Psyche
alle pijlers
24 jaar en arbeidsongeschikt
zaterdag 3 oktober 2015 om 23:43
8 weken terug ben ik door de bedrijfsarts arbeidsongeschikt verklaard voor mijn werk in de horeca.
Na een ongelukkige val van de fiets zat ik inmiddels al een half jaar thuis met een polsblessure.
Gelukkig genoeg heb ik 2 dagen na de verklaring al een nieuwe baan gevonden in een totaal andere richting, een richting waar ik altijd heb geroepen dat ik daar nooit in zou willen werken.
Maar goed, werk is werk en ik kan hiermee in ieder geval de stapel rekening die in de maanden thuis is blijven liggen afbetalen.
Toch merk ik nu dat het enorm aan me knaagt.
Ik merk nu dat de arbeidsongeschikheidsboodschap er flink heeft ingehakt en dat het me ontzettend verdrietig maakt dat ik het werk waar mijn passie wel in ligt nu onbereikbaar is geworden.
Tegelijkertijd vind ik dat ik blij moet zijn met wat ik nu wel heb, ik heb enorm geluk met de kans die me nu is geboden!
Toch lukt het me niet om van deze kans te genieten....
Heeft iemand tips om de situatie te accepteren?
Ik weet echt niet hoe ik hier verder mee om kan gaan en durf bij mijn nieuwe baan ook niet aan te geven dat ik het er nog best moeilijk mee heb.
Na een ongelukkige val van de fiets zat ik inmiddels al een half jaar thuis met een polsblessure.
Gelukkig genoeg heb ik 2 dagen na de verklaring al een nieuwe baan gevonden in een totaal andere richting, een richting waar ik altijd heb geroepen dat ik daar nooit in zou willen werken.
Maar goed, werk is werk en ik kan hiermee in ieder geval de stapel rekening die in de maanden thuis is blijven liggen afbetalen.
Toch merk ik nu dat het enorm aan me knaagt.
Ik merk nu dat de arbeidsongeschikheidsboodschap er flink heeft ingehakt en dat het me ontzettend verdrietig maakt dat ik het werk waar mijn passie wel in ligt nu onbereikbaar is geworden.
Tegelijkertijd vind ik dat ik blij moet zijn met wat ik nu wel heb, ik heb enorm geluk met de kans die me nu is geboden!
Toch lukt het me niet om van deze kans te genieten....
Heeft iemand tips om de situatie te accepteren?
Ik weet echt niet hoe ik hier verder mee om kan gaan en durf bij mijn nieuwe baan ook niet aan te geven dat ik het er nog best moeilijk mee heb.
zondag 4 oktober 2015 om 09:23
quote:z-u-s schreef op 04 oktober 2015 @ 08:34:
[...]
ZW = arbeidsongeschikt voor eigen werk, als je vast contract, of contract voor bepaalde tijd hebt is je wekgever verplicht tot loondoorbetaling. Reïntegratie vindt in principe plaats in spoor 1 (eigen werk). Passend spoor 1 werk is in t MKB soms moeilijk te vinden, dus gaat ment vrij rap over op reïntegratie in spoor 2: anders (passend) werk bij een ander bedrijf. Vaak komt UWV hier niet aan te pas. Uitzendwerk en aflopende contracten daargelaten.
WIA = pergentage arbeidsongeschikt voor gangbaar (dus niet je eigen) werk, en daar komt het UWV dus aan te pas.Thx. Ik vind het maar ingewikkelde materie.
[...]
ZW = arbeidsongeschikt voor eigen werk, als je vast contract, of contract voor bepaalde tijd hebt is je wekgever verplicht tot loondoorbetaling. Reïntegratie vindt in principe plaats in spoor 1 (eigen werk). Passend spoor 1 werk is in t MKB soms moeilijk te vinden, dus gaat ment vrij rap over op reïntegratie in spoor 2: anders (passend) werk bij een ander bedrijf. Vaak komt UWV hier niet aan te pas. Uitzendwerk en aflopende contracten daargelaten.
WIA = pergentage arbeidsongeschikt voor gangbaar (dus niet je eigen) werk, en daar komt het UWV dus aan te pas.Thx. Ik vind het maar ingewikkelde materie.
zondag 4 oktober 2015 om 09:25
zondag 4 oktober 2015 om 09:58
En een deskundige oordeel van het UWV?
De bedrijfsarts kan namelijk helemaal niet zeggen dat jij voor 80% arbeidsongeschikt bent voor het werk in de horeca. Dat kan alleen een arbeidsdeskundige van het UWV. Hij heeft wél kunnen zeggen dat je op dit moment dat werk niet kan doen, maar niet in het algemeen voor de gehele beroepsgroep en voor je hele leven, en zo klinkt jouw post nu wel. De bedrijfsarts bedoelt 'ziek zijn' en niet arbeidsongeschikt in de zin van medisch afgekeurd met recht op een uitkering.
En inderdaad, sta je onder behandeling van een goede fysio, therapeut, heb je alles al gedaan aan je pols, wat zegt je fysiotherapeut over je herstelkansen? Kortom, ik denk zomaar dat dit bericht niet hoef te betekenen dat je nooit meer in de horeca kunt werken, laat je daar goed over informeren, want dat is nogal een verschil in beleving en in mogelijkheden voor jezelf!
De bedrijfsarts kan namelijk helemaal niet zeggen dat jij voor 80% arbeidsongeschikt bent voor het werk in de horeca. Dat kan alleen een arbeidsdeskundige van het UWV. Hij heeft wél kunnen zeggen dat je op dit moment dat werk niet kan doen, maar niet in het algemeen voor de gehele beroepsgroep en voor je hele leven, en zo klinkt jouw post nu wel. De bedrijfsarts bedoelt 'ziek zijn' en niet arbeidsongeschikt in de zin van medisch afgekeurd met recht op een uitkering.
En inderdaad, sta je onder behandeling van een goede fysio, therapeut, heb je alles al gedaan aan je pols, wat zegt je fysiotherapeut over je herstelkansen? Kortom, ik denk zomaar dat dit bericht niet hoef te betekenen dat je nooit meer in de horeca kunt werken, laat je daar goed over informeren, want dat is nogal een verschil in beleving en in mogelijkheden voor jezelf!
zondag 4 oktober 2015 om 10:07
quote:patchouli_ schreef op 04 oktober 2015 @ 00:00:
Tuurlijk moet je blij zijn dat je werk hebt. Maar ik snap wel dat het zuur is dat je niet meer kan doen wat je het liefste doet.
Het is een rouwproces, afscheid nemen van wat je dacht dat je zou zijn en doen. Gun jezelf daar tijd voor.
Sterkte.Mooi gezegd
Tuurlijk moet je blij zijn dat je werk hebt. Maar ik snap wel dat het zuur is dat je niet meer kan doen wat je het liefste doet.
Het is een rouwproces, afscheid nemen van wat je dacht dat je zou zijn en doen. Gun jezelf daar tijd voor.
Sterkte.Mooi gezegd
zondag 4 oktober 2015 om 10:25
Gevoelens kun je niet veranderen, het kan wel groeien..
Maar waarom knaagt het aan je? Het ene kun je misschien niet meer, maar dat betekend niet dat je niets meer kunt.
Het is goed dat je niet bij de pakken neer bent gaan zitten, misschien komt er later wat beters en/of leukers in je leven voor bij.
Je bent nog jong, er kan nog van alles gebeuren!
Maar waarom knaagt het aan je? Het ene kun je misschien niet meer, maar dat betekend niet dat je niets meer kunt.
Het is goed dat je niet bij de pakken neer bent gaan zitten, misschien komt er later wat beters en/of leukers in je leven voor bij.
Je bent nog jong, er kan nog van alles gebeuren!
zondag 4 oktober 2015 om 11:14
Je zou toch, bij wijze van, nog wel een receptioniste in een grote hotelketen kunnen worden? Of manager van het schoonmaakteam? Je zou best eens bij de hotelschool kunnen informeren wat er wél mogelijk is. Kijk dat ie geen plateau meer kan dragen of 3 borden oppakt snap ik, maar er is toch nog wel een toekomst in de horeca?