Afscheid nemen van iemand
dinsdag 31 mei 2016 om 22:01
Hoe neem je nou op een goede manier afscheid van iemand? We weten dat een familielid niet lang meer te leven heeft, maar het voelt zo ontzettend onwerkelijk en oneerlijk. Een paar dagen geleden was er nog niks aan de hand en nu opeens ligt ze op sterven
Het vreemde is ook dat er anderhalf jaar geleden sprake van was dat er euthanasie zou worden gepleegd. De hele familie is toen al afscheid komen nemen en uiteindelijk heeft ze toch weer de kracht gekregen dankzij nieuwe medicatie om door te gaan. Maar nu nadert het einde toch hoogstwaarschijnlijk. Maar door die vorige keer voelt het nog eens extra onwerkelijk en blijft toch het gevoel bestaan dat ze het wel overleeft, omdat het vorige keer ook zo'n dramatisch afscheid nemen is en dan vervolgens is ze er gewoon nog een hele tijd. Het voelt zo vreemd om nu opnieuw weer afscheid te nemen, ergens wel wetend dat het nu echt menens is, maar toch ook ergens met een heel raar gevoel.
Het vreemde is ook dat er anderhalf jaar geleden sprake van was dat er euthanasie zou worden gepleegd. De hele familie is toen al afscheid komen nemen en uiteindelijk heeft ze toch weer de kracht gekregen dankzij nieuwe medicatie om door te gaan. Maar nu nadert het einde toch hoogstwaarschijnlijk. Maar door die vorige keer voelt het nog eens extra onwerkelijk en blijft toch het gevoel bestaan dat ze het wel overleeft, omdat het vorige keer ook zo'n dramatisch afscheid nemen is en dan vervolgens is ze er gewoon nog een hele tijd. Het voelt zo vreemd om nu opnieuw weer afscheid te nemen, ergens wel wetend dat het nu echt menens is, maar toch ook ergens met een heel raar gevoel.
dinsdag 31 mei 2016 om 22:09
dinsdag 31 mei 2016 om 22:13
We gaan er inderdaad naartoe overmorgen, hopelijk is ze er dan nog. Eerder kan niet, want andere mensen die dichterbij staan gaan uiteraard eerst.
Ik kijk er zo enorm tegenop. Lange tijd was ik voor mijn gevoel oma-loos. Een van mijn oma's leeft nog wel, maar ik heb totaal geen band met haar. En toen ontmoette ik de oma van mijn man en er was direct een klik, vanaf het eerste moment voelde ze als familie en als een echte oma. Dat ik die nog zou krijgen vond ik gewoon zo waardevol. En volgens mij was dit wel wederzijds, ik heb altijd het gevoel gehad dat ze mij ook direct in haar hart had. En straks is ze er gewoon niet meer, kunnen we nooit meer bij haar langsgaan met ons zoontje, nooit meer met haar praten..
Ik kijk er zo enorm tegenop. Lange tijd was ik voor mijn gevoel oma-loos. Een van mijn oma's leeft nog wel, maar ik heb totaal geen band met haar. En toen ontmoette ik de oma van mijn man en er was direct een klik, vanaf het eerste moment voelde ze als familie en als een echte oma. Dat ik die nog zou krijgen vond ik gewoon zo waardevol. En volgens mij was dit wel wederzijds, ik heb altijd het gevoel gehad dat ze mij ook direct in haar hart had. En straks is ze er gewoon niet meer, kunnen we nooit meer bij haar langsgaan met ons zoontje, nooit meer met haar praten..
dinsdag 31 mei 2016 om 22:17
Och wat verdrietig.
Afscheid nemen is zo moeilijk, zeg haar anders gewoon hoe fijn jij je bij haar voelt. En wat maakt het uit dat je dit misschien al eerder gedaan hebt? Je krijgt nu een tweede keer cadeau. Zeggen tegen iemand dat je om hen geeft kan niet vaak genoeg toch?
Afscheid nemen is zo moeilijk, zeg haar anders gewoon hoe fijn jij je bij haar voelt. En wat maakt het uit dat je dit misschien al eerder gedaan hebt? Je krijgt nu een tweede keer cadeau. Zeggen tegen iemand dat je om hen geeft kan niet vaak genoeg toch?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
dinsdag 31 mei 2016 om 22:21
dinsdag 31 mei 2016 om 22:53
quote:-NummerZoveel- schreef op 31 mei 2016 @ 22:46:
Soms is alles al gezegd. Ga er heen, geef haar een knuffel, en zeg wat jou op dat moment te binnen schiet. Juist omdat "het gesprek" al is gevoerd, hoef je geen lading meer te voelen. Alles wat je zegt, of juist niet zegt, is prima. Sterkte meid
Ja, dit.
Mooi.
Sterkte Bumba
Soms is alles al gezegd. Ga er heen, geef haar een knuffel, en zeg wat jou op dat moment te binnen schiet. Juist omdat "het gesprek" al is gevoerd, hoef je geen lading meer te voelen. Alles wat je zegt, of juist niet zegt, is prima. Sterkte meid
Ja, dit.
Mooi.
Sterkte Bumba
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
dinsdag 31 mei 2016 om 23:10
Ik heb eenzelfde soort situatie gehad met mijn opa. Toen heb ik eerlijk gezegd dat ik het niet zo goed wist, wat ik moest zeggen. Hij hield mijn hand vast en zei "meisje, alles komt goed" .
Het is toch ook niet erg om even niet te weten wat te doen? Als je maar niet wegblijft uit angst, bijvoorbeeld.
Het is toch ook niet erg om even niet te weten wat te doen? Als je maar niet wegblijft uit angst, bijvoorbeeld.
dinsdag 31 mei 2016 om 23:28
Wat fijn dat je een zo'n mooi mens in je leven hebt gekregen. Ik denk dat het voor jou "schoonoma" ook fijn is om te horen dat jij blij bent met haar en dat zij een belangrijk persoon is in jou leven. Ik zou haar daarvoor bedanken. Gewoon zeggen dank je wel voor jou, ik ben blij dat ik je heb leren kennen en van je mag houden. Oudere mensen hebben vaak minder moeite met de dood omdat ze simpelweg wel weten dat er nu eenmaal een eind komt aan het leven. Maar ook wanneer ze nog niet klaar is met haar leven lijkt het mij fijn om te horen dat je een verschil hebt kunnen maken voor iemand. Sterkte
dinsdag 31 mei 2016 om 23:49
Wat is een goede manier? Ik weet het niet.
Toen ik afscheid heb genomen van mijn vriendin, wisten we niet hoe lang het nog kon duren. Dat kon een week of toch nog een maand zijn.
We hebben geknuffeld, gehuild, en toch ook nog gelachen.
Toen ik haar een week later weer zag, was een knuffel en een kneepje in haar schouder genoeg.
Een paar dagen later was ze overleden.
Doe wat je op dat moment wilt doen. Dan is het goed.
Heel veel sterkte Bumba.
Toen ik afscheid heb genomen van mijn vriendin, wisten we niet hoe lang het nog kon duren. Dat kon een week of toch nog een maand zijn.
We hebben geknuffeld, gehuild, en toch ook nog gelachen.
Toen ik haar een week later weer zag, was een knuffel en een kneepje in haar schouder genoeg.
Een paar dagen later was ze overleden.
Doe wat je op dat moment wilt doen. Dan is het goed.
Heel veel sterkte Bumba.