en dat jij je best hebt gedaan.
Als het het goede leraar is, zal hij daar begrip voor hebben.
Krijg je nog meer van zulke opdrachten?
Dan kun je dit als leermoment gebruiken om het volgende keer anders te doen.
Laat je niet op je kop zitten hoor.
Als je voor jezelf weet dat je je best gedaan hebt, is het niet belangrijk wat de anderen ervan vinden.
Wat je volgende keer anders zou kunnen doen, is eerder aan je docent aangeven dat het niet gaat lukken met het groepje waar je inzit en vragen of hij een oplossing weet.
Ik studeer en moet veel opdrachten in groepjes maken, dat we uiteindelijk als hele klas beoordeeld krijgen. Nu was 1 iemand in mijn groepje ziek, de ander doet niets en een ander is gestopt met de opleiding. Vandaag heb ik veel alleen gedaan en ik kreeg ook veel kritiek over me heen. Waarom het zo lang duurde enzo... Daarna werd de leraar ook boos op me en toen moest ik (schaam me dood) huilen . Door de kritiek, de stress, de angst het niet te halen. Ben nu zo bang dat mensen een foute indruk van me krijgen.
Ik vind het niet raar dat je door de spanning moest huilen hoor.
Waarom werd de leraar boos dan?
Misschien is het goed met hem nog eens te bespreken hoe het kwam dat er dingen misgingen en dat jij je best hebt gedaan.
Als het het goede leraar is, zal hij daar begrip voor hebben.
Krijg je nog meer van zulke opdrachten?
Dan kun je dit als leermoment gebruiken om het volgende keer anders te doen.
Laat je niet op je kop zitten hoor.
Als je voor jezelf weet dat je je best gedaan hebt, is het niet belangrijk wat de anderen ervan vinden.
Wat je volgende keer anders zou kunnen doen, is eerder aan je docent aangeven dat het niet gaat lukken met het groepje waar je inzit en vragen of hij een oplossing weet.
woensdag 16 oktober 2013 om 16:32
quote:camilla16 schreef op 16 oktober 2013 @ 15:54:
aan je zelfvertrouwen werken?
Want dat kan je zelf ook zo goed?
TO ik heb het ook wel eens, meestal bij onbegrip en woede.
Ik zou zsm even de leraar uitleggen waarom er zoveel mis was met de opdracht en om zijn hulp vragen, hoe krijg ik dit voor elkaar in mijn eentje?
En blijf je dit groepje elke groepsopdracht hebben? Hoop van niet en anders vraag nu meteen om een wijziging.
aan je zelfvertrouwen werken?
Want dat kan je zelf ook zo goed?
TO ik heb het ook wel eens, meestal bij onbegrip en woede.
Ik zou zsm even de leraar uitleggen waarom er zoveel mis was met de opdracht en om zijn hulp vragen, hoe krijg ik dit voor elkaar in mijn eentje?
En blijf je dit groepje elke groepsopdracht hebben? Hoop van niet en anders vraag nu meteen om een wijziging.
woensdag 16 oktober 2013 om 17:26
Ik vind ook dat je je niet hoeft te schamen omdat je huilt hoor.
Toen ik 10 jaar geleden op het HBO zat, had ik ook eens zo'n projectgroep die NIETS deed en ik moet alles doen. Wat een werk! (Moet je nagaan, ik kan het me nu nog herinneren haha). 'We' kregen uiteindelijk een 7 voor de opdracht, omdat zo stond in de uitleg van de docent de inhoud prima was maar het verslag qua aantal pagina's nogal mager. Hij wist niet dat ik in mijn eentje het werk van 4 had gedaan. Ik ben toen met hem gaan praten en heb de situatie uitgelegd. Hij begreep het, ik kreeg uiteindelijk een 8, maar hij zei ook dat hij liever van tevoren had geweten dat ik alles alleen deed....
Kortom: praat met je docent en leg het hem uit.
Toen ik 10 jaar geleden op het HBO zat, had ik ook eens zo'n projectgroep die NIETS deed en ik moet alles doen. Wat een werk! (Moet je nagaan, ik kan het me nu nog herinneren haha). 'We' kregen uiteindelijk een 7 voor de opdracht, omdat zo stond in de uitleg van de docent de inhoud prima was maar het verslag qua aantal pagina's nogal mager. Hij wist niet dat ik in mijn eentje het werk van 4 had gedaan. Ik ben toen met hem gaan praten en heb de situatie uitgelegd. Hij begreep het, ik kreeg uiteindelijk een 8, maar hij zei ook dat hij liever van tevoren had geweten dat ik alles alleen deed....
Kortom: praat met je docent en leg het hem uit.
if they like you you'll know, if they don't you'll be confused
woensdag 16 oktober 2013 om 17:36
Ik kan me goed voorstellen dat je zo reageert. Iedereen reageert anders op stress en huilen is een normale reactie, ook al voelt het natuurlijk rot dat dat zo publiekelijk gebeurt.
Ik denk wel dat het in het vervolg handiger is om eerder aan de bel te trekken. Dus je luie klasgenoten aanspreken en duidelijk zijn (of ze doen hun deel, of jij doet het maar dan staat hun naam ook niet op de opdracht), en als jullie er gezamenlijk niet uitkomen of alles komt op jou neer, dat zo snel mogelijk aan de docent laten weten, liefst met een voorstel erbij van hoe je het op kan lossen.
Dat is voor jou fijn omdat je dan je grenzen aangeeft en met de docent naar een werkbare oplossing kan zoeken, en voor de docent is het prettig dat er nog iets aan te doen valt en hij niet achteraf hoort hoe de vork in de steel zit. Docenten horen talloze smoezen en kunnen niet altijd direct beoordelen of het luiheid of echt overmacht is van de student. Zijn boze reactie kan daar vandaan komen.
Voor nu: probeer te accepteren dat het deze keer niet gelukt is, neem jezelf voor hoe je het de volgende keer gaat aanpakken, en ga met goede moed en enthousiasme door met je studie, dan merkt je docent vanzelf welke indruk je echt maakt.
Ik denk wel dat het in het vervolg handiger is om eerder aan de bel te trekken. Dus je luie klasgenoten aanspreken en duidelijk zijn (of ze doen hun deel, of jij doet het maar dan staat hun naam ook niet op de opdracht), en als jullie er gezamenlijk niet uitkomen of alles komt op jou neer, dat zo snel mogelijk aan de docent laten weten, liefst met een voorstel erbij van hoe je het op kan lossen.
Dat is voor jou fijn omdat je dan je grenzen aangeeft en met de docent naar een werkbare oplossing kan zoeken, en voor de docent is het prettig dat er nog iets aan te doen valt en hij niet achteraf hoort hoe de vork in de steel zit. Docenten horen talloze smoezen en kunnen niet altijd direct beoordelen of het luiheid of echt overmacht is van de student. Zijn boze reactie kan daar vandaan komen.
Voor nu: probeer te accepteren dat het deze keer niet gelukt is, neem jezelf voor hoe je het de volgende keer gaat aanpakken, en ga met goede moed en enthousiasme door met je studie, dan merkt je docent vanzelf welke indruk je echt maakt.
Weet je wat pas conflictvermijdend is? Wereldvrede.